ΥΠΟΤΑΓΗ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΝΟΕΜΒΡΗΔΕΣ

Της Τ. Γ.

Είναι αλλιώτικος τούτος ο Νοέμβρης … 

Πιο παγωμένος, σκοτεινός, δίσεκτος … 

Βαρύ το φορτίο των προηγουμένων μηνών, απ’ τις ασυγκράτητες λαμογιές των “αρίστων”, τον άκρατο γκεμπελισμό τους, τον αχαλίνωτο αυταρχισμό, την ανεξέλεγκτη μπατσάδικη βία, την διαρκώς αυξανόμενη φτωχοποίηση, την ανεργία, την πανδημία …. 

Είναι αλλιώτικος τούτος ο Νοέμβρης …. Σκυφτός, λυγισμένος, βάρυθυμος … 

Τώρα διατάζουν και να γονατίσει … Να σκιάσει τη μνήμη του, να λησμονήσει το χρέος του. Να μην τιμήσει τους αγώνες του, να μην προσκυνήσει τους νεκρούς του. Φοβούνται τους αγωνιστές. Και νεκρούς, τους φοβούνται πιότερο … 

Μα η υποταγή δεν ταιριάζει στους Νοέμβρηδες. Που συνυφασμένοι είναι με την ανυπακοή, την αντίσταση, την πάλη, Τους Νοέμβρηδες που “όπως και να ‘ναι τούτη η γη, θα ‘μαι στη πρώτη τη γραμμή, όπως και τώρα, τώρα, τώρα, που είναι δίσεκτοι καιροί”. 

Στις 17 του Νοέμβρη, θα είμαστε πάλι, εκεί. Στην πορεία του Πολυτεχνείου. Για να τιμήσουμε τους δικούς μας “αγίους”. Για να απαιτήσουμε, αξιοπρέπεια, δίκιο, λεφτεριά. Για να φωνάξουμε πως ζωή θέλουμε και όχι επιβίωση.

ΟΤΑΝ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΧΕ ΑΠΟΨΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΠΤΗΣ Η «ΠΑΜΠΛΟ»: ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ «ΝΟΥΜΕΡΟ 2» ΠΟΥ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΙΧΕ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΕΙ ΩΣ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Ο Πάμπλο ήταν ο δεύτερος σημαντικότερος τροτσκιστής μετά τον ίδιο τον Τρότσκι.

Δεν υποπτεύονταν καν τον Γιωτόπουλο: Αυτόν θεωρούσε η αστυνομία αρχηγό της «17 Νοέμβρη»-Παρακολουθήθηκε όσο ελάχιστοι από τις μυστικές υπηρεσίες, όμως το αποτέλεσμα ήταν πάντα το ίδιο...

Είναι αμφίβολο πως μπορεί να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της γοητείας που ασκούσε στην ελληνική κοινωνία η ύπαρξη και η δράση της 17 Νοέμβρη όταν αυτή ήταν ενεργή, αν δεν έχει ζήσει την περίοδο πριν τη σύλληψή της. Πρόκειται άλλωστε για μια οργάνωση που έδρασε στην Ελλάδα από το 1975 μέχρι και το 2002. Και αν μη τι άλλο, 27 ολόκληρα χρόνια ασύλληπτης δραστηριότητας φτάνουν και περισσεύουν για να γιγαντώσουν έναν μύθο. Και πλάι του να συγκροτηθούν ένα σωρό θεωρίες.

Μια από τις πιο γοητευτικές είναι αυτή που θέλει την οργάνωση να διασπάται το 1989. Η 17 Νοέμβρη ιδρύθηκε από κόσμο που δρούσε ένοπλα κατά την περίοδο της Χούντας. Με την πτώση της Χούντας, ένα μεγάλο τμήμα των όσων χρησιμοποίησαν όπλα εναντίον της αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον δρόμο της νομιμότητας και να ενταχθούν σε κάποια από τις νόμιμες πλέον αριστερές οργανώσεις. Δεν είναι μυστικό πως πολλοί εξ΄ αυτών υπήρξαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Στο ένοπλο αντιχουντικό κίνημα ωστόσο υπήρξε και μια άλλη τάση, εκείνη που έλεγε πως παρά την πτώση της Χούντας, η κρατική ηγεμονία της Δεξιάς όφειλε αντιμετωπιστεί εκ νέου με όπλα καθώς ελάχιστα πράγματα θα άλλαζαν ουσιαστικά και οι δημοκρατικές μεταβολές της Μεταπολίτευσης ήταν απλά προσχηματικές.

Σε αυτό το μήκος κύματος κινήθηκε η 17 Νοέμβρη. Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981 -το οποίο άλλωστε είχε και το ίδιο ένα ένοπλο τμήμα κατά τη διάρκεια της Χούντας, το ΠΑΚ- αντιμετωπίστηκε κριτικά άλλα όχι εχθρικά από την 17 Νοέμβρη. Ή τουλάχιστον έτσι λένε οι ιστορίες για αυτή. Ο αστικός μύθος λέει πως η οργάνωση θεωρούσε πως πρέπει να δοθεί μια ανοχή στη σοσιαλιστική φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ και να συνεχίζει να ορίζεται η Δεξιά ως βασικός αντίπαλος. Ο μύθος αυτός άλλωστε ήταν και που τροφοδότησε την θεωρία πως η 17 Νοέμβρη ελεγχόταν ουσιαστικά από τον Αντρέα Παπανδρέου. Αυτός ο μύθος τροφοδοτεί και την θεωρία για την διάσπαση του 1989.

Λέγεται ότι εκείνο το βράδυ του 1989 βρέθηκαν στην πλατεία Κολωνακίου δυο άντρες, μέλη της 17 Νοέμβρη και οι δυο αλλά από διαφορετικές τάσεις. Ο ένας υποστήριζε πως η κριτική στήριξη στο ΠΑΣΟΚ έπρεπε να λάβει τέλος και πως το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου δεν πρέπει να διαχωρίζεται από την Δεξιά. Ήταν ο Δημήτρης Κουφοντίνας. Ο άλλος υποστήριζε πως αυτή ήταν μία λάθος προσέγγιση και πως θα ήταν στρατηγικό λάθος να τσουβαλιαστεί το ΠΑΣΟΚ με την Δεξιά. Ήταν ο θρυλικός Μιχάλης Ράπτης ή Πάμπλο,

Ο καυγάς είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση του Πάμπλο από την 17 Νοέμβρη. Όταν πέθανε το 1995 στα 84 του ο Ράπτης, οι φήμες πως όχι απλά άνηκε στην 17 Νοέμβρη αλλά ήταν και ο αρχηγός της μέχρι και το 1989 γιγαντώθηκαν.

Ποιος ήταν όμως ο Μιχάλης «Πάμπλο» Ράπτης; Η ερώτηση αυτή μοιάζει να έχει αυτονόητη απάντηση για κάθε οπαδό της τροτσκιστικής τάσης του κομμουνισμού σε όλο τον κόσμο. Άλλωστε, όταν ο Ράπτης εξορίστηκε από την Ελλάδα κατά την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά και δραστηριοποιήθηκε στο Παρίσι ως μέλος της τροσκιστικής διεθνούς, το παρατσούκλι του στους συγκεκριμένους κύκλους -εκτός από «Πάμπλο»- ήταν «Νούμερο 2». Τι σήμαινε αυτό; Ότι ο Πάμπλο ήταν ο δεύτερος σημαντικότερος τροτσκιστής μετά τον ίδιο τον Τρότσκι.

Κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα μετά την πτώση της Χούντας, ο Πάμπλο αντιμετωπίστηκε ως μια σεβαστή φιγούρα στον δημόσιο διάλογο και ως μια θρυλική μορφή στους κύκλους της Αριστεράς. Στους κόλπους της Ασφάλειας δε, η φήμη κυκλοφορούσε πάντα: ο Πάμπλο είναι ο αρχηγός της 17 Νοέμβρη. Μια φήμη που δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ όσο και αν είναι δεδομένο πως ο Πάμπλο παρακολουθήθηκε όσο ελάχιστοι από τις μυστικές υπηρεσίες. Ο ίδιος δε είχε μια ιδιαίτερη σχέση με τον κατά οκτώ χρόνια μικρότερό του, Ανδρέα Παπανδρέου: ο ένας εκτιμούσε τον άλλο και ταυτόχρονα, οι πολιτικές διαφωνίες τους ήταν πυρηνικές.

Η καλή αυτή σχέση που είχε ο Ανδρέας Παπανδρέου με τον Μιχάλη «Πάμπλο» Ράπτη ήταν και ο λόγος που διαφορετικές θεωρίες ενοποιούνταν: ο Ράπτης ήταν αρχηγός της 17 Νοέμβρη, ο Παπανδρέου είναι φίλος με τον Ράπτη, άρα η 17 Νοέμβρη ελέγχεται από τον Παπανδρέου. Και πλάι σε όλες αυτές τις θεωρίες, μια ακόμα φήμη: εκείνη που θέλει τον Ανδρέα Παπανδρέου την δεκαετία του ’30 να είναι συνοδοιπόρος του Πάμπλο σε μια μικρή τροτσκιστική οργάνωση προτού ο πατέρας του τον στείλει σχεδόν με το ζόρι στις ΗΠΑ για σπουδές ώστε να γλυτώσει τη σύλληψη από το καθεστώς Μεταξά και φυσικά, την… επιρροή από τον «κακό μαρξισμό». Αυτή βέβαια είναι μια άλλη ιστορία…

ΠΑΜΠΛΟ, ΑΛΙΑΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΠΤΗΣ, ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ 

ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΗΣ 

Ο Μιχάλης Ράπτης, γνωστός και ως «Πάμπλο», ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, διατέλεσε γραμματέας της Δ΄Διεθνούς, ενώ έπαιξε ηγετικό ρόλο στις επαναστάσεις κατά της αποικιοκρατίας που ξέσπασαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Μιχάλης Ράπτης αυτοπροσδιοριζόταν ως απόλυτος οπαδός της ουτοπίας και ως άνθρωπος που οτιδήποτε ανθρώπινο δεν του είναι ξένο και έλεγε:

ΛΙΓΟ ΝΤΡΟΠΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΠΑΔΑΡΙΑ; - ΜΕΤΕΤΡΕΨΑΝ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΣΕ ΟΙΚΟ ΨΗΦΟΘΗΡΙΑΣ

Karditsastakra
Τι καραγκιοζιλίκια είναι αυτά στις Σέρρες; Λίγο ντροπή δεν έχουν αυτά τα παπαδαριά;

 Μετέτρεψαν τον Οίκο του Θεού, σε Οίκο ψηφοθηρίας 

Για αυτό έχουν απομακρυνθεί όλοι από τις εκκλησίες 

Από την περίοδο της πανδημίας έδειξαν την υποτακτικοτητά τους

 Ήθελαν να μετατρέψουν τις εκκλησίες σε εμβολιαστικά κέντρα οι αθεόφοβοι

ΕΒΑΛΕ ΤΟΥΣ ΓΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΒΡΩΜΙΚΗ ΚΙ ΕΝΔΟΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ...ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΕ ΣΕ ΖΩΑ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ

ΚΕΡΒΕΡΟΣ
Izambelle Dumont. Πρέσβης της Γαλλίας στην Τουρκία. Αυτή συναντήθηκε ήδη με τον Τούρκο υφυπουργό Εξωτερικών Μεχμέτ Μποζάι και τον ενημέρωσε σχετικά με την πόντιση του καλωδίου. Ουσιαστικά πήρε την άδεια της Τουρκίας... Γι' αυτό ο Μητσοτάκης έβαλε τον γαλλικό παράγοντα στο παιχνίδι. Για να κάνει τη βρώμικη κι ενδοτική δουλειά εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης!!

"ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΕΝΣΤΑΣΗ Η ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΑΠΟ ΚΑΜΙΑ ΠΛΕΥΡΑ!" MAΣ ΑΔΕΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΩΔΙΟ...

Μετά από ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η όποια συνεννόηση είχε επιτευχθεί το προηγούμενο διάστημα με την παρέμβαση της Γαλλίας και να ξεκινήσουν και πάλι οι έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση χωρίς απρόοπτα, το Abeille Marengo έχει προγραμματιστεί να βρίσκεται στην περιοχή των ερευνών τις επόμενες ώρες.

Τη στιγμή που η αντιπαράθεση στην Αθήνα ξεκίνησε χθες όχι για το περιεχόμενο και το αποτέλεσμα της γαλλικής ενημέρωσης προς την Τουρκία για την έναρξη των ερευνών, αλλά για το εάν υπήρξε «ρηματική διακοίνωση», η οποία αποτελεί τη συνήθη μορφή ενημέρωσης και γνωστοποίησης θέσεων στη διπλωματική πρακτική, υπάρχει σύμφωνα με πληροφορίες σε εξέλιξη μια ιδιαίτερα σημαντική παρέμβαση για τη συνέχιση του έργου.
Οι ΗΠΑ, μέσω των διπλωματικών Αρχών τους στην Άγκυρα, τη Λευκωσία και την Αθήνα, γνωστοποιούν τη θέση τους, η οποία κινείται στη «γραμμή» που έδωσε ο Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα. Με σαφή τρόπο δηλώνεται ότι «σε τέτοια έργα δεν δικαιολογείται να προβληθεί ένσταση ή αντίρρηση (objection) από καμία πλευρά». Καθώς η ενημέρωση γίνεται προφορικά στην Άγκυρα, πιθανότατα την επικοινωνία αυτή θα αναλάβει ο πρέσβης Τομ Μπαράκ.
Το περιεχόμενο της τελευταίας γαλλικής ενημέρωσης προς την Άγκυρα, η οποία έγινε την Παρασκευή, όταν υπήρχαν ενδείξεις εμπλοκής μετά την έκδοση της τουρκικής αντι-NAVTEX,

ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ, ΑΜ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑΤΑΝΕ ;

Γράφει ο mitsos 175

Η ειδησεογραφία αναφέρει ότι το εγκληματικό κάθαρμα που πραγματοποίησε χτες ένοπλη επίθεση στο ιστορικό κέντρο της Κρακοβίας, με απολογισμό 6 νεκρούς και 15 τραυματίες, είναι άτομο με φασιστικές αντιλήψεις.

Ακροδεξιός θα ήταν, τι άλλο;

Γιατί μόνο αυτοί σκοτώνουν αθώους, ανθρώπους που δεν έβλαψαν κανένα.

Γιατί αυτή είναι η ιδεολογία τους. Ο εθνικισμός υποτιμά την ανθρώπινη ζωή, τους ανθρώπους γενικά χωρίζοντας τους σε δήθεν «ανώτερους και κατώτερους».

Ο ακροδεξιός «χριστιανός» ή «ισλαμιστής» θα σκοτώσει με πρόσχημα τη θρησκεία, στην πραγματικότητα όμως θα σκοτώσει γιατί είναι δολοφόνος.

Η ακροδεξιά κάνει τον άνθρωπο τέρας και κανείς δεν είναι ασφαλής.

Ο φονιάς είχε όπλο ήταν μέλος σκοπευτικής λέσχης. Κανονικά στους φασίστες πρέπει να απαγορεύεται να φέρνουν όπλα.
Είναι αυτοί που μας λένε υπέρ της οπλοκατοχής. Τώρα τι λένε; Βγάζουν το σκασμό; «Μεμονωμένο περιστατικό», όπως τόσα και τόσα;

Ούτε στην Κρακοβία ούτε πουθενά τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά.

Με το τσάκισμα του φασισμού και του ναζισμού σώζουμε ζωές.

 

ΈΦΑΓΑΝ, ΕΦΑΓΑΝ, ΕΦΑΓΑΝ…

Από το 2019 έχουμε αδειάσει τις τσέπες από όσα δεν μας είχαν πάρει μέσω των μνημονίων. Η διαπίστωση δεν είναι τυχαία, αλλά γιατί δεν κοιτάμε τι κάνει η άλλη όχθη, η κατά Μητσοτάκη «σωστή» της ιστορίας;

Έφαγαν τα λεφτά από τα ταμεία με αχυρανθρώπους σε εκατοντάδες εταιρείες έχοντας τη βοήθεια εφοριακών, αστυνομικών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων.

Έφαγαν τα λεφτά υπάλληλοι σε πολεοδομίες και σε υπηρεσίες δόμησης που έδιναν ραντεβού στο Μαξίμου.

Έφαγαν τα λεφτά των πυρόπληκτων στη βόρεια Εύβοια και με τις επιδοτήσεις αγόραζαν πολυτελή σκάφη.

Έφαγαν τα λεφτά από τα κοινοτικά κονδύλια των παράκτιων αλιέων, μεταξύ αυτών που εμπλέκονται είναι και ο βουλευτής της ΝΔ Κουλκουδίνας που τα έκανε κότερα για ψυχαγωγία. Ήταν αυτός που προκάλεσε με τις δηλώσεις του για την κίνηση στους δρόμους η οποία δείχνει (!) ότι όλα πάνε καλά.

Έφαγαν τα λεφτά των αγροτών με τους Φραπέδες και τους Χασάπηδες και τις Φεράρι, με κουμπαριές στο Μαξίμου και με υπουργούς φίλους.

Έφαγαν τα λεφτά από το Ταμείο Ανάκαμψης και για μας δεν περίσσεψε τίποτα από τα 30 τόσα δισεκατομμύρια.

Έφαγαν επίσης δισεκατομμύρια από τις απευθείας αναθέσεις και συμβάσεις.

Έφαγαν τα λεφτά μας με το ρεύμα και τα καύσιμα στα ύψη και με τα βασικά αγαθά απλησίαστα στο ράφι να τσουρουφλίζουν.

Έφαγαν λεφτά από δημόσια έργα με καθυστερήσεις και ιδιωτικοποιήσεις. Ξεπούλησαν Εγνατία, Αττική οδό, άφησαν τον ΒΟΑΚ και το μετρό της Θεσσαλονίκης να καθυστερούν και να πληρώνουμε ρήτρες.

Έφαγαν λεφτά και λαδώθηκαν από το Κατάρ, τουλάχιστον έτσι τους ελέγχει η ευρωπαϊκή αρχή. Βαλίτσες με χιλιάδες ευρώ είχε η ευρωβουλευτής Καϊλή στο σπίτι μαζί με τον ιταλό σύζυγό της. Μαζί και ο αδιευκρίνιστος Αβραμόπουλος.

Έφαγαν λεφτά μπαίνοντας στο δημόσιο από το παράθυρο, είτε ως στρατός μετακλητών είτε ως ημέτεροι και ιδιώτες «ειδήμονες». Έφτιαξαν και νόμους για διευθυντές και διοικητές σε σχολεία και νοσοκομεία sur mesur για «γαλάζια» παιδιά. Γεμίσαμε πάλι και με golden boys στις διοικήσεις των οργανισμών – να μη φάνε κι αυτοί;

Έφαγαν λεφτά με μάσκες και άλλα από την πανδημία, έφαγαν και οι κλινικάρχες που πληρώνονταν για ΜΕΘ.

Έφαγαν υπουργοί και κυβερνητικοί για ανακαινίσεις, για χαλιά, για πίνακες και για αναμνηστικά.

Έφαγαν λεφτά δίνοντας έργο σε ιδιώτες συμβουλάτορες τη στιγμή που έχει υπαλλήλους το δημόσιο,

ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ, ΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΑΣ

Για άλλη μια φορά, η εργατική τάξη και ο λαός γίνονται μάρτυρες της πλήρους υποτέλειας και των παρασκηνιακών διευθετήσεων της αστικής τάξης και της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η αποκάλυψη του «in» σχετικά με τη ρηματική διακοίνωση που απέστειλε η Γαλλία στην Άγκυρα, προκειμένου να την «ενημερώσει» για τις έρευνες του γαλλικού πλοίου «Abeille Marengo» για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης (GSI) Ελλάδας – Κύπρου, βγάζει τις μάσκες των κυβερνητικών λεονταρισμών.

Όλο το προηγούμενο διάστημα, το ντόπιο πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου πουλούσε «εθνική αποφασιστικότητα», κυριαρχία και «αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα». Τώρα αποδεικνύεται περίτρανα ότι πίσω από τις κλειστές πόρτες της μυστικής διπλωματίας, το «φίδι από την τρύπα» αναλαμβάνουν να βγάλουν οι ισχυροί προστάτες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Η Γαλλία -λειτουργώντας ως μεσάζοντας των ενεργειακών μονοπωλίων (καθώς γαλλικές εταιρείες εμπλέκονται άμεσα στο έργο)- σπεύδει να δώσει γραπτή αναφορά στην Τουρκία, ικανοποιώντας τις αξιώσεις του Χακάν Φιντάν για «γραπτή ειδοποίηση».

Ας μην γελιόμαστε. Αυτή η γραπτή «ενημέρωση» υπό την απειλή της έντασης και με το καλώδιο ουσιαστικά παγωμένο, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα έμμεσο αίτημα αδείας και μια de facto αναγνώριση των τουρκικών διεκδικήσεων και της δικαιοδοσίας της Άγκυρας στην περιοχή. Όσο κι αν η κυβέρνηση και ο Παύλος Μαρινάκης προσπαθούν με αλχημείες να υποβαθμίσουν το γεγονός, λέγοντας ότι «άλλο η άδεια και άλλο η ενημέρωση», η ουσία παραμένει: η ελληνική αστική τάξη σέρνεται σε ένα επικίνδυνο παζάρι συνδιαχείρισης και νομιμοποίησης των αναθεωρητικών βλέψεων της Τουρκίας.

Όλα αυτά γίνονται για να εξυπηρετηθούν τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων και των πολυεθνικών, που βλέπουν την Ανατολική Μεσόγειο ως ένα πεδίο κερδοφορίας, την ώρα που ο λαός στενάζει από την ενεργειακή φτώχεια και την ακρίβεια. Το περιβόητο «modus vivendi» που αναζητούν οι διπλωμάτες δεν αφορά την ειρήνη των λαών, αλλά τη μοιρασιά της λείας των αστικών τάξεων υπό την ομπρέλα των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών των ΗΠΑ, της Γαλλίας και του ΝΑΤΟ.

Απέναντι στις κοκορομαχίες της κυβέρνησης και των κομμάτων της συστημικής αντιπολίτευσης,

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΡΟ ΟΛΙΓΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Georgios Matsos
Ολοκληρώθηκε η προδοσία του Αιγαίου προ ολίγου από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, με την επίσημη ενημέρωση της Τουρκίας ως παράκτιου κράτους, που σημαίνει κατά το διεθνές δίκαιο ότι αναγνωρίζουμε ως δική της ΑΟΖ την περιοχή έξω από την Κάσο και στην ουσία κάθε τουρκική διεκδίκηση.
Ο τρόπος με τον οποίο "λύθηκε" το πρόβλημα (με 100% αποδοχή των τουρκικών αξιώσεων) ήταν πολύ απλός. Έγινε ο εξής διάλογος μεταξύ του αξιωματούχου του ελληνικού ΥπΕξ Μανώλη Κωστίδη και του Τούρκου ΥπΕξ:
Μ.Κ: Καλημέρα σας, πώς είστε;
Φιντάν: Ωωω τι κάνεις πως είσαι, τι νέα ;
Μ.Κ: Καλά είμαι τα νέα είναι σε σας
Φιντάν: Τι νέα θέλεις ;
Μ.Κ: Ξέρετε, πώς εκδόθηκαν οι NAVTEX
Φιντάν: Όλα είναι φυσιολογικά, όλα είναι καλά
Πόσο απλό ήταν, ε; Πώς δεν το είχε σκεφτεί ρε Μητσοτάκη κανένας πριν από σένανε ρε;
Και οι Τούρκοι διεκδικήσεις δεκαετιών τις εγκατέλειψαν έτσι απλά, ε; Τι λε ρε παιδί μου, τι λε ρε Γεραπετρίτη; Ποιος είσαι ρε; Τους "βούλωσες" στο στόμα με ένα "ξέρετε, εκδόθηκαν οι Navtex" και αυτοί, "έντρομοι", παράτησαν όλες τις διεκδικήσεις τους.
Ή μήπως αντιθέτως τις... πέτυχαν; Προφανώς! Διότι όπως έχουμε εξηγήσει στην ανάρτηση του δευτέρου σχολίου, η "απλή ενημέρωση" ισοδυναμεί με αναγνώριση τουρκικής ΑΟΖ στην περιοχή.
Δεν με εξοργίζει ο Μητσοτάκης εμένα όμως. Με εξοργίζουν οι διεθνολόγοι που με την εκκωφαντική σιωπή τους άφησαν τον κόσμο στο σκοτάδι και επέτρεψαν την προδοσία με κάτι που δεν μπορεί να καταλάβει ο μη ειδικός,

TΣΙΠΡΑΣ: Ο ΜΑΚΙΓΙΑΡΙΣΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ

«Ο Τσίπρας που συνάντησε τον Τραμπ περπατώντας «στα τέσσερα» παριστάνει τον Μεγάλο Πατριώτη κάνοντας μάλιστα κριτική για υποχωρήσεις απέναντι και στον Ερτογάν! Ποιος; Ο Τσίπρας».

Ο Ηλίας Παπαναστασίου, με τα παραπάνω λόγια, στο άρθρο του, «Η γελοία αντιπολίτευση του Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑ», συμπυκνώνει όλη την παράνοια, τον αμοραλισμό και την κακουργηματική αλητεία του Τσίπρα και του Συριζα.

Το να είσαι επαρμένος «αμερικανοτσολιάς» και να δημοκοπείς «πατριωτικά» εναντίον του άλλου «αμερικανοτσολιά» (Μητοστάκης), αυτό αγγίζει τα όρια της φασιστικής κακοήθειας.

Φασιστική φρενοβλάβεια είναι όταν ανυψώνεις τον εμπαιγμό και την κοροϊδία του ελληνικού λαού σε Κεντρική Πολιτική.

Φασιστική φρενοβλάβεια είναι η πολιτική αλητεία: Να εκτελείς με την πώρωση του στυγνού δολοφόνου τον ελληνικό λαό, να γλείφεις τι μπότες των διεθνών κακούργων ΚΑΙ ταυτόχρονα να «μεταμορφώνεσαι», ανάλογα με τις ανάγκες της στιγμής, σε «πατριώτη» εναντίον τους.

Ο Μητσοτάκης δεν το έπαιξε ΠΟΤΕ αντί-αμερικάνος. Πάντα, τόσο αυτός, όσο και το κόμμα του, υμνούσαν τον αμερικανισμό, πιστοί στην ταξική τους ΥΠΟΣΤΑΣΗ.

Στο Μητσοτάκη δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ αντίφαση λόγων και πράξεων, καμία ΑΝΤΙΦΑΣΗ ανάμεσα στην ταξική του Φύση και την αμερικανοδουλία. Το στοιχείο, συνεπώς, του εμπαιγμού εδώ απουσιάζει…

Και είναι αυτό το στοιχείο του αυθάδους εμπαιγμού, το να εμφανίζεται ο ΤΣΙΠΡΑΣ(ΣΥΡΙΖΑ) εναντίον του ΤΣΙΠΡΑ (ΣΥΡΙΖΑ) να φιλάει τις κατουρημένες ποδιές, και ταυτόχρονα να το παίζει «αριστερός» και «αντι-ιμπεριαλιστής», που τον ΚΑΘΙΣΤΑ μια πολιτική αλητεία, ένα «λούμπεν» φασιστικής αυθάδειας…

ΝΕΟΠΟΤΙΣΜΟΣ Η ΜΗΠΩΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ;

Οικογενειακή δυναστεία Τραγάκη: Η Βουλή ως κληρονομικό τσιφλίκι της Νέας Δημοκρατίας

Όταν η αστική πολιτική της δήθεν «εξυγίανσης» συναντά το απυρόβλητο της οικογενειοκρατίας, οι μάσκες του υποτιθέμενου «εκσυγχρονισμού» πέφτουν με πάταγο. Η περίπτωση του επί δεκαετίες βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιάννη Τραγάκη, και του οικογενειακού δικτύου που αναπτύχθηκε στους διαδρόμους της Βουλής δεν αποτελεί κάποια μεμονωμένη εκτροπή. Αποτυπώνει μια βαθιά ριζωμένη αντίληψη: ότι το κράτος, οι θεσμοί και οι δημόσιες θέσεις αποτελούν προσωπικό τσιφλίκι του πολιτικού προσωπικού της εξουσίας.

Πρόκειται για μια ολόκληρη οικογενειακή δυναστεία που βρήκε επαγγελματική στέγη στον κοινοβουλευτικό μηχανισμό. Η κόρη του, Αργυρώ Τραγάκη, προσλήφθηκε αρχικά στο γραφείο του το 1992 και μονιμοποιήθηκε αργότερα ως υπάλληλος της Βουλής. Στον ίδιο χώρο εξασφάλισε θέση και ο σύζυγός της, Αναστάσιος Λεοντής, ενώ στο οικογενειακό δίκτυο προστέθηκαν η νύφη του, Έσμη Κρουστάλη-Τραγάκη, καθώς και άλλα συγγενικά πρόσωπα. Ο ίδιος ο Γιάννης Τραγάκης, μάλιστα, είχε υπερασπιστεί στο παρελθόν τις επιλογές αυτές, επικαλούμενος ότι όλα έγιναν «νόμιμα».

Για το αστικό πολιτικό προσωπικό, φαίνεται πως οι δημόσιες θέσεις και οι κρατικοί μηχανισμοί αποτελούν λάφυρα προς οικογενειακή αξιοποίηση και, αν είναι δυνατόν, κληρονομική μεταβίβαση. Όταν μάλιστα απέτυχε η προσπάθεια του Γιάννη Τραγάκη να παραδώσει την πολιτική σκυτάλη και την εκλογική του πελατεία στον γιο του, Παναγιώτη, προκαλώντας ακόμη και εσωκομματικές τριβές το 2017, η οικογενειακή διαδοχή επανέρχεται από άλλη διαδρομή. Η ένταξη της κόρης του, Αργυρώς Τραγάκη, στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας για τη Β΄ Πειραιώς επαναφέρει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το ερώτημα: μήπως ορισμένοι αντιμετωπίζουν την πολιτική εκπροσώπηση ως οικογενειακή περιουσία που περνά από γενιά σε γενιά;

Αυτή είναι η δική τους «κανονικότητα». Την ώρα που οι εργαζόμενοι παλεύουν με την ακρίβεια, τους καθηλωμένους μισθούς, την ανεργία και την εργασιακή ανασφάλεια, οι πολιτικές οικογένειες φροντίζουν για την επαγγελματική και πολιτική αποκατάσταση των δικών τους ανθρώπων. Άλλοι αγωνίζονται για μια θέση εργασίας και άλλοι φαίνεται να έχουν εξασφαλισμένη οικογενειακή πρόσβαση στους κρατικούς μηχανισμούς,

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ: ΑΘΛΙΟΣ

Της Τ. Γ

Ανδρέας Λοβέρδος. Η ενσάρκωση της χυδαιότητας ξεπέρασε τούτη τη φορά και τον ποταπό εαυτό του.

Ο πολιτικός τυμβωρύχος, καλεσμένος σε τηλεοπτική εκπομπή, ξέρασε τόση ανηθικότητα που ούρλιαξε το μέσα μας. Όσοι ακόμα είμαστε ζωντανοί…

Και τούτο το ρεσιτάλ ασυνειδησίας έγινε στο βωμό της πολιτικής του επιβίωσης. Θυμίζοντας μας την ιστορία του σκουληκιού που βρέθηκε στην κορυφή. Εκείνου, που σαν ο αετός το ρώτησε πως τα κατάφερε να φτάσει τόσο ψηλά, αυτό απάντησε . “Πολύ απλά. Έρποντας και γλείφοντας”.
(Η αναφορά στο μύθο γίνεται με κάθε σεβασμό στα άκακα σκουληκάκια που η φύση τα όρισε να έρπουν και να γλύφουν και όχι η προσωπική τους επιλογή)

Δεν ξέρω πόσοι από σας αντέχετε και πόσοι θέλετε να δείτε το συγκεκριμένο βίντεο. Γιατί πραγματικά δεν γνωρίζω αν χρειάζεται να δίνουμε χώρο και λόγο στους υπάνθρωπους ή μόνη αξία είναι η απαξίωση τους. Εσείς διαλέξετε.