Του Γιώργη Γιαννακέλλη
Tο σημερινό πρωτοσέλιδο της Δημοκρατίας και η επώνυμη καταγγελία του Φίλιππου Ταυρή, τότε μέλους της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής της Ν.Δ., ξαναφέρνουν στην επιφάνεια μια υπόθεση που επί έντεκα χρόνια περιβάλλεται από μια εκκωφαντική σιωπή.
Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον.
Γιατί η εκλογή Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ. το 2016 δεν υπήρξε ποτέ μια ανέφελη πολιτική διαδικασία. Γύρω της είχαν διατυπωθεί καταγγελίες, είχαν καταγραφεί καταγγελίες για παρατυπίες, είχαν διατυπωθεί σοβαρότατες αιχμές για το παρασκήνιο και, κυρίως, είχαν μείνει αναπάντητα ερωτήματα.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2015, στον πρώτο γύρο, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης προηγείται με 39,80%, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης ακολουθεί με 28,50%.
Ο Μητσοτάκης δεν ήταν το φαβορί.
Και τότε αρχίζουν όλα όσα, σήμερα, επιστρέφουν σαν πολιτικός εφιάλτης.
Ο Μανώλης Κοττάκης είχε περιγράψει ένα σκοτεινό παρασκήνιο, μιλώντας για τραπεζίτες, υψηλόβαθμους Αμερικανούς αξιωματούχους, επιχειρηματίες και καναλάρχες, αλλά και για τον ρόλο εταιρείας που είχε αναλάβει τη συγκέντρωση και διαχείριση των αποτελεσμάτων.
Οι καταγγελίες αυτές δεν έμειναν μόνο στον Κοττάκη. Ο Νίκος Καραχάλιος, πρώην σύμβουλος στρατηγικής του Κώστα Καραμανλή, έδωσε τη δική του, ιδιαίτερα βαριά, εκδοχή για όσα συνέβαιναν πίσω από τις κλειστές πόρτες.
Και τώρα έρχεται η «βόμβα» Ταυρή να ξανανοίξει τον φάκελο.
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει, υπήρξαν ζητήματα με υπογραφές υποψηφίου, ενώ συνολικά επαναφέρει στο προσκήνιο την εικόνα μιας εσωκομματικής αναμέτρησης στην οποία, αντί για την περίφημη «γαλάζια δημοκρατική κανονικότητα», εμφανίζονται μηχανισμοί, παρασκήνιο και καταγγελίες που ζητούν απαντήσεις.
Και κάπου εδώ αποκτά ξανά νόημα η περίφημη φράση του Μεϊμαράκη, προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη: «Άντε και γαμήσου, κωλόπαιδο».
Μια φράση που έμεινε στην πολιτική ιστορία ως στιγμιαίο ξέσπασμα. Σήμερα, όμως, αποκτά διαφορετικό βάρος όταν την ξαναδιαβάζουμε μέσα στο σύνολο των καταγγελιών που έχουν διατυπωθεί όλα αυτά τα χρόνια.
Αλλά υπάρχει και συνέχεια.
Στις 6 Γενάρη του 2026,
η Haaretz αποκάλυψε εμπλοκή Ισραηλινών «ειδικών» σε επιχείρηση ψηφιακής χειραγώγησης της κοινής γνώμης υπέρ της Ν.Δ. ενόψει των εκλογών του 2023. Δεν πρόκειται φυσικά για την ίδια υπόθεση. Πρόκειται όμως για ένα ακόμη κομμάτι ενός πολύ ευρύτερου παζλ: του τρόπου με τον οποίο η πολιτική εξουσία συνδέεται με μηχανισμούς επικοινωνιακής και ψηφιακής χειραγώγησης.Και τότε η εικόνα αρχίζει να γίνεται ενοχλητικά συνεκτική. Το 2015-16, καταγγελίες για το παρασκήνιο της εσωκομματικής εκλογής. Το 2023, καταγγελίες για οργανωμένη ψηφιακή χειραγώγηση υπέρ της Ν.Δ. Στο ενδιάμεσο, το σκάνδαλο των υποκλοπών και το Predator. Και πάνω απ’ όλα, ένας πρωθυπουργός που σήμερα εμφανίζεται ως προσωποποίηση της πολιτικής «κανονικότητας» και της θεσμικής σοβαρότητας.
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα. Τίποτα από τις βαρύτατες καταγγελίες για το 2015 δεν έχει αποδειχθεί δικαστικά ως ενιαία συνωμοσία. Αλλά ούτε και τα ερωτήματα εξαφανίστηκαν επειδή πέρασαν έντεκα χρόνια. Κι αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη σημερινή «βόμβα» Ταυρή τόσο πολιτικά ενδιαφέρουσα.
Γιατί αν οι καταγγελίες του ευσταθούν, τότε δεν έχουμε απλώς άλλη μία εσωκομματική ιστορία της Ν.Δ. Έχουμε ένα ερώτημα που αφορά την ίδια την αφετηρία της σημερινής πολιτικής εξουσίας: Πόσο «καθαρή» ήταν τελικά η διαδικασία από την οποία ξεπήδησε ο άνθρωπος που κυβερνά την Ελλάδα από το 2019; Και όσο το ερώτημα παραμένει αναπάντητο, η περίφημη «ομερτά» δεν σπάει με δηλώσεις. Σπάει μόνο όταν ανοίξουν όλοι οι φάκελοι. Κάτι που προφανώς δεν πρόκειται να συμβεί όσο στην κυβερνητική εξουσία βρίσκεται η δεξιά.
ΥΥ.Γ: Στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας το 2015, η διαδικασία ανάδειξης νέου προέδρου σημαδεύτηκε από έντονο παρασκήνιο, τεχνικά φιάσκα και σοβαρές καταγγελίες. Μία από τις πιο ηχηρές αποκαλύψεις, που ήρθε ξανά στο προσκήνιο μέσα από τα δημοσιεύματα της εφημερίδας «δημοκρατία», είναι η λεγόμενη «βόμβα Ταυρή».
Η «βόμβα» αυτή αφορά τις επώνυμες καταγγελίες του Φίλιππου Ταυρή, ο οποίος το 2015 ήταν μέλος της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής (ΚΕΦΕ) της Νέας Δημοκρατίας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η υποψηφιότητα του Άδωνι Γεωργιάδη για την προεδρία του κόμματος εγκρίθηκε με σκιώδη τρόπο, καθώς τουλάχιστον μία από τις απαραίτητες 50 υπογραφές μελών της Πολιτικής Επιτροπής που κατέθεσε ήταν πλαστή.
Ο κ. Ταυρής υποστήριξε ότι ένα από τα πρόσωπα που εμφανίζονταν να στηρίζουν τον κ. Γεωργιάδη τον πλησίασε και του δήλωσε κατηγορηματικά ότι ουδέποτε είχε υπογράψει τη σχετική λίστα. Όταν το μέλος της ΚΕΦΕ επιχείρησε να αναδείξει το θέμα, συνάντησε –όπως καταγγέλλει– ένα τείχος σιωπής. Οι εκπρόσωποι των υπόλοιπων υποψηφίων φέρεται να του ζήτησαν να μην προχωρήσει η καταγγελία, προκειμένου να μην τιναχθεί η διαδικασία στον αέρα, επιβάλλοντας μια ιδιότυπη «ομερτά».
Η αποκάλυψη αυτή χαρακτηρίζεται ως «βόμβα» διότι, αν η υποψηφιότητα του Άδωνι Γεωργιάδη είχε ακυρωθεί λόγω των πλαστών υπογραφών, η γεωμετρία των εκλογών θα ήταν εντελώς διαφορετική. Η εφημερίδα συνδέει άμεσα το γεγονός αυτό με τη μετέπειτα επικράτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στον δεύτερο γύρο, αφήνοντας σαχές υπονοούμενο ότι η μετέπειτα ηγεσία του κόμματος βασίστηκε σε μια αλυσίδα αδιαφανών μεθοδεύσεων
https://vathikokkino.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου