ΙΟΥΛΙΟΣ: Ο ΜΗΝΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΔΟΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΑΓΩΔΙΩΝ…

O Ιούλιος είναι ένας μήνας που σημαδεύεται από μεγάλα ιστορικά γεγονότα: Κατά κανόνα προδοσιών του ελληνικού λαού. 

Το πλέον πρόσφατο: Η μετατροπή, από τα «αριστερά» ανδρείκελα, του ΟΧΙ του ελληνικού λαού σε ΝΑΙ!!! Στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου του 2015, ο ελληνικός λαός σε ποσοστό 62% είπε ένα βροντώδες «ΟΧΙ» στην ΕΕ και το ευρώ…
Η «αριστερή» πολιτική αλητεία μετέτρεψε αυτό το «ΟΧΙ» σε «ΝΑΙ»... 
Υπάρχουν, βεβαίως και άλλες ιστορικές προδοσίες. Οι πλέον κορυφαίες: 
• 15 Ιουλίου 1965: ΑποσταCIA 
• 15 Ιουλίου 1974: Πραξικόπημα στην Κύπρο της στρατιωτικής χούντας Ιωαννίδη για την ανατροπή του Μακαρίου. 
• Ιούλιος 1989: Η συγκυβέρνηση Τζανετάκη (κυβέρνηση της Αριστεράς με τη Δεξιά… 
Σε ένα παλιό κείμενο, γραμμένο τον Ιούλιο του 2008, ο Στέφανος Ληναίος συγκεντρώνει, σε μορφή ημερολογίου, τα ιουλιανά συμβάντα της ιστορίας μας. 
ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΙΟΥΛΙΑΝΕΣ ΙΛΑΡΟΤΡΑΓΩΔΙΕΣ 
================================== 
Οι αμέτρητοι Ιούλιοι που σημάδεψαν τη νεώτερη ιστορία μας 
.----------------- 
Ποιά κακιά μοίρα της πατρίδας μας,
"μαύρισε" τόσο 
ανεξίτηλα τον Ιούλιο, τον πιό φωτεινό μήνα μας..  

Όλοι εμείς που ζήσαμε και νιώσαμε στο πετσί μας όλα τα ιλα- 

ροτραγικά γεγονότα της τελευταίας 50ετίας που...κατά σύμπτωση έγιναν όλα τον πιό φωτεινό μήνα της πατρίδας μας, τον Ιούλιο, αναρωτιόμαστε αν τα θυμούνται οι παλιοί κι αν τα ξέρουν οι νεώτεροι. 
Φοβάμαι πως όχι..Οι περισσότεροι των παλαιών, ηθελημένα ή αθέλητα, τα ξέχασαν και οι νεώτεροι δεν θα τα μάθουν, ίσως, ποτέ. 
Οι πρώτοι, θύματα και θύτες, συμβιβάστηκαν πια με τη νέα τάξη πραγμάτων και οι δεύτεροι, προοδευτικοί-συντηρητικοί, σχεδόν απορροφήθηκαν από τον καταναλωτικό αμοραλισμό αυτής της νέας τάξης.. 
Στους συμβιβασμένους παλαιούς δεν έχουμε να πούμε τίποτε. Εί ναι τόσο "ευτυχισμένοι" με τις δουλειές τους, μέσα στην εκσυγχρονισμένη διανομή των οικονομικών πακέτων, που γελάνε με την ψυχή τους με όποιον τολμήσει να τους θυμίσει την ιστορία μας. 

Μέσα στα λίγα, δυστυχώς, που γράφονται και λέγονται, κάθε χρόνο, στις μέρες, των ιλαροτραγικών, ιουλιανών, γεγονότων, ας προσθέσουμε και τις δικές μας μνήμες που ευτυχώς δεν έσβησαν. Για να τα μάθουν οι νέοι. Και να μην κάνουν κι αυτοί τα ίδια λάθη. 
Ιούλιος 1963: Σε κάποιους δροσερούς "πρεσβευτικούς" κήπους της πλατείας Μαβίλη, δυό μήνες μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, καταστρώνεται ο μακροχρόνιος σχεδιασμός ανάσχεσης της επερχόμενης άνοιξης των προοδευτικών δυνάμεων της πατρίδας μας. 

Ιούλιος 1964: Ο "δημοκρατικός" Πρόεδρος Τζόνσον,

ΤΣΙΠΡΑΣ, ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ “ΦΕΛΛΟΣ” ΠΟΥ ΕΠΙΠΛΕΕΙ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΜΑΣ

Ο ορισμός του πολιτικού απατεώνα.

Έχουμε γράψει σε σωρεία κειμένων ότι ο Τσίπρας θα καταγραφεί στην ιστορία σαν ο μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας και πειθήνιο όργανο των μαφιόζων του διεθνούς ολοκληρωτισμού (4ο Ράιχ).

Τσίπρας και Μητσοτάκης και η όμοια πολιτική τουςφιλοσοφία και νοοτροπία. Αυτοί οι πολιτικοί “φελλοί”, οι οποίοι συνεχίζουν επιπλέουν εξαιτίας μας.

Και συνεχίζουν να υπάρχουν χάρη στην παρουσία ο ένας του άλλου. Αν δεν υπήρχε ο ενας από τους δυο θα είχε εξαφανιστεί και ο άλλος.

Με το γνωστό του στυλ, ύφος και «αύρα» ο πολύς αμερικανο-Τσίπρας την ώρα που έχει πατώσει σε τρεις εθνικές εκλογικές αναμετρήσεις ως αρχηγός κόμματος: το 2019 και δύο φορές το 2023, (Εκλογές 7 Ιουλίου 2019, Εκλογές 21 Μαΐου 2023, Εκλογές 25 Ιουνίου 2023) οξύνει την δημαγωγία του, κατάλληλη κατά πρώτο λόγο για τα «ευήκοα ώτα»  των Συριζοστρωμάτων.  

Κατηγορεί όποιους γουστάρει, προσπαθεί να ισορροπήσει τις αντίρροπες τάσεις στο εσωτερικό του Πολιτικού Χαμαιτυπείου του και παριστάνει τον Γητευτή του Μεγάλου Κεφαλαίου.

Ποιος;;;

Ο άνθρωπος που σκανδαλωδώς ευνοήθηκε από την Ελίτ, δηλαδή την Μεγάλη Αστική Τάξη και την οποία όχι απλώς δεν πείραξε αλλά ευνόησε κατά κόρον πηγαίνοντας μάλιστα διακοπές με τα κότερά της και διορίζοντας εκπροσώπους της Ελίτ σαν Συμβούλους .

Το ονοματεπώνυμο του Αλέξη Τσίπρα καθίσταται συνώνυμο, πλέον, με την εγκαθίδρυση της δεξιάς στην χώρα.

H δεξιά, η Νέα Δημοκρατία και ο Μητσοτάκης, αποτελούν κρυστάλλινους Κοσμοθεωρητικούς Αντίπαλους – ξέρουμε όμως και αντιμετωπιζουμε τον «καθαρό» αντίπαλο από τον πολιτικό δούρειο ίππο απατεώνα ΣΥΡΙΖΑΙΟ– γιατί έχουν σαφές Πολιτικό στίγμα και είναι περισσότερο προβλέψιμοι, συγκρίνοντάς τους με τις απάτες και τις κουτοπονηριές των ξελιγωμένων ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑΙΩΝ.

Διαρκής, ασίγαστη και μαχητική κριτική κατά του Καρκινώματος που λέγεται Λούμπεν Τσίπρας και ο οποίος αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο και τον πλέον ύπουλο εχθρό του Λαού μας. 

«Ουαί και αλλοίμονο» για τον ελληνικό λαό εάν επανερχόταν ο Πολιτικός Απατεώνας ΤΣΙΠΡΑΣ και ο Κοινωνικός Χυλός της Λουμπεναρίας.

Ο άνθρωπος που έχει προσδώσει στο  ψεύδος, στην πολιτική απάτη και στη διαστροφή της πραγματικότητας, μορφές παράνοιας.

Ο άνθρωπος που στέρησε από τον πολίτη αυτής της χώρας και το τελευταίο πράγμα που του είχε μείνει, την ελπίδα, με αυτό το αχαλίνωτο εμπόριο των παραμυθιών και των ψεύτικων υποσχέσεων (εμπόριο ψεύδους) διότι διαπρέπει σε αυτό και αποτελεί τον κερδοσκόπο των λαϊκών αγώνων.

Επιτέλους, ας δοθεί ένα τέλος στην Πολιτική Αλητεία και τον Κοινωνικό Υπόνομο της Τσιπρέικης Λουμπεναρίας!

 Πρέπει το ΤΕΛΟΣ του μεγάλου παραμυθατζή Τσίπρα (μεγάλος παραμυθατζής σε απελπιστικά καχεκτικό πολιτικό μέγεθος), να είναι πολύ ηχηρό…

Και μην πιστεύετε τις ψευτοδημοσκοπήσεις οι οποίες τον έχουν επιλέξει σαν αντίπαλο του Μητσοτάκη γιατί τους βολεύει. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξεπερνά το 6,5% και ξεφουσκώνει.

Γυρίστε τον πίσω

Η AYΤΟΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ...

«9 στις 10 δεσμεύσεις μας έγιναν πράξη ή υλοποιούνται», διατυμπάνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την παρουσίαση του απολογισμού της κυβέρνησής του. Είναι μια φράση που ακούγεται εντυπωσιακή, σχεδόν αψεγάδιαστη. Ένας βαθμός 9 στα 10 δεν είναι απλώς καλός· είναι αριστούχος. Είναι η βαθμολογία του μαθητή που όχι μόνο πέρασε, αλλά ξεχώρισε...

Το πρόβλημα όμως με την αυτοαξιολόγηση είναι γνωστό. Συνήθως ο εξεταζόμενος βάζει καλύτερο βαθμό από εκείνον που θα του έβαζαν οι υπόλοιποι. Στην  πολιτική, όπως και στο σχολείο, η αυτοαξιολόγηση είναι πάντα μια ύποπτη διαδικασία ιδίως όταν ο εξεταζόμενος κρατά μόνος του και το γραπτό και το κόκκινο στυλό. Στην πολιτική αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο.

Κάθε κυβέρνηση έχει το δικαίωμα -και την ανάγκη- να αναδεικνύει τα θετικά της. Να μιλά για επιτυχίες, μεταρρυθμίσεις, δείκτες, επενδύσεις, ανάπτυξη. Να παρουσιάζει τη δική της εκδοχή της πραγματικότητας. Αυτό άλλωστε είναι μέρος της πολιτικής: η μάχη για την ερμηνεία της πραγματικότητας...

Όμως εδώ έχουμε και κάτι περισσότερο. Μια απόπειρα πολιτικής προεξόφλησης. Όταν μια κυβέρνηση επιμένει τόσο πολύ στον βαθμό που βάζει στον εαυτό της, στην ουσία επιχειρεί να χτίσει εκ των προτέρων και το αφήγημα της επόμενης κάλπης. Σαν να λέει: «κοιτάξτε τι κάναμε, άρα ξέρετε τι πρέπει να κάνετε κι εσείς όταν έρθει η ώρα». Μόνο που άλλο ο απολογισμός της εξουσίας και άλλο η αξιολόγηση της κοινωνίας...

Οι πολίτες κρίνουν αυτά που βιώνουν. Και εκεί η εξίσωση γίνεται πολύ πιο σύνθετη και πολύ λιγότερο βολική. Πόσο μετρά μία μεταρρύθμιση όταν ο πολίτης εξακολουθεί να ασφυκτιά από την ακρίβεια; Πόσο πείθει μια θετική παρουσίαση όταν η καθημερινότητα παραμένει πιεστική; Πόσο αρκεί ένα 9/10 όταν η κοινωνία νιώθει ότι σε κρίσιμους τομείς - από την αγοραστική δύναμη μέχρι την εμπιστοσύνη στους θεσμούς - ο βαθμός είναι πολύ χαμηλότερος,

KΡΑΤΗΣΤΕ ΤΟ! ΒΙΝΤΕΟ ...ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΓΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ

Areti Athanasiou
Γ. Δημητριάδης: «Εγώ ότι είχα να πω για τις υποκλοπές το είπα. Το μόνο που έκανα ήταν να αναλάβω την πολιτική ευθύνη. Κάποιος έπρεπε να την αναλάβει, έπρεπε να προχωρήσει η κυβέρνηση. Και δεν σκοπεύω να πω ποτέ και τίποτα παραπάνω. Αλλά όταν σας λέω ποτέ, εννοώ ΠΟΤΕ! Δεν υπάρχει περίπτωση να μιλήσω ΠΟΤΕ για αυτό το ΖΗΤΗΜΑ...» 

Κρατήστε αυτό το βίντεο με αυτή τη δήλωση. Είναι συλλεκτικό.

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ: «Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΝΑ ΦΑΩ ΤΗ ΣΦΑΙΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ»

«Ας πούμε ότι είμαι το δεξί χέρι, ας πούμε ότι είμαι ο “αντ’ αυτού”! Η πρώτη δουλειά σου, όταν έρθουν τα δύσκολα, είναι να φας τη σφαίρα. Για να μείνει όρθιο το αφεντικό».

Δεν πρόκειται για ατάκα από ταινία του Σκορσέζε. Είναι λόγια του Γρηγόρη Δημητριάδη, πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού και ανιψιού του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τη συνέντευξη που παραχώρησε στον Θανάση Λάλα για την εκπομπή «Portraits: Life Stories».

Δεν χρειάστηκαν πιέσεις ούτε ανακρίσεις. Η ίδια η αλαζονεία της εξουσίας αρκεί πολλές φορές για να ειπωθούν δημόσια όσα υπό άλλες συνθήκες θα έμεναν κρυφά. Γιατί όταν κάποιος αισθάνεται ότι ανήκει στους πραγματικούς διαχειριστές της εξουσίας, μιλά με μια φυσικότητα που αποκαλύπτει περισσότερα απ’ όσα ίσως θα ήθελε.

Ακούγοντας τον Δημητριάδη, δύσκολα έχει κανείς την αίσθηση ότι μιλά ένας πρώην κυβερνητικός αξιωματούχος. Περισσότερο θυμίζει άνθρωπο που υπηρέτησε έναν μηχανισμό απόλυτης πίστης, όπου ο ρόλος του «αντ’ αυτού» είναι να πέσει πάνω στη σφαίρα όταν απειλείται το αφεντικό.

Το ίδιο πνεύμα αποτυπώνεται και στην τοποθέτησή του για το σκάνδαλο των υποκλοπών:

«Ό,τι είχα να πω για τις υποκλοπές το είπα. Κάποιος έπρεπε να την αναλάβει, έπρεπε να προχωρήσει η κυβέρνηση και δεν σκοπεύω να πω τίποτε παραπάνω. Και όταν λέω ποτέ, εννοώ ποτέ. Δεν υπάρχει περίπτωση να μιλήσω».

Η δήλωση αυτή γεννά εύλογα πολιτικά ερωτήματα. Αν ένας άνθρωπος που βρισκόταν στον στενότερο πυρήνα του Μεγάρου Μαξίμου δηλώνει ότι δεν πρόκειται «ποτέ» να μιλήσει, είναι προφανές ότι θεωρεί πως γνωρίζει γεγονότα τα οποία πρέπει να μην γίνουν γνωστά.

Και όταν εξηγεί γιατί επιλέγει αυτή τη στάση,

ΦΡΙΚΗ! ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΟ CHAT CONTROL ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ...

Με 276 ψήφους υπέρ, 286 κατά και 30 αποχές, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σε δεύτερη ανάγνωση την αμφιλεγόμενη νομοθεσία, που θα επιτρέπει στις εταιρείες τεχνολογίας να “σαρώνουν “τις διαδικτυακές επικοινωνίες για υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Στο συγκεκριμένο στάδιο της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας, απαιτούνταν τουλάχιστον 360 ψήφοι κατά για να απορριφθεί η πρόταση, αριθμός που δεν συγκεντρώθηκε.”

Κοινώς γνωστή ως «Chat Control», αυτή η ευρωπαϊκή οδηγία που έληξε στις 3 Απριλίου επέτρεπε σε υπηρεσίες ή εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων, όπως το WhatsApp και το Messenger να λαμβάνουν εθελοντικά μέτρα παρέκκλισης από τους κανόνες περί ηλεκτρονικής προστασίας δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τον εντοπισμό χρηστών που είναι ύποπτοι για κοινοποίηση υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Η Οδηγία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (Οδηγία 2002/58/ΕΚ, γνωστή ως ePrivacy) επέτρεπε στους παρόχους ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και επικοινωνίας να να εντοπίζουν υλικό παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης, μέσω αυτοματοποιημένης σάρωσης των επικοινωνιών. Το λεγόμενο Chat Control 1.0 έληξε στις 3 Απριλίου 2026 ,

ΈΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΟΤΟΜΑΡΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ

ΙΟΥΛΙΟΣ 74 οι δεξιοί  γερμανοτσολιάδες  γίνονται αφορμή  να εισβάλουν οι Τούρκοι την Κύπρο

Οι Αμερικάνοι άνοιγαν σαμπάνιες στις 20 Ιούλη του 1974. Η δήθεν “Κούβα της Μεσογείου” περνούσε στην κυριαρχία του ΝΑΤΟ. 

Είτε με Ελλάδα είτε με Τουρκία οι ΗΠΑ έλεγχαν απόλυτα το νησί. 

Φυσικά δεν θα άφηναν να διαλυθεί η Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ η μοναδική που είχε υπεροπλία απέναντι στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας.  “Πόλεμος δεν γίνεται”! Okay;

Κι οι γελοίοι δικτατορίσκοι κατάλαβαν πως πιάστηκαν κορόιδα. “Μας εξαπατήσατε” κλαίγονταν στα αφεντικά τους. Όταν μάλιστα πήγαν να κάνουν επιστράτευση, έγινε το έλα να δεις. Σκέτο μπάχαλο. 
Από κείνους που δήθεν ήταν “επαγγελματίες” στρατιωτικοί, “οργανωμένοι”. Οργανωμένο έγκλημα μέσα στα σκάνδαλα και τη διαφθορά. Μάγκες με άοπλους φοιτητές και απλό κόσμο, κότες ξεπουπουλιασμένες  στα δύσκολα. 

Αφού τα έκαναν σαν τα μούτρα τους είπαν. “Έλα τώρα Καραμανλή να μας σώσεις”. 
Και το έκανε ο κερατάς! Τους έσωσε τη ζωή. Γιατί στην προηγούμενη  καταστροφή, τη Μικρασιατική, κάποιοι κρεμάστηκαν. 

Μόνο λίγοι πήγαν φυλακή, ενώ οι υπόλοιποι δήμιοι προκαλούσαν  ανενόχλητοι;
Τι έγιναν τα καθίκια της ΕΣΑ, οι ρουφιάνοι, οι βασανιστές; Στελέχη της ΝΔ! 

Στο μεταξύ στην Κύπρο σκότωναν, κατέστρεφαν, βίαζαν. Αλλά ήταν “μακριά” μωρέ, δεν δίπλα, όπως ήταν η Κορέα, που είχαμε στείλει στρατό.

Κι όταν λέω “σκότωναν” δεν εννοώ μόνο τους Τούρκους. Αυτοί που έκαναν το πραξικόπημα και την απόπειρα δολοφονίας κατά του Μακάριου ήταν μεγάλα παλιοτόμαρα, 

Έδωσαν άλλοθι “λουκούμι” στους Τούρκους ιμπεριαλιστές.

Μας κουνιόνταν λοιπόν ποιοι τόσο καιρό; Οι νοσταλγοί της χούντας! Οι υποτακτικοί των προδοτών, των  υπεύθυνων της Κυπριακής τραγωδίας! Όσοι είπαν στον Αττίλα  “κοπιάστε”! 
Γιατί ήξεραν πολύ καλά τι θα γίνει. Τους τα είπαν όλοι και πρώτοι οι Τούρκοι. “Θα μπούμε μέσα”.  Μέχρι και οι ξένοι δημοσιογράφοι έλεγαν “απέπλευσε ο Τουρκικός στόλος, πάει για Κύπρο”, μόνο οι χουνταίοι ήταν στην κοσμάρα τους!

Πίστευαν πως ο Μακάριος ήταν κομμουνιστής! Αρχιερέας κομμουνιστής, εντάξει. Αλλά εδώ το μέλημα τους ήταν να μην  ακούσουμε  Θεοδωράκη! Τόσο μαλάκες! Φυσικά κατάλαβαν πως δεν τους παίρνει άλλο, πως αν δώσουν όπλα θα τα βάζαμε στους πισινούς τους και την κοπάνησαν. 
Αφού πρώτα ρήμαξαν δυο χώρες. Την Ελλάδα και την Κύπρο.
Δειλοί και ηλίθιοι. Κομπλεξικοί και προδότες. Μας κουνάνε τώρα οι ναζί το δάχτυλο ντυμένοι καρνάβαλοι. 

Νομίζουν πως ξεχάσαμε. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Δεν ξεχνώ την προδοσία, δεν ξεχνώ το φασισμό.

***

Από τον κ.  Κωνσταντίνο Παπαζαχαρίου, λάβαμε το παρακάτω ηλεκτρονικό μήνυμα:

ΙΟΥΛΙΑΝΑ : Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗ ΡΟΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ - ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΕΥΤΗΚΕ Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

Απόρρητη έκθεση Αμερικανού διπλωμάτη αποκαλύπτει 

τον ρόλο του Κ Μητσοτάκη.

Τι ειπώθηκε σε δείπνο τον Ιούνιο του ΄65 για τον Γ. Παπανδρέου, την κόντρα του με το παλάτι, τον Ανδρέα, το Κυπριακό...

Το καλοκαίρι του 1965, είναι ίσως η σημαντικότερη περίοδος της νεώτερης ελληνικής ιστορίας.
Το καλοκαίρι του 1965 συντελέστηκαν γεγονότα,  που άλλαξαν τη ροή της ιστορίας και διαμόρφωσαν νέες πραγματικότητες.
Με τον όρο Αποστασία ή Ιουλιανά αναφέρεται στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας η περίοδος πολιτικής ανωμαλίας,  που ακολούθησε την αποπομπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου στις 15 Ιουλίου 1965 , έως την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών,

την 21ηΑπριλίου του 1967.

Η Ένωσης Κέντρου με επικεφαλής τον Γ. Παπανδρέου είχε 
νικήσει στις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 1964,  με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην ιστορία των ελληνικών εκλογών (52,72%). Και ο Γ. Παπανδρέου είχε σχηματίσει,  για πρώτη φορά,  αυτοδύναμη κυβέρνηση με 171 βουλευτές,      Η 15η Ιουλίου, είναι διπλή μαύρη επέτειος για τον Ελληνισμό. Η πρώτη,  είναι τα  Ιουλιανά του 1965 και ακολουθεί  η  Κυπριακή τραγωδία με αφετηρία το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου τον Ιούλιο του 1974,  με άμεσο επακόλουθο την τουρκική στρατιωτική εισβολή,
στη Μεγαλόνησο. 

Αφορμή για τον εξαναγκασμό σε  παραίτηση  του Γ. Παπανδρέου  από την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 1965,  υπήρξε η διαμάχη του με τον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο,  για το πρόσωπο του υπουργού Εθνικής Άμυνας και την αλλαγή του αρχηγού ΓΕΣ. Ο Παπανδρέου επιθυμούσε να αντικαταστήσει τον ως τότε υπουργό Πέτρο Γαρουφαλιά και τον αρχηγό ΓΕΣ στρατηγό Γεννηματά, οι οποίοι κατά την άποψή του,  ελέγχονταν από το παλάτι, με ανθρώπους της εμπιστοσύνης του. Συγκεκριμένα είχε επιλέξει ως νέο υπουργό Άμυνας το γιό του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος την ίδια περίοδο εφέρετο αναμεμιγμένος στην πολύκροτη υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ». Ο βασιλιάς αρνούνταν να υπογράψει τα σχετικά διατάγματα, αν δεν ενέκρινε πρώτα τους αντικαταστάτες τους.
Στις 7:00 το απόγευμα της 15ης Ιουλίου πραγματοποιήθηκε στα ανάκτορα (σημερινό Προεδρικό Μέγαρο, στην οδό Ηρώδου Αττικού) η τελευταία συνάντηση του Κωνσταντίνου με τον Παπανδρέου. Η συνάντηση διήρκησε μόνο δέκα λεπτά και επιβεβαίωσε το αδιέξοδο και τη ρήξη του Βασιλιά  με τον Πρωθυπουργό,
 

Πενήντα λεπτά αργότερα, ορκίστηκε ο πρώτος «αποστάτης» Πρωθυπουργός, ο τότε πρόεδρος της Βουλής, Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, μέλος της Ενώσεως Κέντρου, ο οποίος είχε ήδη ειδοποιηθεί και περίμενε κρυπτόμενος σε ένα διπλανό δωμάτιο.  Επειδή η ορκωμοσία του Νόβα ήταν προφανώς προαποφασισμένη και προσυνεννοημένη με τον βασιλιά, ονομάστηκε και «κατεψυγμένος πρωθυπουργός».

Η κυβέρνηση Νόβα ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης στις 4 Αυγούστου του 1965, αλλά καταψηφίστηκε από τους Βουλευτές.
Στις 18 Αυγούστου εντολή σχηματισμού κυβέρνησης παίρνει ο Ηλίας Τσιριμώκος, πρώην στέλεχος της ΕΔΑ (η κοινοβουλευτική  έκφραση του ΚΚΕ), αλλά και η δική του Κυβέρνηση καταψηφίζεται στη Βουλή.
Για δύο μήνες, ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ του 1965, η Αθήνα συγκλονίζεται από ογκώδεις διαδηλώσεις πολιτών, που αποδοκιμάζουν τους αποστάτες βουλευτές, εκδότες εφημερίδων  και τις ενέργειες του Βασιλιά. Φοβερά επεισόδια, άγριες συμπλοκές διαδηλωτών με την αστυνομία στο κέντρο της Αθήνας.
Τελικά,  δόθηκε εντολή σχηματισμού Κυβέρνηση στο στέλεχος της Ένωσης Κέντρου  Στέφανο   Στεφανόπουλο , που έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή στις 24 Σεπτεμβρίου,   με 152 ψήφους υπέρ και 148 κατά. Η κυβέρνηση Στεφανόπουλου θα παραμείνει στην εξουσία ως την 21η Δεκεμβρίου 1966, οπότε και θα ανατραπεί,  ύστερα από συμφωνία του βασιλιά, του αρχηγού της ΕΡΕ Π. Κανελλόπουλου και του αρχηγού της Ε.Κ. Γ. Παπανδρέου,  για διορισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης και διεξαγωγή εκλογών. Εκλογές , που δεν έγιναν ΠΟΤΕ, διότι τους πρόλαβαν οι Συνταγματάρχες, και την 21 Απριλίου του 1967 επέβαλαν στη χώρα μας καθεστώς στρατιωτικής Δικτατορίας.
Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι,,