Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΜΑΧΑΙΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 86...

Μακροσκελής η χθεσινή, καθιερωμένη ανά Κυριακή, ανάρτηση του Κ. Μητσοτάκη. Δεν βρήκε, ωστόσο, ούτε μία λέξη για να απαντήσει ή έστω να σχολιάσει όσα ακούστηκαν στον δημόσιο διάλογο την περασμένη εβδομάδα για τη συνταγματική αναθεώρηση και ειδικότερα τις δικές του επιδιώξεις να διατηρηθεί, έστω και τροποποιημένο, το καθεστώς ατιμωρησίας των πολιτικών...

Η τακτική αυτή δεν φαίνεται να τον διασώζει. Το πικρό ποτήριον θα το πιει ούτως ή άλλως. Ήδη ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που έχει μεταβληθεί στον χειρότερο εφιάλτη του, προετοιμάζει το επόμενο δημόσιο «πυρηνικό» χτύπημα. Απόψε, μετά τα μεσάνυχτα, είναι καλεσμένος (live;) στην εκπομπή «Μεγάλη Εικόνα» του Mega. Και απέναντί του θα έχει ποια; Την Ντόρα Μπακογιάννη...

Η νέα (τηλεοπτική) εμφάνιση πραγματοποιείται στον απόηχο των ανατρεπτικών δηλώσεών του για το άρθρο 86 που παραμένουν βασικό θέμα συζήτησης στους πολιτικούς και νομικούς κύκλους. «Η κοινωνία αξιώνει, και ορθά, να αλλάξει ριζικά αυτή η διάταξη, γιατί πρέπει να ελεγχθούν στην επόμενη βουλευτική περίοδο πολύ συγκεκριμένες ευθύνες της παρούσας κυβέρνησης», είπε ορθά-κοφτά στην εκδήλωση του «Κύκλου Ιδεών»...

Και πριν προλάβουν να συνέλθουν από το σοκ στο Μαξίμου, ήρθε και το δεύτερο «ντιρέκτ» για την αναδρομικότητα. «Πρέπει να διασφαλιστεί, πέραν παντός άλλου και πριν από κάθε άλλη συζήτηση, ότι οι δικονομικές αλλαγές που θα γίνουν στο άρθρο 86 από την επόμενη Βουλή θα καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς υποθέσεις», τόνισε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ. Και όταν ο αιφνιδιασμένος Π. Τσίμας αναρωτήθηκε εάν μπορεί αυτό να είναι αναδρομικό, απάντησε καταφατικά για τις «διατάξεις που είναι αμιγώς δικονομικές και δεν εμπεριέχουν στοιχεία ουσιαστικού Ποινικού Δικαίου»...

Νομικοί εξηγούν, εν προκειμένω, ότι εφόσον απαλειφθεί πλήρως κάθε εμπλοκή της Βουλής στη διαδικασία παραπομπής πολιτικών προσώπων, το ζήτημα της αποσβεστικής προθεσμίας μετατοπίζεται αυτομάτως εκτός του ουσιαστικού Ποινικού Δικαίου και έτσι ανοίγει ο δρόμος για να καθίσουν στο σκαμνί όσα μέλη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, από το 2019 και μετά, έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα...

Μένει να φανεί αν σήμερα η Ντόρα θα καταφέρει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά απέναντι στον Ευάγγελο. Έχει ήδη «καεί» ο Π. Μαρινάκης, ο οποίος ανέλαβε στο προηγούμενο στάδιο να τον αντιμετωπίσει και με την αιτίασή του ότι «πρωτοστάτησε στην απαγόρευση να ερευνά πολιτικούς η Δικαιοσύνη», πέραν της ασχετοσύνης του με τα νομικά, το μόνο που κατάφερε ήταν να τον εξαγριώσει ακόμη περισσότερο...

Κι ενώ η πρόταση της ΝΔ διατηρεί τη μεσολάβηση της Βουλής, η Ντόρα θα έρθει αντιμέτωπη και με τον παλιό της εαυτό όταν διακήρυσσε πως «είμαι η μόνη βουλευτής της ΝΔ που καταψήφισε -και στο Σύνταγμα- τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, διότι είναι έγκλημα»,

TO ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΨΑΡΟΥΔΑ-ΜΠΕΝΑΚΗ...

Marka2free

Κάποτε η συντηρητική παράταξη είχε ανθρώπους με ήθος, πολιτική σκέψη που δεν είχαν καμία σχέση με τον Μητσοτακη,τον Αδωνι,τον Πλεύρη,τον Βορίδη 

Η Αννα Ψαρουδα-Μπενακη,που έφυγε σήμερα, υπήρξε ΚΥΡΙΑ.

 Στο βίντεο θα καταλάβετε γιατί η σημερινή ΝΔ δεν έχει καμία σχέση με τον ιδρυτή της

Κάποτε η συντηρητική παράταξη είχε ανθρώπους με ήθος,πολιτική σκέψη που δεν είχαν καμία σχέση με τον Μητσοτακη,τον Αδωνι,τον Πλεύρη,τον Βορίδη
Η Αννα Ψαρουδα-Μπενακη,που έφυγε σήμερα,υπήρξε ΚΥΡΙΑ.
Στο βίντεο θα καταλάβετε γιατί η σημερινή ΝΔ δεν έχει καμία σχέση με τον ιδρυτή της pic.twitter.com/qFAZhlKMO4

— Marka2‼️ (@Marka2free) February 15, 2026

ΙΔΟΥ ΟΙ «ΠΡΕΣΠΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ», ΕΞ ΑΜΕΡΙΚΗΣ… ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ!!!

Του Μανώλη Κοττάκη

Στις 17 Ιουνίου του 2025 γράφαμε από αυτήν εδώ τη θέση:

«Εν εξελίξει είναι, όπως αποκαλύπτεται από δημοσιεύματα, αμερικανική πρωτοβουλία που αποσκοπεί εις το να έλθουν (ή να συρθούν) στο τραπέζι του διαλόγου η Ελλάς και η Τουρκία. Το αμερικανικό σχέδιο φέρεται ότι έχει αναπτύξει σε συνομιλητές του στην Ουάσινγκτον ο σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ για ειδικές αποστολές Ρίτσαρντ Γκρενέλ, χωρίς, ωστόσο, να έχει υπεισέλθει σε λεπτομέρειες ως προς την υλοποίησή της.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γκρενέλ φέρεται ότι έχει ήδη συζητήσει το θέμα τόσο με τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα (που είναι αρκετά δραστήριος και στη Συρία) Τομ Μπαράκ όσο και με την αναμενόμενη στην Αθήνα πρέσβη Κίμπερλϊ Γκίλφοϊλ, καθώς και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.

Οι δύο πρέσβεις αναφέρεται ότι έχουν, επί της αρχής, αντιμετωπίσει θετικά την πρωτοβουλία, θεωρώντας ότι η τρέχουσα συγκυρία της σχετικής αποκλιμακώσεως στις διμερείς σχέσεις Ελλάδος – Τουρκίας επιτρέπει τη διερεύνηση του ενδεχόμενου ενός πιο δομημένου διαλόγου μεταξύ Αθηνών και Άγκυρας.

Αν και το ακριβές περιεχόμενο των ενδεχόμενων συνομιλιών δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί, οι πρώτες σκέψεις φαίνεται πως περιλαμβάνουν την έναρξη μιας διαδικασίας που θα μπορούσε να οδηγήσει στη λύση της διεθνούς διαιτησίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.

Αυτό σημαίνει απομάκρυνση από τη διαδικασία του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης με όλα τα ενδεχόμενα “λύσεως” ανοικτά, χωρίς καν τη θεωρητική δέσμευση της ευθυγραμμίσεως με τα θέσμια του Διεθνούς Δικαίου της Θαλάσσης, τα οποία η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι πρέπει να διέπουν οποιαδήποτε διευθέτηση της οριοθετήσεως των θαλάσσιων ζωνών στο Αιγαίο.

Η προώθησις της λύσεως της διεθνούς διαιτησίας, στην παρούσα χρονική συγκυρία και ιδιαιτέρως μετά τις επιθέσεις του Ισραήλ κατά του Ιράν αποτελεί μέρος των “ιδεών” που αναπτύσσονται στην αμερικανική πρωτεύουσα για μία συνολική διευθέτηση στη Μέση Ανατολή, με την Τουρκία να αναλαμβάνει τον κεντρικό ρόλο, υποκαθιστώντας και το Ιράν, καθώς,

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ 200 ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ: ΝΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ

Σήμερα το πρωί αποσύρθηκαν από το eBay οι φωτογραφίες (περίπου 8) που απεικόνιζαν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών και αντιστασιακών εκτελεσθέντων στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά 1944.

Η δημοπρασία, από Βέλγο πωλητή (από άλμπουμ Γερμανού αξιωματικού), είχε φτάσει τιμές πάνω από 2.000€ ανά εικόνα.

Η απόσυρση έγινε λόγω παραβίασης πολιτικών του eBay: απαγορεύονται φωτογραφίες πραγματικών εκτελέσεων και οποιαδήποτε κερδοφορία από ανθρώπινη τραγωδία.

Η μαζική κατακραυγή στην Ελλάδα (από σελίδες όπως Greece at WWII Archives, ιστορικούς, ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ, Τσίπρα, ΥΠΠΟ) πίεσε και ενεργοποίησε αυτούς τους κανόνες. Δημοσιεύματα ισχυρίζονται ότι ο πωλητής τις απέσυρε, άλλα ότι το eBay τις κατέβασε. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι το ίδιο.

Αυτές οι εικόνες δεν είναι εμπόρευμα. Είναι τεκμήρια ναζιστικού εγκλήματος και ταξικής μνήμης. Δείχνουν αγέρωχους αγωνιστές μπροστά στο θάνατο και δεν προσφέρονται για «συλλεκτικά» αντικείμενα ούτε υλικό για κερδοσκόπους.

Η απόσυρση είναι μικρή νίκη της συλλογικής πίεσης. Τώρα πρέπει:

➤ Να διεκδικήσουμε τα ντοκουμέντα ως πολιτιστική κληρονομιά και τεκμήριο εγκλήματος πολέμου.

➤ Να μην αγοραστούν σε πλειστηριασμό, αλλά να αποκτηθούν από την πολιτεία.

➤ Να προσφερθούν αντίγραφά τους σε ιστορικούς για περαιτέρω μελέτη καθώς και να σταματήσει το ελληνικό κράτος να εξακολουθεί να κρατά κλειστά τα πολύτιμα για την έρευνα αρχεία των ελληνικών υπηρεσιών ασφαλείας, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει 80 χρόνια από τη λήξη του πολέμου και 85 χρόνια από την περίοδο της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά”. Αλλωστε όπως σημειώνει ο Ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης οι εκτελεσμένοι στην Καισαριανή ήταν πρωτίστως θύματα του αντικομμουνιστικού ελληνικού κράτους και δευτερευόντως των Γερμανών κατακτητών.

ΣΤΟ ΣΚΑΜΝΙ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Διπλός εφιάλτης Βενιζέλου για τον Μητσοτάκη. Οι επαφές στο παρασκήνιο και η «σφήνα» στο αντισυστημικό ρεύμα της Καρυστιανού

Από τον Ανδρέα Καψαμπέλη

Η δημόσια συζήτηση που άνοιξε μαζί με τις αντιπαραθέσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος και ειδικότερα του άρθρου 86 για την ευθύνη των υπουργών δεν είναι καθόλου θεωρητική, όπως δείχνει εκ πρώτης όψεως. Συνδέεται άμεσα με τις πολιτικές εξελίξεις, τις διεργασίες για την επόμενη μέρα και την κυβέρνηση που θα προκύψει εν μέσω ρευστότητας και αβεβαιότητας.

Την ώρα μάλιστα που στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας το αίτημα να μπει τέλος στην ατιμωρησία λαμβάνει σχεδόν καθολικές διαστάσεις, ήρθε να βάλει φωτιά σε αυτή τη συζήτηση με απανωτές παρεμβάσεις του ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος εξελίσσεται σε εφιάλτη και μάλιστα διπλό για το Μέγαρο Μαξίμου.

Από την πλευρά του ο Κ. Μητσοτάκης, κατά την κήρυξη της έναρξης των διαδικασιών για τη συνταγματική αναθεώρηση τις προηγούμενες εβδομάδες, υπήρξε μεν αόριστος για τις περισσότερες από τις αλλαγές που θα προτείνει, αλλά φρόντισε να είναι πιο συγκεκριμένος όσον αφορά το άρθρο 86, το οποίο αποκτά κομβικό ρόλο στην όλη διαδικασία.

Κατά τις προθέσεις του λοιπόν, οι οποίες αποτυπώνονται στην πρόταση που σχεδιάζει να καταθέσει η Ν.Δ., η παραπομπή των μελών της κυβέρνησης -πρωθυπουργός και υπουργοί- θα εξακολουθήσει να περνά από τη Βουλή, η οποία θα αποφασίζει εάν θα ασκηθεί ή όχι δίωξη σε βάρος τους, ανεξάρτητα από την αφαίρεση της αποσβεστικής προθεσμίας και την κατάργηση της σύντομης παραγραφής που ίσχυε με το προηγούμενο καθεστώς.

Αυτό, καταρχάς, ενώ ακούγεται ως πρόοδος, στην πραγματικότητα υποκρύπτει τη μεθόδευση για παρεμπόδιση της εξομοίωσης των πολιτικών προσώπων με τα φυσικά ως προς την απόδοση δικαιοσύνης. Και με την ελπίδα ότι θα έχει, αν μη τι άλλο, ρυθμιστικό ρόλο στην επόμενη Βουλή, ο κ. Μητσοτάκης πιστεύει ότι -διά της συμμετοχής στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία- θα μπλοκάρει τις πιθανές διώξεις σε βάρος μελών της κυβέρνησης και, επομένως, στην πράξη θα έχει «καεί» η όποια αλλαγή του άρθρου 86.

Αυτός είναι και ένας επιπλέον, μύχιος, λόγος που ο κ. Μητσοτάκης επιμένει από τώρα και πάση θυσία να γίνουν άμεσα επαναληπτικές εκλογές, όχι γιατί μπορεί ρεαλιστικά να κατακτήσει πάλι την αυτοδυναμία, αλλά, πρώτον, για να κρατηθεί εκβιαστικά επικεφαλής της Ν.Δ. και να μην μπορέσει να γίνει αλλαγή ηγεσίας στο ενδιάμεσο και, δεύτερον, για να ενισχύσει τον αριθμό των βουλευτών που θα του επιτρέψουν να κάνει τα παζάρια του.

Αλλωστε, ως προς το πρώτο στάδιο της «γαλάζιας» διακυβέρνησης, για να εξασφαλίσει την ατιμωρησία, φρόντισε να καθυστερήσει υπέρμετρα την ψήφιση του εφαρμοστικού νόμου για την κατάργηση της παραγραφής του άρθρου 86, με αποτέλεσμα ό,τι σκανδαλώδες έχει συμβεί μέχρι τις εκλογές του 2023 να τίθεται τουλάχιστον από ερμηνευτικής πλευράς ως παραγεγραμμένο.

Τον εφησυχασμό αυτό ήρθε να διαταράξει ο Ευ. Βενιζέλος, για τον οποίο ακόμη και άσπονδοι εχθροί τού αναγνωρίζουν ότι παίζει τα συνταγματικά θέματα στα δάχτυλα. Φαίνεται λοιπόν ότι ηγείται μιας ισχυρής και ενδεχομένως επικρατούσας σχολής στον νομικό και συνταγματικό κόσμο της χώρας, που θεωρεί ότι η ριζική αλλαγή του άρθρου 86 μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. Μάλιστα η πρώτη σχετική δημόσια δήλωση, την οποία έκανε κατά την έναρξη της εκδήλωσης «Οι προϋποθέσεις της αναθεώρησης του Συντάγματος» του Κύκλου Ιδεών, προκάλεσε σεισμό στους πολιτικούς κύκλους και ακόμη μεγαλύτερη αναταραχή πέριξ του Μαξίμου.

«Η κοινωνία αξιώνει, και ορθά, να αλλάξει ριζικά αυτή η διάταξη, γιατί πρέπει να ελεγχθούν στην επόμενη βουλευτική περίοδο πολύ συγκεκριμένες ευθύνες της παρούσας κυβέρνησης» είπε επί λέξει. Κι ενώ άρχισαν οι ερμηνείες και τα σενάρια για το «πού το πάει ο Βενιζέλος», μέσα σε λίγες ώρες έριξε και τη δεύτερη «βόμβα», μιλώντας στον Π. Τσίμα στο ραδιόφωνο του Σκάι, κάνοντας ευθέως λόγο για αναδρομικότητα, σε ό,τι αφορά την ευθύνη των υπουργών.

Μπορεί να μην το εξειδίκευσε, αλλά,

ΚΥΡΙΕ ΘΑΝΟ ΠΛΕΥΡΗ, Ο ΠΑΣΧΟΣ ΣΕ ΓΥΡΕΥΕΙ

Δεν ξέρουμε τι όνειρο έχει δει το τελευταίο διάστημα ο Πάσχος Μανδαβέλης. Πριν τρεις μέρες περνούσε πριονοκορδέλα την κυβέρνηση με αφορμή τους ψευτοτσαμπουκάδες του Μαρινάκη απέναντι στον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη.

Σήμερα στο στόχαστρο του βάζει τον υπουργό μετανάστευσης Θάνο Πλεύρη και είναι απολαυστικός:

Σε όλο τον δυτικό κόσμο, στον οποίο ανήκουμε κι εμείς, υπάρχουν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις –οι, κατά τον δεξιό λαϊκισμό, «καταραμένες ΜΚΟ»– που προσφέρουν δωρεάν νομικές συμβουλές και υπηρεσίες σε άτομα με χαμηλό εισόδημα και σε ευάλωτους, όπως πρόσφυγες, θύματα διακρίσεων κ.ά.

Στις ΗΠΑ υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιες οργανώσεις, οι οποίες μάλιστα διά της Legal Services Corporation (LSC) έχουν και ομοσπονδιακή χρηματοδότηση, κάτι που τα σαΐνια του Τραμπ είτε δεν πήραν χαμπάρι είτε δεν τολμούν να αγγίξουν. Ακόμη και ο (παν)Αμερικανικός Δικηγορικός Σύλλογος έχει φτιάξει ειδικό τμήμα νομικής βοήθειας προς τους αναξιοπαθούντες, ενώ μεγάλες δικηγορικές εταιρείες προσφέρουν (μπορεί για λόγους φήμης) δωρεάν νομικές υπηρεσίες σε ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν. Στη Βρετανία υπάρχει η ΜΚΟ LawWorks κ.ά., στη Γαλλία η Avocats Sans Frontières κ.λπ. Ακόμη και στην Ιταλία της Μελόνι δραστηριοποιούνται για τον ίδιο σκοπό η ιδιωτική ένωση δικηγόρων Lexchange, το Studio Legale κ.ά.

Όλοι αυτοί δεν εξετάζουν το ειδεχθές ή μη των εγκλημάτων που κατηγορούνται οι pro bono πελάτες τους. Κινούνται από την αρχή ότι όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται νομική υπεράσπιση συν την άρρητη δυτική αντίληψη ότι οι κοινωνίες προχωρούν μπροστά μόνο με την αλήθεια. Και η σωστή δίκη ξεκινά από την ανεύρεση των πραγματικών στοιχείων.

Στην Ελλάδα –όπου μετά τον αριστερό, ανθεί τώρα ο δεξιός λαϊκισμός– ο υπουργός Μετανάστευσης έκανε μια βαρύδουπη καταγγελία: «Υπάρχει μια ΜΚΟ στη Σάμο που δραστηριοποιείται στα δικαιώματα προσφύγων/μεταναστών και ο ένας δικηγόρος της έχει αναλάβει την υπεράσπιση του φερόμενου ως διακινητή από το Μαρόκο. (…) Η ΜΚΟ αυτή θα περίμενα να υπερασπιστεί τα θύματα, τους μετανάστες, και όχι τον διακινητή. Είναι σαν μια ΜΚΟ που είναι υπέρ των γυναικών να βγαίνει και να λέει πως μεταξύ φερόμενων βιασμένων και φερόμενου βιαστή, ο βιαστής είναι αθώος» (ΣΚΑΪ, 10.2.2026).

Ο ασυνάρτητος αυτός βιασμός της λογικής δεν βγάζει νόημα. Ο Μαροκινός είναι «φερόμενος ως διακινητής» ή είναι «διακινητής»; Ο κ. Αθανάσιος Πλεύρης χρησιμοποίησε και τους δύο χαρακτηρισμούς. Και αν είναι το δεύτερο, ποιος το αποφάσισε; Ο υπουργός αυτοπροσώπως; Εκτός από πορίσματα χωρίς στοιχεία, έχουμε δικαστικές αποφάσεις δίχως δίκη;

Το κακό χαρακτηριστικό κάθε λαϊκισμού είναι ότι φτιάχνει «δράκους» για λαϊκή κατανάλωση. Για τον αριστερό είναι οι επιχειρήσεις, το ΔΝΤ, η Ε.Ε. και πάει λέγοντας. Για τον δεξιό, οι ΜΚΟ, ο Σόρος και μια πιτσαρία στην Ουάσινγκτον. Χειρότερο, όμως,

ΛΕΡΝΑΙΑ ΎΔΡΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

Τα Μνημόνια που υποτίθεται θα διέσωζαν τη χώρα το εκτίναξαν σε δυσθεώρητα ύψη με αποτέλεσμα ακόμα και τα «ματωμένα» πλεονάσματα του Προϋπολογισμού να μην επαρκούν για τη μείωσή του

Παραμένουν οι κίνδυνοι για το ελληνικό δημόσιο χρέος, παρά τη συνεχιζόμενη μείωσή του. Αυτό διαπιστώνει η Κομισιόν στην έκθεσή της, υπό τον τίτλο «Debt Monitor», η οποία δημοσιεύτηκε χθες και κάνει μια επισκόπηση στο δημόσιο χρέος όλων των κρατών-μελών.

Ένας από τους βασικούς βραχίονες που δημιούργησαν για τη χώρα το ασφυκτικό πλαίσιο των υπερπλεονασμάτων, σε συνδυασμό με την υπέρογκη αύξηση του δημόσιου χρέους, παρά τα δέκα χρόνια των Μνημονίων, τώρα διαπιστώνει -χωρίς καμία διάθεση αυτοκριτικής- ότι η συνταγή που μας επιβλήθηκε δεν είναι αποτελεσματική. 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμπεριλαμβάνει τη χώρα μας ανάμεσα στα κράτη με το υψηλότερο ρίσκο ως προς την αποκλιμάκωση για το δημόσιο χρέος, κυρίως λόγω του μεγέθους, αλλά όχι των υπόλοιπων παραμέτρων, οι οποίες δείχνουν γενικά θετικές. Σύμφωνα με το βασικό σενάριο της ανάλυσης βιωσιμότητας, το ελληνικό δημόσιο χρέος αναμένεται να μειωθεί, αλλά να παραμείνει υψηλό μεσοπρόθεσμα, φτάνοντας περίπου το 124% του ΑΕΠ το 2036. Η μείωση αυτή οφείλεται στο υποθετικό διαρθρωτικό πρωτογενές πλεόνασμα (SPB) 1,8% του ΑΕΠ από το 2026, εξαιρουμένων των μεταβολών στο κόστος που προκαλεί το δημογραφικό πρόβλημα.

Προβληματισμός

Πάντως, στην έκθεση εκφράζεται ο προβληματισμός σχετικά με την ιστορική συνέπεια τέτοιων επιδόσεων: «Αυτό το επίπεδο του διαρθρωτικού πρωτογενούς ισοζυγίου είναι μάλλον φιλόδοξο σε σύγκριση με τις προηγούμενες δημοσιονομικές επιδόσεις».

Αναφορικά με τη χώρα μας, οι προβλέψεις εστιάζουν στην αβεβαιότητα, όπου το μέγεθος της διαφοράς είναι 40 μονάδες βάσης. Η Κομισιόν εντοπίζει τέσσερις βασικούς δημοσιονομικούς κινδύνους και συγκεκριμένα τις δικαστικές αποφάσεις, το ύψος των «κόκκινων» δανείων, το επενδυτικό κενό και τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

– «Κόκκινα δάνεια»: Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην έκθεση, αυτά έχουν μειωθεί, οι τράπεζες έχουν διώξει αρκετά από πάνω τους, αλλά στη χώρα μας παραμένουν υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, κάτι που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στις κρατικές εγγυήσεις που έχει παράσχει το Δημόσιο σε τράπεζες και funds.

– Δικαστικές εκκρεμότητες: Αφορά ενδεχόμενες υποχρεώσεις που σχετίζονται με εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις κατά του Δημοσίου. Χωρίς να γίνεται συγκεκριμένη αναφορά, προφανώς το θέμα αγγίζει και την επικείμενη απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με τους τόκους για τα δάνεια που έχουν ενταχθεί στον νόμο Κατσέλη. Υπενθυμίζεται ότι υπάρχουν και άλλες που αναμένονται για χορήγηση 13ου και 14ου μισθού ή σύνταξης, καθώς δεν αποκλείεται να έχουν και αναδρομική ισχύ.

– Υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ: Η Κομισιόν κάνει λόγο για «πιθανές οικονομικές επιπτώσεις που απορρέουν από συνεχιζόμενες έρευνες και ελέγχους σχετικά με τη διαχείριση των χρηματοδοτούμενων από την Ε.Ε. γεωργικών προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένου του ΟΠΕΚΕΠΕ». Όπως είναι εμφανές, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει και σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις, οι οποίες αφορούν το δημοσιονομικό πλαίσιο και το δημόσιο χρέος.

– Επενδυτικό κενό: Η κάλυψη του επενδυτικού κενού παραμένει ζητούμενο,

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΕ ΤΟ CASUS BELLI

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Δεν θα μπω στον πειρασμό να σχολιάσω την αισθητική πλευρά της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Άγκυρα. Τα απίθανα on camera στιγμιότυπα, τις γκριμάτσες που παραπέμπουν σε επιδόσεις επαγγελματία κωμικού, το συνεχές χαμόγελο αυταρέσκειας απέναντι σε έναν γκρίζο και απόμακρο Ερντογάν, τα pidgin English του συγκινημένου Γεραπετρίτη και τις τσιριμονιές του Φαναριώτη τουρκομαθή πρέσβη, μεταφραστή, διασκεδαστή και μπιζναδόρου ταυτόχρονα. Ο σχολιασμός αυτού του περιοδεύοντος θιάσου ανήκει σε άλλες στήλες.

Πάμε λοιπόν κατευθείαν στην ουσία. Τι θέλουν μεσοπρόθεσμα οι Τούρκοι από τον Μητσοτάκη; Ας αρχίσουμε από το Αιγαίο. Απλά πράγματα: Πάγωμα και διαιώνιση του σημερινού, ευνοϊκού για εκείνους, status quo των χωρικών υδάτων στα 6 μίλια, «γκριζάρισμα» θαλάσσιων περιοχών μέσω παράνομων NΑVTEX που δεν αντικρούονται  ούτε «επί του πεδίου» και σταδιακό αφοπλισμό των νησιών του ανατολικού Αιγαίου.

Ο Μητσοτάκης τα έχει κάνει όλα. Είναι χωρίς αμφιβολία ο άνθρωπός τους. Διατηρεί την κουτσουρεμένη αιγιαλίτιδα ζώνη ακόμη και στην Κρήτη, νομιμοποιεί τις τουρκικές NΑVTEX, αφού λίγες μέρες μετά την έκδοσή τους χαριεντίζεται με τον Ερντογάν και αδειάζει τα νησιά από όπλα για να τα στέλνει στον Ζελένσκι. Επιπλέον έχει προσφέρει και μία άλλη ανεκτίμητη υπηρεσία. Έβαλε την Τουρκία «συνδιαχειριστή» και στα ενεργειακά projects με τρίτες χώρες. Χωρίς την άδειά της, η Ελλάδα ούτε ένα υποβρύχιο καλώδιο δεν μπορεί να ποντίσει, ακόμη και μέσα στα δικά της χωρικά ύδατα. Όσο για την Κύπρο, ας μη συζητήσουμε καλύτερα. Το όνομά της δεν αναφέρθηκε ούτε μία φορά στην πρόσφατη συνέντευξη του πρωθυπουργού, σαν να μην αφορά η ύπαρξή της στην Ελλάδα.

Δεν πρέπει, λοιπόν, να έχει κανένα παράπονο από τον Κυριάκο ο Ερντογάν, αυτό είναι βέβαιο. Μόνο που οι Τούρκοι είναι άπληστοι. Θέλουν συνεχώς κι άλλα. Και τα παίρνουν. Βίζες για να επισκέπτονται ως τουρίστες τα νησιά και τη Θράκη; Αθρόες! Προϋποθέσεις για να αρπάζουν σπίτια και οικόπεδα σε παραμεθόριες περιοχές; Ανεξάντλητες. Και με χρηματοδότηση δικής τους τράπεζας που έχει ήδη εγκατασταθεί στην Ξάνθη και την Κομοτηνή. Έκδοση αντιφρονούντων και πολιτικών αντιπάλων του Ερντογάν που βρήκαν καταφύγιο σε ελληνικό έδαφος; Μετά χαράς. Ακόμη και Ελληνοπόντιους επιστρέφουμε κατά παραγγελία. Όσο για τη μειονότητα, λέγετέ τους εσείς μουσουλμάνους κι εμείς θα τους λέμε Τούρκους, διευκρινίζει στην πράξη ο Ερντογάν. Δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας στον βαθμό που τους αφήνετε ελεύθερους να βολτάρουν στο κέντρο των ακριτικών πόλεων σχηματίζοντας με τα δάχτυλα το σήμα των «γκρίζων λύκων».

Οι Τούρκοι, όμως, θέλουν διευκολύνσεις ακόμη και για τις εξαγωγές τους. Τα συμφώνησε κι αυτά ο Κυριάκος. 10 δισ. ευρώ θα φτάσει το συναλλακτικό διμερές εμπόριο ως το 2030, με κύρια ωφελημένη φυσικά την Τουρκία, αφού και σήμερα το εμπορικό ισοζύγιο προς όφελός της διαμορφώνεται. Εμείς εξάγουμε (σ.σ.: για πόσο ακόμα;) βαμβάκι και παρέχουμε τουριστικές υπηρεσίες, αλλά εισάγουμε πολύ περισσότερα τουρκικά προϊόντα όλων των ειδών, μεταξύ των οποίων και αγροτικά, υπερδιπλάσιας αξίας! Το πιάσατε; Σε λίγο μπορεί να δούμε και εισαγόμενα τουρκικά αυτοκίνητα στους δρόμους της Αθήνας.

Αφού, λοιπόν, τα δίνει όλα σε διμερές επίπεδο και χωρίς να παραπονιέται, ο Κυριάκος είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να μεσολαβήσει και στην Ευρώπη. Αυτό ακριβώς του ζήτησε ο Ερντογάν προχθές. Να αναλάβει η Ελλάδα μεσολαβητικό ρόλο για να έρθει η χώρα του πιο κοντά στην Ευρώπη. Τι θέλει η Τουρκία από τις Βρυξέλλες: Κατάργηση ταξιδιωτικών θεωρήσεων για Τούρκους πολίτες, Τελωνειακή Ένωση Ε.Ε. – Τουρκίας, επίσημη συμμετοχή στα εξοπλιστικά προγράμματα (που έχει ήδη εξασφαλίσει η Άγκυρα ατύπως μέσω της συμμετοχής της σε ευρωπαϊκές κοινοπραξίες) και βεβαίως πλήρη ένταξη ως ισότιμο μέλος στο απώτερο μέλλον.

Και ποιος είναι ο πιο κατάλληλος κομιστής των τουρκικών αιτημάτων; Μα, φυσικά,

ΡΕ ΚΕΡΑΤΑΔΕΣ, ΕΙΣΑΣΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΣΚΕΤΗ ΑΠΟΛΑΥΣΗ

Ο «ΑΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΟΣ» ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΞΑΝΑΕΦΑΓΕ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟΥ – ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Ο Άδωνις Γεωργιάδης νόμιζε ότι θα βγει αλώβητος από το σκάνδαλο της διαρροής της μήνυσης της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Πήγε στο Χ και κάνει αλλεπάλληλα ποστ για το θέμα. Σε ένα απ’ αυτά γράφει με τον γνωστό του προκλητικό τρόπο: «Ακόμη ένας δικηγόρος δεν βρέθηκε να μας γράψει ποιο άρθρο του Ποινικού Κώδικα παραβιάστηκε από τον Αστυνομικό που έμαθε για την μήνυση και τις λεπτομέρειες ως κουτσομπολιό και μου το είπε; Ένας;»

Με άλλα λόγια: «Δεν υπάρχει τίποτα, δεν παραβιάστηκε τίποτα, όλοι ψεύδεστε, εγώ είμαι αθώος και ο μπάτσος μου έκανε χάρη». Ελα όμως που ο Christopher DeMorteau (Constantine Mortopoulos), ποινικολόγος, δεν άφησε την πρόκληση αναπάντητη.

Σε μια απάντηση-μαμούθ, του τα ‘βαλε στο πιάτο – και μάλιστα με όλα τα νομικά όπλα που έχει η Κωνσταντοπούλου (και κάθε πολίτης) εναντίον ενός υπουργού που χρησιμοποιεί την αστυνομία σαν προσωπικό γραφείο πληροφοριών.

Τι ακριβώς του είπε ο δικηγόρος (σε μετάφραση): «Ας κάνω το καθήκον μου ως δικηγόρος:»

1.Αστικά (να πληρώσεις λεφτά για ηθική βλάβη)

⧭ Άρθρο 57 ΑΚ → Προστασία προσωπικότητας. Ο μπάτσος διέρρευσε προσωπικά δεδομένα (μήνυση, ώρα, τόπος, ακόμα και τι φορούσες!). Μπορείς να ζητήσεις παύση της διαρροής + αποζημίωση.

⧭ Άρθρο 914 ΑΚ → Γενική αποζημίωση για παράνομη ζημιά.

2.GDPR / Προσωπικά δεδομένα (ευρωπαϊκός νόμος)

⧭ Παραβίαση GDPR και ν. 4624/2019 (άρθρο 1144/24 για γνωστοποίηση δεδομένων). Δεν επιτρέπεται να στέλνει αστυνομικός υπουργικά «κουτσομπολιά» – βαριά πρόστιμα και ποινές.

3.Πειθαρχικά (για τον αστυνομικό)

⧭ Άρθρο 107 ν. 3528/2007 (Κώδικας Δημοσίων Υπαλλήλων). Παράβαση καθήκοντος → αργία ή απόταξη (απόλυση). Ήδη η ΕΛ.ΑΣ. ξεκίνησε έρευνα μετά τις καταγγελίες.

4.Ποινικά (φυλακή για τον μπάτσο – και ίσως πολιτικές ευθύνες)

⧭ Άρθρο 252 ΠΚ → Παραβίαση υπηρεσιακού απορρήτου. Όποιος υπάλληλος αποκαλύπτει μυστικά της υπηρεσίας (για να ωφελήσει/βλάψει) → φυλάκιση.

⧭ Άρθρο 259 ΠΚ → Παράβαση καθήκοντος (ως «εφεδρεία», όταν δεν πιάνει το 252). Ο δικηγόρος το βάζει για να δείξει ότι δεν γλιτώνει ούτε με τεχνάσματα.

Με δυο λόγια: Ο Μορτόπουλος δεν είπε απλώς «υπάρχει κάτι». Είπε «υπάρχουν 4-5 ξεκάθαρα αδικήματα, αστικά, ποινικά, πειθαρχικά, GDPR – και όλα σου τα ‘δωσα μαζεμένα, ρε φίλε».

Το συμπέρασμα; Ο Γεωργιάδης, που τόσα χρόνια παριστάνει τον «νομικό» και τον «ακριβή», αποδείχθηκε πάλι αδιευκρίνιστος – και εκτεθειμένος. Νόμιζε ότι θα κοροϊδέψει τον κόσμο με το «δεν υπάρχει άρθρο», αλλά ένας δικηγόρος του έδειξε ολόκληρο το νομικό οπλοστάσιο που μπορεί να χρεωθεί στον μπάτσο-πληροφοριοδότη του.

Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ένα γεγονός «μία ακόμα κόντρα» Γεωργιάδη – Κωνσταντοπούλου. Είναι η απόδειξη ότι το παρακράτος λειτουργεί: αστυνομικοί στέλνουν sms σε υπουργούς για πολιτικές αντιπάλους, δίνουν λεπτομέρειες ακόμα και για ρούχα, και ύβρεις κατά συρροή – και ο υπουργός το διαφημίζει στη Βουλή σαν καμάρι!

Ασχετα την άποψη που έχουμε για την Ζωή Κωνσταντοπούλου και η οποία δεν είναι η καλύτερη. Στην προκειμένη περίπτωση έχει δίκιο στα όσα καταγγέλλει και τα όσα αναφέρει ο κ. Μορτόπουλος ισχύουν. Ασε που υπάρχει και η άλλη παράμετρος. Οταν ο μπάτσος “καρφώνει” απλώς για να κάνει μια απλή εξυπηρέτηση σε έναν υπουργό,

Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ, ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ, ΜΑΣ ΞΑΝΑΘΥΜΙΖΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΦΙΑΣΚΟ ΜΕ ΤΗΝ «ΔΗΘΕΝ ΝΕΚΡΗ ΜΑΡΙΑ» ΤΟΥ ΈΒΡΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ

Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Εδώ βάλθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης να μας τρελάνει συστηματικά, μήπως και ξεχάσουμε όσα ξέραμε – και το χειρότερο: άθελά του (ή και ηθελημένα;) μας θύμισε ξανά με τι κυβερνητικό θίασο έχουμε να κάνουμε, φέρνοντας μόνος του στην επιφάνεια το σκάνδαλο με την «νεκρή Μαρία» του Έβρου.

Λέτε να είναι ακόμα ζαλισμένος από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχεται μετά τη χουντικής έμπνευσης στάση του απέναντι στον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη;

Αντιγράφουμε από τη σημερινή ενημέρωση πολιτικών συντακτών τον διάλογο με τον Χρ. Μυτιλινιό (Παραπολιτικά), που ρώτησε για το επεισόδιο Μαρινάκη – Αβραμίδη, τις κατηγορίες για αυταρχισμό και φίμωση Τύπου, ακόμα και την ερώτηση Αρβανίτη στο Ευρωκοινοβούλιο:

Π. Μαρινάκης: «…Τι ήρθε να κάνει ο συνάδελφός σας, για ακόμα μία φορά στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών; Ενώ θα μπορούσε να ρωτήσει, όπως ρώτησε, για το ζήτημα της Χίου και την τραγική κατάληξη που είχε, να πάρει την απάντηση και αν θέλει να επανέλθει… ήθελε ντε και καλά να φύγει από εδώ, με το να υπάρχει, έστω και παραπλανητικά, μία διατύπωση ότι οι λιμενικοί έκαναν pushbacks, άρα σκότωσαν δεκαπέντε ανθρώπους. Αυτός είναι ο στόχος…

«15 άνθρωποι σκοτώθηκαν ή κάποιοι συνέτειναν στο να σκοτωθούν, από τους άνδρες και τις γυναίκες του Λιμενικού Σώματος», οι οποίοι έχουν γυναίκες, παιδιά τα οποία πάνε στο σχολείο. Και δεν θα τους κάνουμε τη χάρη… Όπως ήταν και στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, όπως ήταν και στη δήθεν νεκρή Μαρία.

Και σε όλα αυτά τα οποία οι ίδιοι πάνω κάτω και δημοσιογράφοι και πολιτικοί από τον ίδιο πολιτικό χώρο, από την άκρα αριστερά μέχρι λίγο κοντά στο κέντρο, προσπαθούν να διακινήσουν…»

Δεν καταλαβαίνουμε τι ακριβώς θέλει να υπονοήσει ο κυβερνητικός παπαγάλος με την αναφορά στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών – ας το προσπεράσουμε. Αλλά την επίκληση στη «δήθεν νεκρή Μαρία» τι την ήθελε

Προφανώς ο Μαρινάκης δεν φημίζεται για εξυπνάδα, αλλά εδώ έφτασε σε επίδειξη ηλιθιότητας. Μας επαναφέρει μόνος του στη μνήμη, ότι ο πυροδότης της όλης υπόθεσης με την “νεκρή Μαρία” ήταν ο τότε ανεκδιήγητος υπουργός Μετανάστευσης, Νότης Μηταράκης, που δήλωνε μπροστά στις κάμερες ότι «ένα παιδί πέντε ετών έχασε τη ζωή του σε τουρκικό έδαφος».

Αλλά ας έρθουμε στον πυρήνα: εδώ έχουμε καραμπινάτη λαθροθηρία από κυβερνητικό αξιωματούχο. Πάει κι αυτός να αντιγράψει τον Ζαραλίκο και να γίνει προφήτης;

Το μόνο που κάνει είναι δίκη προθέσεων: εμφανίζεται να ανιχνεύει τις σκέψεις του Αβραμίδη, στήνει μια κατηγορία και μετά την καταρρίπτει. Παλιά, γνωστή τακτική – την πρωτοσυναντάμε στο Υπουργείο Λαϊκής Διαφώτισης και Προπαγάνδας της ναζιστικής Γερμανίας (Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda), με επικεφαλής τον Γκέμπελς. Στην Ελλάδα την αντέγραψε ο Κωνσταντίνος Μανιαδάκης στη δικτατορία Μεταξά (ως Υφυπουργός Δημόσιας Ασφαλείας) και την τελειοποίησε ο θεωρητικός της Απριλιανής Χούντας – πατέρας του σημερινού υπουργού Μετανάστευσης Θάνου Πλεύρη. Τώρα την παρακολουθούμε σε νέα έκδοση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.

Ο Μαρινάκης, λοιπόν, δεν είναι απλώς κακός παπαγάλος τώρα έγινε και προβληματικός για την κυβέρνηση. Και κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του, θυμίζει σε όλους μας γιατί η μάχη ενάντια σε αυτόν τον κυβερνητικό θίασο πρέπει να είναι καθημερινή,

ΤΙ… ΞΕΧΑΣΕ ΝΑ ΠΕΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΓΙΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟ – ΚΕΜΑΛ

Ναι, η παρακαταθήκη Βενιζέλου – Κεμάλ παραμένει επίκαιρη, εντελώς αρνητικά όμως, και όχι όπως τη ζήλωσε προχθές από την Άγκυρα ο Κ. Μητσοτάκης…

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Το 1922 η Μικρά Ασία γνώρισε τη μεγαλύτερη καταστροφή του Ελληνισμού. Δεν χάθηκε απλώς ένα τμήμα ελληνικής γης. Ο Ελληνισμός στην ουσία έχασε τον μισό του εαυτό. Η Μικρά Ασία υπήρξε για αιώνες πυλώνας πολιτισμού, γνώσης και ταυτότητας. Μετά την Καταστροφή έμεινε μόνο η κυρίως Ελλάδα, και οι συνέπειες αυτής της απώλειας εξακολουθούν να καθορίζουν την πορεία της χώρας και του έθνους μέχρι σήμερα, διαμορφώνοντας την ιστορική μνήμη και την εθνική συνείδηση.

Ο Κεμάλ Ατατούρκ ο σφαγέας του μικρασιατικού Ελληνισμού, δεν ενήργησε μόνος. Οι δυτικές δυνάμεις -ΗΠΑ, Γαλλία, Ιταλία και κυρίως η Μεγάλη Βρετανία- τον στήριξαν στρατηγικά. Η Ελλάδα, με την προσάρτηση της Μικράς Ασίας και τα γεωστρατηγικά δεδομένα της εποχής, θα αναβαθμιζόταν σε μεγάλη δύναμη, κάτι που δεν συνέφερε καθόλου τους συμμάχους. Παράλληλα, η Τουρκία έπρεπε να παραμείνει ισχυρή, ως ενδιάμεσος μεταξύ ∆ύσης και μουσουλμανικού κόσμου, εξασφαλίζοντας στρατηγική ισορροπία στην περιοχή που διατηρείται μέχρι σήμερα.

Οι Μικρασιάτες Έλληνες υπέστησαν διπλή αδικία. Ο ξεριζωμός τους μέσω της ανταλλαγής πληθυσμών το 1923 στέρησε περίπου 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους από τις πατρογονικές τους εστίες, αναγκάζοντάς τους να εγκαταλείψουν ολόκληρη την κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική τους ζωή. Το 1930, υπό πίεση των Μεγάλων ∆υνάμεων, η ελληνική κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου ουσιαστικά παρέδωσε τις περιουσίες τους στον Κεμάλ, παρότι η συνθήκη ανταλλαγής προέβλεπε πλήρη αποζημίωση.

Συστάθηκαν επιτροπές από το υπουργείο Γεωργίας, οι οποίες κατέγραφαν με ακρίβεια τις περιουσίες των Μικρασιατών και λειτούργησαν ως το 1930. Η Τουρκία, με την υποστήριξη των δυτικών δυνάμεων, κωλυσιεργούσε και εμπόδιζε κάθε αντικειμενική εκτίμηση ή υπολογισμό των περιουσιών, γνωρίζοντας καλά ότι, αν υποχρεωνόταν να πληρώσει, θα κατέρρεε οικονομικά και θα έθετε σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωσή της ως κράτος.

Η συμφωνία του 1930 αποτελεί μοναδικό παράδειγμα διεθνούς, ανοιχτής ληστείας, με τη σιωπηρή συγκατάθεση της Κοινωνίας των Εθνών και των Μεγάλων ∆υνάμεων, κυρίως της Μεγάλης Βρετανίας. Οι δυτικές δυνάμεις στήριξαν τον Κεμάλ να μην αποζημιώσει τους Μικρασιάτες, ενισχύοντάς τον οικονομικά χωρίς να δεσμεύσουν τα δικά τους κεφάλαια, ενώ οι πρόσφυγες έχασαν οριστικά ό,τι είχαν οικοδομήσει στη Μικρά Ασία, ολόκληρες ζωές και περιουσίες που είχαν δημιουργηθεί εδώ και αιώνες.

Σήμερα η οικονομική θέση και η στρατιωτική βιομηχανία της Τουρκίας στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό σε αυτήν την αδικία και στην εκμετάλλευση των περιουσιών των Μικρασιατών. Αν οι αξιώσεις των προσφύγων είχαν εκπληρωθεί,