ΑΝ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ… ΠΑΘΑΙΝΕ ΚΡΙΣΗ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑΣ

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

«Καλημέρα σας. Είμαι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και στη σημερινή καθιερωμένη ανασκόπηση για πρώτη φορά θα σας πω όσα κρύβω και αποφεύγω επιμελώς εδώ και χρόνια. Επιτέλους, ας τα πούμε ανάποδα και ειλικρινά. Ξεκινάω με την Ημέρα της Μητέρας. Τι ωραία που είναι να μιλάμε για ανιδιοτελή αγάπη και τρυφερότητα, ενώ η οικογενειοκρατία και η Μητσοτάκης Α.Ε. έχουν γίνει καθεστώς. Η Μαρίκα θα ήταν περήφανη. Εγώ περισσότερο…

Πάμε στα σοβαρά; Στην ενέργεια πετύχαμε το ακατόρθωτο: Εξάγουμε ενέργεια, ναι, αλλά κυρίως εξάγουμε και τα λεφτά των πολιτών με εγγυημένες τιμές και υπέρογκα κέρδη. Οι ΑΠΕ; Ωραία πράγματα, αρκεί να έχεις σωστά εργολαβικά. Οι περιοχές Natura; Προστατεύονται… από την κάμερα όταν κόβουμε τις κορδέλες. Και μόλις πρόσφατα ο Στ. Παπασταύρου πέρασε στα μουλωχτά νόμο για να μπαίνουν ανεμογεννήτριες και στα αναδασωτέα…

Στο χρέος: Μόλις πληρώσαμε άλλα 6,9 δισ. πρόωρα. Μπράβο μας. Το χρέος μειώνεται σαν ποσοστό, γιατί φουσκώνουμε το ΑΕΠ με τουρισμό και Airbnb, ενώ η μεσαία τάξη στενάζει. Στόχος το 2027 να μην έχουμε το υψηλότερο χρέος στην Ευρώπη; Ονειρεύομαι. Μέχρι τότε θα έχουμε φτιάξει νέα “κόκκινα” δάνεια και νέες εγγυήσεις για “φίλους”…

Για τον εξωδικαστικό μηχανισμό: 51% αύξηση ρυθμίσεων. Φυσικά. Όταν δίνεις δυνατότητα να ξεχωρίζει η κύρια κατοικία, όσοι έχουν πολλά ακίνητα και καλούς δικηγόρους ρυθμίζουν. Ο μικρομεσαίος; Πάντα πληρώνει κανονικά. Συνολικά 18,64 δισ. “κόκκινα” ρυθμίστηκαν. Μερικά από αυτά, βέβαια, ήταν “κόκκινα” μόνο για τους μικρούς. Τα μεγάλα ψαριά τα ψαρεύουμε διαφορετικά…

Στην Τεχνητή Νοημοσύνη στα σχολεία: Υπογράψαμε ΚΥΑ για “υπεύθυνη χρήση”. Έπειτα από τόσα χρόνια που η παιδεία μας είναι στα χαμηλά του PISA, αποφασίσαμε να βάλουμε ChatGPT να κάνει τη δουλειά του δασκάλου. Ο Schleicher του ΟΟΣΑ το επαίνεσε! Τι να πει ο άνθρωπος, του δώσαμε ωραία φωτογραφία…

Για τα σχολεία: Ανακαινίζουμε 200 ακόμα. Μετά από 431. Συνολικά πολλά εκατομμύρια. Μερικά πήγαν και σε “φίλους” εργολάβους, αλλά μην ψάχνετε, είναι “διαφανής διαδικασία”. Τα γκράφιτι στον ΗΣΑΠ τα καθαρίζουμε. Τα σκάνδαλα στον ΟΑΣΑ και τις προμήθειες, όχι, αυτά μένουν…

Προσθέσαμε 13 ακόμα “Απάτητες Παραλίες”. Ωραίο πράγμα η προστασία του περιβάλλοντος, αρκεί να μην ενοχλεί μεγάλες τουριστικές επενδύσεις σε άλλες. Οι 251 παραλίες είναι πια προστατευμένες. Οι υπόλοιπες; Business as usual.

Εγκαινίασα και το νέο Μουσείο στη Θεσσαλονίκη. Το 29ο από το 2019. Πολύ ωραίο. Ιδανικό για να λέμε ότι “επενδύουμε στον πολιτισμό” ενώ η Δυτική Θεσσαλονίκη ακόμα περιμένει πραγματική ανάπτυξη και όχι φωτογραφίες. Και οι 17 μικροδορυφόροι; Τέλεια για να παρακολουθούμε πυρκαγιές σε πραγματικό χρόνο. Κρίμα που, όταν ξεσπούν, ακόμα καίγονται δάση και σπίτια με τον ίδιο ρυθμό. Αλλά τουλάχιστον έχουμε ωραία δεδομένα για να παρουσιάζουμε μετά…

Για το drone στη Λευκάδα δεν σας γράφω τίποτε. Προσυπογράφω όσα είπε ο Δένδιας. Ούτε εγώ δεν θα τα έλεγα έτσι…

Αυτά είχα για σήμερα. Τα υπόλοιπα -σκάνδαλα, υποκλοπές, Predator,

ΜΙΑ ΑΠΑΤΗ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΣΙΠΡΑΣ

...ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ 

Ο άνθρωπος έχει προσδώσει στο  ψεύδος, στην πολιτική απάτη και στη διαστροφή της πραγματικότητας, μορφές παράνοιας.

Λοιπόν, επειδή το δούλεμα συνεχίζεται, με τυμπανοκρουσίες, για το κόμμα χορηγό του Μητσοτάκη, που ετοιμάζει ο Τσιπρας και για τη σχέση του με την κεντροαριστερά και την πρόοδο, καιρός να πούμε ορθάνοιχτα αυτά που αντί να είναι αυτονόητα έχουν γίνει εμπόρευμα για πούλημα στο λαό. Γιατί και η προκλητική εξαπάτηση έχει όρια.

Τα παρακάτω είναι ακριβώς όσα υποσχόταν, όσα αποτελούν τη φυσιογνωμία του  και όσα συζητιόνταν μέσα στο κόμμα και που είναι η ιδεολογία της αριστεράς.

Ο Τσίπρας ήρθε στην κυβέρνηση με την υπόσχεση να μην εφαρμόσει το μνημόνιο. Το οποίο έληγε το 2015 και γινόταν διαπραγμάτευση για την τελική αξιολόγηση και υπογραφή παράτασης τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο , με αιχμή ένα πακέτο περικοπών δημοσίων δαπανών μεταξύ 1 δις και 2 δις. Το περίφημο «μέηλ Χαρδούβελη».

Η so called επαναστατική αριστερά είχε δύο επιλογές αν ήταν τέτοια. Είτε να σκίσει το μνημόνιο- όπως υποσχέθηκε- και να εφαρμόσει το πρόγραμμά της (ο θεός να το κάνει), είτε να παραιτηθεί προ της πίεσης των δανειστών. Στην πρώτη επιλογή η πρόβλεψη ήταν να κατεβάσει το λαό σε επανάσταση κατά των δανειστών, και στήριξη της επόμενης μέρας από το σκίσιμο, όπως συζητιόταν μέσα στο κόμμα. Γιατί θα γινόταν χαμός εναντίον της κυβέρνησης και της χώρας απ' έξω . Στη δεύτερη, αν παραιτιόταν, να αντιπολιτευτεί την επόμενη κυβέρνηση από τα έδρανα της Βουλής με 146 βουλευτές ή να κατεβάζει πάλι το λαό σε .. διαρκή επανάσταση στο δρόμο κατά της επόμενης μνημονιακής κυβέρνησης.

Αντί για αυτά τα αριστερά και προοδευτικά, ο Τσίπρας υπέγραψε την παράταση του μνημονίου, αποδεχόμενος όλους τους όρους του και τη λιτότητα, την οποία μέχρι σήμερα έχει το θράσος να καταγγέλλει σαν πολιτική!

Η αριστερά στηρίζεται σε μια αρχή, από γεννέσεώς της. Στο θάρρος της άρνησης. Και μ αυτήν έχει χάσει χιλιάδες πιστούς, που μεταξύ ιδεολογίας και ζωής επέλεξαν να χάσουν τη ζωή. Μεταξύ ιδεολογίας και ελευθερίας επέλεξαν να χάσουν την ελευθερία. Αυτό και μόνο θα αρκούσε για να φανεί πόσο ξεφτιλισμένοι και άσχετοι με την αριστερά είναι οι σημερινοί συριζέοι. Που έχουν το θράσος να κουνάνε και ιδεολογικό κριτικό δαχτυλάκι δεξιά κι αριστερά.

Ο Τσίπρας εχει μια καραμέλα που πιπιλάει διαρκώς σαν άλλοθι για όσους θλιβερούς τον ακολουθούν ακόμα. Η καραμέλα είναι ότι  πιέστηκε (και οι προηγούμενοι πιέστηκαν)  από τους δανειστές! Η απάντηση είναι μια και μοναδική: Αν δεν ήθελες να τα εφαρμόσεις να παραιτιόσουν. Κανείς δεν σε υποχρέωσε να κυβερνήσεις. Ήδη, από το 2014, φωνές στο κόμμα και περί το κόμμα έλεγαν ότι η αριστερά δεν μπορεί να κυβερνήσει με μνημόνια, χωρίς να εφαρμόσει δεξιά πολιτική. Μεταξύ αυτών και ο υπογράφων. Ήταν μονόδρομος.

Στη συνέχεια, η δήθεν επαναστατική δήθεν αριστερά, αντί να ορθώσει ανάστημα στους δανειστές και αντί να ενημερώνει το λαό για τις κινήσεις της και τις επιδιώξεις της, ώστε να μπορεί να τον έχει μαζί της σε περίπτωση ανάγκης, σε όσα κάνει, άρχισε να παίζει παιχνιδάκια ανυπακοής, χωρίς να κυβερνάει και χωρίς να αντιμετωπίζει τα τρέχοντα προβλήματα του λαού, αλλά ταυτόχρονα μάζευε όλα τα αποθέματα από τα ασφαλιστικά ταμεία του λαού για να έχει λεφτά να αποπληρώσει τις δόσεις των δανείων του μνημονίου!

Και έτσι, κατέληξε στην ατιμωτική για αριστερά υπογραφή του τρίτου και χειρότερου μνημονίου, με το οποίο παραχώρησε και την περιουσία του λαού για 100 χρόνια στους δανειστές! Προχωρώντας και στη μεγαλύτερη προσβολή του λαού από γεννήσεως ελληνικού κράτους: Να μετατρέψει μια ξεκάθαρη λαϊκή εντολή δημοψηφίσματος σε κουρελόπανο. Όχι για να υπερασπιστεί το πρόγραμμα, το ήθος και την ιδεολογία της αριστεράς, αλλά για να σώσει τις καρεκλίτσες εξουσίας. Επειδή, τη χώρα τη σώζεις όταν δεν κάνεις καταστροφικές ηλιθιότητες στη διακυβέρνησή σου. Όχι όταν φέρνεις το κόμμα, την φυσιογνωμία σου και τη χώρα σου στο χείλος του γκρεμού και μετά περηφανεύεσαι επειδή δεν την έριξες στο γκρεμό! Και ζητάς να σε χειροκροτήσουν κι όλας!

Η επόμενη αλητεία, που δεν συνάδει με καμιά πρόοδο και με καμιά εκσυγχρονιστική αριστερά, αλλά περισσότερο με φασιστικό μόρφωμα (ο φασισμός δεν έχει χρώμα), ήταν η εκκαθάριση όλων των συντρόφων, που διαφωνούσαν με το τελικό καραγκιοζιλίκι. Γιατί μέχρι το δημοψήφισμα συμπορεύτηκαν με το προηγούμενο.

Και για να μη μείνει αμφιβολία για την ανυπαρξία ιδεολογίας και επανάστασης, ο Τσίπρας προκειμένου να κυβερνήσει, συμμάχησε με το δεξιό μόρφωμα, τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι στην πλειονότητά τους δεν ήταν παρά μια ομάδα δεξιών της ΝΔ, που τους εξόρισε το κόμμα τους από οφίτσια και συνασπίστηκαν για να εκδικηθούν το σπίτι τους. Ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να συμμαχήσει με κόμματα που τουλάχιστον δεν ήταν δεξιά!  Αλλά, αυτούς δεν θα μπορούσε να τους ποδηγετήσει. Ενώ «τον Πανούλη» τον είχε στο τσεπάκι του ο Τσίπρας.

Στη συνέχεια μετέτρεψε τον ΣΥΡΙΖΑ στα μέτρα του, από κόμμα εσωκομματικής ισότητας, σε αρχηγικό κόμμα και σε κυβέρνηση, που δρα ανεξάρτητα από τις απόψεις του κόμματος, αλλά καθοδηγούμενη από μια μικρή παρέα έμπιστων του πρωθυπουργού. Οι οποίοι δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν για τις πράξεις τους και τα σχέδιά τους. Όπως και ο πρωθυπουργός.

Το δε κόμμα αλλα και οι τότε οπαδοί του κατάντησαν  χειροτεροι απο τους δεξιούς, αντί να υπερασπίζονται την ιδεολογία που υποτίθεται ότι πιστεύαν έπεσαν σε βουβή αποδοχή της κυβερνητικής εφαρμογής της ίδιας πολιτικής που κατάγγελνε από το 2009 μέχρι το 2015! Στη χάση και στη φέξη βγάζει και καμιά ανακοίνωση μια φράξια, με την οποία ψελλίζει τις διαφωνίες της για παρωνυχίδες. Η κωμωδία είναι ότι της φράξιας αυτής ηγείται εκείνος που εφαρμόζει στην οικονομία τη λιτότητα και τη δεξιά πολιτική της τρόικας. Και μάλιστα υπερασπίζεται σθεναρά την εφαρμογή της! Όχι αριστεροί. Κότες.

Στη συνέχεια ο πολιτικός αυτός απατεώνας κουρέλιασε κάθε πτυχή της ιδεολογίας της αριστεράς.

Και την κουρέλιασε με το χυδαίο και συγκρουσιακό λόγο, με τη διχαστική φρασεολογία και νοοτροπία σε βάρος της ενότητας του λαού, με την αμορφωσιά που σπέρνει από τη Βουλή μέχρι το δημοτικό σχολείο, με την αντιδημοκρατική νοοτροπία που κυβερνάει σαν δικτατορία των 146, όπως καμιά άλλη ελληνική κυβέρνηση μειοψηφίας. Έχοντας εξαγοράσει με οφίτσια δεξιούς βουλευτές για να κρατιέται στην εξουσία. Η αριστερά της προόδου!

Αυτοκτόνησε ο Μαρξ!

Περιττεύει να μιλήσει κανείς για το χάος μεταξύ αριστεράς και εφαρμοζόμενης οικονομικής πολιτικής από τον Τσίπρα. Δεδομένου, μάλιστα, ότι κατά τον μαρξισμό όλα αρχίζουν και τελειώνουν με την οικονομία, η πράξη αποδεικνύει ποιος είσαι. Και η κυβερνητική πράξη απέδειξε ότι ο Τσίπρας είναι ένα ανιδεολογικό άτομο με ακόλουθους ενα τσούρμο από τυχοδιώκτες και αγράμματους. Που εφαρμόσαν ότι τους εδώσαν οι επικυριάρχοι προκειμένου να μη χάσουν την εξουσία.

Οι Τσίπρας ήταν καλός  στη θεωρία του καφενείου, μακριά από ΕΥΘΥΝΕΣ. Αλλά, μόλις ήρθε η ώρα της ΕΥΘΥΝΗΣ αποδείχτηκε κατώτερος και των αντιπάλων τους. Έκανε ακριβώς όσα κατηγορούσε τους άλλους! ΟΛΑ. Χωρίς εξαίρεση! Από την οικονομία μέχρι τη διαχείριση των κοινωνικών τομέων και των εργασιακών και ασφαλιστικών! Από τη διαιώνιση των προβλημάτων στον αθλητισμό μέχρι την ανυπαρξία δομής κρατικής μηχανής, τη ρουσφετολογία, τους διορισμούς, τη δημοσιολαγνεία, τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος, τις σπατάλες του, την εγκατάλειψη της υπαίθρου. Και με το θράσος να επιχειρηματολογούν ότι «τα ίδια έκαναν κι οι άλλοι». Όλοι είμαστε ίδιοι, δηλαδή! Ωραία αριστερά της προόδου.

Μ αυτά που έκανε και κάνει στην πράξη, αποδεικνύει απλώς ότι δεν είναι παρά ένα απολειφάδι της πιο σκοτεινής και φασιστικής εκδοχής της αριστεράς, που έχει κατά καιρούς προσφέρει αιματοκύλισμα και δυστυχία αντί για πολιτισμό και πρόοδο στον πλανήτη. Επιθετικός θρασής, διχαστικός, υπονομευτής, ασεβήςς, εχθρός της προόδου και υπερασπιστής των πιο πρωτόγονων ενστίκτων. Εχθρός του Νόμου και εραστής της χύδην κοινωνίας, φτύνοντας επάνω σε εκατομμύρια ανθρώπων που σκοτώθηκαν για να φτάσουμε από την κοινωνία της επιβολής του φεουδάρχη στην κοινωνία των Νόμων.

Μας είχε ζαλίσει τον έρωτα εδώ  για αυτούς που κυβέρνησαν και κατέστρεψαν την Ελλάδα (τσιμουδιά για τον Καραμανλή και τον Αλογοσκούφη). Αλλά, για να κάθήσει στην καρέκλα του και να μη χάσει την εξουσία έκανε υπουργούς από αυτή ακριβώς τη δεξιά, μέχρι και τον αρχηγό της ΕΥΠ του Καραμανλή (!), και από εκείνο ακριβώς το ΠΑΣΟΚ.

Και όλο αυτό το συνονθύλευμα το πούλησε χωρίς ίχνος ντροπής σαν προοδευτική συμμαχία! 

Τελικά, ας μας πει ο Τσίπρας, τι είναι οι πασόκοι καθώς και οσους προσκαλεί στη νέα συμμαχία τους οποίους έβριζε σκαιότατα. Απατεώνες που κατάκλεψαν και κατέστρεψαν τη χώρα ή προοδευτικοί σύμμαχοι; Ή μήπως αυτοί είναι οι καλοί ενώ οι άλλοι κακοί;

Και νομίζει ότι ο λαός δεν βλέπει, και ότι με δέκα τυχοδιώκτες από δω και απο κει, μπορεί να παριστάνει τον σοσιαλιστή, σοσιαλδημοκράτη, αριστερό ριζοσπάστη ή επαναστάτη. Δεν ξέρει ότι όλοι καταλαβαίνουν αυτό που ετοιμάζει πρόκειται για ένα προσωποπαγές μόρφωμα Τσίπρα, χωρίς πρόγραμμα και ιδεολογία. Που αποτελείται από δουλάκια του αρχηγού του και του κάθε ισχυρού, αναξιοπρεπείς και τραμπούκους, που η βία είναι το μόνο τους επιχείρημα απέναντι σε όσους τους πολεμάνε. Βία παραδικαστική, βία παρακρατική, βία παραδιοικητική. Ένας ρόζ φασισμός.

Αν δεν ήμασταν εναντίον σου "μάγκα" θα ήμασταν είτε ανεγκέφαλοι, είτε αναίσθητοι, είτε αντιδημοκράτες Ε, δεν είμαστε

Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επικράτησε στην πολιτική σκηνή της χώρας επί αρκετά χρόνια για πολλούς λόγους. Η πολιτική του κυριαρχία ξεκίνησε προτού αναλάβει την εξουσία, όταν κατάφερε να εµφανίζεται ως εν δυνάµει πρωθυπουργός απέναντι σε µια κυβέρνηση που παρήγαγε απολογία για πολύ περισσότερα λάθη από όσα έκανε. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε τα πολιτικά της όπλα στον Μητσοτάκη προτού ο ίδιος πάρει θέση µάχης. Το βασικότερο όπλο που κατέθεσε ήταν αυτό της σχέσης και της διάδρασης µε την κοινωνία, που το 2015 µάλιστα περιείχε στοιχεία οράµατος και ελπίδας. Το 2019 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έδινε την εικόνα του τερµατοφύλακα που πέφτει προτού ο αντίπαλος κλοτσήσει την µπάλα. Η ηγεσία του αναλώθηκε σε τακτικισµούς και αντιµετώπιζε την πολιτική όχι ως αποφασιστική προσπάθεια αλλαγών, αλλά ως βουλησιαρχική και τεχνητή δηµιουργία συσχετισµών.

Την ίδια ώρα ο Μητσοτάκης, έχοντας τη στήριξη του επιχειρηµατικού κατεστηµένου, εµφανιζόταν αποφασιστικός στο να κάνει τα χειρότερα. Αποφασιστικός ωστόσο. Κατάφερε να εγκαθιδρύσει ένα ακλόνητο καθεστώς που έχει επεκταθεί και ελέγχει τους θεσµούς (κυρίως τη ∆ικαιοσύνη) και να εµφανίζει αυτήν ακριβώς την αντιθεσµική συµπεριφορά ως στοιχείο αποφασιστικής διακυβέρνησης. Το κυριότερο είναι ότι ο Μητσοτάκης κατάφερε να µείνει χωρίς απειλή, αφού ο βασικός του αντίπαλος, ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχασε για µόλις τέσσερις µονάδες την εκλογική µάχη του 2019, το 2023 υποδιπλασίασε το ποσοστό του ως αποτέλεσµα µια πλαδαρής και αλλοπρόσαλλης άσκησης πολιτικής. Εχει σηµασία ότι αυτή η ήττα δεν αναλύθηκε ποτέ στο πραγµατικό πολιτικό της πλαίσιο, ενώ σήµερα ο χώρος της κεντροαριστεράς συνεχίζει να αντιλαµβάνεται την πολιτική ως άθροισµα ηµιδιαλυµένων κοµµάτων και τεχνητή συγκόλληση προσωπικών φιλοδοξιών. Οι δε φιλόδοξοι ηγέτες της εµφανίζονται µε µεσσιανική λειτουργία και πολυσυλλεκτικότητα πάγκου παζαριού. Η ανάγκη για «ενότητα της κεντροαριστεράς» δεν έχει τίποτα το οραµατικό. Το δόγµα είναι «όλοι οι καλοί χωράνε», µέχρι φυσικά να τους εκπαραθυρώσουν οι αντιθέσεις που θα δηµιουργηθούν, ακριβώς γιατί αυτή η διαδικασία δεν έχει κριτήρια κάποιου πολιτικού προσανατολισµού αλλά είναι συλλογή ακλήρων και αποκλήρων.

Το γεγονός ότι, ενώ έτσι έχουν τα πράγµατα, ο Μητσοτάκης χάνει την κυριαρχία του, κάνει πιο σύνθετο το πολιτικό σκηνικό. Η οµιλία του πρωθυπουργού στην ΚΟ της Ν∆ ήταν η παραδοχή ότι τίποτα δεν είναι όπως ήταν και το επιθυµεί. Η εµφάνισή του δεν θύµιζε σε τίποτα τον αλαζόνα των προηγούµενων χρόνων, που απαιτούσε από τους βουλευτές να ευθυγραµµιστούν µε τα κελεύσµατα του Καίσαρα ή να αποχωρήσουν. Η οµιλία είχε τρία στοιχεία που εµφανίζουν τον Μητσοτάκη να κάνει την παραδοχή ότι δεν ελέγχει το παιχνίδι και κατ’ επέκταση το κόµµα. Καταρχάς για πρώτη φορά δεν έδωσε τη στερεοτυπική απάντηση ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, αλλά άνοιξε το παράθυρο για εκλογές µετά τη ∆ΕΘ. Και ναι µεν υπάρχει το ενδεχόµενο να δηµιουργεί έτσι µια διαρκή εκλογική ετοιµότητα για συσπείρωση, αλλά ταυτόχρονα σηµατοδοτεί ότι υπάρχει πρόβληµα και δεν είναι επικυρίαρχος.

Την ίδια εικόνα δίνει και η αναφορά του στην τρίτη τετραετία, η οποία για να εξασφαλιστεί, όπως είπε, απαιτείται όλοι να ιδρώσουν τη φανέλα. Κατά συνέπεια, η δηµοσκοπική υπεροχή δεν είναι δεδοµένη για τον Μητσοτάκη, αντιθέτως φοβάται το χειρότερο και έχει απόλυτο δίκιο.

Το τρίτο αφορά τις αναφορές για εσωστρέφεια µέσα στο κόµµα. Είναι κοινό µυστικό ότι στα κόµµατα ο όρος «εσωστρέφεια» χρησιµοποιείται για να εµφανίσει ωραιοποιηµένα την αποµάκρυνση του κόµµατος από τα στοιχεία που το συνδέουν µε την κοινωνία. Ως αποτέλεσµα επέρχεται η γκρίνια, η οποία µεταφέρεται εσωκοµµατικά και αποκαλείται εσωστρέφεια, ενώ στην πραγµατικότητα είναι η δυσφορία που έχει γίνει πλέον ορατή και αναπόφευκτη.

Ο Μητσοτάκης δεν µπορεί πλέον να κοροϊδεύει πολλούς επί πολύ, αλλά ποντάρει σε ένα εξωγενές στοιχείο. Οτι εκεί έξω δεν υπάρχει αντίπαλος ικανός να ανατρέψει την κυβέρνηση. Ετσι ίσως πιστεύει ότι δηµιουργώντας τα κατάλληλα διλήµµατα ή εφαρµόζοντας προεκλογικά µεθόδους ψηφιακής χειραγώγησης (ήδη γνωρίζει την αποτελεσµατικότητά τους) µπορεί να παραµείνει πρώτος µε ασφαλή διαφορά.

Η ΤΙΝΑ (There Is No Alternative), η µη ύπαρξη εναλλακτικής στο πολιτικό σκηνικό, είναι ο µεγαλύτερος σύµµαχος. Τα επόµενα τέσσερα κόµµατα µετά τη Ν∆ θα έχουν ποσοστά από 10% έως 15%, δεν θα διεκδικούν δηλαδή ρόλο διακυβέρνησης. Αν η απώλεια των δυνάµεων της Ν∆ την κατεβάσει κάτω από το 25%, τότε ο Μητσοτάκης πρωτίστως θα επιλέξει κυβέρνηση συµµαχίας ή επαναληπτικές εκλογές, προτάσσοντας το επιχείρηµα της σταθερότητας και της ασφάλειας της χώρας.

Υπάρχει πάντα το ενδεχόµενο να υποδειχθεί στον Μητσοτάκη ο δρόµος της εξόδου ώστε να αναλάβει άλλος αρχηγός στο κόµµα, που θα µπορεί µάλιστα να ικανοποιήσει το αίτηµα για κυβέρνηση συµµαχίας.

Αν προκύψει αυτό το δυσάρεστο για τον Μητσοτάκη σενάριο,

REAL NEWS: ΤΟ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΥΠΕΡΩΡΙΕΣ

Δημοσιογραφία-στεγνοκαθαριστήριο: Πώς «ξεπλένεται» ο Δημητριάδης

Είναι απίστευτο το «κάρφωμα» που έκανε σήμερα η Τζίνα Μοσχολιού στο δημοσιογραφικό συγκρότημα του Νίκου Χατζηνικολάου και γενικότερα στον τρόπο που λειτουργεί η καθεστωτική δημοσιογραφία στην Ελλάδα της ΝΔ με  αφορμή, η «συνέντευξη» που παραχώρησε ο Γρηγόρης Δημητριάδης στην Real News.

Εκείνος ο Δημητριάδης που συνδέθηκε όσο κανείς άλλος με το μεγαλύτερο θεσμικό σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης. Και ξαφνικά εμφανίζεται όχι ως οφειλέτης εξηγήσεων, αλλά ως τραγικός ήρωας που «τα πήρε όλα πάνω του». Λείπει μόνο το θλιμμένο βιολί στο background για να ολοκληρωθεί το πολιτικό μελόδραμα.

Όμως το πραγματικό ζουμί δεν είναι η συνέντευξη. Είναι η σχέση του ίδιου του Δημητριάδη με την ιδιοκτησία του μέσου που του έκανε το χατίρι.

Κατά πληροφορίες, που δημοσιεύει η Τζίνα Μοσχολιού, το δικηγορικό γραφείο του Δημητριάδη εκπροσωπεί εδώ και μήνες τον Νίκο Χατζηνικολάου και χειρίζεται τις υποθέσεις του. Η ίδια η «συνέντευξη» λέγεται ότι εστάλη έτοιμη στον εκδότη – ερωτήσεις και απαντήσεις μαζί, όπως αρμόζει σε μια καλοστημένη επιχείρηση image making. Ο «συνεντευξιαστής» απλώς έπαιξε τον ρόλο του κομπάρσου.

Και δεν τελειώνει εδώ. Η συνεργασία Χατζηνικολάου – Δημητριάδη συμπίπτει χρονικά με την είσοδο της Bright Business Solutions στον όμιλο Real ως στρατηγικού επενδυτή με ισχυρό μειοψηφικό πακέτο. Επικεφαλής της Bright οι Γιώργος Πουλόπουλος και ο συνέταιρός του Κώστας Σάκαρης. Ο τελευταίος είναι πατέρας της Μαρίας Σάκαρη, μνηστής του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη – γιου του πρωθυπουργού και πρώτου ξαδέλφου του Γρηγόρη Δημητριάδη. Δηλαδή οικογενειακή υπόθεση από την αρχή μέχρι το τέλος.

Όταν οι δύο πλευρές (Χατζηνικολάου και Πουλόπουλος-Σάκαρης) διαπραγματεύονταν την αγοραπωλησία, συμφώνησαν να εκπροσωπηθούν και οι δύο από το ίδιο δικηγορικό γραφείο. Αυτό του Γρηγόρη Δημητριάδη. Όλα νομικά, όλα «καθαρά», όλα μέσα στην οικογένεια.

Αυτή ακριβώς είναι η καθεστωτική δημοσιογραφία στην Ελλάδα του 2026: δεν είναι απλώς φιλική προς την εξουσία. Είναι τμήμα της. Δεν ασκεί έλεγχο, δεν κάνει ερωτήσεις, δεν ερευνά. Λειτουργεί ως βιομηχανία λευκαντικού. Παίρνει τα πολιτικά άπλυτα και τα τοξικά απόβλητα και τα επιστρέφει στο κοινό καθαρά, μυρωδάτα και με ωραίες φωτογραφίες. Ερωτήσεις-χάδια, πάσες, πρωτοσέλιδα αγιογραφίας. Δημοσιογραφία-στεγνοκαθαριστήριο.

Ο Τύπος, και τυα ΜΜΕ γενικότερα πρέπει να λειτουργούν ως θεσμικό αντίβαρο στην εξουσία. Στη θλιβερές θλιβερή εποχή του καθεστώτος Μητσοτάκη εκτός από εξαιρέσεις τα ΜΜΕ έχουν μετατραπεί σε υπηρεσία PR της εξουσίας. Η συγκεκριμένη υποτιθέμενη συνέντευξη ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Και η Real News, μαζί με όλο το καθεστωτικό οικοσύστημα, μας υπενθυμίζουν καθημερινά γιατί η εμπιστοσύνη του κόσμου στα ΜΜΕ έχει πέσει στα Τάρταρα.

Όταν ο στενότερος συνεργάτης του πρωθυπουργού, εμπλεκόμενος σε σοβαρότατες υποθέσεις, βρίσκει πρόθυμο «στεγνοκαθαριστή» για να πλύνει τη φήμη του, δεν έχουμε δημοσιογραφία. Έχουμε επιχείρηση. Και η επιχείρηση αυτή δουλεύει με οικογενειακή έκπτωση.

Υ.Γ: Λέμε “υποτιθέμενη” συνέντευξη γιατί σύμφωνα με το δημοσίευμα που αναφέραμε “η συνέντευξη Δημητριάδη,

ΑΣΚΗΣΗ ΜΝΗΜΗΣ

 

ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΖΟΠΡΑΓΜΑ Ο ΔΕΝΔΙΑΣ ….ΚΑΙ ΤΑ"ΖΩΑ" ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΚΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ !!!

Τρίαινα
Δενδιας χαζολογει σε κομματικο ακροατηριο, για σοβαροτατο περιστατικο, που θα μπορουσε να εχει οδηγησει σε ανθρωπινες απωλειες, προωθωντας παραλληλως το "εργο" Πραγματικά ξέφραγο αμπέλι, και απο τα"ζωα" που τον ακουν δεν αντιδρα κανεις!!!

«ΈΧΕΤΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ;»

Γράφει ο mitsos175

Κάποτε ο δικτάτορας Μητσοτάκης ειρωνεύονταν την αντιπολίτευση ρωτώντας, αν έχουν πρόβλημα, γιατί διόρισε το Λιγνάδη. Τότε δεν είχε αποκαλυφθεί πως ο εκλεκτός του Μητσοτάκη βίαζε παιδάκια.

Ολα τα στελέχη της Ν.Δ μέχρι στιγμής έχουν λειτουργήσει ως κομματόσκυλα. Δεν τηρούν καν τα προσχήματα! Τα παραδείγματα είναι άπειρα. Δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά ξεπλένουν, να μπαζώνουν και να κάνουν ρουσφέτια. Κάθε ένας από δαύτους έχει στην πλάτη του δεκάδες σκάνδαλα!

Να ρωτήσω λοιπόν κι εγώ τα καθάρματα της ΝΔ, αν έχουν πρόβλημα με την αξιοκρατία. Γιατί σώνει και καλά να επιλέγει η κυβέρνηση τους δικούς της και να μη γίνεται επιλογή με γραπτό διαγωνισμό μέσω ΑΣΕΠ;

Δηλαδή για ένα κλητήρα, ένα οποιοδήποτε χαμηλόβαθμο δημόσιο υπάλληλο, χρειάζονται ένα σωρό χαρτιά και διαγωνισμοί, ενώ για κάποιους που παίρνουν πολύ σοβαρότερες αποφάσεις, αρκεί να είναι αρεστοί στο κόμμα που κυβερνά; Σοβαρά; Τολμούν να μιλάνε ποιοι;

Οι ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ; Οι Χασάπηδες, οι Φραπέδες και οι Πόπες; Αυτοί που μπάζωσαν τα Τέμπη; Οι εγκληματίες κάθε λογής; Τι κάνουν οι νεοδημοκράτες δικαστές; Δεν ξέραμε τα ονόματά τους πριν, μετά όμως τα αίσχη, τα κουκουλώματα εγκλημάτων τους μάθαμε.

Ακόμα κι αν από σπόντα βάλουν κάποιον έντιμο, θα τον αντικαταστήσουν αμέσως, όπως έγινε στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Είναι τόσο ξεδιάντροποι, που δεν τηρούν τις αποφάσεις των δικαστηρίων. Πχ η Τυχεροπούλου: Μια έντιμη και θαρραλέα υπάλληλος διώκεται συστηματικά. Παρά την απόφαση του δικαστηρίου δεν δέχονται να την πάρουν στη θέση από την οποία την έδιωξαν! Έφεση από την ΑΑΔΕ στην επανατοποθέτηση Τυχεροπούλου στον ΟΠΕΚΕΠΕ!

Όσο για το πλιάτσικο; Όχι μόνο δε σταματούν μετά τις αποκαλύψεις, συνεχίσουν με ακόμα μεγαλύτερη ένταση! Μια χαρά εξακολουθεί να τα παίρνει ο Φραπές και κάθε Φραπές. Τι άλλαξε; Αυτή τη φορά δεν ελέγχονται, αφού η ΑΑΔΕ δεν μπορεί να ελεγχθεί! Οι καταγγελίες από τους πραγματικούς αγρότες σοκάρουν!

Οπότε ναι, έχουμε πρόβλημα. Θα εξακολουθήσουμε να έχουμε προβλήματα όσο είναι τα καθάρματα της ΝΔ,

ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ… ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Τα γράφαμε από τις αρχές της εβδομάδας και όσα (δεν) έγιναν στη χθεσινή πολύωρη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. τα επιβεβαίωσαν -δυστυχώς- μέχρι κεραίας…

Μπορούσε όντως να περιμένει κανείς κάτι ουσιαστικό από μια Κοινοβουλευτική Ομάδα της οποίας τα μέλη σηκώθηκαν όρθια και αποθέωσαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη έπειτα από μια πολιτικά παραληρηματική, εκτός τόπου και χρόνου ομιλία του προ μερικών ημερών στη Βουλή; Το ίδιο ακριβώς έκαναν και χθες.

Για άλλη μία φορά οι «γαλάζιοι» βουλευτές αποδείχθηκαν άβουλοι, μοιραίοι και πολιτικά ανύπαρκτοι. Έχουν ψηφίσει, έχουν επικυρώσει και έχουν νομιμοποιήσει τα πάντα όσα οδήγησαν τη Ν.Δ. και τους ίδιους στη σημερινή πολιτική και ηθική κατάρρευση. Και χθες απλώς δέχτηκαν -για πολλοστή φορά- να λειτουργήσουν σαν φόντο και διακοσμητικά στο επικοινωνιακό σόου του αρχηγού τους.

Δεν ήταν όμως ένα απλό ξεψύχισμα. Ήταν η ωμή, γυμνή επιβεβαίωση της συνενοχής τους. Ήταν η δημόσια ομολογία ότι είναι δεμένοι χειροπόδαρα με την ηγεσία, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Κάποιοι με συμφέροντα, κάποιοι με φόβο, οι περισσότεροι με «άπλυτα» που λειτουργούν ως τέλεια εργαλεία εκβιασμού.

Κι αυτό δεν είναι νομιμοφροσύνη. Πρόκειται για συστηματική πολιτική και ηθική ομηρία και μάλιστα με υπογραφή. Τα πεπραγμένα της τελευταίας επταετίας, οι σκανδαλώδεις αναθέσεις, οι παρεμβάσεις, οι υποκλοπές και το Predator δεν είναι απλώς «παρελθόν». Είναι το αόρατο χέρι που κρατάει κλειστά τα στόματα. Οι βουλευτές ξέρουν πολύ καλά ότι όποιος τολμήσει να σπάσει την ομερτά κινδυνεύει να γίνει ο επόμενος «στόχος». Γι’ αυτό χθες περιορίστηκαν σε ελεγχόμενα, ανώδυνα παράπονα. Ύψωσαν λίγο τον τόνο για τα προσχήματα, χειροκρότησαν στο τέλος και υπέγραψαν άλλη μία φορά λευκή επιταγή σε μια ηγεσία που τους έχει μετατρέψει σε πολιτικά ζόμπι.

Η ίδια Κοινοβουλευτική Ομάδα, που κάποτε έκανε μαθήματα ηθικής και διαφάνειας, σήμερα λειτουργεί σαν ασπίδα προστασίας σκανδάλων και διαφθοράς. Η ίδια ηγεσία που διακήρυσσε «νέα εποχή», «μηδενική ανοχή» και «κάθαρση», σήμερα κρύβεται πίσω από το άρθρο 86 και αλλάζει ρητορική με ταχύτητα φωτός μόλις οι δικογραφίες αγγίξουν το Μέγαρο Μαξίμου. Η απόλυτη υποκρισία…

Η χθεσινή συνεδρίαση δεν ήταν συζήτηση. Ήταν παράσταση και οι βουλευτές δεν ήταν καν κομπάρσοι με κείμενο. Ήταν… έπιπλα. Με αυτόν τον τρόπο η Ν.Δ. δεν πέφτει απλώς δημοσκοπικά, αλλά αποσυντίθεται ηθικά και πολιτικά μπροστά στα μάτια της συντριπτικής πλειονότητας της κοινωνίας. Και οι περισσότεροι από αυτούς που χθες χειροκροτούσαν όρθιοι ξέρουν βαθιά μέσα τους ότι δεν είναι πια βουλευτές. Είναι όμηροι μιας παρακμιακής ηγεσίας που τους έχει πάρει μαζί της στον κατήφορο. Το χθεσινό ξεψύχισμα  ήταν ταυτόχρονα και η κραυγή της συνενοχής τους.

Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΝΩΝΕΙ... ΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΦΑΙΡΑΣ. ΘΑ ΣΑΠΙΣΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ...

Δημήτρης Μπελαντής
Ο Σημίτης που τους ενώνει...
Με ελάχιστες εξαιρέσεις, το τωρινό πολιτικό και κομματικό σύστημα της Ελλάδας, και ίσως και το εκκολαπτόμενο αμέσως επόμενο, αποτελείται από "δεξιούς", "κεντρώους" και "αριστερούς" σημιτικούς και συνεχιστές της εσωτερικής και της διεθνούς "εκσυγχρονιστικής" πολιτικής του Κώστα Σημίτη.
Νεοφιλελευθερισμός, να δουλεύεις 15 ώρες για ψίχουλα, υποτέλεια, ευρώ, εργολάβοι,μίζες, ΗΠΑ,ΕΕ και Ισραήλ, πολεμική οικονομία, άντε και λίγο "ταυτότητες" για να χαρεί και η αριστερή τάση του Σημίτη.

Ο ίδιος ο ιδεολογικός εκπρόσωπος του νυν Τσίπρα, ο κοινωνιολόγος κ. Σιακαντάρης, το είπε τελείως ξεκάθαρα ότι είναι υπερήφανος που στήριξε τον Κώστα Σημίτη.
Η "ισχυρή Ελλάδα" για γέλια και ο συστημικός μαφιοζο-ευρωπαισμός ενώνει όλα τα βασικά πολιτικά κόμματα.
Το ότι η τωρινή διαχείριση είναι πολύ σκληρότερη κοινωνικά από εκείνη της περιόδου 1996-2004, δεν σχετίζεται με την διαφορά πολιτικής αλλά με το απλό "στατιστικό" γεγονός ότι η Ελλάδα, εν πολλοίς χάρη στην  πολιτική Σημίτη και την ΕΕ, το 2010 χρεοκόπησε πρακτικά και ποτέ έκτοτε δεν ανέκαμψε.
Τα δε "καθαρά χέρια", το "σύγχρονο κράτος", που μετά το είπαν και "επιτελικό", καθώς και η πρόοδος του "εξευρωπαϊσμού" κατέληξαν στην "καθαρή μίζα".

Και ο αντιλαϊκισμός... στον Άδωνι Γεωργιάδη.

Δεν είναι απλά Μεταπολιτική. Αν αυτό δεν αλλάξει, είναι το τέλος της πολιτικής σφαίρας. Θα σαπίσουμε συλλογικά όλοι μαζί.

* Μπελαντής: Συριζογενής Αριστερά, ένας συνδυασμός τραγωδίας και γελοιότητας

** Μανιφέστο Τσίπρα: Αυτά που δεν λέγονται και δεν γράφονται ή η λεγόμενη δημιουργική ασάφεια...