ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΣΜΟΣ

Από τον Kώστα Καββαδία

(Ανανεωμένο) Η ηχηρή απουσία του Κώστα Καραμανλή από το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας είχε ήδη προκαλέσει ισχυρούς κραδασμούς στο παραπαίον κυβερνών κόμμα, όμως η χθεσινή του παρέμβαση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην παρουσίαση του βιβλίου των Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλο και Κωνσταντίνου Φίλη, εξελίχθηκε σε μια σφοδρή πολιτική αποδοκιμασία συνολικού χαρακτήρα κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Από την εξωτερική πολιτική και τα Ελληνοτουρκικά, μέχρι τη λειτουργία των θεσμών και του κράτους δικαίου, ο πρώην πρωθυπουργός εκτόξευσε καταιγισμό άμεσων και έμμεσων πυρών, επιβεβαιώνοντας το αγεφύρωτο χάσμα που χωρίζει το Μέγαρο Μαξίμου με τον πρώην πρωθυπουργό.

Ο πρώην πρωθυπουργός υπό το βλέμμα του Αντώνη Σαμαρά αφιέρωσε μεγάλο μέρος της παρέμβασής του στην τουρκική προκλητικότητα και ειδικά στη θεσμοθέτηση της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας», εξαπολύοντας ευθεία προειδοποίηση για τις πραγματικές στοχεύσεις της Άγκυρας, αλλά και την προβληματική στάση της κυβέρνησης.

«Ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία, σύμφωνα με πρόσφατες διαρροές, είναι εξωφρενικός. Το αδιανόητο Δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας” που πολλοί θεωρούν ότι προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση, αφού πλέον διδάσκεται στα σχολεία και γαλουχεί, παραπλανά και φανατίζει τις νέες γενιές, τώρα παίρνει την πλέον επίσημη μορφή και γίνεται νόμος του κράτους, προκειμένου να δεσμεύει και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Και συνέχισε λέγοντας ότι «δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο μισό Αιγαίο και δεσμεύει το κράτος της Τουρκίας για επιβολή του νόμου αυτού στο πεδίο», προσθέτοντας πως «η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών».

Ακολούθως, ο Κώστας Καραμανλής αμφισβήτησε ανοιχτά την αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών», σημειώνοντας πως «με αυτά τα δεδομένα πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των “ήρεμων νερών”».

Όπως είπε, «όσο κατανοητή και αν είναι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων, εφόσον η συμπεριφορά αυτή παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση και του παραμικρού δικαιώματός μας, ακόμα και στην καρδιά του Αιγαίου, ή απαλλάσσει την Τουρκία από το βάρος της επιθετικής της συμπεριφοράς στα μάτια των τρίτων -υποκριτικά, βέβαια, γιατί τους βολεύει-, το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγαλύτερο από το επιδιωκόμενο υποτιθέμενο όφελος».

Παράλληλα, τόνισε πως «ήρθε η ώρα να καταδειχθεί πλέον σε εταίρους και συμμάχους, ακόμα και με μια διαρκή εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας και με τρόπο επίμονο και σαφή, το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας».

Ιδιαίτερα αιχμηρές ήταν και οι αναφορές του για τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην Τουρκία και την Κύπρο.

«Τη στιγμή που η Τουρκία έχει αναθεωρητικούς στόχους απέναντι σε ένα κράτος-μέλος, την Ελλάδα, μας απειλεί συνεχώς με πόλεμο και συχνά καταφεύγει στη βία για να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες της, η Άγκυρα θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα κράτη-μέλη» σημείωσε, ενώ για το Κυπριακό τόνισε ότι «ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και ενισχύεται με κάθε τρόπο ο αμυνόμενος, τα αντίστοιχα βάσανα της Κύπρου, που συνεχίζονται εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, δεν αντιμετωπίζονται».

Μάλιστα, προειδοποίησε με νόημα ότι «καταβάλλονται προσπάθειες για την εξεύρεση λύσεων που νομιμοποιούν την παράνομη κατοχή και θέτουν την Κύπρο σε κατάσταση ομηρίας απέναντι στην Τουρκία».

Στο ίδιο πλαίσιο, έθεσε εκ νέου ζήτημα συνολικότερου επαναπροσδιορισμού της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μέσα στο νέο πολυπολικό διεθνές περιβάλλον την ώρα που η κυβέρνηση παραμένει στο μονοπάτι του δεδομένου και προβλέψιμου συμμάχου.

«Η Ελλάδα είναι ταγμένη με τη Δύση, αλλά η ίδια η Δύση πλέον μεταλλάσσεται ή και διχάζεται και μέρος αυτής συνομιλεί με τη Ρωσία και την Κίνα. Όχι μόνο οι ΗΠΑ. Πρόσφατα ακούστηκαν φωνές και εντός της Ε.Ε. που προτρέπουν σε συνομιλίες με τη Ρωσία» ανέφερε, ενώ υπογράμμισε ότι «το πολυπολικό σύστημα που αναδεικνύεται υπαγορεύει μια πιο περίπλοκη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική,

ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ (ΠΟΛΙΤΙΚΑ) ΕΠΟΧΕΣ… ΤΟ ΠΑΡΤΙ ΤΩΡΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙ!

Του Strange Attractor

Τις τελευταίες μέρες επικρατεί ένας γενικός ενθουσιασμός στο πόπολο!

Γιατί;

Διότι ανακοίνωσε το κόμμα της η Καρυστιανού, ανακοίνωσε και το δικό του ο Αλέξης, ή αλλιώς το γελαστό παιδί, ή αλλιώς ο Τσε Παπάρα… άρα όλα αλλάζουν.

Με τον Βελό να κλαίει σαν μωρό παιδί, και με τον Κυριάκο να ζει το όνειρο!

Βούτυρο στο ψωμί του οι εξελίξεις, αφού τόσο τα ΜΜΕ και τα σόσιαλ μύδια, όσο και ο απλός λαός ασχολούνται νυχθημερόν με το νέο πολιτικό σκηνικό που προέκυψε με τα νέα και άφθαρτα σχήματα, και με τον ίδιο να συνεχίζει ανενόχλητος τη συσσώρευση σκανδάλων (και προσωπικής περιουσίας), βλέποντας τον Ανδρουλάκη να ιδρώνει δημοσκοπικά.

Το μόνο που ταράζει τον ύπνο του «ανέμελου» είναι το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος από τον Σαμαρά. Εκεί θα πάθει ζημιά, κι εκεί θα έρθει και το τέλος του, αν και εφ’ όσον ο ψηλός το αποφασίσει, και αν και εφ’ όσον ο λαός σοβαρευτεί.

Όσον αφορά στον Αλέξη, επανήλθε δριμύτερος, αμετανόητος, και κυρίως ανερυθρίαστος, ξεχνώντας τεχνηέντως τη ζημιά που προκάλεσε στη χώρα, ή αλλιώς σαν γνήσιος πολιτικάντης, αδιαφορώντας παντελώς για την καμένη γη που άφησε πίσω του, υποκρινόμενος ξανά τον Μεσσία.

Και όχι μόνο ίδρυσε νέο κόμμα αλλά το ονόμασε και ΕΛΑΣ, κλείνοντας το μάτι τόσο στους «αγωνιστές» αριστερούς (βλ. Άρη), όσο και στους «νοικοκυραίους» δεξιούς (βλ. Αστυνομία).

Κάποιοι (τσακμάκια) μάλιστα, θεώρησαν ότι εφεξής η… Δημογλίδου θα είναι η εκπρόσωπος του νέου κόμματος, και όχι η Τσαπανίδου που ήταν τσιπρικιά από κούνια, και ο λόγος της ήταν ΕΛΑΣίτικος… αντάρτικος!

Αριστερή Συμπαράταξη λοιπόν, και τρίχες κατσαρές.

Βέβαια, πολλοί είναι οι ψηφοφόροι του παλιού ΣΥΡΙΖΑ (δεν μιλάω για το παραδοσιακό 3-4%, αλλά εκείνοι του 36%), που ενθουσιάστηκαν, και ετοιμάζονται (μαζί με τις μπουτούδες) να ξαναχορέψουν τσάμικο στο Σύνταγμα, νομίζοντας ότι ψηφίζοντας Τσίπρα, ψηφίζουν αριστερά.
Έλα όμως, που αποτελεί πάγια πεποίθησή μου, ότι ο Τσίπρας, και το κομματικό μόρφωμα του οποίου ηγήθηκε τότε, και σίγουρα αυτό που ίδρυσε χτες, κάθε άλλο παρά αριστερά είναι.

Ένα κόμμα πατερίτσα στον Κυριάκο ίσως. Αριστερά όμως όχι…

Διότι αν κρίνω από τα πεπραγμένα του Αλέξη στο Μαξίμου, εκείνα τα πέτρινα χρόνια,  μάλλον για συνειδητή προσπάθεια χαμηλώματος του ΠΑΣΟΚ,

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ, ΜΠΙΖΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΙΣ

Η δημοσκοπική εταιρεία Interview έχει απασχολήσει κατ’ επανάληψη τη δημόσια συζήτηση για την αξιοπιστία των «ευρημάτων» της. Για το θέμα αυτό είχαμε γράψει αναλυτικά και παλιότερα στο ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ.

Αυτό που τότε δεν γνωρίζαμε είναι ότι πίσω από τον διαδικτυακό χώρο που προβάλλει συστηματικά αυτές τις δημοσκοπήσεις, την ιστοσελίδα «Political», εμφανίζονται διασυνδέσεις με επιχειρηματικά συμφέροντα γύρω από την λεγόμενη «εθνική άμυνα». Συγκεκριμένα, αποκαλύφθηκε ότι ο γιος του εκδότη της «Political», Νίκου Καραμανλή, έχει σημαντικό ρόλο σε μπίζνες που αναπτύσσονται σε έναν χώρο ο οποίος μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε προνομιακό πεδίο για τα παιδιά του συστήματος και τις γνωστές διαπλεκόμενες παρέες εξουσίας

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο παρουσιάζεται τώρα νέα δημοσκόπηση της Interview από την ιστοσελίδα «politic», σύμφωνα με την οποία η Ν.Δ. εμφανίζεται να συγκεντρώνει 29,5% στην εκτίμηση ψήφου.

Ακόμα όμως κι αν δεχθεί κανείς ότι τέτοιου είδους ποσοστά έχουν κάποια επαφή με την πραγματικότητα της στιγμής, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα διατηρούν οποιαδήποτε πολιτική αξία μετά την επίσημη εμφάνιση του μορφώματος Σαμαρά. Οι εξελίξεις στο εσωτερικό της δεξιάς πολυκατοικίας είναι πλέον ραγδαίες και η κυβέρνηση Μητσοτάκη δείχνει να αντιμετωπίζει μια εσωτερική φθορά που δεν περιορίζεται μόνο στα λεγόμενα «εθνικά θέματα».

Ο Αντώνης Σαμαράς διευρύνει καθημερινά την ατζέντα της κριτικής του προς το Μαξίμου, ανοίγοντας ζητήματα όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υποκλοπές, η θεσμική εκτροπή, η ακρίβεια και συνολικά η πολιτική φυσιογνωμία της κυβέρνησης. Παράλληλα, πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για οργανωτικές κινήσεις και επαφές του νέου πολιτικού μορφώματος.

Ενδεικτικό είναι ότι ακόμα και η «Καθημερινή» καταγράφει ήδη σενάρια μετακινήσεων στελεχών προς τον νέο σχηματισμό. Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ, το ιστορικό στέλεχος της Ν.Δ. Κώστας Τζαβάρας, που διατηρεί πολιτικές και προσωπικές σχέσεις με τον Αντώνη Σαμαρά, δεν αποκλείεται να είναι υποψήφιος με το νέο κόμμα του Μεσσήνιου πολιτικού. Το ίδιο δημοσίευμα σημειώνει ότι σε μια τέτοια περίπτωση ίσως να μη δώσει ξανά τη μάχη του σταυρού, αλλά να συζητηθεί συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Ολα αυτά δείχνουν ότι το πολιτικό σκηνικό στη δεξιά παράταξη βρίσκεται σε φάση αναδιάταξης. Και όταν ένα σύστημα εξουσίας αρχίζει να τρίζει εσωτερικά,

ΕΛΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ: ΤΟ REBRANDING ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ

Αριστα παίρνουν οι λογογράφοι του Αλέξη Τσίπρα για το πολιτικό «προϊόν» που παρουσίασε στο Θησείο. Από σήμερα, λοιπόν, έχουμε την ΕΛΑΣ — την «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη». Ενα όνομα φτιαγμένο με ακρίβεια διαφημιστικής εταιρείας: φορτωμένο με ιστορικούς συνειρμούς, ντυμένο με αριστερή αισθητική και αρκετά «ήπιο» ώστε να μην τρομάζει το κεντρώο ακροατήριο που αναζητά μια ακίνδυνη, αποστειρωμένη εκδοχή της Αριστεράς.

Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα: ο Τσίπρας δεν εμφανίζεται από παρθενογένεση. Κουβαλάει ένα πολιτικό παρελθόν που δεν διαγράφεται ούτε με καινούργιο λογότυπο ούτε με ευρηματικά ακρωνύμια.

Από το «δεν διαπραγματεύομαι με την τρόικα» περάσαμε στο «έκανα ό,τι μπορούσα». Από το περήφανο ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, στο ταπεινωτικό ΝΑΙ της εφαρμογής των μνημονίων. Ο άνθρωπος που υποσχόταν ρήξη έγινε ο πιο πειθαρχημένος διαχειριστής της μνημονιακής κανονικότητας. Και τώρα επιστρέφει, σαν να μην συνέβη τίποτα, ζητώντας ξανά εμπιστοσύνη από έναν κόσμο που έχει ήδη πληρώσει ακριβά τις αυταπάτες.

Η επιλογή του ονόματος μόνο τυχαία δεν είναι. Η λέξη «ΕΛΑΣ» επιχειρεί να δανειστεί το ηθικό και ιστορικό φορτίο της Εθνικής Αντίστασης, να ξυπνήσει μνήμες αγώνα, θυσίας και λαϊκής αξιοπρέπειας. Πρόκειται για μια επικοινωνιακή κίνηση υψηλής αισθητικής αλλά μηδενικού πολιτικού βάθους. Γιατί πίσω από το περιτύλιγμα, το περιεχόμενο παραμένει ίδιο: διαχείριση, συμβιβασμός και ανακύκλωση φθαρμένων υλικών.

Τι ακριβώς φέρνει ως «νέο» η ΕΛΑΣ του Τσίπρα;
Την υπεράσπιση των εργαζομένων που τσακίστηκαν από τον νόμο Κατρούγκαλου;
Τη σύγκρουση με το κεφάλαιο που κατέληξε σε αγαστές σχέσεις με τον ΣΕΒ και τους τραπεζίτες;
Την αντιιμπεριαλιστική πολιτική που μετατράπηκε σε βαθύτερη πρόσδεση στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ;
Ή μήπως την «ηθική υπεροχή» που πνίγηκε μέσα στις παρακολουθήσεις, τα Predator και τις κρατικές αναθέσεις;

Ο Τσίπρας δεν επιστρέφει ως φορέας αυτοκριτικής. Επιστρέφει ως πολιτικός που εξακολουθεί να θεωρεί ότι η κοινωνία έχει κοντή μνήμη. Ομως η ιστορία δεν ξαναγράφεται τόσο εύκολα. Η δική του διακυβέρνηση άφησε πίσω της απογοήτευση, αποστράτευση και βαθιά κρίση εμπιστοσύνης σε χιλιάδες ανθρώπους που κάποτε πίστεψαν ότι μπορεί να υπάρξει μια πραγματική ρήξη με το σύστημα.

Μετέτρεψε ένα ριζοσπαστικό ρεύμα σε μηχανισμό διαχείρισης της κρίσης. Υποσχέθηκε ελπίδα και παρέδωσε υποταγή. Μίλησε για αξιοπρέπεια και κατέληξε να εφαρμόζει πολιτικές που προηγουμένως κατήγγελλε. Αυτή είναι η πολιτική του κληρονομιά — και αυτή δεν αλλάζει με μια νέα ταμπέλα.

Η σημερινή «ΕΛΑΣ» θυμίζει περισσότερο κακοπληρωμένο rebranding εταιρείας που χρεοκόπησε πολιτικά και επιστρέφει με νέο όνομα για να ξαναπουλήσει το ίδιο προϊόν. Μόνο που εδώ το κόστος δεν είναι οικονομικό. Είναι πολιτικό και κοινωνικό. Το θύμα δεν είναι κάποιος επενδυτής· είναι η ίδια η έννοια της Αριστεράς.

Ας μην υπάρχουν αυταπάτες. Η ΕΛΑΣ του Τσίπρα δεν αποτελεί συνέχεια των αγώνων της Αριστεράς. Είναι η συνέχεια της δεξιάς προσαρμογής που ξεκίνησε το 2015 και μονιμοποιήθηκε ως πολιτική γραμμή. Είναι η προσπάθεια ενός φθαρμένου πολιτικού προσωπικού να βρει ξανά χώρο μέσα σε ένα αποπολιτικοποιημένο τοπίο που το ίδιο συνέβαλε να δημιουργηθεί.

Το εργατικό και λαϊκό κίνημα δεν έχει ανάγκη από ανακύκλωση αποτυχημένων ηγεσιών με καινούργια λογότυπα. Δεν έχει ανάγκη από αριστερές βιτρίνες χωρίς ταξικό περιεχόμενο. Η Αριστερά που χρειάζεται ο τόπος δεν θα γεννηθεί μέσα από επικοινωνιακά τεχνάσματα και «πονήματα» του Θησείου. Θα γεννηθεί μόνο μέσα από σύγκρουση με τον νεοφιλελευθερισμό,

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

 

ΤΣΙΠΡΑΣ - ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Τα ανατριχιαστικά που είχε πει που ο Τσίπρας για τους αρμούς της εξουσίας και ο  κυνισμός της τότε τοποθέτησης του δεν παύει να εκπλήσσει αλλά δείχνει και στην πράξη τώρα τι εννοούσε και μας θύμισε τις μέρες ντροπής και επίδειξης καθεστωτισμού Τσίπρα με την υπόθεση της απόλυσης του Νίκου Παναγιωτόπουλου με ΑΝΩΘΕΝ ΕΝΤΟΛΗ από το Kontra Channel 

Θα πω πώς καταλαβαίνω εγώ τη δήλωση που είχε κάνει ο Τσίπρας περί ελέγχου των αρμών της εξουσίας. Πήραμε τις εκλογές και την κυβέρνηση αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Δεν προλάβαμε, δεν καταφέραμε, να βάλουμε τα δικά μας παιδιά σε όλες τις κρίσιμες θέσεις για να ελέγχουμε τα πάντα. Την επόμενη φορά θα βάλουμε τους δικούς μας Πορτοσάλτε πρώτα (το είπε άλλωστε: "όχι στην κομματοκρατία, όχι στους κομματικούς εγκάθετους, όχι στις λογικές του παλιού πολιτικού συστήματος, αλλά αφότου [sic] όμως καταφέρεις να καθαρίσεις το πεδίο από αυτούς που δουλεύουν εναντίον σου"), και μετά θα βάλουμε κανόνες, τους δικούς μας. Θα τον ζήλευε και ο Παττακός

Η Μακρόνησος άλλωστε για τους αντιφρονούντες έγινε.

Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, «αρμοί της εξουσίας», πέραν της Εκτελεστικής, είναι η Νομοθετική, η Δικαστική, αλλά και τα Μέσα Ενημέρωσης. Που οφείλουν να δρουν ανεξάρτητα από τον έλεγχο της εκάστοτε κυβέρνησης. Και η Ελλάδα έχει Σύνταγμα που εγγυάται τη διάκριση των εξουσιών.

Η αντιδημοκρατική όμως νοοτροπία Τσίπρα και οι «ολοκληρωτικές αντιλήψεις του έφεραν την εντολή απόλυσης του Νίκου Παναγιωτόπουλου, θυμίζοντας τις πιο σκοτεινές στιγμές ελέγχου της ενημέρωσης και της ελευθερίας του Τύπου της δεξιάς και της χούντας. 

Φανταστείτε να είχε και την εξουσία θα είχε μεταβληθεί η ενημέρωση όπως της βόρειας Κορέας με αποκλειστικούς ενημερωτές του λαού τον Καψώχα και την  Ακριβοπούλου 

ΑΛΛΑ ΠΑΛΙ...ΛΟΒΙΤΟΥΡΕΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΜΕΣΩ ΕΣΠΑ

Σκανδαλώδης η λειτουργία των Επιτροπών Ενστάσεων που απαρτίζεται κατά τα δύο τρίτα από κομματικά στελέχη της Ν.Δ. με απόφαση Παπαθανάση. Τα πρόσωπα-κλειδιά

Από τον Νίκο Τσακανίκα

Κάθε φορά που η κυβέρνηση διατείνεται πως θα πατάξει το πελατειακό κράτος, τότε είναι που εφευρίσκει νέους τρόπους να το αυξήσει ώστε να τοποθετεί τα δικά της παιδιά. Και όταν χρειάζεται, δεν διστάζει να αλλάζει και τους κανόνες του… παιχνιδιού.

Με αυτόν τον τρόπο βολεύονται παιδιά υπουργών, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και της ΟΝΝΕΔ που πρόσφατα ανελίχθηκαν σε υψηλά αξιώματα, ενώ παράλληλα εκτινάσσονται προϋπολογισμοί προγραμμάτων κατά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Τρανταχτό παράδειγμα είναι οι περιβόητες Επιτροπές Εξέτασης Ενστάσεων για τη Δράση «Ενίσχυση της Ιδρυσης και Λειτουργίας Νέων Μικρομεσαίων Τουριστικών Επιχειρήσεων» (προγράμματα ΕΣΠΑ). Για πρώτη φορά στα χρονικά τα μέλη των Επιτροπών Εξέτασης Ενστάσεων δεν ήταν μόνο υπηρεσιακοί παράγοντες αλλά και άτομα προερχόμενα από το Οικονομικό Επιμελητήριο (ΟΕΕ) και το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ). Οι επιτροπές είναι πλέον τριμελείς, με μέλη έναν υπηρεσιακό παράγοντα και από έναν εκπρόσωπο του ΟΕΕ και του ΤΕΕ. Καθένας που συμμετέχει σε αυτές της επιτροπές παίρνει, φυσικά, και τη σχετική αμοιβή του.

Στο πλαίσιο αυτό συστάθηκαν 10 Επιτροπές Εκδίκασης Ενστάσεων με απόφαση του Βασίλη Σιαδήμα, γενικού γραμματέα Διαχείρισης Προγραμμάτων, Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ταμείου Συνοχής και Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, φυσικά με εντολή από τον Νίκο Παπαθανάση, αναπληρωτή υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Ετσι, πέρα από τους υπηρεσιακούς παράγοντες, τα μέλη των επιτροπών φαίνεται πλέον πως είναι κομματικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και ημέτεροι, θέτοντας εκ των πραγμάτων σοβαρό ζήτημα για τον τρόπο συγκρότησής τους και το αμερόληπτο της κρίσης τους.

Ο αν. υπ. Εθνικής Οικονομίας Νίκος Παπαθανάσης

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

Ο Βασίλης Βρούτσης, γιος του υπουργού Γιάννη Βρούτση, συμμετέχει στη 2η Επιτροπή Εξέτασης Ενστάσεων ως μέλος του ΟΕΕ. Ο Βασίλης Βρούτσης φαίνεται πως εργάζεται ως στέλεχος σε εταιρία χρηματοδοτήσεων, management και αναπτυξιακών προγραμμάτων. Ποιος μπορεί να αποκλείσει την περίπτωση ότι ως μέλος της επιτροπής δεν θα εξετάσει αιτήσεις που η εταιρία του ενδεχομένως έχει υποβάλει;

Ο Φώτης Βρέκος στελεχώνει την 6η Επιτροπή Εξέτασης Ενστάσεων ως μέλος του ΟΕΕ. Με απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο κ. Βρέκος ορίστηκε αναπληρωτής υπεύθυνος Επιμόρφωσης Στελεχών της Νέας Δημοκρατίας στις αρχές Ιουλίου του 2025. Λίγες μέρες αργότερα, στις 23 Ιουλίου, τοποθετήθηκε στην εν λόγω επιτροπή. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Ο Δημήτρης Φώτης τοποθετήθηκε στην 8η επιτροπή ως μέλος του ΟΕΕ. Με απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη και αυτός ορίστηκε ως υπεύθυνος Επιστημονικών και Επαγγελματικών Φορέων της ΟΝΝΕΔ. Εργάζεται ως σύμβουλος επιχειρήσεων σε συμβουλευτική εταιρία, ενώ στο παρελθόν έχει διατελέσει ειδικός σύμβουλος στα υπουργεία Τουρισμού και Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Ο Νικόλαος Ατζιαμής συμμετέχει στην 1η επιτροπή ως μέλος του ΟΕΕ. Σήμερα είναι πρόεδρος της ΔΕΕΠ (παλιά Νομαρχιακή Επιτροπή) Σερρών της Ν.Δ. και συμμετείχε στο πρόσφατο συνέδριο του κόμματος. Ο Δωρόθεος Παπαβασίλης ορίστηκε μέλος της 7ης Επιτροπή Εξέτασης Ενστάσεων, ως μέλος του ΤΕΕ. Ηταν υποψήφιος με την παράταξη (Δημοκρατική Κίνηση Μηχανικών) της Ν.Δ. στις εκλογές του ΠΣΔΜ-Η το 2024. Ο Χαράλαμπος Τσόγκας είναι μέλος της 6ης Επιτροπής Εξέτασης Ενστάσεων ως μέλος του ΤΕΕ.

Στην ιστοσελίδα της επιχείρησής του αναφέρει ότι ως σύμβουλος επιχειρήσεων «έχει μεγάλη εμπειρία σε έργα Τεχνικού Συμβούλου και σε μελέτες ένταξης μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε επενδυτικά προγράμματα του Γ΄ ΚΠΣ και του ΕΣΠΑ, ενώ έχει αποκτήσει μεγάλη εμπειρία σε θέματα μηχανισμών χρηματοδότησης και κανόνων υλοποίησης έργων, στην παρακολούθηση και διαχείριση συγχρηματοδοτούμενων έργων». Αυτό δεν στοιχειοθετεί ασυμβίβαστο;

Τα ερωτήματα λοιπόν που ανακύπτουν και στο ζήτημα της στελέχωσης των Επιτροπών Ενστάσεων είναι πολλά και σοβαρά: Γιατί οι Επιτροπές Ενστάσεων συγκροτούνται πρώτη φορά με αυτόν τον τρόπο (με μέλη ΟΕΕ – ΤΕΕ); Ποια η γνώση του αντικειμένου και η εμπειρία των ατόμων που επελέγησαν; Ποιες η σχέση και η γνώση των μελών του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος με έργα επιχειρηματικότητας και κρατικών ενισχύσεων για επιχειρήσεις; Και το σπουδαιότερο: Εχει ληφθεί πρόνοια ώστε να μην υπάρχει «σύγκρουση συμφερόντων»,

. ΝΕΟ! ΒΙΝΤΕΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΜΕ ΤΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΤΟΥ ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΓΡΟΘΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ...

Το βίντεο δείχνει καθαρά τον Βαγγέλη Μαρινάκη να ρίχνει ένα χαστούκι, και στη συνέχεια τον Γρηγόρη Δημητριάδη να απαντά, ρίχνοντας μία γροθιά στον εφοπλιστή.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΦΑΠΕΣ.

Γράγει ο mitsos175

Να δείτε που δεν τσακώθηκαν για το ποδόσφαιρο. Αγώνας μπάσκετ ήταν, κι ο κουμπάρος κι ο ανιψιός Ολυμπιακοί. Με την ευκαιρία συγχαρητήρια στην ομάδα του Ολυμπιακού για την κατάκτηση του τίτλου.

Να τσακώθηκαν για γυναίκες; Χλωμό το κόβω. Δεν χαλάνε οι λυκοφιλίες για κάτι τέτοια. Για τα πολιτικά μήπως; Ομοϊδεάτες και οι δυο δεξιοί, ακροδεξιοί, μπορώ να πω. Να είναι σόου; Την ώρα που πήρε ο Θρύλος το Ευρωπαϊκό; Δε νομίζω. Τι μένει λοιπόν; Όπως λέει ο Σέρλοκ Χολμς «Όταν έχεις εξαλείψει το αδύνατο, αυτό που μένει, όσο απίθανο κι αν είναι, πρέπει να είναι η αλήθεια».

Το έχει πάθει κι η Καλλιόπη. Έπιασε το ανιψάκι της να… την παρακολουθεί στο μπάνιο! Είναι κατά της βίας… συνήθως. Αλλά κυνηγούσε μια ώρα το σκασμένο, να το δείρει. Δεν το έπιασε. Το είπε όμως στους γονείς του. Κι αυτοί τον τιμώρησαν στέλνοντάς τον στο δωμάτιο του με όλα τα παιχνίδια και τον υπολογιστή, να βλέπει ανενόχλητος γυναίκες να… κατουράνε. Έτσι, για να μάθει!

Πάντως δεν είναι πράγματα αυτά, να παρακολουθείς τον άλλο στις πιο ιδιωτικές του στιγμές. Πολύ περισσότερο όταν το σκασμένο, σαν τον ανεψιό του Χουντικούλη, δεν κρατά το στόμα του κλειστό, κι αρχίζει το δούλεμα. «Βαγγέλη, θες δίαιτα, να βλέπεις το πουλί σου, όταν κατουράς!» Το βουτάς μετά ή δεν το βουτάς το σκατόπαιδο;

Είναι ρεζιλίκι γράφει το site μας. Είναι, επειδή μας κυβερνά συμμορία ρουφιάνων. Αλλά η έκρηξη είναι φυσιολογική. Αν πιάσετε δηλαδή εσείς μπανιστηριτζή, θα είστε ζεν; Καλά έκανε σ’ αυτό ο κουμπάρος. Αλλά σε αντίθεση με το μαλακισμένο ανιψάκι της Καλλιόπης, το Δημητριάδη τον έβαλε άλλος.

Όπως τα γράφει το site μας είναι, αλλά εγώ δεν τα είπα τόσο επιστημονικά. Πιάστε τους ρουφιάνους και σαπίστε τους! Σ’ αυτό έχει δίκιο ο Μαρινάκης, άσχετα τι κρύβεται πίσω. Ανταγωνισμοί, εξουσία κλπ. Μα να πάει, το κωλόπαιδο, την πιο ωραία στιγμή να του τη χαλάσει; Επίτηδες το έκανε! Βαγγέλη, βάρα το! Κι αν πει τίποτε ο θείος του, ρίξε και σ’ αυτόν μερικές.

Συμβαίνουν αυτά στις οικογένειες. Αλλά στα βασικά τα βρίσκουν. Θα πει «δεν το ήθελα, ήταν η κακιά στιγμή» και θα κάτσουν πάλι όλοι μαζί στο τραπέζι. Όπως έγινε με την Καλλιόπη. Μόνο που δεν θα ξαναπάρει σοκολάτα στο μαλακίστηρι. Μικρό το κακό, δε θα χαλάσει και τα δόντια του.

Αν το έκανε σε μένα; Θα έκανα αυτό που κάνουν όλοι οι άλλοι εφοπλιστές στο Μητσοτάκη: Θα το πασάλειβα! Να με έχει και σε εκτίμηση. Γιατί μόνο αν τους χέσεις, σε υπολογίζουν. Τον βράβευσαν το Λαζαρίδη οι κοπρολάγνοι. Όχι σαν τα γίδια, που πάνε παρακαλώντας στα βουλευτικά γραφεία… Πριν πάτε στην κάλπη,

"ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΣΙΠΡΑ ΑΠΟΛΥΘΗΚΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟ KONTRA!"

Λαγκώνης Θεόδωρος
Μέρες ντροπής και επίδειξης καθεστωτισμού Τσίπρα !!!
Η υπόθεση της απόλυσης του Νίκου Παναγιωτόπουλου με ΑΝΩΘΕΝ ΕΝΤΟΛΗ, δεν είναι απλώς μια εσωτερική αλλαγή προγράμματος σε ένα κανάλι.
Αν επιβεβαιώνονται όσα αφήνει δημόσια να εννοηθούν ο Νίκος Κοτζιάς, τότε μιλάμε για ευθεία παρέμβαση του πολιτικού μηχανισμού Τσίπρα στη δημοσιογραφία.
Και μάλιστα με άρωμα καθεστωτισμού που θυμίζει τις πιο σκοτεινές στιγμές ελέγχου της ενημέρωσης και της ελευθερίας του Τύπου.

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος δεν ήταν ένας «βολικός» παρουσιαστής.
Ήταν από τους ελάχιστους δημοσιογράφους που έμπαιναν στην ουσία, που έκαναν δύσκολες ερωτήσεις χωρίς φόβο και χωρίς κομματικές παρωπίδες.

Γι’ αυτό και χιλιάδες πολίτες είχαν βρει στο kontra channel ένα τελευταίο αποκούμπι πραγματικής δημοσιογραφίας, μέσα σε ένα τοπίο ασφυκτικά ελεγχόμενο από συμφέροντα, διαπλοκή και  πολιτικά τηλεφωνήματα.
Αν λοιπόν ένας δημοσιογράφος απολύθηκε επειδή εξέθεσε πολιτικά ένα πρόσωπο που εμφανίστηκε αδιάβαστο on air, τότε δεν μιλάμε για editorial επιλογές… Μιλάμε για φίμωση.
Μιλάμε για καθεστωτικές λογικές τύπου Μητσοτάκη με άλλη βιτρίνα.
Μιλάμε για ένα σύστημα που υποτίθεται ότι πολεμά τον αυταρχισμό αλλά τελικά αντιγράφει τις ίδιες ακριβώς πρακτικές ελέγχου και χειραγώγησης με αυταρχικό τρόπο.
Και το πιο εξοργιστικό;
Το Kontra Channel, αντί να σταθεί δίπλα στην ανεξάρτητη δημοσιογραφία, φαίνεται να μετατρέπεται σε παράγκα της νεοδιαπλοκής και παραμάγαζο πολιτικών εξυπηρετήσεων υπέρ του Τσίπρα και του μηχανισμού του. Ένα κανάλι που όφειλε να προστατεύσει τη δημοσιογραφική ελευθερία, εμφανίζεται τώρα να τιμωρεί ακριβώς αυτό που κάποτε το έκανε χρήσιμο στους πολίτες, τις ενοχλητικές ερωτήσεις.
Η οργή του κόσμου είναι απολύτως δικαιολογημένη και θα πέσει μαύρο στο παραμάγαζο του Τσίπρα.
Γιατί με τέτοιες αποφάσεις δεν διώχνεις απλώς έναν δημοσιογράφο.
Προσβάλλεις χιλιάδες πολίτες που ζητούσαν καθαρή ενημέρωση και όχι στημένες δημόσιες σχέσεις πολιτικών παραγόντων και διαπλεκόμενους.
Και όσοι πίστεψαν ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τι συνέβη, μάλλον έχουν χάσει κάθε επαφή με την κοινωνία.
Τσίπρα, όχι δεν θα πάρουμε.
Μεταμορφώνεσαι μέρα με τη μέρα σε ένα κακέκτυπο του Μητσοτάκη στη χειρότερη εκδοχή του.
Την εμετική και αποκρουστική εκδοχή του.
Βγες να το διαψεύσεις αν δεν ισχύει.
Αν όχι θα φας το φτύσιμο που σου αναλογεί…

TO ΝΕΟ BINTEO ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΣΙΤΣΙΠΑ ΝΑ ΒΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ...

Απόστολος Διαμακάρης
Συγκινητικό! Ο Στέφανος Τσιτσιπάς στον πατέρα του, σε live μετάδοση: Που είναι η τσάντα μου, γαμώ το σπίτι σου; Πραγματικός Έλληνας. Αντε και μισός Ρώσος.

Ένα ακόμη περιστατικό άσχημης συμπεριφοράς του Στέφανου Τσιτσιπά προς τον πατέρα του, Απόστολο, κατέγραψαν οι κάμερες. Ο κορυφαίος Έλληνας τενίστας όπως φαίνεται σε βίντεο που δημοσιεύτηκε δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα νεύρα του κατά τη διάρκεια του αγώνα με τον Λέρνερ Τιέν στη Γενεύη και ξέσπασε κατά του πατέρα του. Όπως φαίνεται στο βίντεο, δεν έβρισκε κάτι στην τσάντα του με αποτέλεσμα να τα βάλει με τον πατέρα του λέγοντας τους αρκετές φορές «πού είναι, γ@@@ το σπίτι σου;».

ΑΦΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΣΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΕΘΕΡΟ ΤΟΥ!