Ένα μεσημεράκι, την ώρα που τα πιτσιρίκια σχολάνε από την
ημερήσια ταλαιπωρία τους (βλέπε σχολείο), μία μητέρα περιμένει το παιδάκι της
στο προαύλιο του σχολείου. Αφού χτυπάει το κουδούνι, ο πιτσιρίκος τρέχει
στην μητέρα του, και βγαίνουν στον κεντρικό δρόμο για να πάρουν ταξί. Αν και η
ώρα είναι δύσκολη, βρίσκουν σχετικά εύκολα ταξί.
Καθώς έχουν μπει
στο πίσω κάθισμα, ο μπόμπιρας είναι εξαιρετικά υπερκινητικός και περιεργάζεται
τα πάντα. Ο Ταξιτζής, παρόλο που εκνευρίζεται που ο μικρός πειράζει τα τασάκια,
πατάει τα κουμπιά από τα παράθυρα, κλωτσάει το κάθισμα και ούτω καθεξής,
προσπαθεί να συγκροτήσει τα νεύρα του.
Σε κάποια στιγμή ο
πιτσιρίκος γυρνάει στην μητέρα του και την ρωτάει με ενοχλητική φωνή... -
Μαμάαα.. αν εσύ
ήσουν αρκούδα και ο μπαμπάς ήταν αρκούδος, εγώ θα ήμουν αρκουδάκι;
- Ναι παιδί μου,
απαντάει αδιάφορα η μητέρα του. Ο Ταξιτζής εν τω μεταξύ έχει αρχίσει να
φορτώνει...
Μετά από λίγο,
ο
πιτσιρίκος επανέρχεται με καινούρια ερώτηση...
- Μαμάαα... αν εσύ
ήσουν γάτα και ο μπαμπάς ήταν γάτος, εγώ θα ήμουν γατάκι;
- 'Ναι παιδί μου',
απαντάει η μητέρα του, χαζεύοντας από το παράθυρο. Ο Ταξιτζής μονολογεί χωρίς
να ακούγεται ιδιαίτερα... '
«Τι μ@λ@κίες λέει
το βλαμμένο γαμώτο.». Δεν περνάνε 2 λεπτά, και ο μικρός ξαναρωτάει...
- Μαμάαα... αν εσύ
ήσουν σκύλα και ο μπαμπάς σκύλος, εγώ θα ήμουν κουταβάκι;
- Ναι παιδί μου,
ξανά απαντάει η μητέρα με φανερή αδιαφορία...
Εκείνη τη στιγμή ο
Ταξιτζής που έχει βγει από τα ρούχα γυρνάει απότομα και λέει στο μικρό...
-Άκου να δεις
μπόμπιρα, θα σου βάλω εγώ τώρα ένα δύσκολο... αν η μάνα σου ήταν π....α, και ο
πατέρας σου π.....ς, εσύ τι θα ήσουν;'
Και ο μικρός... –
'Ταξιτζής κύριε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου