Η ΙΤΕΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΗ «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ»

Στον τόπο του  καλοκαιριού, στον τόπο μας την Ιτέα, η ετήσια γιορτή της πόλης μας έχει κάτι το μαγικό. 

Παραμονή του Σωτήρος. 

Την ώρα που η πρώτη δροσιά διώχνει το λιοπύρι της αυγουστιάτικης μέρας, η κίνηση παίρνει γρήγορα χρώμα εορταστικό με τον κόσμο να προσέρχεται στην εκκλησία για να ακολουθήσει την λιτανεία της εικόνας.

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρα δεσπόζει στο κέντρο της πόλης μας.

Η ανέγερση του ναού, που είναι πολιούχος της παραλιακής πόλης της Φωκίδας, ξεκίνησε το 1890.

Η Εικόνα της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στην Ιτέα πιστεύεται πως είναι θαυματουργή και δέχεται κάθε χρόνο χιλιάδες τάματα πιστών.

Ο ναός είναι μεγαλόσχημος, και αν και βρίσκεται ανάμεσα στα σπίτια και τα κτήρια της Ιτέας ξεχωρίζει στο τοπίο της πόλης.

Δύο καμπαναριά και ένας τρούλος συνθέτουν το εξαιρετικά μεγαλοπρεπές κτήριο του ναού τηςΜεταμόρφωσης του Σωτήρα στην Ιτέα, που είναι στολισμένος με τοιχογραφίες και στο εξωτερικό του.

Το ρολόι που κοσμεί το ένα καμπαναριό της εκκλησίας,

σημαίνει τις ώρες αδιάκοπα για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης.

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρα στην Ιτέα γιορτάζει κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου.

Την παραμονή της γιορτής, μετά το πέρας του Εσπερινού θα γίνει και φέτος η Λιτανεία του Σωτήρα στην Ιτέα,
στην παραλία της πόλης.

Πλήθος πιστών και σύσσωμο το ιερατείο της Φωκίδας συμμετέχουν στις μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις.

"ΜΟΝΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΕΙΣ ΘΕΣ ΕΝΑ 3ΩΡΟ" !!!

 

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ: ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΟΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΤΩΣΗ

Η «ανάπτυξή» τους τελειώνει εκεί που αρχίζει η ζωή του λαού

Υπάρχουν στιγμές που οι αριθμοί μιλούν πιο δυνατά από οποιοδήποτε κυβερνητικό αφήγημα. Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όπως παρουσιάζονται στο Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων της Alpha Bank, καταρρίπτουν με πάταγο το παραμύθι της δήθεν «ισχυρής ελληνικής οικονομίας».

Η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση της Ευρωζώνης ως προς το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα ανά κάτοικο. Μόνο η Λετονία βρίσκεται χαμηλότερα. Και αν κάποιος πίστευε ότι πρόκειται για μια μεμονωμένη αρνητική επίδοση, η πραγματικότητα είναι ακόμη πιο αποκαρδιωτική: στον δείκτη του διάμεσου πλούτου των νοικοκυριών η χώρα μας βρίσκεται πέμπτη από το τέλος, αφήνοντας πίσω μόνο την Εσθονία, τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Κροατία.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της Ελλάδας που προσπαθούν να κρύψουν πίσω από τους πανηγυρισμούς για τους ρυθμούς ανάπτυξης, τα χρηματιστηριακά ρεκόρ και τις τουριστικές επιδόσεις. Δεκαπέντε και πλέον χρόνια μετά το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, ύστερα από αλλεπάλληλα μνημόνια, ατελείωτη λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις και διαρκή αφαίμαξη των λαϊκών εισοδημάτων, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι συνεχίζουν να πληρώνουν τον λογαριασμό.

Το διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώνεται, οι μισθοί εξανεμίζονται πριν τελειώσει ο μήνας, η ακρίβεια μετατρέπει ακόμη και τα βασικά αγαθά σε πολυτέλεια και η στέγη γίνεται άπιαστο όνειρο για χιλιάδες ανθρώπους. Την ίδια στιγμή, ο πλούτος συγκεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στα χέρια μιας οικονομικής ολιγαρχίας που βλέπει τα κέρδη της να εκτοξεύονται.

Αυτή δεν είναι μια «παροδική δυσκολία». Είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα ενός συστήματος που οργανώνει την οικονομία με γνώμονα την κερδοφορία του κεφαλαίου και όχι τις κοινωνικές ανάγκες. Είτε οι κυβερνήσεις αυτοχαρακτηρίζονται «δεξιές», είτε «κεντρώες», είτε «αριστερές», όταν υπηρετούν την ίδια στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, το αποτέλεσμα για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία είναι κοινό: περισσότερη φτώχεια, περισσότερη ανασφάλεια, λιγότερα δικαιώματα.

Οι αριθμοί της Eurostat και της ΕΚΤ δεν αποτελούν απλώς μια στατιστική καταγραφή. Είναι η αποτύπωση μιας κοινωνίας όπου,

BINTEO! ΓΕΛΟΥΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ...

Stelios Roukounakis
Ο άλλος κηδεύει τον πατέρα του και ειναι μες στην τρελή χαρά και στα γέλια με τον Κούλη μαζί αγκαλιά.
Σου λέει κληρονόμησα αλλά τόσα ακίνητα και τα έκανα πάνω απο 200.
Καιι ο μιστερ Μπίν πανηγυρίζει μαζί του..
Μπρός στο χρήμα ούτε τον πατέρα του δεν σέβονται..
Σκατοεβραίοι δυνάστες...

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΤΥΛΙΔΑΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ...

ΑΝΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πήγε πριν από λίγες ημέρες στα Ιωάννινα για να εγκαινιάσει ανακαινισμένα τουρκικά χαμάμ και τζαμιά και να μακαρίσει την παράδοση της πόλης στους Τούρκους το 1430 και τη λήψη προνομίων από τον… σουλτάνο! Αυτή η αδιανόητη ντροπή, που δεν θα είχε θέση ούτε σε διήγημα επιστημονικής φαντασίας, έγινε στην πραγματικότητα!

Συγκεκριμένα, ο κ. Τασούλας είπε: «Πέρασε αναίμακτα το φθινόπωρο του 1430 στα χέρια των Οθωμανών, γιατί διδαχθήκαμε από την άλωση της Θεσσαλονίκης, που είχε σφαγές και εξανδραποδισμούς και οι Γιαννιώτες φρόντισαν αυτά να τα αποφύγουν και τα απέφυγαν και πήραν προνόμια. Και δεν πήραν προνόμια μόνο οι Γιαννιώτες. Πήρε προνόμια και το Ζαγόρι».

Στη μακραίωνη πορεία του ελληνικού έθνους, ο εκάστοτε ηγέτης όφειλε να είναι θεματοφύλακας της εθνικής μνήμης, της αξιοπρέπειας και της αφοσίωσης στην ελευθερία. Το αυτό ισχύει και σήμερα. Η αποστολή του πολιτειακού ηγέτη δεν συνίσταται στην ωραιοποίηση της υποταγής, αλλά στη διατήρηση της εθνικής αυτοσυνειδησίας. Οταν, όμως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, επιλέγει να εγκωμιάσει δημόσια την παράδοση των Ιωαννίνων στους Οθωμανούς το 1430 ως δήθεν «σύνεση» που εξασφάλισε «προνόμια», τότε και διασύρεται το πρόσωπο και ευτελίζεται ο θεσμός.

Είναι η πρώτη φορά στα χρονικά του ελεύθερου ελληνικού κράτους που ο πρώτος πολίτης της χώρας εξυμνεί τη συνθηκολόγηση και την οικειοθελή παράδοση στον κατακτητή έναντι ανταλλαγμάτων. Ετι δε, το πλαίσιο μέσα στο οποίο εκστομίστηκαν αυτοί οι λόγοι αποκαλύπτει μια επικίνδυνη στάση. Στην καρδιά του Ιουλίου, την ίδια ακριβώς περίοδο που ο απανταχού Ελληνισμός αναστοχάζεται τις μαύρες μέρες της τουρκικής εισβολής του 1974 στην Κύπρο και θρηνεί τα τραγικά αποτελέσματα της κατοχής, ο κ. Τασούλας δεν έδωσε το «παρών» στο αρχιερατικό μνημόσυνο της Μητρόπολης Αθηνών για τους πεσόντες της Κύπρου. Επέλεξε να απουσιάζει. Προτίμησε να φωτογραφίζεται χαμογελαστός και καμαρωτός στα εγκαίνια ανακαινισμένων οθωμανικών χαμάμ και τζαμιών.

Η σκοπιμότητα πίσω από αυτή τη συμπεριφορά είναι ολοφάνερη: στέλνει σήμα υποταγής απευθυνόμενο προς την Αγκυρα,

ΑΛΛΑ ΕΛΕΓΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΩΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

ΚΕΡΒΕΡΟΣ

Μητσοτάκης ως αντιπολίτευση: «Ο άνεμος φυσούσε για όλους»... 

Μητσοτάκης ως κυβέρνηση: «Η φύση ξεπερνά κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό»... Είναι ο πιο αδίστακτος κωλοτούμπας τυμβωρύχος που έχει υπάρξει ποτέ!!!

ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΑΠΑΙΤΕΙ «ΣΕΒΑΣΜΟ», ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΕΧΕΙ ΠΟΔΟΠΑΤΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΕΝΝΟΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

Πριν από κάποιο καιρό ο Άδωνις Γεωργιάδης, στη Λέσβο, έβγαλε όλο το ακροδεξιό δηλητήριο που κουβαλά για το δημόσιο σύστημα Υγείας και τους ανθρώπους του. Αποκάλεσε τους υγειονομικούς «κάφρους», «ασήμαντα ανθρωπάκια» και τους προέτρεψε «να κάνουν καμιά δουλειά». Οι γιατροί και οι νοσηλευτές που κρατούν όρθια τα δημόσια νοσοκομεία μέσα σε δραματικές ελλείψεις προσωπικού, εξαντλητικές εφημερίες και χρόνια υποχρηματοδότηση, έγιναν στόχος χλευασμού και απαξίωσης από τον ίδιο τον πολιτικό τους προϊστάμενο.

Σήμερα, ο ίδιος άνθρωπος εμφανίζεται να επικαλείται τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα για να απαιτήσει «υποχρεωτικό σεβασμό» προς τον πολιτικό προϊστάμενο. Η ειρωνεία περισσεύει.

Η απάντηση του νευροχειρουργού Πέτρου Γ. Παπανικολάου είναι αποστομωτική. Δεν περιορίζεται σε μια προσωπική αντιπαράθεση. Θυμίζει ότι ο σεβασμός δεν επιβάλλεται με εγκυκλίους ούτε κατακτιέται με απειλές για ΕΔΕ. Κερδίζεται από τη στάση, τις πράξεις και την ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που υπηρετούν το δημόσιο σύστημα Υγείας.

Ο γιατρός αντιπαραθέτει συγκεκριμένες καταγγελίες για καθυστερήσεις στην προμήθεια κρίσιμου υγειονομικού υλικού και για επιλογές που, κατά την άποψή του, αποτυπώνουν στρεβλές προτεραιότητες στη διαχείριση δημόσιου χρήματος. Κυρίως, όμως, υπενθυμίζει κάτι που η κυβέρνηση φαίνεται να έχει ξεχάσει: δεν μπορείς επί μήνες να λοιδορείς τους υγειονομικούς ως «τεμπέληδες», «αχάριστους» ή «κάφρους» και στη συνέχεια να αξιώνεις από αυτούς άνευ όρων σεβασμό προς το πρόσωπό σου.

Η εξουσία συγχέει συχνά τον θεσμικό ρόλο με την προσωπική αυθεντία. Θεωρεί ότι η υπακοή είναι συνώνυμη της σιωπής και ότι κάθε δημόσια κριτική συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα. Όμως οι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ δεν είναι αυλικοί υπουργών. Είναι επιστήμονες και λειτουργοί που έχουν όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να μιλούν όταν βλέπουν το σύστημα να υποβαθμίζεται ή όταν γίνονται επιλογές που θέτουν σε κίνδυνο την ποιότητα της περίθαλψης.

Ο πραγματικός σεβασμός προς το δημόσιο σύστημα Υγείας δεν αποδεικνύεται με αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα ούτε με επίκληση πειθαρχικών διατάξεων. Αποδεικνύεται με επαρκή χρηματοδότηση,

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ, ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ? - ΛΑΚΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ: ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΑ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

Η ΖΩΗ, Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΚΑΙ Η 

ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ

«Δεν τραγούδησα απλώς την Ιστορία· κουβάλησα το βάρος της σαν οικογενειακό χρέος» είχε πει ο Λάκης Χαλκιάς, τεκμηριωμένα και καθολικά μία από τις πιο επιβλητικές, δωρικές και αδιαπραγμάτευτες μορφές του ελληνικού τραγουδιού.

Σε ένα μουσικό βιομηχανοποιημένο τοπίο που κατασκευάζεται στους θαλάμους ηχογράφησης και λειαίνεται στις γυαλιστερές επιφάνειες των μιντιακών μηχανισμών, ο Λάκης Χαλκιάς εκπροσώπησε (ως όφειλε) μια φωνητική και ηθική πάστα που δεν χρειάστηκε ποτέ το πρόσκαιρο χάδι των δημοσίων σχέσεων για να επιβιώσει.

Δέσμιος της γενεαλογίας του, το μέταλλο της φωνής του Χαλκιά σφυρηλατήθηκε πολύ πριν από την εφεύρεση των σύγχρονων μικροφώνων, φέροντας επάνω του ίζημα αιώνων αλλά και τον τόπο του. Την υγρασία του ηπειρώτικου τοπίου, το πέταγμα του κλαρίνου πάνω από τις χαράδρες του Βίκου και τον πικρό, αδιάκοπο βηματισμό της ελληνικής διασποράς.

Λάκης Χαλκιάς, Γιάννης Ρίτσος, Στέλιος Καζαντζίδης

Ο Λάκης Χαλκιάς, που περνά πλέον στην απέναντι όχθη της εγχώριας μουσικής μυθολογίας,

ΤΣΙΠΡΑΣ, ΑΠΟ «ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗΣ» ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ… ΣΕ ΕΠΙΣΗΜΟ ΖΩΟΔΟΤΗ ΤΗΣ ΝΔ

Γιώργος Καρβουνιάρης Πηγη www.topontiki.gr

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάθε δικαίωμα να ονειρεύεται μια δεύτερη πολιτική νιότη. Δεν έχει όμως κανένα δικαίωμα να παραποιεί την ιστορία και να μετατρέπει το ΠΑΣΟΚ σε βολικό μπαμπούλα, προκειμένου η Νέα Δημοκρατία να παίρνει ανάσα κάθε φορά που στριμώχνεται.

Το ΠΑΣΟΚ ήταν εδώ όταν ο κ. Τσίπρας ήταν ένας πολιτικά άφωνος βουλευτής των πίσω εδράνων. Ήταν εδώ όταν συγκρούστηκε με τη Δεξιά, όταν πλήρωσε βαρύ πολιτικό τίμημα για να μείνει η χώρα όρθια μέσα στην Ευρώπη, όταν έχτιζε το ΕΣΥ, την ΑΣΕΠ, τη Διαύγεια και δικαιώματα που σήμερα θεωρούνται δεδομένα. Και είναι εδώ σήμερα, η μόνη πολιτική δύναμη που καταφέρνει συστηματικά να φέρνει την κυβέρνηση Μητσοτάκη αντιμέτωπη με τις ευθύνες της σε διαφάνεια, θεσμούς και κοινωνικό κράτος.

Δεν είναι λοιπόν σύμπτωση ότι κάθε φορά που η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στα σχοινιά, ο κ. Τσίπρας στρέφει τα πυρά του στο ΠΑΣΟΚ αντί στην κυβέρνηση. Το έκανε χθες, το κάνει και σήμερα, λίγο μετά μετά το πολυδιαφημισμένο rebranding της προσωπικής του πολιτικής επιχείρησης με νέο ΙΧ κόμμα. Αντί να ασκήσει πραγματική αντιπολίτευση, προτιμά να χτυπάει τον μόνο αντίπαλο που τον τρομάζει πραγματικά.

Ξαναθυμήθηκε λοιπόν τα δάνεια του ΠΑΣΟΚ. Τα ίδια γνωστά, καταγεγραμμένα, ελεγμένα και ρυθμισμένα δάνεια, για τα οποία δεν πάρθηκε ούτε ένα ευρώ νέου δανεισμού επί σημερινής ηγεσίας και τα οποία αποπληρώνονται κανονικά, βάσει συγκεκριμένων συμφωνιών με τις τράπεζες.

Εκεί όμως που η φωνή του κ. Τσίπρα χάνεται μυστηριωδώς είναι όταν η κουβέντα φτάνει στα δικά του οικονομικά. Ποιοι πλήρωσαν τις πανάκριβες προεκλογικές του καμπάνιες; Ποιοι χρηματοδότησαν τις επικοινωνιακές στρατιές και τις πολυδάπανες εκστρατείες προβολής των τελευταίων ετών; Ποιοι είναι οι χορηγοί που παραμένουν βολικά στο σκοτάδι; Σε αυτά, σιωπή ασυρμάτου.

Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό και τον αφορά προσωπικά: το ΠΑΣΟΚ χρωστά στις τράπεζες και το αποδεικνύει κάθε δόση που πληρώνει. Ο κ. Τσίπρας σε ποιους χρωστά και γιατί επιμένει να μην το λέει;

Ακόμη πιο αποκαλυπτικός είναι ο χρόνος που διάλεξε για την επίθεση. Την ώρα που το ΠΑΣΟΚ παλεύει το νερό να μείνει δημόσιο αγαθό, συγκρουόμενο ανοιχτά με κυβερνητικές επιλογές και ισχυρά συμφέροντα, την ώρα που ξαναφέρνει στο προσκήνιο μεγάλα θεσμικά και κοινωνικά ζητήματα, ο κ. Τσίπρας επέλεξε να μασάει ξανά παλιά αφηγήματα για δάνεια κομμάτων. Σύμπτωση; Δύσκολο να πειστεί κανείς.

Το αποτέλεσμα είναι απόλυτα μετρήσιμο. Η κυβέρνηση βγαίνει από τη γωνία,

ΣΤΑΧΤΗ ΚΑΙ Η… ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΉ ΑΞΙΟΠΙΣΤΊΑ

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Υπάρχουν στιγμές που ένας πρωθυπουργός δεν κρίνεται από τις δηλώσεις του ή από το πόσο συγκινημένος εμφανίζεται μπροστά στις κάμερες για μια καταστροφή. Κρίνεται από το αν έχει το πολιτικό θάρρος να αναλάβει την ευθύνη όταν αποτυγχάνει το ίδιο το κράτος που ο ίδιος σχεδίασε και διοικεί.

Στο υπουργικό συμβούλιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε βαθιά προβληματισμένος για τη νέα πύρινη τραγωδία. Μίλησε για την κλιματική κρίση, επικαλέστηκε παραδείγματα από το εξωτερικό, επιχείρησε να πείσει ότι ανάλογες καταστροφές συμβαίνουν παντού. Μόνο που μέσα σε όλα αυτά έλειπε η σημαντικότερη λέξη: ευθύνη.

Ακόμα μία φορά προσπάθησε να μετατρέψει μια συγκεκριμένη πολιτική αποτυχία σε ένα γενικό φυσικό φαινόμενο. Όμως, οι υψηλές θερμοκρασίες δεν εξηγούν από μόνες τους την έκταση της καταστροφής. Η όποια κλιματική κρίση δεν καταργεί την υποχρέωση ενός κράτους να προετοιμάζεται, ούτε απαλλάσσει την πολιτική ηγεσία από την ευθύνη να διαθέτει τα μέσα, το προσωπικό και τον σχεδιασμό που απαιτούνται για να περιοριστούν οι συνέπειες μιας μεγάλης πυρκαγιάς.

Επτά χρόνια μετά τις εξαγγελίες για το περίφημο «επιτελικό κράτος», ο απολογισμός είναι βαρύς. Το πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ», που παρουσιάστηκε ως η μεγάλη ασπίδα της Πολιτικής Προστασίας, παραμένει σε μεγάλο βαθμό σχέδιο επί χάρτου. Η Πυροσβεστική εξακολουθεί να λειτουργεί με χιλιάδες οργανικά κενά. Η χώρα συνεχίζει να καταφεύγει σε πανάκριβες ενοικιάσεις εναέριων μέσων αντί να αποκτήσει επαρκή ιδιόκτητο στόλο. Και ο αρμόδιος υπουργός,

Η ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΟΦΑΝΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ Η ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΣΑ ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΕΒΗ ΤΙΠΟΤΕ...

Γεράσιμος Κρούσος
ΑΣ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ. ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ...
Ένας  άνθρωπος στον οποίο έχουν αναθέσει τα επικοινωνιακά ενός κόμματος βλέπει δελτία τύπου που δεν έχουν περάσει από τα χέρια του.
Κάποια από αυτά -έστω κι ένα- είναι για γέλια και για κλάματα. Τα άλλα, βλέπει να εκδίδονται επί 15θήμερο, χωρίς κανείς να τον έχει ενημερώσει για το οτιδήποτε. 
 Άνθρωπος μετρημένος και αξιοπρεπής, το ελάχιστο που θα έπρεπε να κάνει ήταν αυτό που έκανε ο Θανάσης:
Δημοσιοποίησε αυτό που συνέβαινε κι ανακοίνωσε αναχώρηση για διακοπές. 
ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. Ούτε καταγγελτικός λόγος, ούτε αποχωρήσεις, ούτε απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί στο πρόσωπο της καπετάνισσας, όπως συνηθίζεται τελευταία.  
Έδωσε τη δυνατότητα στους σοβαρούς της υπόθεσης να λένε «παραμένει μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και θα αξιοποιηθεί σε άλλη θέση». 
Δεν γίνονται, βέβαια, έτσι τα πράγματα στα κόμματα που ιδρύονται με κεντρικό άξονα το ήθος, αλλά οι καθώς πρέπει  άνθρωποι δεν ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Δίνουν χρόνο στον εαυτό τους, αλλά και σε άλλους, για να καταλάβουν τι συμβαίνει. 
Βεβαίως,