«Η ΓΙΑΓΙΑ ΠΕΘΑΝΕ»

Του Lycinos

Αυτή ήταν η κωδική ονομασία της προβοκάτσιας που οργανώθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό της τότε γερμανικής πόλης Γκλάιβιτς, Gleiwitz, για να δικαιολογηθεί η εισβολή των Γερμανών στη δυτική Πολωνία με ταυτόχρονη εισβολή των Σοβιετικών από τα ανατολικά, ο διαμελισμός της, όπως προέβλεπε το μεταξύ τους σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ και η αρχή του Β´ Παγκόσμιου Πολέμου.

Δυο τύποι με γελοία μουστάκια, ο Χίτλερ και ο Στάλιν, αιματοκύλισαν τον κόσμο γιατί ήθελαν να κάνουν ένα τύπου… ΜΑGA της εποχής εκείνης… Μεγάλη Γερμανία και μεγάλη Σοβιετική Ρωσία.

Πώς το είπε ο dr Μαρξ ; Στην ιστορία τα γεγονότα εμφανίζονται δυο φορές, την πρώτη σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα;

Λάθος. Αυτού του είδους τα γεγονότα επαναλαμβάνονται πάντα σαν τραγωδία…

Το σύγχρονο τριπολικό Lebensraum και τα έσω ενισχυτικά τρίγωνα.

Σαν ηχώ των ιδεών που έντυσαν θεωρητικά τη Χιτλερική Γερμανία, του Γερμανού νομικού και θεωρητικού του Ναζισμού Καρλ Σμιτ, Carl Schmitt.

Ένας τύπος με ένα γελοίο βαμμένο ξανθορόζ μαλλί, πρόεδρος της Αμερικής ονόματι Τραμπ.

Εφαρμόζει το δόγμα της υπεροχής των ΗΠΑ σε όλους τους τομείς, πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό σύστημα, ιδέες  κ.λ.π.

Ένα αμερικανικού τύπου εξαιρετισμό, American exceptionalism και εξ αυτού το δικαίωμα να παρεμβαίνει καλεσμένος – ακάλεστος όπου θέλει… Στο Δυτικό Ημισφαίριο…

Για να δικαιολογήσει επέμβαση σε κυρίαρχο κράτος που έχει πολύ πετρέλαιο, Βενεζουέλα, οργάνωσε προβοκάτσιες, απήγαγε τον πρόεδρό της Nicolas Maduro και de facto την κυβερνά.

Το ότι ο Μαδούρο τα είχε κάνει σκατά, δεν ήταν ο λόγος που… Γιατί και άλλοι τα έχουν κάνει, αλλά δεν, γιατί είναι… Με τη σωστή πλευρά…

Επεμβαίνει σε χώρα, Παναμάς, που λόγω θέσεως έχει στρατηγική σημασία… «Λόγω κακόβουλης επιρροής από την κομμουνιστική Κίνα» όπως δήλωσε ο υπουργός Άμυνας της Αμερικής Πιτ Χέγκσεθ…

Έφτασε μάλιστα να απειλεί ακόμα και επαρχία του Καναδά με προσάρτηση!!!

Και τώρα.

Αναφέρεται ευθέως σε κατάληψη, με το καλό ή με το ζόρι, της Γροιλανδίας, για τον ορυκτό της πλούτο… Και απειλεί με οικονομικές κυρώσεις αυτούς που δεν του αναγνωρίζουν το  «δικαίωμα» να το κάνει…

Βεβαίως… Κοινωνική πρόνοια, δωρεάν εκπαίδευση, ήπιος Καπιταλισμός της Δανίας – Γροιλανδίας όλα στα σκουπίδια… Ζητώ το αποτυχημένο αμερικανικό μοντέλο.

Και μεταξύ αστείου και σοβαρού και την Ισλανδία… Ο νέος πρέσβης…

“This is our hemisphere”.

Αυτό είναι το ημισφαίριό μας, δήλωσε την επομένη της επέμβασης στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Marco Rubio. Τι ακριβώς εννοεί ημισφαίριο απομένει να το ιδούμε…

Και συνέχισε… «Και δεν πρόκειται να επιτρέψουμε σε αντίμαχους, ανταγωνιστές και αντιπάλους να επιχειρούν στο Δυτικό Ημισφαίριο».

Εννοείται, ότι αν υπάρχει Δυτικό Ημισφαίριο,

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΕΝΤΟΠΙΣΕ ΦΑΚΕΛΟΥΣ ΜΕ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΣΤΟ ΒΑΝ

Συνεχίζονται οι έρευνες για τα αίτια του θανατηφόρου τροχαίου στην Τιμισοάρα της Ρουμανίας την Τρίτη 27 Ιανουαρίου, που στοίχισε τη ζωή σε επτά οπαδούς του ΠΑΟΚ και προκάλεσε τον τραυματισμό σε άλλους τρεις επιβαίνοντες. Το δυστύχημα συνέβη ενώ οι οπαδοί ταξίδευαν με βαν προς τη Γαλλία για να παρακολουθήσουν τον αγώνα της αγαπημένης τους ομάδας με τη Λιόν.
Σύμφωνα με το ρουμανικό μέσο «digi24.ro», οι αρχές έχουν εντοπίσει ναρκωτικές ουσίες στο όχημα, γεγονός που ανοίγει νέο πεδίο έρευνας σχετικά με τη συμπεριφορά των επιβατών και του οδηγού πριν τη μοιραία σύγκρουση.
Οι ανακριτές εξετάζουν πλέον αν κάποιοι από τους επιβάτες κατανάλωσαν ουσίες πριν το δυστύχημα, με ιδιαίτερη προσοχή στον οδηγό.
Το βασικό ερώτημα της έρευνας αφορά τη στιγμή που ο οδηγός του βαν αποκλίνει από τη λωρίδα του μετά από προσπέραση και συγκρούεται μετωπικά με την νταλίκα που κινείται στο αντίθετο ρεύμα.
Οι Αρχές προσπαθούν να καταγράψουν με ακρίβεια τις κινήσεις του οδηγού, εξετάζοντας ταυτοχρόνως πιθανά ανθρώπινα λάθη ή τεχνικές βλάβες που μπορεί να συνέβαλαν στην τραγωδία.
Πηγές από το «digi24» αναφέρουν ότι κατά τις ιατρικές εξετάσεις ο οδηγός βρέθηκε θετικός σε απαγορευμένες ουσίες, ενώ στο βαν φέρεται να υπήρχαν ενεργειακά ποτά, αλκοόλ και πακέτα με ναρκωτικά.
Επιπλέον, σύμφωνα με το ρουμανικό Μέσο, ο συνοδηγός είπε ότι ο 29χρονος οδηγός είχε καπνίσει και έκανε μερικές ρουφηξιές από κάνναβη λίγο πριν από το δυστύχημα.
Οι Ρουμάνοι ανακριτές έχουν πλέον δημιουργήσει ποινικό φάκελο για ανθρωποκτονία από αμέλεια και σωματικές βλάβες από αμέλεια, ενώ συνεχίζουν να αναλύουν πλάνα του δυστυχήματος δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο, ώστε να ανασυνθέσουν πλήρως τα γεγονότα.
Όλες οι πληροφορίες που προκύπτουν, αξιολογούνται για να διαπιστωθεί ο ρόλος του οδηγού και κάθε επιβάτη στην τραγωδία.
Τι αναφέρει η ρουμανική ιστοσελίδα digi 24.ro
Στο δημοσίευμά της η ρουμανική ιστοσελίδα αναφέρει επί λέξει πως:
«Στο μίνι λεωφορείο στο οποίο έχασαν τη ζωή τους επτά άτομα, φέρεται να βρέθηκαν απαγορευμένες ουσίες, διεγερτικά και αλκοόλ. Επίσης, κατά τη διάρκεια των ακροάσεων, ο επιβάτης στο δεξί μπροστινό μέρος του μίνι λεωφορείου φέρεται να δήλωσε ότι ο οδηγός είχε επίσης πάρει μερικές ρουφηξιές από ένα τσιγάρο κάνναβης πριν από το ατύχημα, και σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, ο 29χρονος οδηγός που οδηγούσε αυτό το μίνι λεωφορείο βρέθηκε επίσης θετικός σε απαγορευμένες ουσίες, μετά την ανάλυση στο Εθνικό Ινστιτούτο Ιατροδικαστικής.
Η έρευνα των αρχών επιβολής του νόμου κινείται τώρα και προς αυτή την κατεύθυνση για να επαληθεύσει όλες αυτές τις πληροφορίες που ανακαλύφθηκαν πριν από λίγο καιρό. Ταυτόχρονα,

ΚΡΑΤΟΣ-ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΡΩΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ

Το περιστατικό στο νοσοκομείο Ιωαννίνων δεν είναι «παρεξήγηση». Είναι η κανονικότητα της Δεξιάς όταν κυβερνά.

Πρόεδρος τοπικής ΝΔ να καλεί την αστυνομία για γιατρό, επειδή δεν τον εξυπηρέτησε κατά προτεραιότητα. Όχι για λόγους υγείας. Για λόγους εξουσίας.

Στο επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη, τα στελέχη της ΝΔ θεωρούν το Δημόσιο ιδιοκτησία τους. Οι γιατροί, οι νοσηλευτές και οι εργαζόμενοι δεν είναι λειτουργοί της κοινωνίας, αλλά υπηρέτες που οφείλουν να υποκλίνονται. Αν δεν το κάνουν, υπάρχει η ΕΛ.ΑΣ. ως μηχανισμός εκφοβισμού.

Την ώρα που το ΕΣΥ καταρρέει από την εγκατάλειψη, κάποιοι απαιτούν VIP μεταχείριση και συλλήψεις. Αυτό δεν είναι «αριστεία». Είναι αλαζονεία, αυταρχισμός και βαθιά αντιδημοκρατική νοοτροπία. Και όσο μένει ατιμώρητη, τόσο θα επιβεβαιώνει ότι για τη Δεξιά το κράτος και οι δομές του ανήκουν στους κομματικούς της φίλους.

Αυτή είναι η ουσία του «επιτελικού κράτους» Μητσοτάκη: μια διοίκηση που εκπαιδεύει τα στελέχη της να αισθάνονται πολίτες πρώτης κατηγορίας και όλους τους υπόλοιπους, γιατρούς, νοσηλευτές, εκπαιδευτικούς, υπαλλήλους, ως προσωπικό εξυπηρέτησης. Αν δεν υπακούσουν, υπάρχει πάντα η αστυνομία.

vathikokkino.

ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗΣ ΚΑΙΡΟΥ

ΜΕ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ… ΠΑΣΟΚ – ΔΕΚΑΝΙΚΙ

Του Βασίλη Βέργη

Όταν τον Οκτώβριο του 2024 ο Νίκος Ανδρουλάκης επανεξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με 60%, ουδείς σοβαρός πίστεψε ότι το Κίνημα είχε βρει τον προσανατολισμό του και μπορούσε να πορευτεί προς την κορυφή. Και τούτο γιατί η προηγούμενη θητεία του Κρητικού πολιτικού στην ηγεσία του κόμματος δεν είχε δώσει εχέγγυα ανάλογης αισιοδοξίας.

Θα αναρωτηθείτε «τότε γιατί τον ξαναψήφισαν;» Έλα, ντε. Μπορεί κάποιους να τσάντισε το γεγονός ότι ο Χάρης Δούκας διεκδίκησε τον προεδρικό θώκο αν και ήταν δήμαρχος Αθηναίων και μάλιστα φρεσκοεκλεγμένος. Το θέμα όμως, στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι ο κ. Δούκας, αλλά ο νικητής των εσωκομματικών εκλογών, ο οποίος φανερά αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ ούτε καν στο μίνιμουμ των φιλοδοξιών του. Κι αυτό φαίνεται διαρκώς στις πράξεις και, φυσικά, στις δημοσκοπήσεις.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει υποπέσει σε οργιώδη λάθη και στη δεύτερη θητεία της. Αλλά το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη δεν καρπώθηκε το παραμικρό. Με το ζόρι βρίσκεται πάνω από το 10% και, βέβαια, «αξιωματική αντιπολίτευση» έγινε εξαιτίας της αυτοδιάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ, όχι της ψήφου του λαού.

Οι τελευταίες εξελίξεις έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι το Κίνημα με τη συγκεκριμένη ηγεσία πηγαίνει πίσω ολοταχώς! Η θολή πολιτική δημιουργεί νέους τριγμούς στο εσωτερικό, την ώρα που το «κόμμα Καρυστιανού» έριξε πολιτική βόμβα στις δημοσκοπήσεις και το «υπό δημιουργία κόμμα Τσίπρα» έρχεται να γίνει leader στον λεγόμενο δημοκρατικό χώρο.

Τι κάνει ο Ανδρουλάκης λίγο πριν από το κρίσιμο συνέδριο του Μαρτίου; Υποτίθεται ότι απηύθυνε πρόταση συνεργασίας στο «δημοκρατικό τόξο», την ίδια στιγμή που υψηλά στελέχη εκτιμούν πως παραμένει ανοιχτό το παράθυρο μετεκλογικής κυβερνητικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία και απαιτούν από τον πρόεδρο να το κλείσει. Η κυρία Διαμαντοπούλου, υπεύθυνη πολιτικού σχεδιασμού, άλλα λέει το πρωί και άλλα το βράδυ, ο κ. Δούκας ετοιμάζει την αντεπίθεσή του και ο κ. Ανδρουλάκης παρακολουθεί μια διαδικασία αλληλοσπαραγμού, η οποία επιβεβαιώνει ότι το συγκεκριμένο ΠΑΣΟΚ δεν έχει μέλλον. Ούτε πρόκειται να το σώσουν… μεταγραφές από τα Αριστερά.

Είναι ηλίου φαεινότερον πως σε ενδεχόμενη συζήτηση «συνεργασίας στην κάλπη των προοδευτικών δυνάμεων» ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν μπορεί να έχει τον πρώτο λόγο, πόσο μάλλον αν ο Αλέξης Τσίπρας αποφασίσει να απευθύνει ανάλογη πρόσκληση. Η ηγεσία μιας συμπόρευσης για να «χτυπηθεί η πρωτιά του Μητσοτάκη δεν μπορεί να λειτουργεί προσθετικά στα ποσοστά των κομμάτων αλλά με κριτήριο ποιος διαθέτει το ειδικό βάρος. Και ο κ. Ανδρουλάκης αποδεδειγμένα δεν μπορεί…

Έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, πιο πιθανό είναι να επικρατήσει το «κεντροδεξιό στοιχείο» τύπου Διαμαντοπούλου, που από την εποχή Σημίτη κατοικοεδρεύει στο ΠΑΣΟΚ και έχει προσφέρει αρκετές μετεγγραφές στη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη. Με δυο λόγια, ακόμα ένα πιο αποψιλωμένο ΠΑΣΟΚ πιο εύκολα γίνεται «δεκανίκι» του σημερινού πρωθυπουργού την επομένη των εκλογών παρά οτιδήποτε άλλο. Κι αυτό το καταλαβαίνουν πολλοί εντός Κινήματος,

ΚΑΙ ΣΑΣ ΑΚΟΥΝΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΚΥΡΙΕ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!!!

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Η αιφνίδια ανακάλυψη του «βαθέος κράτους» από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έπειτα από σχεδόν επτά χρόνια διακυβέρνησης, δεν μπορεί παρά να προκαλεί θυμηδία. Όχι βεβαίως γιατί το ελληνικό κράτος δεν πάσχει διαχρονικά από σοβαρές παθογένειες, αλλά γιατί επί των ημερών της σημερινής κυβέρνησης το «βαθύ κράτος» δεν καταπολεμήθηκε. Αντιθέτως, «εκσυγχρονίστηκε», μετεξελίχθηκε και, τελικά, χειροτέρεψε…

Μια αρνητική μετεξέλιξη του βαθέος κράτους δεν είναι, άραγε, το περιβόητο «επιτελικό κράτος»; Ένα κλειστό και απολύτως συγκεντρωτικό κέντρο λήψης αποφάσεων, με το Μέγαρο Μαξίμου να λειτουργεί ως υπερυπουργείο, απονευρώνοντας τη συλλογική κυβερνητική ευθύνη και μετατρέποντας τους υπουργούς σε απλούς εκτελεστές εντολών, σε κλητήρες;

Βαθύ κράτος δεν είναι η πλημμυρίδα μετακλητών υπαλλήλων -σε αριθμούς πρωτοφανείς- και μάλιστα με αυξημένες αποδοχές, την ώρα που το αφήγημα της «αξιοκρατίας» προβάλλεται ως άλλοθι; Βαθύ κράτος δεν είναι η εγκαθίδρυση ενός κομματικού μηχανισμού εντός του κράτους, με κομβικές θέσεις να καταλαμβάνονται συστηματικά από «ημετέρους»;

Βαθύ κράτος δεν είναι οι απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων ευρώ σε φίλα προσκείμενες εταιρίες και «κολλητούς», με διαδικασίες fast track και ελάχιστο έλεγχο, που σωρευτικά συνιστούν μία από τις μεγαλύτερες αναδιανομές δημόσιου χρήματος προς συγκεκριμένα συμφέροντα;

Βαθύ κράτος δεν είναι οι κατά καιρούς λίστες Πέτσα, η κρατική διαφήμιση ως εργαλείο πολιτικής πειθάρχησης και η συστηματική αλλοίωση του μιντιακού τοπίου; Βαθύ κράτος δεν είναι η διαρκής υποβάθμιση της χώρας στις διεθνείς κατατάξεις ως προς την ελευθερία του Τύπου;

Βαθύ κράτος δεν είναι η χρήση του κράτους ως μηχανισμού αναπαραγωγής της «γαλάζιας» -αυτή τη φορά- εξουσίας και όχι ως εργαλείου ουσιαστικής μεταρρύθμισης κατά την τελευταία επταετία;

Βαθύ κράτος δεν είναι οι παρακολουθήσεις, η χειραγώγηση και ο έλεγχος της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, μέσω επιλογών που γεννούν εύλογα ερωτήματα για τη θεσμική της ανεξαρτησία και έχουν οδηγήσει τη συντριπτική πλειονότητα της κοινής γνώμης να μην την περιβάλλει πλέον με εμπιστοσύνη;

Βαθύ κράτος δεν είναι η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, η διάχυση των ευθυνών, η διαρκής προσπάθεια υποβάθμισης των πραγματικών αιτιών και η διατήρηση ενός πέπλου προστασίας για τους υπευθύνους;

Βαθύ κράτος δεν είναι η συνέχιση και η έκρηξη, μετά το 2019, του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο -αν δεν υπήρχε η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας- θα είχε, κατά πάσα πιθανότητα, ακολουθήσει κι αυτό την πεπατημένη της συγκάλυψης;

Και, τέλος, βαθύ κράτος δεν είναι η «κανονικοποίηση» της ατιμωρησίας; Η επιδερμική ανάληψη «ευθυνών» χωρίς καμία ουσιαστική κύρωση, χωρίς παραιτήσεις, χωρίς πραγματική λογοδοσία για τα πολιτικά πρόσωπα;

Το βαθύ κράτος, τελικά, δεν είναι κάποιο αόρατο φάντασμα του παρελθόντος. Και όταν εκείνοι που, αντί να το γκρεμίσουν όπως υποσχέθηκαν, συνέχισαν επί χρόνια να το οικοδομούν με τα δικά τους χρώματα και υλικά, εμφανίζονται σήμερα ως δήθεν τιμητές του, τότε η υποκρισία είναι ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός που μπορεί να αποδοθεί. Πολύ απλά, το βαθύ κράτος επί Κ. Μητσοτάκη έγινε βαθύτερο…

ΝΩΘΡΗ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

Η απάντηση στο ερώτημα γιατί δεν «φτουράει» η αντιπολίτευση ενώ η κυβέρνηση διαπράττει τη μια αθλιότητα μετά την άλλη είναι απλή. Ασθμαίνει και φυτοζωεί επειδή είναι παράλογο να δίνεται έπαινος σε απόντες. Μόνο κοινωνίες σε βαθιά παρακμή, με πολίτες λειτουργούντες με το θυμικό αντί της λογικής, αποδίδουν τιμές σε όσους λείπουν από τις μάχες της καθημερινότητας αλλά και από εκείνες στις πολεμικές δοκιμασίες. Οι νοήμονες δεν τιμούν τους απόντες, αλλά τους ονειδίζουν. 

Η πρώην αλλά και η νυν μείζων αντιπολίτευση λείπει και από την κοινωνία και από τη Βουλή. Δεν κινητοποιεί κόσμο, δεν οργανώνει σημαντικές εκδηλώσεις και παρεμβάσεις σε χώρους εργασίας, αποφεύγει τα θέματα που ορίζει ως «απαγορευμένα» η δικαιωματιστική ατζέντα, δεν διαφοροποιείται στα βασικά από όσα προτείνει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Μια από τις ηχηρές απουσίες της αντιπολίτευσης σημειώνεται στη Βουλή! Δηλαδή, δεν αντιδρά και δεν αναδεικνύει τις σημαντικότερες σκοτεινές πτυχές του κυβερνητικού έργου. Μια από αυτές είναι η υπερπαραγωγή τροπολογιών, που μπαίνουν άρον άρον σε άσχετα νομοσχέδια για να ψηφιστούν νύχτα, καλά κρυμμένες μέσα στα πολυσέλιδα κείμενα που εγκρίνουν οι βαριεστημένοι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας. 

Η αντιπολίτευση ουδόλως ασχολείται. Ούτε πριν ούτε μετά το «ναι σε όλα» των βουλευτών, που λειτουργούν σαν υπάλληλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σε παλαιότερες εποχές, τουλάχιστον μέχρι και τα πρώτα μνημονιακά χρόνια, τα «τμήματα τεκμηρίωσης» των αντιπολιτευτικών κομμάτων βρίσκονταν σε τακτική επαφή με τον Τύπο για να αποκαλύψουν και να καταγγείλουν σκάνδαλα που έφεραν την… υπογραφή της εκάστοτε κυβέρνησης. 

Τώρα στα ΜΜΕ, που έχουν και την πρόθεση και τη δυνατότητα να φέρουν στο φως πράξεις και παραλείψεις της κυβέρνησης, η πηγή της αρχικής ενημέρωσης είναι άλλη. Τα σκάνδαλα και οι τροπολογίες για τους φίλους, χορηγούς και κολλητούς, που «χώνονται» σε νομοσχέδια, γίνονται συνήθως από ιδιώτες και από διάφορους φορείς, που θίγονται από τα κυβερνητικά κόλπα. 

Δεν είναι στραβός ο γιαλός,

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ – «ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ», ΦΕΡΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΠΕ Ο ΣΛΟΒΑΚΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

 Την έντονη ανησυχία του για την πνευματική κατάσταση του Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται πως εξέφρασε ο Σλοβάκος πρωθυπουργός, Ρόμπερτ Φίτσο, δηλώνοντας στους Ευρωπαίους ομολόγους του πως ήταν «σοκαρισμένος» μετά το τετ-α-τετ που είχαν στη Φλόριντα. Σύμφωνα με πέντε διπλωματικές πηγές που ενημερώθηκαν για το περιεχόμενο της συνομιλίας, ο Σλοβάκος πρωθυπουργός μετέφερε στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής μια ιδιαίτερα ανησυχητική εικόνα για τον Αμερικανό πρόεδρο.

Ο Ρόμπερτ Φίτσο, ένας από τους λίγους ηγέτες της ΕΕ που υποστηρίζει συχνά τις θέσεις του Τραμπ για τις αδυναμίες της Ευρώπης, εξέφρασε ανησυχία για την «ψυχολογική κατάσταση» του προέδρου των ΗΠΑ, όπως ανέφεραν δύο από τους διπλωμάτες. Ο Φίτσο χρησιμοποίησε τη λέξη «επικίνδυνος» για να περιγράψει την εικόνα που εξέπεμψε ο Αμερικανός πρόεδρος κατά την κατ’ ιδίαν συνάντησή τους στην έπαυλη Μαρ-α-Λάγκο στη Φλόριντα, στις 17 Ιανουαρίου.

Η ανεπίσημη συζήτηση

Η συνομιλία μεταξύ του Φίτσο και των Ευρωπαίων ομολόγων του έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες στις 22 Ιανουαρίου, στο περιθώριο μιας έκτακτης συνόδου κορυφής της ΕΕ που διοργανώθηκε για να συζητηθούν οι διατλαντικές σχέσεις μετά τις απειλές του Τραμπ για κατάληψη της Γροιλανδίας. Οι ηγέτες χρησιμοποίησαν τη συγκέντρωση αυτή για να επιχειρήσουν να κατευνάσουν τις εντάσεις, αφού ο Αμερικανός πρόεδρος είχε υπαναχωρήσει μία ημέρα νωρίτερα από την απειλή του να επιβάλει δασμούς σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες για το συγκεκριμένο ζήτημα.

Οι διπλωμάτες ανέφεραν ότι ο Σλοβάκος πρωθυπουργός προέβη σε αυτά τα σχόλια σε μια ξεχωριστή, ανεπίσημη συζήτηση μεταξύ ορισμένων ηγετών και ανώτατων αξιωματούχων της ΕΕ, και όχι κατά τη διάρκεια των επίσημων διαβουλεύσεων. Αν και κανένας από τους διπλωμάτες που μίλησαν στο POLITICO δεν ήταν παρών, ενημερώθηκαν χωριστά για το περιεχόμενο της συνομιλίας από τους ίδιους τους ηγέτες λίγο μετά το πέρας της.

Οι δηλώσεις του Φίτσο θεωρούνται ιδιαίτερα βαρύνουσες, καθώς σύμφωνα με το POLITICO συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων Ευρωπαίων υποστηρικτών του Τραμπ. Μάλιστα, μετά τη συνάντηση στο Μαρ-α-Λάγκο, ο ίδιος προέβαλε την πρόσβασή του στον Αμερικανό πρόεδρο μέσω βίντεο στο Facebook, εκφράζοντας παράλληλα τη στήριξή του στην προσέγγιση της Ουάσιγκτον για τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Πριν από έναν χρόνο, ο Φίτσο είχε μιλήσει στο Συνέδριο Συντηρητικής Πολιτικής Δράσης (CPAC), δηλώνοντας στους Αμερικανούς πως «ο πρόεδρός σας προσφέρει σπουδαία υπηρεσία στην Ευρώπη».

Τι απαντάει ο Σλοβάκος πρωθυπουργός

Σήμερα ο Φίτσο τοποθετήθηκε μέσω της πλατφόρμας X, αναφέροντας: «Απορρίπτω κατηγορηματικά τα ψεύδη του POLITICO σχετικά με τον τρόπο που αξιολόγησα τη συνάντησή μου με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ. Κανείς δεν άκουσε τίποτα, κανείς δεν είδε τίποτα, δεν υπάρχουν μάρτυρες, αλλά τίποτα δεν εμπόδισε το POLITICO από το να επινοήσει ψέματα».

Πάντως, το POLITICO αναφέρει πως ακόμη και χωρίς τις δηλώσεις του Φίτσο, οι ηγέτες της Ευρώπης και οι ανώτεροι αξιωματούχοι ανησυχούν ολοένα και περισσότερο για τον απρόβλεπτο Αμερικανό πρόεδρο,

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ Η ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟΝ ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥ;

«Μόλις απαγορεύτηκε στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και στους απογόνους του να πατήσουν το πόδι τους στη Γροιλανδία για 100 γενιές», σύμφωνα με μια viral ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η ανάρτηση, που αναφέρει ότι το κοινοβούλιο στο Νούουκ μόλις εισήγαγε σχετική νομοθεσία, έχει σχεδόν δύο εκατομμύρια προβολές μέχρι τη στιγμή που γράφεται το κείμενο.
Η ανάρτηση έγινε με φόντο τη ρητορική του Τραμπ για την απόκτηση του ημιαυτόνομου εδάφους του Βασιλείου της Δανίας, η οποία έχει ενταθεί σημαντικά τις τελευταίες εβδομάδες.
Η Γροιλανδία, η Δανία και η υπόλοιπη Ευρώπη είναι σταθερά αποφασισμένες να προστατεύσουν την ανεξαρτησία της Γροιλανδίας.
Πρόσφατα, μια ομάδα ευρωπαϊκών χωρών έστειλε ένα μικρό απόσπασμα στρατευμάτων στη Γροιλανδία σε μια λεγόμενη αναγνωριστική αποστολή. Δεν είναι σαφές πόσο καιρό θα παραμείνουν τα στρατεύματα.
Η ομάδα αποτελείται από στρατεύματα και σκάφη από τη Γαλλία, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το στρατιωτικό προσωπικό της Γερμανίας αποχώρησε το Σάββατο.
Ο Τραμπ απείλησε έκτοτε με ένα κύμα νέων δασμών σε αυτές τις επτά χώρες, καθώς και στη Δανία -οι οποίες είναι όλες σύμμαχοι των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ- που θα τεθούν σε ισχύ τον Φεβρουάριο, εάν συνεχίσουν να αρνούνται να συμφωνήσουν με το σχέδιό του.
"Στεκόμαστε σε πλήρη αλληλεγγύη με το Βασίλειο της Δανίας και τον λαό της Γροιλανδίας", ανέφεραν οι ηγέτες των οκτώ ευρωπαϊκών χωρών σε κοινή δήλωση στις 18 Ιανουαρίου.
"Οι απειλές για τους δασμούς υπονομεύουν τις διατλαντικές σχέσεις και κινδυνεύουν με επικίνδυνο καθοδικό σπιράλ. Θα συνεχίσουμε να είμαστε ενωμένοι και συντονισμένοι στην απάντησή μας. Δεσμευόμαστε να διατηρήσουμε την κυριαρχία μας".
Η σάτιρα γεννήθηκε από την ένταση
Παρά τη σημαντική διπλωματική ένταση, ο νόμος για την απαγόρευση του Ντόναλντ Τραμπ και των απογόνων του για τις επόμενες 100 γενιές δεν είναι ένα από τα μέτρα που χρησιμοποιούν η Γροιλανδία και η Δανία για να κρατήσουν την περιοχή μακριά από την επιρροή του προέδρου.
Το Halfway Post, ο λογαριασμός που έκανε την ανάρτηση στην πλατφόρμα X, αυτοχαρακτηρίζεται ως λογαριασμός κωμωδίας και σάτιρας.
Περιγράφει επίσης τον εαυτό του ως ντανταϊστικό, ένα καλλιτεχνικό κίνημα που αντιτίθεται στις παραδοσιακές ιδέες της ομορφιάς και χρησιμοποιεί αντ' αυτού το χιούμορ και το παράλογο.
Δεν έχουν υπάρξει αξιόπιστες αναφορές ή ανακοινώσεις από την κυβέρνηση της Γροιλανδίας ή της Δανίας ότι επίκειται κάποια τέτοια απαγόρευση κατά του Τραμπ και των συγγενών του.
Παρ' όλα αυτά, οι φιλοδοξίες του προέδρου να αναλάβει τον έλεγχο της Γροιλανδίας έχουν προκαλέσει ανατριχίλα στην Ευρώπη και ευρύτερα στο ΝΑΤΟ,

ΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΟΙ ΜΙΣΘΩΤΟΙ

Στοιχεία του ΙΝΕ – ΓΣΕΕ αποκαλύπτουν το τεράστιο χάσμα στο επίπεδο ευημερίας μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε. Οι χαμηλές αποδοχές σε συνδυασμό με τις εξωφρενικές αυξήσεις στα ενοίκια έχουν οδηγήσει σε απόγνωση τα περισσότερα νοικοκυριά

Από τον Σπύρο Γεράρδη

Στην προτελευταία θέση της Ευρώπης σε ό,τι αφορά τους βασικούς δείκτες που καταδεικνύουν την ευμάρεια της κοινωνικής πλειονότητας βρίσκεται η Ελλάδα κι ενώ ο χαμηλός ρυθμός αύξησης οδηγεί στο συμπέρασμα ότι σύντομα θα μας περάσει και η τελευταία Βουλγαρία.

Οι χαμηλοί μισθοί στον ιδιωτικό τομέα, σε συνδυασμό με τις ασύλληπτες αυξήσεις στο κόστος στέγασης, έχουν γονατίσει τα ελληνικά νοικοκυριά, ειδικά όσους είναι αναγκασμένοι να ζουν στο νοίκι.

Παράλληλα, παρατηρείται πως ενώ η χώρα τα τελευταία τρίμηνα καταγράφει υψηλότερους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης από τον μέσο όρο της Ε.Ε., ο οποίος αντανακλά κυρίως τη στασιμότητα των μεγάλων οικονομιών (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία), ωστόσο, η επίδοση της Ελλάδας υπολείπεται συγκρίσιμων χωρών. Αρκετές εξ αυτών καταγράφουν σαφώς υψηλότερους ρυθμούς, γεγονός που αποκαλύπτει τη σχετική υστέρηση της ελληνικής οικονομίας.

Τα στοιχεία από την ενδιάμεση έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία είναι αποκαλυπτικά: Το χάσμα στο επίπεδο ευημερίας μεταξύ Ελλάδας και Ε.Ε. παραμένει εξαιρετικά υψηλό. Το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα ανήλθε το 2019 σε 17.210 ευρώ, έναντι 32.270 ευρώ στην Ε.Ε., ενώ το 2024 η απόκλιση παραμένει περίπου στα 14.600 ευρώ. Παρά την ανάκαμψη που σημειώθηκε μετά το 2021, η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο δεν περιορίζεται, γεγονός που δείχνει ότι οι ρυθμοί μεγέθυνσης δεν επαρκούν για ουσιαστική σύγκλιση του βιοτικού επιπέδου.

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (PPS) ανήλθε από 65,5% του μέσου όρου της Ε.Ε. το 2019 σε 68,5% το 2024. Παράλληλα, σε σύγκριση με τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, η Ελλάδα υπολείπεται χωρών όπως η Τσεχία (90,6%), η Λιθουανία (87,5%), η Εσθονία (79,0%) και η Πολωνία (78,4%), ενώ συγκρίνεται κυρίως με τη Λετονία (68,4%). Η Ρουμανία (77%) είναι σαφώς σε υψηλότερη θέση από την Ελλάδα, η οποία υπερβαίνει μόνο τη Βουλγαρία (65,9%). Αξίζει να σημειωθεί ότι την περίοδο 2019-2024 η Ελλάδα βελτίωσε τη θέση της κατά μόλις τρεις ποσοστιαίες μονάδες, έναντι 11 ποσοστιαίων μονάδων της Βουλγαρίας, γεγονός που καταδεικνύει ασθενέστερη δυναμική σύγκλισης.

Οκτώ και πλέον χρόνια μετά την έξοδο της χώρας από τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής και παρά την επιστροφή της οικονομίας σε θετικούς ρυθμούς μεγέθυνσης, οι επιδόσεις της αγοράς εργασίας, αν και βελτιωμένες τα τελευταία έτη, συνεχίζουν να απέχουν αρκετά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ακόμα πιο ανησυχητικό, όμως, είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα, εξαιτίας θεσμικών και αναπτυξιακών εμπλοκών που παρουσιάζει, υπολείπεται σημαντικά ακόμα και έναντι κρατών-μελών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων σε μια σειρά κρίσιμους δείκτες της αγοράς εργασίας και των συνθηκών διαβίωσης των εργαζομένων.

Η απασχόληση

Ενδεικτικά, το γ’ τρίμηνο του 2025 το ποσοστό απασχόλησης στη χώρα μας διαμορφώθηκε στο 65,6%, επίπεδο 5,7 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο του μέσου όρου της Ε.Ε. και 8,5 και 0,8 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο του μέσου ποσοστού απασχόλησης στα κράτη της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, αντίστοιχα. Το ίδιο διάστημα το ποσοστό υποαπόδοσης της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα, αν και μειώθηκε στο 11,6%, παρέμεινε αρκετά υψηλότερο έναντι του μέσου ποσοστού των κρατών-μελών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης (6,2%) και της Βαλκανικής (8%).

Επιπλέον, το 2024 το ποσοστό των απασχολουμένων στους κλάδους της βιομηχανίας διαμορφώθηκε στη χώρα μας στο 12,2%, οριακά αυξημένο σε σχέση με το 2019, αλλά 0,9 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερο του 2009. Συγκρινόμενη με την αντίστοιχη στα υπόλοιπα υπό εξέταση κράτη-μέλη της Ε.Ε., η επίδοση αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό.

Ειδικότερα, στις χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης το αντίστοιχο μέσο ποσοστό ήταν 23,2%, στις οικονομίες των Βαλκανίων 21,6%, ενώ στις χώρες της περιφέρειας (Ισπανία, Πορτογαλία και Ιταλία) 17,3%. Αντίστοιχες αποκλίσεις εντοπίζονται και όσον αφορά το ποσοστό όσων εργάζονται σε κλάδους της μεταποίησης υψηλής και μέσης προς υψηλή τεχνολογίας, καθώς και ευρύτερα σε κλάδους υψηλής τεχνολογίας.

Οι εργένηδες δαπανούν το 51% του εισοδήματος μόνο για στέγαση

Το ποσοστό δαπανών στέγασης στο διαθέσιμο εισόδημα ανερχόταν το 2024 στο 35,5%,

ΛΟΓΟΔΟΤΕΙ ΜΟΝΟ… ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Να με συγχωρέσετε, αλλά μάλλον κάτι μου διαφεύγει. Ο Τραμπ ήταν αυτός που ξαφνικά έφερε το δίκαιο του ισχυρού στις διεθνείς σχέσεις; Κι όλοι οι υπόλοιποι, οι καλοί μας οι «Ευρωπαίοι», πορεύονταν όλο το προηγούμενο διάστημα με τον σταυρό και την αγιαστούρα στο χέρι; Βοηθούσαν τους αναξιοπαθούντες εταίρους και στήριζαν τις αδύναμες χώρες από εξωτερικές απειλές;

Αν υπάρχει Έλληνας που να το πιστεύει, καλύτερα να γυρίσει πλευρό και να σταματήσουμε την κουβέντα εδώ. Ειδικά ύστερα από όσα έχει περάσει η χώρα τα τελευταία 15 χρόνια.

Αλλά ας πάμε και στο επόμενο: Υφίσταντο άραγε πριν από τον Τραμπ άρρηκτοι κανόνες διεθνούς έννομου τάξεως που τώρα καταργήθηκαν; Υπήρχε περίσσευμα ισονομίας και αξιοκρατίας στον δυτικό κόσμο; Όλοι αυτοί οι «ηγέτες» των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, ο Μερτς, ο Μακρόν και ο Στάρμερ, που μοναδικό μέλημα έχουν πώς θα εξουδετερώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους και πώς θα ελέγχουν τις αναρτήσεις του κοσμάκη στα social, υπηρετούν τις αρχές της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού;

Περίσσευμα υποκρισίας

Όχι λοιπόν. Κανένας κανόνας δεν υπήρχε. Υπήρχε μόνο περίσσευμα υποκρισίας, το οποίο ήρθαν να γκρεμίσουν ο κυνισμός και η αλαζονεία του νέου πλανητάρχη. Την επίφαση δικαίου στις διεθνείς σχέσεις ήρθε να αντικαταστήσει το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» της υπερδύναμης. Χωρίς ευγένειες και περιτυλίγματα.

Η ωμότητα στις διατυπώσεις ασφαλώς τρομάζει. Όπως και η εκκεντρικότητα του νέου σερίφη. Αλλά για τους πιο αδύναμους κρίκους τίποτα δεν αλλάζει. Ξεγυμνώνονται μόνο οι δήθεν ισχυροί της Ευρώπης, που βλέπουν στον ύπνο τους Ρώσους, αλλά τρέμουν σύγκορμοι μπροστά στον Τραμπ και ξέρουν να ξεσπούν μόνο σε φουκαράδες, όπως η Ελλάδα των Μνημονίων.

Ο Τραμπ, λοιπόν, ξανάφερε τη διπλωματία στα χρόνια του Λόρδου Πάλμερστον, δύο αιώνες πριν. «Δεν έχουμε αιώνιους συμμάχους ούτε μόνιμους εχθρούς. Αιώνια και μόνιμα είναι τα συμφέροντά μας και αυτά οφείλουμε να υπηρετούμε» είχε πει με αξιοζήλευτη ειλικρίνεια ο Πάλμερστον στη Βουλή των Κοινοτήτων. Αυτό ακριβώς κάνει σήμερα ο Τραμπ, έστω και με άγαρμπο τρόπο.

Το Δόγμα Πάλμερστον διατρέχει τη διεθνή διπλωματία από την εποχή που γεννήθηκαν τα έθνη-κράτη και προκαλεί θυμηδία η υποκριτική στάση των Ευρωπαίων, που σήμερα κατηγορούν τον Τραμπ ότι «παραβιάζει τους κανόνες». Γιατί είναι βέβαιον ότι, αν μπορούσαν, θα έσπευδαν να τους παραβιάσουν αυτοί πρώτοι, όπως έκαναν στην περίπτωση της Ρωσίας επιχειρώντας -κατά παράβαση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου- να της αρπάξουν τα περιουσιακά στοιχεία.

Μεγάλο λάθος

Υπό την ίδια έννοια τα μικρότερα κράτη, όπως η Ελλάδα, δεν έχουν απολύτως κανέναν λόγο να εμπλέκονται σε τέτοιους καβγάδες. Το πρώτο μεγάλο λάθος έγινε στην περίπτωση της Ουκρανίας, όταν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έσπευσε να πλειοδοτήσει στο κρεσέντο εχθροπάθειας κατά του ρωσικού έθνους,

ΚΥΡΤΣΟΣ «ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ; ΈΧΕΙ ΒΡΟΜΙΣΕΙ Η ΧΩΡΑ & Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ»

 

ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Με αφορμή την επιδείνωση του καιρού, η κυβέρνηση έστησε ακόμη μία φορά ένα γνώριμο από το παρελθόν σκηνικό πανικού, που δεν βασίζεται τόσο στα πραγματικά δεδομένα των καιρικών φαινομένων όσο στη δραματοποίηση και την επικοινωνιακή τους εκμετάλλευση…

Στο πλαίσιο αυτής της επικοινωνιακής καταιγίδας, μέχρι και ο μετεωρολόγος – βουλευτής της Ν.Δ. Καλλιάνος κλήθηκε στο Μαξίμου και φωτογραφήθηκε με τον Κ. Μητσοτάκη για να μας ενημερώσουν -όπως ανακοινώθηκε- ότι παρείχε «αναλυτική ενημέρωση για την εξέλιξη των φαινομένων και τις περιοχές όπου αναμένονται τα πιο έντονα καιρικά φαινόμενα, ώστε να υπάρχει η καλύτερη δυνατή προετοιμασία». Κάπως έτσι, ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε και ως μετεωρολόγος. Όχι όμως για τον καιρό αλλά για την πολιτική επικοινωνία…

Η εικόνα δεν είναι προφανώς τυχαία. Εντάσσεται στο σταθερό μοτίβο καλλιέργειας φόβου, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε βασικό εργαλείο διακυβέρνησης. Άλλωστε, σύμφωνα και με πρόσφατη έρευνα της Ελληνικής Μετεωρολογικής Εταιρείας, το 73% των πολιτών θεωρεί ότι οι μετεωρολογικές προβλέψεις παρουσιάζονται υπερβολικά εντυπωσιακές και δραματοποιημένες, προκαλώντας αδικαιολόγητο άγχος και σύγχυση, αντί για ψύχραιμη ενημέρωση.

Ο φόβος δεν είναι καινούργιος επισκέπτης στη δημόσια ζωή. Κατά την περίοδο της πανδημίας, η θεωρία της «ατομικής ευθύνης» κυριάρχησε απόλυτα. Τα παρατεταμένα lockdowns, οι αντιφατικές οδηγίες και οι συνεχείς απαγορεύσεις δεν προκάλεσαν μόνο οικονομική καταστροφή. Άφησαν και βαθιά ψυχολογικά τραύματα σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, τα οποία παραμένουν ενεργά ως σήμερα.

Το μήνυμα ήταν από τότε σαφές: μην αμφισβητείς, μην κρίνεις, υπάκουσε. Το ίδιο μοτίβο εφαρμόστηκε και στις μεγάλες πυρκαγιές. Με το δόγμα των μαζικών «εκκενώσεων», οι πολίτες εγκατέλειπαν πανικόβλητοι τις περιουσίες τους, επειδή το κράτος είχε αποδειχτεί ανίκανο να το κάνει. Η ευθύνη μεταφέρθηκε ξανά στον πολίτη, ενώ η κρατική ανεπάρκεια καλύφθηκε με σειρήνες και μηνύματα κινδύνου…

Σήμερα η πολιτική του φόβου συνοδεύεται από νέες πολιτικές σκοπιμότητες. Προσχηματική τηλεργασία, «μείνετε σπίτι», κλείσιμο σχολείων και υπηρεσιών, διακριτικό κλείσιμο του ματιού προς συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όπως οι δημόσιοι υπάλληλοι – ένα από τα εναπομείναντα προνομιακά εκλογικά ακροατήρια του κυβερνώντος κόμματος.

Η καλλιέργεια του φόβου στις μάζες δεν είναι επικοινωνιακή αστοχία αλλά  συνειδητή επιλογή που, όσο πλησιάζουν οι εκλογές, γίνεται ακόμη πιο χρήσιμη. Δεν είναι τυχαίο ότι πρόσφατα η ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz» αποκάλυψε πως στις εκλογές του 2023 μελετήθηκαν για λογαριασμό της Ν.Δ.,  από ειδική επαγγελματική ομάδα συμβούλων, συστηματικά τα ψυχολογικά προφίλ των Ελλήνων ψηφοφόρων…

Ο φόβος, η ανασφάλεια και η κόπωση αποτελούν παραμέτρους πολιτικού σχεδιασμού. Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Μητσοτάκης επενδύει και στη διεύρυνση του «μείνετε σπίτι» εν όψει της κάλπης. Με την κοινωνική δυσαρέσκεια να φουντώνει,

ΞΕΣΠΑΣΕ ΣΑΛΟΣ! ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ "ΑΝΗΛΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ" ΤΗΣ ΌΛΓΑΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗ…

Nikos Moraitis
Τι καταπληκτικό συνέβη! Μετά το διαζύγιο της Ολγας Κεφαλογιάννη, το δικαστήριο αποφάσισε ΠΛΗΡΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ των παιδιών και από τους δύο γονείς (εκείνη και τον πρώην σύζυγό της Μ.Μάτσα). Δεν της άρεσε η απόφαση της Υπουργού. Και, για να μην περιμένει ως το εφετείο, πέρασε, σε άσχετο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, φωτογραφική διάταξη ώστε, αν ο ένας γονέας διαφωνεί με την απόφαση, να μπορεί να εκδικαστεί ΞΑΝΑ η υπόθεση σε α’ βαθμό σαν να μην έγινε η δίκη! Και την υπερψήφισαν οι βουλευτές της ΝΔ! Και ξανακαταθέτει αγωγή η Υπουργός κάνοντας ΠΡΩΤΗ ΕΚΕΙΝΗ χρήση της φωτογραφικής διάταξης αποδεικνύοντας ότι έγινε για την ίδια. Πετάει κυριολεκτικά στα σκουπίδια την πρωτόδικη απόφαση. Και είναι ακόμα υπουργός! Ένα παράδειγμα του πώς νομοθετεί αυτή η κυβέρνηση και του πώς -από την κορυφή μέχρι τον τελευταίο υπουργό και από την πιο σύνθετη υπόθεση μέχρι την πιο απλή- έχει κάνει κουρελόχαρτο την ελληνική Δικαιοσύνη.
Αν και δεν είναι σαφές ποιος βουλευτής εισηγήθηκε τη ρύθμιση, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι πρώτη που έκανε χρήση της ήταν η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη
Η πρόσφατη ψήφιση τροπολογίας στις 19 Δεκεμβρίου, εντελώς άσχετης με το νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και μάλιστα με τη διαδικασία του επείγοντος, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο άσκησης της νομοθετικής εξουσίας, καθώς φαίνεται να επιτρέπει την παράκαμψη δυσάρεστων δικαστικών αποφάσεων μέσω νομοθετικής παρέμβασης.
Συγκεκριμένα, η τροπολογία προβλέπει ότι σε υποθέσεις γονικής μέριμνας ανήλικων τέκνων, εάν ένας γονέας δεν ικανοποιείται από την απόφαση πρωτοδικείου, μπορεί, επικαλούμενος αόριστα «μεταβολή των συνθηκών», να καταθέσει εκ νέου αγωγή και να οδηγήσει την υπόθεση ξανά σε πρωτοβάθμια κρίση, χωρίς να αναμένει την εκδίκαση της έφεσης, ενώ τα δικαστήρια υποχρεώνονται να εξετάζουν κατά προτεραιότητα τέτοια αιτήματα.
Αν και δεν είναι σαφές ποιος βουλευτής εισηγήθηκε τη ρύθμιση, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι πρώτη που έκανε χρήση της ήταν η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, η οποία λίγες ημέρες πριν την ψήφιση της τροπολογίας είχε απολέσει την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών της με απόφαση πρωτοδικείου από τον κ. Μάτσα.
Κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι ίσως και η τροπολογία να ήταν προϊόν πίεσης ή έμπνευσης της κας. Κεφαλογιάννη…
www.bankingnews.gr

Ό,ΤΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΧΕΙΣ, ΤΟ ΚΕΡΔΙΣΕΣ ΠΑΡΑ ΤΗ ΔΕΞΙΑ — ΠΟΤΕ ΧΑΡΗ ΣΕ ΑΥΤΗΝ

Η Νέα Δημοκρατία και συνολικά η ελληνική Δεξιά δεν υπήρξαν ποτέ δύναμη προόδου. Υπήρξαν –και παραμένουν– ένα βαθιά αναχρονιστικό πολιτικό ρεύμα, μόνιμα εχθρικό απέναντι σε κάθε κοινωνική, θεσμική και δημοκρατική κατάκτηση. Ένα ρεύμα που δεν ακολούθησε ποτέ την κοινωνία· την έσυρε πίσω.

Η ιστορία το αποδεικνύει. Όχι τα συνθήματα και το παρόν το επιβεβαιώνει.

Το 1982 ψηφίζεται ο πολιτικός γάμος, ένα αυτονόητο βήμα εκσυγχρονισμού και διαχωρισμού κράτους–εκκλησίας.
Η ΝΔ ψηφίζει όχι.

Το ίδιο έτος αναγνωρίζεται η Ενιαία Εθνική Αντίσταση απέναντι στα στρατεύματα Κατοχής – μια πράξη ιστορικής δικαιοσύνης.
Η ΝΔ αποχωρεί ουρλιάζοντας από τη Βουλή.

Το 1982 καταργείται με νόμο η μοιχεία, ένα κατάλοιπο ηθικολογικού και πατριαρχικού κράτους.
Η ΝΔ ψηφίζει όχι.

Το 1983 καταργείται η προίκα, ένας θεσμός που αντιμετώπιζε τη γυναίκα ως οικονομικό βάρος.
Η ΝΔ ψηφίζει όχι.

Το 1986 κατοχυρώνεται το δικαίωμα της γυναίκας στην άμβλωση, θεμελιώδες δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματος.
Η ΝΔ ψηφίζει όχι.

Σταθερά απέναντι στα δικαιώματα. Σταθερά απέναντι στην ισότητα.

Απέναντι και στον θεσμικό εκσυγχρονισμό:

Όταν αυτά τα θεμέλια του σύγχρονου κράτους έφτασαν στη Βουλή, η Νέα Δημοκρατία δεν «διαφώνησε απλώς».
Ψήφισε ΟΧΙ.

Ψήφισε όχι στο ΕΣΥ, όταν θεσμοθετούνταν η καθολική πρόσβαση του λαού στη δημόσια υγεία.

Ψήφισε όχι ΣΤΟ ΑΣΕΠ την μεγαλύτερη καινοτομία του ελληνικού κράτους που χτύπησε το ρουσφέτι.

Ψήφισε όχι στον νόμο που ίδρυσε τα Κ.Ε.Π.

Ψήφισε όχι στη Διαύγεια, όταν το κράτος άνοιγε τα αρχεία του στο φως και στη λογοδοσία.
Ψήφισε όχι στον Οικονομικό Εισαγγελέα, όταν δημιουργούνταν θεσμός ελέγχου του μεγάλου οικονομικού εγκλήματος.

Ψήφισε όχι στον «Καποδίστρια», όταν χτιζόταν μια λειτουργική και βιώσιμη Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Ψήφισε όχι στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, αρνούμενη την αποκέντρωση και τη λαϊκή νομιμοποίηση.

Και γιατί όλα αυτά; Γιατί η Δεξιά είχε –και έχει– αλλεργία στη δημοκρατία της βάσης.
Δεν της άρεσαν ποτέ οι εκλεγμένοι.
Της άρεσαν οι διορισμένοι.
Οι ελεγχόμενοι. Οι πειθαρχημένοι. Οι εξαρτημένοι από το κέντρο εξουσίας. Αυτοί που περίμεναν έξω από τα βουλευτικά γραφεία για να τους διορίσουν.

Και αυτό το μοντέλο δεν ανήκει στο παρελθόν. Είναι εδώ. Τώρα.

Σήμερα:

·         Υπονομεύει συστηματικά το ΕΣΥ, ανοίγοντας την πόρτα στην ιδιωτικοποίηση της υγείας.

·         Διαλύει τα εργασιακά δικαιώματα, επαναφέροντας 10ωρα, επισφάλεια και φόβο.

·         Απαξιώνει τις ανεξάρτητες αρχές όταν δεν της αρέσουν τα πορίσματά τους.

·         Συγκεντρώνει την εξουσία στο επιτελικό κράτος, απονευρώνοντας θεσμούς και αυτοδιοίκηση.

·         Ελέγχει την ενημέρωση, χειραγωγεί τη δημόσια σφαίρα και αντιμετωπίζει τη διαφάνεια ως απειλή.

·         Μετατρέπει το κράτος σε λάφυρο, με απευθείας αναθέσεις, κλειστούς κύκλους και φίλους της εξουσίας.

·         Μοιράζει δημόσιο χρήμα όπως στον ΟΠΕΚΕΠΕ στους κομματάρχες της.

Το μοτίβο είναι το ίδιο. Χθες και σήμερα.
Λιγότερη δημοκρατία. Λιγότερη λογοδοσία. Περισσότερη εξουσία στους λίγους.

Η Δεξιά δεν «εκσυγχρονίστηκε». Απλώς έμαθε να κρύβει καλύτερα τον αυταρχισμό της πίσω από λέξεις–βιτρίνα: «μεταρρυθμίσεις», «αποτελεσματικότητα», «κανονικότητα».

Αλλά η κανονικότητά της είναι γνωστή:
ένα κράτος χωρίς κοινωνικό έλεγχο,
μια κοινωνία χωρίς δικαιώματα,
μια δημοκρατία χωρίς φωνή.

Η Δεξιά δεν ξεχνά. Θυμάται πολύ καλά ποια είναι. Όπου και αν κάτσεις ακούς τους οπαδούς της να αναπολούν και να εξυμνούν την χούντα σαν συγγενείς πολιτικά που είναι.
Και όσο κι αν προσπαθεί να ξαναγράψει την ιστορία, οι νόμοι, οι ψήφοι και οι επιλογές της τη διαψεύδουν.

·  «Η Δεξιά δεν ήταν ποτέ μπροστά. Ήταν πάντα απέναντι. Και αυτό δεν αλλάζει με επικοινωνία.»

·  «Ό,τι δικαίωμα έχεις, το κέρδισες παρά τη Δεξιά — ποτέ χάρη σε αυτήν.»

·  «Η Νέα Δημοκρατία δεν φοβάται το χάος. Φοβάται τη δημοκρατία.»

·  «Δεν ξεχνάμε. Γιατί η λήθη είναι το μεγαλύτερο δώρο στη Δεξιά.»

·  «Όσο υπάρχουν δικαιώματα να κόβονται, η Δεξιά θα είναι εκεί — με το ψαλίδι.»

·  «Η ιστορία γράφεται με αγώνες. Η Δεξιά απλώς τους πολεμά.»

·  «Δεν είναι παρεξήγηση. Είναι ταυτότητα.»

·  «Η Δεξιά δεν εκσυγχρονίστηκε. Απλώς άλλαξε αφίσα.»

 Όταν η Δεξιά ξεχνάει τι σημαίνει Δεξιά, θα της το θυμίζουμε.

Και για το χθες. Και –κυρίως– για το σήμερα.

ΌΤΑΝ Η ΔΕΞΙΑ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΕΞΙΑ, ΘΑ ΤΗΣ ΤΟ ΘΥΜΙΖΟΥΜΕ.

 Εκεί στη Ν.Δ έχουν μεγάλη πλάκα.

Ας θυμηθούμε τη στάση τους.

Το 1982 ψηφίζεται ο πολιτικός γάμος.

 Η ΝΔ ψηφίζει όχι.

Το 1982 ψηφίζεται η αναγνώριση της ενιαίας Εθνικής Αντίστασης εναντίον των στρατευμάτων Κατοχής

Η ΝΔ αποχωρεί από την βουλή.

Την ίδια χρονιά καταργείται με νόμο η μοιχεία. 

Η ΝΔ ψηφίζει όχι.

Το 1983 καταργείται με νόμο η προίκα. 

Η ΝΔ ψηφίζει όχι.

Το 1986 ψηφίζεται το δικαίωμα της γυναίκας στην άμβλωση. 

Η ΝΔ ψηφίζει όχι.

Όταν η Δεξιά ξεχνάει τι σημαίνει Δεξιά θα της το θυμίζουμε