ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΔΙΧΑΣΜΟ

Του Γιώργου Κ. Στράτου

Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, στη συνέντευξή του στην εκπομπή του Ν. Μάνεση στον Alpha στις 17/1/2026, απαντώντας σε ερώτηση για την επικείμενη συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε πως αυτή θα γίνει μέσα στον Φεβρουάριο. Εν όψει της, ας επιχειρήσουμε μία άσκηση διορατικότητας, συνδυάζοντας υποθέσεις, προθέσεις και πραγματικά δεδομένα από αμφότερες τις πλευρές, πριν κληθούμε να αποφασίσουμε σχετικώς. 

Η Τουρκία, όπως δηλώνει διαρκώς σε όλους τους τόνους, πότε επισήμως και πότε με βάναυση προκλητικότητα, επιδιώκει τη μοιρασιά του Αιγαίου. Ο Ερντογάν έχει απόλυτη ανάγκη την επίτευξη αυτού του στόχου για να αντιμετωπίσει την αμφισβήτηση του καθεστώτος του από εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα. Η πρεμούρα τους είναι τέτοια, που διά στόματος του υπουργού των Εξωτερικών τους θεωρούν υπεύθυνες για την αδυναμία επίτευξης συμφωνίας «τις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες της Ελλάδος που δεν δίνουν τη δυνατότητα στους ηγέτες της να βάλουν την υπογραφή τους σε λύση»! Η εθνική μας ανεξαρτησία και η εδαφική μας ακεραιότητα αντιμετωπίζονται ως «ζήτημα ισορροπιών»! Έτσι φαίνεται, αφού η δήλωση του κ. Φιντάν έμεινε κατ’ ουσία αναπάντητη.

Η κυβέρνηση στα Ελληνοτουρκικά ασκεί μία προσωποπαγή διπλωματία, εν πολλοίς εν κρυπτώ, η οποία δεν επιτρέπει να αντιληφθούμε τις θέσεις της, πέραν γενικόλογων αναφορών στο Διεθνές Δίκαιο και στην αδιαπραγμάτευτη εθνική θέση, ούτε τις προθέσεις της. Προφανώς η επίτευξη μίας συμφωνίας δεν μπορεί να υλοποιηθεί με τους ανωτέρω τρόπους. Το βάρος της είναι τόσο και τέτοιο, που κανείς δεν θα τολμούσε να το σηκώσει μόνος του δίχως τη διαβεβαίωση ότι ενεργεί κατόπιν εγκρίσεως του λαού. Κάπως έτσι θα οδηγηθούμε σε εκλογές. 

Αν υποθέσουμε ότι θέλει να αποδεχθεί μία συμφωνία εις βάρος μας όπως αυτή που προτείνουν οι Τούρκοι, θα πρέπει να πείσει τους Έλληνες πως το διακύβευμα σε περίπτωση μη επίτευξής της είναι μεγάλο. Και επειδή τα «ήρεμα νερά», η «συνεκμετάλλευση», τα «τραγούδια και η κουζίνα της γειτονιάς μας» ακούγονται και είναι γραφικά σε περιβάλλον τέτοιας έντασης, θα επιστρατευτεί το δίλημμα «ειρήνη ή πόλεμος;». Πάνω σ’ αυτό κτίστηκε η λογική της υποχωρητικότητας και του κατευνασμού την οποία προωθούν κάποιοι αρμοί της εγχώριας εξουσίας, πολιτικής και οικονομικής. Με τρόπο ανιστόρητο, κοντόφθαλμο, για λόγο ιδιοτελή, εκ της ανεπαρκείας τους να σχεδιάσουν και να στηρίξουν θέση περήφανη και αξιοπρεπή, με σεβασμό στην Ιστορία, με όραμα για το μέλλον του τόπου. Είναι αυτοί του «ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε…».

Τρέμω μπροστά στον νέο Διχασμό που θα δημιουργήσουν. Αυτή τη φορά ανάμεσα σε «ειρηνόφιλους ρεαλιστές» και «πολεμοχαρείς πατριδοκάπηλους»!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ “ΙΟΥΝΗΣ ’78” ΕΚΤΕΛΕΙ ΤΟΝ ΑΡΧΙΒΑΣΑΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΠΕΤΡΟ ΜΠΑΜΠΑΛΗ

«Οι δίκες των βασανιστών της Χούντας διεξήχθησαν έναν χρόνο μετά την πτώση της χούντας, σε Αθήνα, Πάτρα και Χαλκίδα, με τους περισσότερους κατηγορουμένους να πέφτουν “στα μαλακά” και μερικούς να αθωώνονται. Μεταξύ των αθωωθέντων και οι -γνωστοί από πολλές καταγγελίες βασανισθέντων- αστυνόμοι Ευάγγελος Μάλλιος και Πέτρος Μπάμπαλης, που έπεσαν νεκροί λίγο αργότερα – ο πρώτος τον Δεκέμβριο του 1976 από τα όπλα της οργάνωσης “17 Νοέμβρη” και ο δεύτερος τον Ιανουάριο του 1979 από τα όπλα της οργάνωσης “Ιούνης ’78″», αναφέραμε σε περασμένη ανάρτησή μας που τιτλοφορούσαμε «Ελληνική Δικαιοσύνη: “Χρυσές” σελίδες μιας πολύ αμαρτωλής ιστορίας».

Σαν σήμερα, λοιπόν, 31 Γενάρη του 1979«σκοτεινοί κύκλοι της ανωμαλίας» προβαίνοντας σε «νέα πρόκληση» με σκοπό «την ματαίωση της αποκάλυψης των υπονομευτών της δημοκρατίας και της εθνικής ανεξαρτησίας», σύμφωνα με το δημοσιογραφικό όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ «δολοφονούν τον Μπάμπαλη».

Η εκτίμηση όμως αυτή του ΚΚΕ δεν πρέπει να συμβάδιζε με τα αισθήματα που προκλήθηκαν στον ελληνικό λαό με την γνωστοποίηση της εκτέλεσης του χουντικού αρχιβασανιστή.

Αλλωστε ήταν σχετικά πρόσφατα όσα είχαν δει την δημοσιότητα για τα απάνθρωπα βασανιστήρια  που είχαν γίνει στην ΕΣΑ και στην Ασφάλεια από τους διεστραμμένους μπάτσους – βασανιστές που μάλλον χαροποίησε τον κόσμο η εκτέλεση του Μπάμπαλη.
Επίσης, όπως αναφέραμε σε άλλο κείμενο μας: Η κοινωνική οργή για την ατιμωρησία των  βασανιστών εκφράζεται με μια σειρά συνθημάτων, όπως «Οι φασίστες στο Γουδί», «Δίκες λαϊκές για τους βασανιστές», «Φόλα στο σκύλο της ΕΣΑ»,«Ο λαός δεν ξεχνά, τους φασίστες τους κρεμά», κλπ, 

Η προκήρυξη της «Ομάδας Ιούνης ‘78» που ανέλαβε την ευθύνη της εκτέλεσης αυτού του καθάρματος –την αντιγράφουμε από τον τρίτο τόπο της σειράς «ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ»– είναι ξεκάθαρη για τους λόγους που αυτή η οργάνωση προχώρησε σ’ αυτή την ενέργεια:

ΓΙΑΤΙ ΕΚΤΕΛΕΣΑΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑΛΗ

Από σήμερα, ο άθλιος και μισητός βασανιστής, ο αστυνόμος Πέτρος Μπάμπαλης έπαψε να υπάρχει. Εκτελέστηκε από μια ομάδα αγωνιστών. Η προσωπικότητα και το έργο του Μπάμπαλη είναι γνωστά σε όλους. Στην περίοδο της χούντας η δράση του και η φήμη τον ξεπέρασαν και τα σύνορα της Ελλάδας.

Ήτανε από τους αρχηγούς των δυνάμεων καταστολής και επικεφαλής των καταδιωκτικών μηχανισμών της Ασφάλειας στη χουντική περίοδο. Με ιδιαίτερη λύσσα προσπάθησε να χτυπήσει τους αγωνιστές της αντίστασης ενάντια στη χούντα και το καθεστώς πού την είχε δημιουργήσει.

Ήτανε υπεύθυνος για την άγρια ασφαλίτικη τρομοκρατία. Ήτανε υπεύθυνος για τα φοβερά βασανιστήρια χιλιάδων και χιλιάδων ατόμων. Ήτανε υπεύθυνος για την καταστροφή της υγείας και της ζωής πολλών εκατοντάδων αγωνιστών και όχι μόνον αυτών, αλλά και όσων έτυχε,