ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ «ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ» ΤΗΣ ΝΔ - «ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΚΙ ΑΛΛΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ»

 

ΌΠΟΙΑ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΘΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΕΝΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ...

 

ΡΕ, ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ ΕΠΙ ΧΡΗΜΑΣΙ…

Πηγή: Στρατάκης Μιχάλης – f/b

Ρε, ξεφτιλισμένοι κάθε λογής και φυράματος αρμόδιοι, υπεύθυνοι, ανευθυνοϋπεύθυνοι, μανδαρίνοι και κρατικοκυβερνητικοί σφουγγοκωλάριοι, μια σταλιά ντροπή δεν σας απόμεινε και αναγκάσατε αυτούς τους περήφανους, λεύτερους και αλληλέγγυους ανθρώπους, “λεία” των Ισραηλινών θρασιμιών κουρσάρων, να περπατήσουν (κάποιοι και ξυπόλητοι), από τον Καρτερό ίσαμε το αεροδρόμιο του Ηρακλείου;

Μιάς τρίχας φιλότιμο δεν έχετε, ρε απάνθρωποι, γιουσουφάκια του Νετανιάχου, προσκυνημένοι ραγιάδες, και φτάσατε στο έσχατο σημείο της κατάντιας να ξεφτιλίσετε και την Κρήτη, και το φιλότιμο και τη φιλοξενία και την ανθρωπιά των Κρητικών, μιας και οι φωτογραφίες της ξεφτίλας σας κάνουν το γύρο του κόσμου;

Προσκυνάτε, όμως, με τεμενάδες μέχρι το χώμα τους Ισραηλινούς που έρχονται στα ξενοδοχεία σας και τα μετατρέπουν σε ρημάδια και αποχωρητήρια, καταστρέφοντας και βρωμίζοντας τα πάντα στο φευγιό τους, γιατί δεν τολμάτε να τους κάνετε έστω μια παρατήρηση, ε;

Kαι βρήκατε τώρα αυτούς τους ακτιβιστές του στολίσκου που μετέφερε βοήθεια στη μαρτυρική Γάζα, για ν’ αποδείξετε στους γενοκτόνους ξεράσματα του πολιτισμένου κόσμου, πόσο δουλικοί και πρόθυμοι είστε να σας χρησιμοποιήσουν για κάθε γούστο και φαντασίωση τους.

Ρε, ξεφτιλισμένοι επί χρήμασι…

ΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΑΚΥΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Σχεδιάζουν τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού υπερκράτους για μια Ε.Ε. οικονομικά ισχυρή

Παρίσι, Μαρία Δεναξά

Μια ιδιαίτερα σοβαρή πληροφορία αναφέρει ότι οι επικεφαλής των τριών ευρωπαϊκών θεσμών (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρώπης) ενέκριναν μυστικά στην Κύπρο στην πρόσφατη άτυπη σύνοδο κορυφής ένα σχέδιο για την κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών-μελών και την επιτάχυνση της δημιουργίας ενός ομοσπονδιακού υπερκράτους.

Την πληροφορία επιβεβαιώνει ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ευημερία και τη Βιομηχανική Στρατηγική Στεφάν Σεζουρνέ, σε συνέντευξή του στο Euractiv. Ο Σεζουρνέ υποστηρίζει πως το σχέδιο στοχεύει να πείσει τις απρόθυμες πρωτεύουσες να εγκαταλείψουν τις κόκκινες γραμμές που έχουν θέσει σε εθνικό επίπεδο απέναντι στις Βρυξέλλες προς όφελος μιας μεγαλύτερης οικονομικής ισχύος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Είμαι πεπεισμένος ότι έρχεται μια στιγμή όπου πρέπει να αναγνωρίσουμε πως όλα συνδέονται μεταξύ τους και ότι δεν μπορούμε απλώς να περιοριζόμαστε στην υιοθέτηση μόνο των πολιτικών που επιθυμούμε σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα» υπογραμμίζει. 

Για τον Ευρωπαίο επίτροπο βασικός στόχος είναι επίσης να συγκεντρωθούν όλα σε μια διακρατική συμφωνία που θα επιτρέψει να υπάρχει μια συνολική εικόνα. Αυτό σημαίνει ότι πολλές διαφορετικές νομοθεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπουν σε ένα κοινό πλαίσιο και αφορούν το σχέδιο «Μια Ευρώπη, μια αγορά», το οποίο σκιαγραφεί ένα χρονοδιάγραμμα για την επίτευξη πολιτικών συμφωνιών σε περισσότερες από 40 ευρωπαϊκές νομοθεσίες έως το τέλος του 2027.

Συγκέντρωση εξουσίας

Η Ε.Ε. δεν κρύβει πλέον ότι βλέπει τις διαρκείς κρίσεις, ενεργειακή, δημοσιονομική, μεταναστευτική, ακόμα και την εμπόλεμη κατάσταση στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή ως ευκαιρίες για περαιτέρω συγκέντρωση εξουσίας. Αντί να επιλύει τα προβλήματα εν τη γενέσει τους, τα χρησιμοποιεί ως επιχείρημα για να απαιτήσει περισσότερη κεντρική παρέμβαση. 

Για τον Σεζουρνέ και τους ομοϊδεάτες του μόνο μια «ισχυρότερη» Ένωση μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι χώρες με πιο παραδοσιακές ή πατριωτικές θέσεις καλούνται να εγκαταλείψουν τις «εθνικές τους μάχες» και να ευθυγραμμιστούν με μια κοινή στρατηγική υπό τον συντονισμό των Βρυξελλών.

Μία από τις κεντρικές πτυχές του σχεδίου είναι η προώθηση της Ένωσης Κεφαλαιαγορών (Capital Markets Union). Πρόκειται για μεταφορά επιπλέον αρμοδιοτήτων εποπτείας και ρύθμισης προς ευρωπαϊκούς φορείς με στόχο, μεταξύ άλλων, την καλύτερη «κινητοποίηση» της αποταμίευσης των Ευρωπαίων πολιτών που επιθυμούν διακαώς Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία, Πολωνία. Με απλά λόγια, η Ε.Ε. επιδιώκει ευκολότερη πρόσβαση στα αποταμιευτικά κεφάλαια των πολιτών για να χρηματοδοτήσει κοινές πολιτικές, χωρίς να εξαρτάται αποκλειστικά από εθνικές αποφάσεις. Ωστόσο, χώρες όπως το Λουξεμβούργο και η Ιρλανδία αντιτίθενται έντονα, καθώς βλέπουν πως οι ευρωπαϊκές Αρχές δεν αφήνουν περιθώριο πολιτικών επιλογών, αλλά μετατρέπουν μεθοδικά την Ευρώπη από ένωση κυρίαρχων κρατών σε οντότητα που μπορεί να δανείζεται συλλογικά, να εποπτεύει κεντρικά και να κατευθύνει πόρους υπερεθνικά.

«Δεν μπορείς από τη μία να υποστηρίζεις τις εμπορικές συμφωνίες και τις πολιτικές διοικητικής απλούστευσης και από την άλλη να απορρίπτεις τις φιλοευρωπαϊκές πολιτικές που στοχεύουν στην ενοποίηση της ενιαίας αγοράς. Αυτό δεν είναι δυνατό» διαμηνύει στους διαφωνούντες ο Σεζουρνέ.

«Άτυπες» συνεννοήσεις

Οι εμπνευστές της ευρωπαϊκής ιδέας μιλούσαν για συνεργασία μεταξύ των κρατών – μελών. Σήμερα η πορεία δείχνει προς μια κατεύθυνση όπου η εθνική κυριαρχία θεωρείται εμπόδιο. Η δημοκρατική νομιμοποίηση παραμένει αδύναμη: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει πραγματική νομοθετική πρωτοβουλία. Οι αποφάσεις σε κρίσιμα ζητήματα προκύπτουν συχνά μέσω «άτυπων» συνεννοήσεων. Παράλληλα,

«ΑΠΟ ΤΥΧΗ ΖΟΥΜΕ»… - Η «ΑΡΙΣΤΕΙΑ» ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΆΡΑΞΟ

Του Strange Attractor

Ανάμεσα στα πολλά, κυρίως τραγελαφικά, που γίνονται καθημερινά στην Ελλάδα 2.0, ή αλλιώς στη «χώρα των αρίστων», έχουμε και μερικά που θα μπορούσαν (εν δυνάμει) να είναι ιδιαίτερα σοβαρά, και να προκαλέσουν τραγωδία, καθώς άπτονται της αεροπορικής ασφάλειας, άρα θα ήταν διεθνούς ενδιαφέροντος, οπότε και θα έπλητταν καίρια τον βασικό πυλώνα της οικονομίας μας… τον τουρισμό.

Χθες λοιπόν, στο αεροδρόμιο του Αράξου, οι τοπικοί παράγοντες του τουρισμού, της αυτοδιοίκησης, βουλευτές μαζί με δημοσιογράφους, και άλλοι πολλοί, περίμεναν πώς και πώς την πρώτη πτήση από το εξωτερικό, της αεροπορικής εταιρίας TUΙ, προκειμένου να υποδεχτούν τους πρώτους τουρίστες για μια νέα και πολύ δύσκολη, απ’ ό,τι φαίνεται, τουριστική σεζόν.

Όλα ήταν έτοιμα… με δημοσιογράφους, εικονολήπτες, και φωτορεπόρτερ να σκαρφαλώνουν πάνω σε μια σκάλα επιβίβασης, προκειμένου να έχουν καλύτερη πρόσβαση και θέα επί των τεκταινομένων.

Η σκάλα όμως, που δεν στηρίζονταν πουθενά, κατέρρευσε.

Με αποτέλεσμα τον σχετικά σοβαρό τραυματισμό 3-4 ατόμων, που χρειάστηκε να μεταφερθούν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.

Μικρό λοιπόν το κακό, μιας και θα μπορούσαν να υπάρχουν και χειρότερες συνέπειες.

Να σημειωθεί πως η σκάλα ανήκε στην εταιρία επίγειας εξυπηρέτησης Swissport, που έχει συμβόλαιο με την TUI, προκειμένου να την εξυπηρετεί στο εν λόγω αεροδρόμιο.

Μια σκάλα που προφανώς έχει ήδη φάει τα ψωμιά της σε κάποιο άλλο μεγαλύτερο αεροδρόμιο, και τη στείλανε στον Άραξο που έχει μικρή κίνηση.

Μια σκάλα, που όπως όλος ο (τεράστιος σε αριθμό ) εξοπλισμός των εταιριών επίγειας εξυπηρέτησης στα 40 και πλέον αεροδρόμια της χώρας θα έπρεπε να ελέγχεται τακτικά, όπως και το προσωπικό (άδειες, διπλώματα, πτυχία, κλπ.), αλλά που δυστυχώς εδώ και 5-6 χρόνια δεν ελέγχεται από κανέναν.

Το ερώτημα είναι απλό και αμείλικτο: ποιος είχε την ευθύνη; Διότι τέτοιες καταστάσεις δεν προκύπτουν από μια κακή στιγμή, αλλά από μια κακή, ή και ανύπαρκτη, οργάνωση.

Όταν μια πολυεθνική του τουρισμού όπως η Swissport εμφανίζεται να λειτουργεί χωρίς στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας σε έναν αερολιμένα, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο εταιρικό. Είναι βαθιά θεσμικό…

Η εικόνα που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια στα ελληνικά αεροδρόμια δεν αφορά απλώς μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ένα συνολικό πλαίσιο απορρύθμισης.

Από το 2021 και μετά, με τον νόμο 4757/2020 του Κ. Καραμανλή του Αχ. (πάλι αυτός), επήλθε μια ριζική αλλαγή στον αεροπορικό μας χάρτη.

Η ουσιαστική κατάργηση και απομάκρυνση των επιτόπιων ελεγκτικών μηχανισμών της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (Τμήματα Αερολιμενικού Ελέγχου), και η μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων τους σε μια κεντρική αρχή, την (δήθεν ανεξάρτητη) Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ).

Στην πράξη, αυτό σήμαινε ότι οι έλεγχοι που γίνονταν επί 24ώρου βάσεως, 365 μέρες το χρόνο και επί τόπου, σε όλα τα αεροδρόμια, αντικαταστάθηκαν από έναν μηχανισμό (εξ αποστάσεως) εποπτείας, με περιορισμένο ωράριο (εργάσιμες ώρες και μέρες, ήτοι πενθήμερο) και με αμφισβητούμενη επάρκεια, μιας και στελεχώθηκε κυρίως από άσχετους (φυτευτούς) υπαλλήλους και μετακλητούς από όπου να’ ναι (δείτε το ΥΓ2).

Το αποτέλεσμα; Ένα κενό εποπτείας,

ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ “ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ” ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΤΑΙΡΟΥΣ ΜΑΣ: ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΜΗ ΕΠΑΝΔΡΩΜΕΝΑ ΣΚΑΦΗ – ΟΙ ΜΠΙΖΝΕΣ, ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ “ΠΟΚΕΡ” ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΓΙΑ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΥΡΗΝΑ

Μια ιδιαίτερα σημαντική επίσκεψη με έντονο γεωπολιτικό αποτύπωμα πραγματοποιήθηκε στην Τουρκία, καθώς αντιπροσωπεία του Γερμανικό Υπουργείο Άμυνας μετέβη στη ναυτική βάση του Aksaz, προκειμένου να εξετάσει από κοντά τις δυνατότητες των μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας (USV) που αναπτύσσει και επιχειρεί το Τουρκικό Ναυτικό.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα στελέχη της γερμανικής αποστολής δεν περιορίστηκαν σε θεωρητικές ενημερώσεις, αλλά παρακολούθησαν και πραγματικές δοκιμές στο πεδίο, αξιολογώντας τις επιδόσεις των συστημάτων σε συνθήκες επιχειρησιακής δράσης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα προφίλ αποστολών, στη συμπεριφορά των σκαφών στη θάλασσα και στις τακτικές χρήσης τους.

Στο επίκεντρο της παρουσίασης βρέθηκαν προηγμένα συστήματα όπως τα SANCAR, MARLİN και PİRANA KİDA, τα οποία ήδη εντάσσονται στο οπλοστάσιο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και αποτελούν βασικούς πυλώνες της αναπτυσσόμενης ναυτικής τεχνολογίας της χώρας.

Η επίσκεψη συνοδεύτηκε από ανταλλαγή τεχνογνωσίας και επιχειρησιακής εμπειρίας, με την τουρκική πλευρά να παρουσιάζει δεδομένα από πραγματικές αποστολές, ενώ οι Γερμανοί αξιωματούχοι φέρεται να έδειξαν αυξημένο ενδιαφέρον για ζητήματα όπως η αυτονομία των συστημάτων, η επιχειρησιακή αντοχή και η χρήση «σμηνών» μη επανδρωμένων μονάδων.

Τα τουρκικά USV προβάλλονται ως ευέλικτες πλατφόρμες πολλαπλών ρόλων, ικανές να εκτελέσουν αποστολές επιτήρησης, αναγνώρισης, πολέμου επιφανείας, ναρκοπολέμου και ηλεκτρονικών επιχειρήσεων. Με επιχειρησιακή εμβέλεια που φτάνει εκατοντάδες χιλιόμετρα και δυνατότητα ανάπτυξης υψηλών ταχυτήτων, αποτελούν σημαντικό εργαλείο στο σύγχρονο ναυτικό δόγμα.

Η αυξανόμενη προσοχή που δείχνουν ευρωπαϊκές χώρες προς τα τουρκικά συστήματα δεν είναι τυχαία. Η επιτυχία των μη επανδρωμένων αεροχημάτων όπως τα Bayraktar TB2 και AKINCI έχει ήδη ενισχύσει το προφίλ της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας διεθνώς, ανοίγοντας τον δρόμο και για τα θαλάσσια αντίστοιχα συστήματα.

Σε στρατηγικό επίπεδο,

ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ Ο ΝΙΚΟΛΑΣ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗΣ...

Idiotες ΙΙ
Μεταφέρω αυτούσια ανάρτηση του @nrepalas από το Χ για την τεράστια αυτή μορφή
Νικόλας Φαραντούρης: Το Έπος
-Διορίστηκε το 2004 με απόφαση Σουφλιά ως επιστημονικό προσωπικό στο υπουργείο Ανάπτυξης
-Αποσπάστηκε στο γραφείο του υπουργού Ναυτιλίας Μανώλη Κεφαλογιάννη
-Συνέχισε την απόσπαση του το 2007 και με τη δεύτερη κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή στο γραφείο του υπουργού Ναυτιλίας Γιώργου Βουλγαράκη
-Το 2013 διορίστηκε ισόβιο μέλος του ΔΣ στο Ιδρυμα Υπατία με απόφαση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα
-Μετά ήρθε ο Τσίπρας στα πράγματα. Κανένα πρόβλημα! Το 2015 διορίστηκε αναπληρωτής διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης
-Το 2019 τοποθετήθηκε μέλος της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού με απόφαση του υφυπουργού Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη
-Το 2023 επανασυστήθηκε ως υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ
-Στις τελευταίες Ευρωεκλογές (2024) εξελέγη Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ
-Το 2024 διεκδίκησε την αρχηγεία του ΣΥΡΙΖΑ. Ήρθε τρίτος κάτω από Φαμελλο και Πολάκη αλλά πάνω από τον Απόστολο Γκλέτσο
-Τον Ιανουάριο του 2026 διεγράφη από την ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ λόγω δηλώσεων και επαφών του με τη Μαρία Καρυστιανού, η οποία προανήγγειλε την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα. Δεν παρέδωσε την έδρα
-Σήμερα ανακοίνωσε συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ
Μιλάμε για θεούλη!

Ο ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗΣ ΜΕΣΑ (ΣΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ) 3 ΧΡΟΝΙΑ...

Περεcτροικα
Μέσα σε λιγότερο από 3 χρόνια:
Προσκολλήθηκε στον Τσίπρα
Στήριξε τον Κασσελάκη και την κρίσιμη στιγμή τον άδειασε
Φλέρταρε με την Καρυστιανού και έφαγε πόρτα
Μόλις πριν από μία εβδομάδα έπινε καφεδάκι με τον Σαμαρά
Και σήμερα ανακοινώνει προσχώρηση στο ΠΑΣΟΚ
Ηθικό δίδαγμα: Η δουλειά δεν είναι ντροπή. Η ντροπή δεν είναι δουλειά.

Ο ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ ΕΙΧΕ ΦΤΥΣΕΙ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟΝ ΘΕΟΦΙΛΟΓΙΑΝΝΑΚΟ, ΤΟΝ ΑΡΧΙΒΑΣΑΝΙΣΤΗ ΠΟΥ ΕΒΑΖΕ ΠΥΡΩΜΕΝΕΣ ΒΕΛΟΝΕΣ ΣΤΙΣ ΟΥΡΗΘΡΕΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ...

Φορούσε γάντια για να μην καεί. Όταν οι βελόνες πύρωσαν, με ένα σαδιστικό χαμόγελο ο Θεοφιλογιαννάκος φόρεσε κι εκείνος ένα γάντι κι έπιασε μια βελόνα που είχε γίνει κατακόκκινη. «Βαστάτε τον καλά να μην κουνιέται». Με σταθερό χέρι, σαν χειρουργού, έπιασε το πέος του θύματος και με το άλλο έσπρωξε αργά την πυρωμένη βελόνα μέσα στην ουρήθρα...

«Είμαι Λάκων, υιός διδασκάλου, έχω ανατροφή ελληνοχριστιανική και είχα την τιμή να συμμετάσχω ενεργώς στην επανάσταση της 21ης Απριλίου. Στη Σπάρτη έμαθα ότι ένας είναι ο εχθρός, ο κομμουνισμός και οι συνοδοιπόροι του. Ο κομμουνιστής είναι ένα τομάρι που δεν σκέπτεται την πατρίδα».

Απολογία του αρχιβασανιστή, απότακτου αξιωματικού Θεόδωρου Θεοφιλογιαννάκου κατά τη «Δίκη της Χούντας»

Βασ. Σοφίας, Ειδικό Ανακριτικό Τμήμα της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνομίας. 20 Αυγούστου 1968
Στον μακρύ διάδρομο υπήρχαν δεξιά και αριστερά σιδερένιες πόρτες με ένα μικρό μόνο παραθυράκι. Η κάθε πόρτα οδηγούσε σε ένα παγωμένο, ανήλιο, γεμάτο υγρασία, αίματα και περιττώματα, κελί. Σε μια άκρη υπήρχε ένα βρόμικο πολυκαιρισμένο στρώμα. Ο νεαρός άνδρας είχε χάσει κάθε αίσθηση του χρόνου. Καθόταν κατάχαμα και κοίταζε το κενό στον απέναντι τοίχο: «Άλλη μια μέρα, πρέπει να αντέξω άλλη μια μέρα» σκέφτηκε. Το σώμα του ήταν όλο μια πληγή. Πονούσε φρικτά. Εκεί που οι σάρκες δεν είχαν ανοίξει ακόμη,

το δέρμα είχε πάρει ένα μπλαβί, μαύρο χρώμα. Κάθε κίνηση που έκανε του έφερνε ζαλάδα.

Η πόρτα άνοιξε ξαφνικά και με θόρυβο. Τρεις άνδρες μπήκαν μέσα στο κελί. Φορούσαν χακί παντελόνι και αρβύλες. Δεν μίλησαν. Έβγαλαν τα πουκάμισά τους, τα δίπλωσαν σχεδόν με τελετουργικές κινήσεις και ετοιμάστηκαν. Μαζί τους ετοιμάστηκε και ο κρατούμενος. Ήξερε τι τον περίμενε.

«Τα πεθαμένα σου, ρε αλήτη» είπε ξαφνικά ο πιο ψηλός και του έριξε μια κλοτσιά στο πρόσωπο όπως ήταν καθισμένος επάνω στο στρώμα. Οι άλλοι δύο τον σήκωσαν όρθιο. Ο άνδρας, αν και δεν είχε χάσει τις αισθήσεις του από το ισχυρό χτύπημα, ένιωθε σαν να έβλεπε από ψηλά τα όσα διαδραματίζονταν στο κελί. Σαν να μην ήταν εκείνος, αλλά κάποιος άλλος. Οι γροθιές του ψηλού άνδρα έπεφταν σαν έμβολα στο πρόσωπο και το στομάχι του. «Πρέπει τώρα να χάσω τις αισθήσεις μου, τώρα, σε παρακαλώ» ικέτευσε σιωπηλά γιατί γνώριζε τι θα ακολουθούσε. Ο ψηλός κάποια στιγμή κουράστηκε. Πόνεσαν και τα κόκαλα των χεριών του από τις μπουνιές. «Κοίτα ο κερατάς, μάτωσε και με λέρωσε. Την Παναγία σου μέσα, σκατόπαιδο» ούρλιαξε.

Είχε έρθει η σειρά του επόμενου βασανιστή. Εκείνου με τις μεγάλες πλάτες και την κτηνώδη δύναμη, που στο χωριό του, όταν ήταν μικρός, τα άλλα παιδάκια τον κορόιδευαν πίσω από την πλάτη του και τον φώναζαν «μπουνταλά». Πήρε φόρα στο στενό κελί και σαν ποδοσφαιριστής άρχισε να κλοτσάει τον κρατούμενο μέχρι να λαχανιάσει. Στο στομάχι, στην κοιλιά, στα καλάμια, στα γεννητικά όργανα. «Βρομιάρη, δολοφόνε» φώναζε. Λίγο πριν ο μαυρομάλλης άνδρας, που βρισκόταν στη μέση, χάσει τις αισθήσεις του, πρόσεξε τα βρόμικα κατακίτρινα δόντια του βασανιστή του. Ύστερα έγειρε το κεφάλι και καυτά ούρα έφυγαν από μέσα του λεκιάζοντας το ήδη βρόμικο και σκισμένο παντελόνι του...
Βαριά βήματα ακούστηκαν από τον διάδρομο. Στην πόρτα πρόβαλε ένας τέταρτος άνδρας. Οι βασανιστές, ιδρωμένοι και ματωμένοι από τα αίματα του θύματός τους, ίσιωσαν το κορμί τους. «Ηλίθιοι, σας είπα να μου τον ζεστάνετε, όχι να τον αφήσετε αναίσθητο. Ξεντύστε τον και συνεφέρτε τον». Ο λοχαγός Πεζικού και υποδιοικητής του ΕΑΤ - ΕΣΑ Θεόδωρος Θεοφιλογιαννάκος, από τη Λακωνία, χάζευε ηδονιζόμενος τα «παλικάρια» του που ξέντυναν με κοφτές κινήσεις τον ανυπεράσπιστο άνδρα. «Άλλο ένα τσογλάνι. Ποιητής σου λέει. Γαμώ τη μόρφωσή τους».

Ο άνδρας στάθηκε με δυσκολία στα πόδια του. Ήταν ολόγυμνος. Ο Θεοφιλογιαννάκος, με αργά βήματα, έκανε έναν γύρο από τον σακατεμένο νέο που τον υποβάσταζαν οι δυο από τους τρεις ΕΣΑτζήδες. Άναψε τσιγάρο. Πήρε μια βαθιά τζούρα. Η καύτρα έγινε βαθιά πορτοκαλί. Έφερε το τσιγάρο στο στήθος του άνδρα. Τον κοίταζε σαδιστικά στα μάτια. Ακούμπησε τη δεξιά του ρώγα. Το θύμα ούρλιαξε. Κάποιος του έπιασε τα μαύρα του μαλλιά και του σήκωσε το κεφάλι. Ο βασανιστής συνέχιζε να τον κοιτάζει προκλητικά. Δεν πίεσε το τσιγάρο έστω για να σβήσει. Απλά το ακουμπούσε στη ρώγα του θύματός του. Η μυρωδιά της καμένης σάρκας γέμισε το δωμάτιο.

«Μην τον αφήσετε να λιποθυμήσει, κακομοίρηδες,

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ: ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 1976, ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΕ ΕΝΑΣ "ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ΈΛΛΗΝΑΣ"

Ο Αλέκος Παναγούλης είναι από τους ελάχιστους ήρωες της νεώτερης ελληνικής ιστορίας που «ΖΕΙ». Ίσως γιατί η δράση του, πολυσχιδής, ανατρεπτική, αναμφίβολα επαναστατική, υπερμεγέθης, την περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών, συνταιριάζεται με ένα πρόσωπο τρυφερό και ταυτόχρονα οικείο, χαμογελαστό, ερωτικό 

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης συμμετείχε ενεργά στον αγώνα για την επαναφορά της δημοκρατίας και εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος του Γ. Παπαδόπουλου (1967-1973). Υπηρετούσε στο 85ο Σύνταγμα Πεζικού, στη Βέροια, όταν λιποτάκτησε από το στράτευμα και ίδρυσε την οργάνωση Εθνική Αντίσταση. Αυτοεξορίστηκε στην Κύπρο για να καταστρώσει σχέδιο δράσης. Εκεί ήρθε σε επαφή με τους πολιτικούς άνδρες του τόπου, όπως τον Πολύκαρπο Γιωρκάτζη, με σκοπό να τους ζητήσει να συνδράμουν στην αντίσταση. Επανήλθε στην Ελλάδα και μαζί με στενούς του συνεργάτες σχεδίασε την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου,

Το πρωί της 13ης Αυγούστου, μία μικρή φάλαγγα κατευθυνόταν προς την Αθήνα από το Λαγονήσι Αττικής. Ήταν ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος με τη συνοδεία του, που ξεκίνησε όπως συνήθως, από την έπαυλή του στο 38ο χιλιόμετρο της παραλιακής οδού Σουνίου. Προπορεύονταν δύο μοτοσυκλέτες, ακολουθούσε το αυτοκίνητο του δικτάτορα και σε απόσταση 10 μέτρων το αυτοκίνητο της ασφάλειας. Η φάλαγγα κινείτο κανονικά και μεταξύ 31ου και 32ου χιλιομέτρου, πέρασε πάνω από μία υπόγεια σήραγγα αποχέτευσης των νερών της βροχής, μήκους 7 μέτρων. Μόλις πέρασε και το αυτοκίνητο της ασφάλειας, μια ισχυρή εκκωφαντική έκρηξη έγινε μέσα στη σήραγγα και άνοιξε δύο μεγάλες τρύπες στο κατάστρωμα του δρόμου. Ήταν φανερό ότι η έκρηξη προοριζόταν να πλήξει τον δικτάτορα, αλλά καθυστέρησε ένα ή δύο δευτερόλεπτα. Αμέσως η φάλαγγα σταμάτησε, οι άνδρες της ασφάλειας έτρεξαν επί τόπου, ενώ ειδοποιήθηκε από τον ασύρματο η αρμόδια διοίκηση Χωροφυλακής και σε λίγα λεπτά κατέφτασε ισχυρή δύναμη που απομόνωσε την περιοχή.
Έπειτα από συστηματική έρευνα, ανακαλύφτηκε ο Αλέξανδρος Παναγούλης, ντυμένος με μαγιό και κρυμμένος κάτω από ένα βράχο. Ο ίδιος παρέμεινε σιωπηλός, χωρίς να δηλώσει την ταυτότητά του. Είπε μόνο ότι δεν είχε συνεργούς. Μόνο έπειτα από δύο μέρες εξακριβώθηκε η ταυτότητά του. Ο Αλ. Παναγούλης οδηγήθηκε στο άντρο των βασανιστηρίων της ΕΣΑ, της στρατιωτικής αστυνομίας. Την ανάκρισή του ανέλαβε ένας από τους πλέον διαβόητους βασανιστές, ο ταγματάρχης Θεόδωρος Θεοφιλογιαννάκος, ενώ το ίδιο βράδυ κατέφτασε επειγόντως από τη Δράμα, όπου βρισκόταν, ο διοικητής της ΕΣΑ και αργότερα οργανωτής της προδοσίας της Κύπρου, αντισυνταγματάρχης Δημήτριος Ιωαννίδης.

Την Πρωτομαγιά του 1976, σε ηλικία 36 ετών, χάνει τη ζωή του κατόπιν τροχαίου στην λεωφόρο Βουλιαγμένης (το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σε υπόγειο κατάστημα επί της λεωφόρου κάθετα στην πορεία), λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έγινε ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα.

με πληροφορίες από wikipedia