ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΗ ΣΗΨΗ: Η «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ» ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΣΤΙΚΗ ΦΑΡΣΑ

Το αστικό κράτος και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ξεπερνούν κάθε όριο προκλητικότητας, ξεσκίζοντας ακόμα και τα προσχήματα της περιβόητης «αστικής νομιμότητας» και της «διάκρισης των εξουσιών». Η αποκάλυψη της στήλης «Βηματοδότης» για το καθεστώς που επικρατεί στα ανώτατα κλιμάκια της δικαστικής εξουσίας δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες: το δικαστικό σώμα λειτουργεί ως ένα κλειστό, ανέλεγκτο φέουδο της άρχουσας τάξης, όπου οι νόμοι λυγίζουν μπροστά στους συγγενικούς δεσμούς και τις πολιτικές σκοπιμότητες.

Αυτή τη φορά, το σύστημα ξεπέρασε τον εαυτό του. Οι πρωτοφανείς, ανήκουστες ενέργειες αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου έχουν ξεσηκώσει κύματα οργής ακόμα και ανάμεσα στους ίδιους τους συναδέλφους του. Όμως, το πραγματικό political thriller –που αναδεικνύει το μέγεθος της σήψης αυτού του καθεστώτος– ξεκινά από τη συνταγματική πρόνοια για την πειθαρχική του δίωξη.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο μόνος αρμόδιος να κινήσει τη διαδικασία και να εγείρει πειθαρχική αγωγή κατά του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Και εδώ αποκαλύπτεται η απόλυτη ξεφτίλα: Ο ελέγχων Υπουργός (Γιώργος Φλωρίδης) και ο ελεγχόμενος αντεισαγγελέας (Βασίλης Φλωρίδης) είναι αδέλφια!
Μιλάμε για μια ξεκάθαρη, ωμή περίπτωση οικογενειοκρατίας και θεσμικού νεποτισμού, όπου η απονομή του δικαίου μετατρέπεται σε οικογενειακή υπόθεση. Ο εκλεκτός της κυβέρνησης Μητσοτάκη καλείται να δικάσει και να ελέγξει τον αδελφό του.

Αυτή είναι η «Ελλάδα 2.0» των μονοπωλίων και της ολιγαρχίας. Ένα κράτος-λάφυρο, όπου η αστική δικαιοσύνη λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά: αμείλικτη, εξοντωτική και αστραπιαία όταν πρόκειται να βγάλει παράνομες τις απεργίες των εργαζομένων, να πλειστηριάσει λαϊκές κατοικίες και να καταστείλει τους κοινωνικούς αγώνες. Την ίδια ώρα, μετατρέπεται σε ένα προστατευτικό «πλυντήριο» για τα στελέχη του βαθέος κράτους, τους μεγαλοσχήμονες και τους συγγενείς της εξουσίας.

Οι φωτιές που ανάβουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι μεγάλες, γιατί αυτή η πρόκληση δεν κρύβεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα και κυβερνητικά non-papers. Η δημόσια αγανάκτηση πρέπει να μετατραπεί σε οργανωμένη ταξική πάλη.

Για μας τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δεν ζητάμε «εξυγίανση» ενός συστήματος που από τη φύση του είναι σάπιο. Καταγγέλλουμε,

OΙ ΦΛΩΡΙΔΗΔΕΣ ΑΝ ΕΙΧΑΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΤΣΙΠΑ, ΘΑ ΟΦΕΙΛΑΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ ΑΠΟ ΧΘΕΣ.

Πηγή: Κώστας Παπαδάκης – f/b

Αυτοί που συγκαλύπτουν παρανομίες ανώτατων αστυνομικών για να σώσουν γιο Υπουργού και βάζουν στο αρχείο το σκάνδαλο των υποκλοπών, εκεί που έχουν βάλει από χρόνια και την Propatria, αυτοί που ονόμαζαν μπάζα όσους μιλούσαν για μπάζωμα των Τεμπών, είναι οι ίδιοι που γεμίζουν τις φυλακές με αθώους και δημιουργούν σκευωρίες όπως της Μαρφίν στην προσπάθεια να πουλήσουν νόμο και τάξη για να αγοράσουν ψήφους.

Και δίπλα τους εκείνοι που βλέπουν τον εχθρό σε ακραίες συμπεριφορές δικηγόρων, σαστισμένοι βλέπουν την πιο ακραία συμπεριφορά αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου να ξεσπά στους δικαστές που διαφώνησαν μαζί του.

Κάτι ξέρουν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και βάζουν κάγκελα γύρω γύρω από τον Άρειο Πάγο. Αν και κανένα κάγκελο δεν θα τους σώσει όταν έρθει η ώρα.

Η δικαιοσύνη τους είναι σαν την αισθητική τους.

Και αν φυσικά αμφότεροι οι Φλωρίδηδες είχαν στοιχειώδη τσίπα, θα όφειλαν να έχουν παραιτηθεί από χθες.

Διότι, πέρα από τις πολιτικές τους απόψεις, το ήθος τους δεν περιποιεί και καμιά τιμή στους θεσμούς που «υπηρετούν».

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Η ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΣΤΟΝ ΌΛΥΜΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ ΠΕΤΡΟ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ ΤΩΝ 820.000 ΕΥΡΩ, ΣΤΙΣ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ!

Στέλιος Στρατιάδης
Στο προσκήνιο επανέρχεται η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον Όλυμπο στις 2 Οκτωβρίου, καθώς στις αναφορές για την πεζοπορία του περιλαμβάνεται ο Πέτρος Παπαπέτρου, το όνομα του οποίου βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο των εξελίξεων στο ελληνικό μπάσκετ.

Μια επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στον Όλυμπο, στις 2 Οκτωβρίου, επανέρχεται στην επικαιρότητα με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από την έρευνα για τους φερόμενους ως στημένους αγώνες στο ελληνικό μπάσκετ.
Εκείνη την ημέρα, ο πρωθυπουργός πραγματοποίησε πεζοπορία από τη θέση Πριόνια έως την Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου, συνοδευόμενος από πολίτες και επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες για τη συγκεκριμένη επίσκεψη, μεταξύ των προσώπων που συνάντησε ήταν και ο Πέτρος Παπαπέτρου, διευθυντής της Διεύθυνσης Δασών Πιερίας. Και δεν πρόκειται για… συνωνυμία. Ναι, είναι ο Πέτρος Παπαπέτρου που κατονομάζεται επίσης στα δημοσιεύματα για τις συλλήψεις που συνδέονται με τη δικαστική έρευνα στο ελληνικό μπάσκετ!
Κατά τη διάρκεια της πεζοπορίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συζήτησε με τους συμμετέχοντες, όπως και με τον ίδιο τον Παπαπέτρου με τον οποίο και συναντήθηκε, για την προστασία του φυσικού πλούτου του Ολύμπου, την ανάδειξη της περιοχής και τις δυνατότητες ήπιας ανάπτυξης με σεβασμό στο περιβάλλον.
Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε μόλις 19 ημέρες πριν από τις πληροφορίες για τις συλλήψεις στο ελληνικό μπάσκετ.

ΤΑ «ΧΡΥΣΑ» ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΤΩΝ ΓΑΛΑΖΙΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ: ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΗΣ ΝΔ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΤΙ ΤΩΝ 780.000 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΕΛΚ

Ένα ακόμη σκάνδαλο με πρωταγωνιστές πρόσωπα του γαλάζιου κομματικού μηχανισμού έρχεται στο φως, αυτή τη φορά από τις Βρυξέλλες. Στο επίκεντρο, συμβάσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, εταιρείες συμβούλων και μια υπόθεση που ερευνάται από τις ευρωπαϊκές αρχές.

Ο κατάλογος των υποθέσεων που εκθέτουν το κυβερνητικό στρατόπεδο της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται να μην έχει τέλος. Αυτή τη φορά, το ενδιαφέρον στρέφεται στις Βρυξέλλες, όπου, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του ερευνητικού μέσου Follow the Money, σε συνεργασία με το ελληνικό Inside Story και τη γερμανική Süddeutsche Zeitung, δύο πρόσωπα με μακρά διαδρομή στον επικοινωνιακό και πολιτικό μηχανισμό της ΝΔ βρίσκονται στο μικροσκόπιο των ευρωπαϊκών ελεγκτικών αρχών.

Πρόκειται για τον Γεράσιμο («Τζέρι») Ζαγορίτη, πρώην συνεργάτη ευρωβουλευτών της ΝΔ, ο οποίος δραστηριοποιείται μέσω της βελγικής εταιρείας Campaign Lab, και τον Έρικ Θανόπουλο Παρκς, επί σειρά ετών σύμβουλο επικοινωνίας της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, μέσω της κυπριακής εταιρείας HD Heavyweight.

Συμβάσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι δύο εταιρείες φέρονται να έλαβαν περίπου 570.000 ευρώ, στο πλαίσιο συμβάσεων που συνδέονται με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), ενώ το συνολικό ύψος της υπό διερεύνηση υπόθεσης εκτιμάται στις 780.000 ευρώ.

Οι συμβάσεις υπογράφηκαν την περίοδο που ο Θανάσης Μπακόλας ανέλαβε τη θέση του γενικού γραμματέα του ΕΛΚ. Πρώην εργαζόμενοι φέρονται να αμφισβήτησαν το ύψος των αμοιβών, ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρεται να ενέκρινε τελικά μόνο μέρος των σχετικών δαπανών.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) ερευνούν την υπόθεση, η οποία εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση των χρημάτων, τις διαδικασίες ανάθεσης των συμβάσεων και το κατά πόσο οι υπηρεσίες που τιμολογήθηκαν δικαιολογούσαν τα ποσά που καταβλήθηκαν.

Το πέπλο της αδιαφάνειας

Την ίδια ώρα,

Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ, ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΛΩΡΙΔΗΣ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ «ΦΛΕΒΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ» ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΡΑΠΕΜΦΘΗΚΕ ΣΕ ΔΙΚΗ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΚΑΚΟΥ!

Όταν η Δικαιοσύνη αγγίζει συγγενείς κυβερνητικών στελεχών, κάποιοι από τους κορυφαίους λειτουργούς της θυμούνται ξαφνικά τη διαφθορά. Όταν, όμως, πρόκειται για υποθέσεις που εκθέτουν την κυβέρνηση, η επίκληση της δικαστικής ανεξαρτησίας γίνεται το βολικό καταφύγιο της σιωπής.

Φαίνεται πως δεν υπάρχει πλέον κανένα όριο στην υποκρισία των κορυφαίων θεσμικών παραγόντων. Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Φλωρίδης, αδελφός του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη, παρεμβαίνει δημόσια, μέσα από άρθρο του στην Καθημερινή, σε μια δικαστική υπόθεση που βρίσκεται σε εξελιξη, κάνοντας λόγο για «φλέβα διαφθοράς» και «κατασκευασμένες δικαστικές κρίσεις».

Και ποια είναι η αφορμή αυτής της καταγγελίας; Το γεγονός ότι δικαστικά συμβούλια, από το Πρωτοδικείο έως τον Άρειο Πάγο, αποφάσισαν την παραπομπή σε δίκη του γιου του Τάκη Θεοδωρικάκου, σε μια υπόθεση ναρκωτικών μαζί με αστυνομικούς που φέρονται να εμπλέκονται σε απόπειρα συγκάλυψης της υπόθεσης.(Ας προσπεράσουμε το γελοίο του πράγματος, ότι δηλαδή οι μπάτσοι, δηλαδή, οργάνωσαν ολόκληρη επιχείρηση και να συλλαμβάνουν κάποιους πιτσιρικάδες γιατί είχαν κάποια γραμμάρια “μαύρο”. Η υπόθεση όμως ήταν πιασάρικη αφού εμπλεκόταν γιο υπουργού)

Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι ο ίδιος ο Βασίλειος Φλωρίδης είχε χειριστεί την υπόθεση στο στάδιο της αναίρεσης, προτείνοντας την απαλλαγή των εμπλεκομένων. Η πρότασή του απορρίφθηκε ομόφωνα. Και τώρα, αντί να σεβαστεί την απόφαση των δικαστικών συμβουλίων, επιλέγει να καταγγείλει δημόσια τις κρίσεις τους, αφήνοντας βαριές αιχμές περί διαφθοράς.

Ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές, σχολιάζοντας την :σοκαριστική, όπως την χαρακτηρίζει που έκανε με το άρθρο του «Φλέβα διαφθοράς στη Δικαιοσύνη», ο ανώτατος δικαστικός του θυμίζει τι συνέβη στην υπόθεση των υποκλοπών και πόση διαφθορά υπάρχει στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου με τις πλήρως αναιτιολόγητες εισαγγελικές διατάξεις και τις οφθαλμοφανείς υποχωρήσεις και εκπτώσεις. 

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης. Όταν η Δικαιοσύνη τους αγγίζει συγγενή ενός υπουργού της Νέας Δημοκρατίας,

ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΣ-ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ “ΨΑΡΕΥΕΙ”… ΕΥΡΩ: 200.000€ ΑΠΟ ΚΟΝΔΥΛΙΑ ΑΛΙΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΥΛΚΟΥΔΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΓΙΩΤ!

Το πάρτι με το δημόσιο και ευρωπαϊκό χρήμα από τις «γαλάζιες ακρίδες» του καθεστώτος Μητσοτάκη δεν έχει πλέον ούτε φρένο, ούτε ίχνος ντροπής. Όπως αποκαλύπτει με ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ η «Εφημερίδα των Συντακτών», ο βουλευτής Πιερίας της Νέας Δημοκρατίας και γραμματέας της Βουλής, Σπύρος Κουλκουδίνας, κατάφερε να τσεπώσει «ζεστό» ευρωπαϊκό χρήμα ύψους 200.000 ευρώ.

Το πιο εξοργιστικό στην περίπτωσή του είναι ότι αυτά τα χρήματα αυτά προέρχονταν από ειδικά ευρωπαϊκά κονδύλια (πρόγραμμα CLLD/LEADER) που προορίζονταν αποκλειστικά για τη στήριξη της παράκτιας αλιείας και των φτωχών ψαράδων που αφανίζονται από το κόστος των καυσίμων! Αντί όμως να στηριχθούν οι άνθρωποι του μόχθου, τα λεφτά κατέληξαν στη μονοπρόσωπη ΙΚΕ του «άριστου» βουλευτή, η οποία ιδρύθηκε το 2023 με κεφάλαιο ακριβώς ίσο με το ποσό της επιδότησης. Σκοπός της εταιρείας η ενοικίαση πολυτελών τουριστικών σκαφών αναψυχής στην Πιερία!!!

Ο κ. Κουλκουδίνας, ο οποίος είναι φαρμακοποιός και προφανώς δεν έχει καμία σχέση με το ψάρεμα και τα δίχτυα, είναι ο ίδιος άνθρωπος που πριν λίγο καιρό κουνούσε το δάχτυλο στον λαό από το Κανάλι της Βουλής. Ήταν αυτός που δήλωνε με απίστευτο θράσος ότι η οικονομία αντέχει, επειδή «η Συγγρού είναι γεμάτη αυτοκίνητα», συμπληρώνοντας προκλητικά πως όποιος δεν έχει 10 ευρώ για βενζίνη «να παίρνει λεωφορείο»!

Φυσικά ο ίδιος δεν πρόκειται να στριμωχτεί ποτέ σε λεωφορείο. Πέρα απ’ τα βουλευτικά του προνόμια, με 200.000 ευρώ «καπετανιλίκι» από τις τσέπες των ψαράδων, η ζωή στο «Ελλάδα 2.0» είναι πράγματι πανέμορφη!

Η λεηλασία των πόρων που ανήκουν στην εργαζόμενη κοινωνία για να χρηματοδοτούνται οι προσωπικές επιχειρήσεις των κυβερνητικών στελεχών αποτελεί το DNA της δεξιάς παράταξης.

Η ξεδιαντροπιά τους έχει χτυπήσει για άλλη μια φορά ταβάνι.

Παρακολουθείς τέτοιες καταστάσεις και αναρωτιέσαι αν έχουμε στελέχη που στηρίζουν την κυβέρνηση ή βρισκόμαστε μπροστά σε μια συμμορία των αρπακτικών!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΛΑΚΤΙΣΜΑ

Μας δουλεύουν οι Αλβανοί για την ΑΟΖ, οι Βούλγαροι με τα κειμήλια, οι Τούρκοι με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, οι Αιγύπτιοι με το Σινά

Του Μανώλη Κοττάκη

Η Λιβύη και η Αίγυπτος ήταν παραδοσιακά δύο χώρες με τις οποίες οι σχέσεις μας ήταν στο παρελθόν τόσο στέρεες και είχαν τέτοιο βάθος, ώστε οι αξιωματικοί τους στο πολεμικό ναυτικό και στον στρατό ξηράς εκπαιδεύονταν στην ημετέρα Σχολή Ευελπίδων.

Αυτό που έγινε προχθές λοιπόν με την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Βεγγάζης και αυτό που επίκειται με την απώλεια της κυριότητας 15 αιώνων στο Σινά αύριο μεθαύριο ξεπερνούν κατά πολύ την ουσία των θεμάτων -είναι αναμφισβήτητα μεγάλες εθνικές ήττες-, πρόκειται για διακύβευμα κατά πολύ μεγαλύτερο: Για το πόσο υπολογίζουν οι παλιοί φίλοι το μπόι μας. Για το πώς αξιολογούν οι σύμμαχοι το «κύρος» μας. Η απάντηση είναι λυπηρή: Καθόλου πλέον. Μας κοροϊδεύουν ανοικτά. Μας περιπαίζουν. Κάνουν πλάκα.

Ο υπουργός Εξωτερικών υπερηφανευόταν μέχρι προσφάτως ότι οι Λίβυοι αναγνωρίζουν την ελληνική μέση γραμμή με τα οικόπεδα των γεωτρήσεων που ανακοίνωσαν, ενώ ήταν υπερήφανος που είχαν αρχίσει οι… συνομιλίες μαζί τους σε επίπεδο υφυπουργών για την οριοθέτηση ΑΟΖ και θαλάσσιων ζωνών. Εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι οι Λίβυοι προσέγγιζαν τις συνομιλίες με την ελληνική αντιπροσωπία υπό την υφυπουργό Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου με φιλοπαίγμονα διάθεση ως χρόνο αναψυχής.

Κέρδιζαν χρόνο,

ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ ΣΤΟ ΨΙΛΟ ΚΑΙ ΟΙ… ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ

Τριάντα χρόνια στο διπλωματικό ρεπορτάζ, τέτοιο ξεφτιλίκι, όσο κι αν το ψάχνω, δεν μπορώ να θυμηθώ…

Λοιπόν, κρατηθείτε: Οχι μία, όχι δύο, αλλά… είκοσι τέσσερις ολόκληρες, δημόσια τεκμηριωμένες, συναντήσεις σε επίπεδο υπουργών και πρωθυπουργού καταγράφονται τα τελευταία χρόνια μεταξύ των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και της οικογένειας Χαφτάρ, δηλαδή του «πολέμαρχου» με τη φανταχτερή στολή και τα παράσημα, αλλά και των δύο γιων του με τα γαμπριάτικα κοστούμια και τις σινιέ γραβάτες που υποδύονται τους επικεφαλής των νόμιμων Αρχών της Ανατολικής Λιβύης.

Αυτές οι συναντήσεις είναι οι καταγεγραμμένες και πιθανόν οι πιο ουσιαστικές. Γιατί υπάρχουν κι άλλες που δεν αξίζει να αναφέρουμε, όπως η ηρωική μετάβαση του υφυπουργού «θεμάτων οικονομικής διπλωματίας» Χάρη Θεοχάρη τον περασμένο Ιανουάριο στη Βεγγάζη, ως επικεφαλής ομάδας… επενδυτών, η κωμικοτραγική περιπέτεια του ταλαίπωρου Θάνου Πλεύρη και των άλλων Ευρωπαίων που εκδιώχθηκαν με τις κλοτσιές από το αεροδρόμιο προτού καν πατήσουν στο έδαφος, επειδή ο… στρατάρχης ήταν λίγο άκεφος, τις συνομιλίες του Ελληνα γενικού πρόξενου με αξιωματικούς των τοπικών Αρχών που βαριόντουσαν και έβλεπαν ταυτόχρονα ποδόσφαιρο και φυσικά τα θρυλικά τραπεζώματα στα Βλάχικα της Βάρης με συμμετοχή στελεχών… ευαίσθητης υπηρεσίας, τάχα μου, «για να ελέγξουμε το Μεταναστευτικό».

Αν σε όλες αυτές τις επαφές προσθέσουμε και εκείνες που έγιναν με τις Αρχές της «νόμιμης» κυβέρνησης της Τρίπολης, εκείνης δηλαδή που μας πρωτοξεφούρνισε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, και του σημερινού πρωθυπουργού Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά,

ΔΥΟ ΛΑΟΠΛΑΝΟΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ…

Του Strange Attractor

Η σύγχρονη πολιτική ιστορία της μπανανίας μας (που δεν βγάζει καν μπανάνες, αν και κάποιοι επιδοτούνται αδρά γι’ αυτές)  έχει προσφέρει πολλές αφορμές για προβληματισμό, αλλά δύο περιπτώσεις ξεχωρίζουν για τον τρόπο με τον οποίο η πολιτική επικοινωνία μπορεί να μετατρέψει τις προσδοκίες σε εξουσία, και το τίποτα να γίνει κυρίαρχο.

Ο Αλέξης, το γελαστό παιδί, που εμφανίστηκε ως ο ανατρεπτικός εκφραστής της Αριστεράς, ο ημιμαθής Τσε Παπάρα των Βαλκανίων, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο ανέμελος γόνος, που επένδυσε (με μπόλικα χρήματα των φορολογουμένων) στην εικόνα του (δήθεν) τεχνοκράτη εγγυητή της (δήθεν) σταθερότητας.

Διαφορετικές αφετηρίες, διαφορετικά συνθήματα, αλλά ένα κοινό ερώτημα… πόσο απέχει τελικά η πολιτική βιτρίνα από την κυβερνητική πραγματικότητα;

Ή αλλιώς, πόσο χαχόλοι είμαστε όλοι εμείς οι ψηφοφόροι της Γρεκίας;

Ο πρώτος πούλησε την ελπίδα.

Ο δεύτερος πουλάει τη σταθερότητα…

Και στις δύο περιπτώσεις, ο μελανιασμένος πολίτης καλείται να αναρωτηθεί τι ακριβώς αγόρασε. Τι έγινε ρε παιδιά; Αναρωτιέται…

Ο Αλέξης  ανέβηκε στην εξουσία ως εκπρόσωπος μιας (αγανακτισμένης) καλομαθημένης γενιάς, που γαλουχήθηκε στο «λεφτά υπάρχουν», και η οποία δεν μπορούσε να αντιληφτεί το τι έγινε και ξαφνικά η χώρα κινδύνευε με την απόλυτη χρεοκοπία.

Υποσχόταν λοιπόν να σκίσει τα μνημόνια, να τσακίσει τους «κακοί κσαίνοι τοκογλύφοι», να στείλει αδιάβαστη τη «μαντάμ Μέρκελ», να ανατρέψει τους συσχετισμούς στην Ευρώπη, και να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια μιας κοινωνίας εξαντλημένης από τη λιτότητα.

Με πολιτικό κεφάλαιο την αγανάκτηση,

ΌΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΗΣ ΔΑΠ «ΣΤΟΛΙΖΟΥΝ» ΤΟΝ ΆΔΩΝΙ!

Φαίνεται πως ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν έχει πλέον να αντιμετωπίσει μόνο τους πολιτικούς του αντιπάλους, αλλά και ανθρώπους που προέρχονται από τα ίδια τα σπλάχνα της δεξιάς παράταξης και δεν δείχνουν καμία διάθεση να καταπιούν αμάσητη την κυβερνητική προπαγάνδα.

Απολαυστικό πολιτικό «χαστούκι» δέχτηκε ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας από τον Αθανάσιο Μπέλτσο, ένα παλιό στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ, με μακρά διαδρομή στις οργανώσεις της γαλάζιας νεολαίας. Ο Μπέλτσος, που έχει διατελέσει Αναπληρωτής Γραμματέας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΤΕΙ, Γραμματέας Οργανωτικού και Γραμματέας Αθηνών της παράταξης, καθώς και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ, δεν μάσησε τα λόγια του όταν αποφάσισε να σχολιάσει τον Άδωνι.

Και το έκανε με τρόπο που δύσκολα περνά απαρατήρητος. Δεν πρόκειται για κάποιον που μπορεί να κατηγορηθεί ότι βρίσκεται παραδοσιακά απέναντι από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά για έναν άνθρωπο που γνωρίζει από πρώτο χέρι τους μηχανισμούς, τις νοοτροπίες και τις διαδρομές της δεξιάς παράταξης.

Το ενδιαφέρον, επομένως, δεν βρίσκεται μόνο στους χαρακτηρισμούς που επιφύλαξε στον υπουργό. Βρίσκεται κυρίως στο γεγονός ότι η αποδόμηση του Άδωνι έρχεται από έναν άνθρωπο με τέτοιο κομματικό παρελθόν. Όταν ακόμη και παλιά στελέχη της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ αισθάνονται την ανάγκη να πάρουν αποστάσεις από τη ρητορική και τη συμπεριφορά ενός από τα πιο προβεβλημένα στελέχη της κυβέρνησης, τότε το πρόβλημα δεν μπορεί να αποδοθεί απλώς σε μια αντιπολιτευτική εμμονή.

Ο Άδωνις έχει καταφέρει να μετατρέψει την πολιτική αντιπαράθεση σε μόνιμη τηλεοπτική παράσταση, με κραυγές, ειρωνείες, προσωπικές επιθέσεις και την ακλόνητη πεποίθηση ότι μπορεί να εμφανίζεται ως τιμητής των πάντων. Μόνο που αυτή η επικοινωνιακή συνταγή δεν πείθει τους πάντες — ούτε καν μέσα στον χώρο από τον οποίο ο ίδιος αντλεί την πολιτική του δύναμη.

Και κάπως έτσι, ο υπουργός που συνηθίζει να μοιράζει μαθήματα πολιτικής και ηθικής βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να δέχεται τα ανάλογα σχόλια από ανθρώπους που κάποτε βρίσκονταν στην ίδια παράταξη.

Όταν σε «στολίζουν» οι πολιτικοί σου αντίπαλοι, μπορείς να το βαφτίσεις κομματική αντιπαράθεση. Όταν όμως σε περιποιούνται οι παλιοί σύντροφοι της δικής σου παράταξης, το πράγμα αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Και κάτι άσχετο μ’ αυτό που σχολιάζουμε αλλά έχει το ενδιαφέρον του. Πρόκειται για μια συζήτηση που άνοιξε μετά μια μυστική συνάντηση στην Αθηναϊκή Λέσχη στην οποία συμμετείχε και ο Α. Γεωργιάδης.

ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: «ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ Η ΑΣΤΑΘΕΙΑ;» – Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Αν κάποιος ήθελε μια πρώτη γεύση από την προεκλογική τακτική που ετοιμάζει η Νέα Δημοκρατία, η συνέντευξη της Ντόρας Μπακογιάννη στον ΣΚΑΪ ήταν αποκαλυπτική. Το βασικό μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: ή ψηφίζετε Μητσοτάκη ή σας περιμένει η αστάθεια! Ένα γνώριμο εκβιαστικό δίλημμα, με το οποίο η κυβερνητική παράταξη επιχειρεί να μετατρέψει τον φόβο σε εκλογικό επιχείρημα και να εμφανίσει την παραμονή της στην εξουσία ως τη μοναδική ασφαλή επιλογή για τη χώρα.

Η κυρία Μπακογιάννη εκτίμησε, μάλιστα, ότι η αυτοδυναμία της Ν.Δ. «δεν απέχει πολύ», ποντάροντας στην υποτιθέμενη διάθεση των πολιτών να μη διακινδυνεύσουν τα «κεκτημένα» τους μέσα σε μια μεγάλη διεθνή κρίση. Μόνο που εδώ υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που η κυβερνητική επιχειρηματολογία προσπαθεί να προσπεράσει: ποια ακριβώς κεκτημένα έχουν να υπερασπιστούν οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και τα λαϊκά νοικοκυριά;

Τις συνεχείς ανατιμήσεις στα τρόφιμα και στα είδη πρώτης ανάγκης; Τα ενοίκια που έχουν γίνει απλησίαστα; Τους μισθούς που εξαντλούνται πολύ πριν τελειώσει ο μήνας; Την εργασιακή ανασφάλεια και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών; Για εκατομμύρια ανθρώπους, η καθημερινότητα δεν μοιάζει με διαφύλαξη κεκτημένων, αλλά με έναν διαρκή αγώνα για να βγει ο μήνας.

Η Ντόρα Μπακογιάννη αναγνώρισε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ακρίβειας, έσπευσε όμως να το εντάξει στο πλαίσιο των διεθνών εξελίξεων. Η διεθνής κρίση, βέβαια, είναι μια υπαρκτή πραγματικότητα. Δεν αποτελεί, όμως, μαγικό άλλοθι που εξαφανίζει τις κυβερνητικές ευθύνες για τη φορολογική πολιτική, την ενεργειακή αγορά, τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και τις επιλογές που καθορίζουν το ποιος πληρώνει το κόστος μιας κρίσης και ποιος προστατεύει τα κέρδη του.

Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει διεθνής αναταραχή. Είναι ποιος καλείται να πληρώσει τον λογαριασμό. Και η μέχρι τώρα κυβερνητική πολιτική έχει δώσει επανειλημμένα την απάντησή της: τα λαϊκά στρώματα καλούνται να προσαρμοστούν, να περιορίσουν τις ανάγκες τους και να συμβιβαστούν με την ακρίβεια, ενώ η επίκληση της σταθερότητας επιστρατεύεται κάθε φορά που η κοινωνική δυσαρέσκεια απειλεί να μετατραπεί σε πολιτικό κόστος.

Το «Μητσοτάκης ή αστάθεια;» δεν είναι, λοιπόν, κάποιο καινούργιο πολιτικό εύρημα. Είναι η παλιά συνταγή του εκβιασμού με διαφορετικό περιτύλιγμα. Όταν μια κυβέρνηση δυσκολεύεται να πείσει με το έργο της,

ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ: «Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ, ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΣ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΡΕΤΑΛΙΑ»

Η πρόβλεψη για το ποσοστό Τσίπρα και η αναφορά στονΜητσοτάκη  

Την άποψη ότι ο Αλέξης Τσίπρας δημιούργησε ένα «ιδιωτικό κόμμα», συγκεντρώνοντας «όλα τα πολιτικά ρετάλια», εξέφρασε ο Νίκος Καρανίκας, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης Status FM 107.7.

«Ο Τσίπρας έχει κάνει τον εαυτό του προϊόν, πουλάει τον εαυτό του δεξιά και αριστερά κι ό,τι πιάσει», ανέφερε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, έθεσε το ερώτημα: «Δηλαδή είναι αξιόπιστος αυτός με το μόρφωμά του, που είναι ιδιωτικής χρήσης, και είναι αναξιόπιστο το ΠΑΣΟΚ;»

Αναφερόμενος στο ΠΑΣΟΚ, ο κ. Καρανίκας σημείωσε ότι το κόμμα θα συνεχίσει να υπάρχει είτε με τον Νίκο Ανδρουλάκη είτε χωρίς αυτόν, καθώς, όπως είπε, πρόκειται για έναν ιστορικό πολιτικό σχηματισμό με κοινωνικές ρίζες.

«Είναι ένα ιστορικό κόμμα. Έχει κοινωνικές διεργασίες. Λειτούργησε και υπήρξε. Έχει κοινωνικό ιστό δίπλα του. Διαφωνώ μαζί του αλλά έχει», δήλωσε.

Η πρόβλεψη για το ποσοστό Τσίπρα και η αναφορά στον Μητσοτάκη

Ο Νίκος Καρανίκας εκτίμησε ακόμη ότι το 8% θα αποτελούσε μεγάλη επιτυχία για τον Αλέξη Τσίπρα στις επόμενες εκλογές.

«Μέχρι τις εκλογές, το 8% θα είναι μεγάλη επιτυχία για τον Τσίπρα. Σκόραρε ο Μητσοτάκης, και τώρα (ο Τσίπρας) θα πρέπει να εκτεθεί ένα επτάμηνο λέγοντας αρλούμπες», ανέφερε.

Κλείνοντας, σχολίασε την αντιπολίτευση που ασκεί η ΕΛ.ΑΣ., υποστηρίζοντας ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίζεται ως η λιγότερο κακή επιλογή.

«Έχει βασική ευθύνη ο Τσίπρας που ο Μητσοτάκης φέγγει ως το Έβερεστ!», κατέληξε.

«ΠΥΛΩΝΑΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ» Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ – ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΣ ΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΓΥΡΩ ΣΟΥ!

«Σε μία εποχή που πολλές ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα κοινωνικής αναταραχής, η Ελλάδα παραμένει μια χώρα πυλώνας σταθερότητας».

Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη, σήμερα στο Λαύριο,  θα μπορούσε να προκαλέσει γέλιο, αν δεν αποτελούσε τόσο χαρακτηριστικό δείγμα της κυβερνητικής αντίληψης για την πραγματικότητα. Την ώρα που η κοινωνική οργή ξεχειλίζει σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, ο πρωθυπουργός παρουσιάζει την Ελλάδα ως νησίδα σταθερότητας. Μόνο που το ερώτημα είναι: σταθερότητα για ποιον και με ποιο τίμημα;

Γιατί η κοινωνική ηρεμία που επικαλείται η κυβέρνηση δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη κοινωνική ευημερία. Μπορεί να συνυπάρχει με την οικονομική ασφυξία των λαϊκών νοικοκυριών, την ανασφάλεια των εργαζομένων, την απαξίωση των δημόσιων υπηρεσιών και την οργή για σκάνδαλα που διαβρώνουν την εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Κι αν οι δρόμοι δεν βρίσκονται καθημερινά σε αναβρασμό, αυτό δεν σημαίνει πως εξαφανίστηκαν οι αιτίες της δυσαρέσκειας. Η σιωπή δεν είναι πάντοτε συναίνεση, όπως και η απουσία μιας μεγάλης κοινωνικής έκρηξης δεν αποτελεί πιστοποιητικό επιτυχίας μιας κυβέρνησης.

Η Ελλάδα γνώρισε τεράστιες κινητοποιήσεις για το έγκλημα των Τεμπών, με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να απαιτούν δικαιοσύνη και να αμφισβητούν την κυβερνητική διαχείριση. Το γεγονός ότι οι κινητοποιήσεις δεν διατηρούν διαρκώς την ίδια ένταση δεν σημαίνει ότι εξαφανίστηκαν τα ερωτήματα, οι ευθύνες και η κοινωνική δυσπιστία που τις πυροδότησαν.

Την ίδια στιγμή, οι αποκαλύψεις για τις υποκλοπές, οι υποθέσεις διαφθοράς και η διαρκής αντιπαράθεση γύρω από τη λειτουργία των κρατικών θεσμών έχουν διαμορφώσει ένα πολιτικό περιβάλλον που δύσκολα συμβιβάζεται με την εικόνα μιας χώρας θεσμικής κανονικότητας.

Αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κάθε λόγο να επιλέγει τη δική του οπτική γωνία. Όταν η κυβέρνηση μετρά την «επιτυχία» με δείκτες που δεν αποτυπώνουν την κοινωνική πραγματικότητα,

ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΠΑΝΤΩΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΟΙ ΔΕΞΙΟΙ.

Γράφει ο mitsos175

Κοράκια! Αυτή είναι η ονομασία όσων παίρνουν την περιουσία εκείνων που δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους. Κάθε κυβέρνηση κάνει πλάτες στα κοράκια.
Αλλαγές στις διαδικασίες ρύθμισης των «κόκκινων» δανείων φέρνει το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το οποίο προβλέπει ταχύτερους πλειστηριασμούς σε περίπτωση αθέτησης συμφωνιών.

«Κεντρική αλλαγή αποτελεί η πρόβλεψη ότι οι συμβάσεις διμερούς ρύθμισης οφειλών θα αποκτούν ισχύ εκτελεστού τίτλου. Αυτό σημαίνει ότι, εφόσον ο δανειολήπτης δεν τηρήσει τις υποχρεώσεις του, οι πιστωτές θα μπορούν να προχωρούν σε διαδικασίες κατάσχεσης και πλειστηριασμού χωρίς προηγούμενη έκδοση διαταγής πληρωμής.
Η ρύθμιση περιλαμβάνεται στο άρθρο 231 του νομοσχεδίου και επεκτείνει στις διμερείς συμφωνίες αντίστοιχες προβλέψεις που ισχύουν ήδη στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό.
Νομικοί εκφράζουν προβληματισμό για τον περιορισμό των δυνατοτήτων δικαστικής άμυνας των οφειλετών, καθώς η παράκαμψη της διαταγής πληρωμής στερεί τη δυνατότητα άσκησης ανακοπής κατά του συγκεκριμένου τίτλου».

Οπότε θα έχουμε πιο γρήγορα επομένως και περισσότερους πλειστηριασμούς. Λένε ως δήθεν προστατεύεται η πρώτη κατοικία. Τρίχες! Η πρώτη κατοικία δε βγαίνει στον πλειστηριασμό εφόσον υπάρχουν άλλα ακίνητα να βγουν. Αν όμως δεν υπάρχουν ή δε φτάσουν τότε το σπίτι το παίρνουν οι κόρακες, που ως γνωστόν είναι κατάμαυροι και όχι κόκκινοι.

Όλα τα υπόλοιπα είναι για να γλυκάνουν το πικρό ποτήρι που κερνάνε τους χρεοκοπημένους.

Στο εννεάμηνο του 2026, περίπου 6.300 ακίνητα άλλαξαν χέρια συνολικά στην Ελλάδα. Από το σύνολο αυτό, οι 3.317 αφορούσαν κατοικίες.
Γιατί δεν υπάρχουν μεγάλες αντιδράσεις; Γιατί έχουν πείσει τους ανθρώπους που χάνουν τα σπίτια τους πως φταίνε οι ίδιοι κι όχι οι πολιτικές που ευνοούν τις τράπεζες.

Η περιουσία είναι ιερή μόνο αν σπάσει κάποιο τζάμι στις διαδηλώσεις, όταν τα παίρνουν οι τοκογλύφοι,