ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ MARC ΓΙΑ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑ ΣΑΜΑΡΑ: ΠΑΙΡΝΕΙ ΨΗΦΟΥΣ ΑΠΟ ΛΥΣΗ, ΕΛΠΙΔΑ, ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ, ΤΙΣ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΝΔ

Ενδιαφέροντα ευρήματα για το πιθανό κόμμα του Αντώνη Σαμαρά περιλαμβάνει η δημοσκόπηση της Marc για τον ΑΝΤ1, στην οποία το 60,2% απαντά ότι δεν πρέπει να κάνει το βήμα, έναντι 29% που θεωρούν ότι πρέπει να προχωρήσει.

Σύμφωνα με την ανάλυση της Marc, το «κόμμα Σαμαρά» παίρνει 2,9% σίγουρη ψήφο, στο όριο δηλαδή της εισόδου στη Βουλή,

ενώ «αρκετά πιθανό» να ψηφίσουν κόμμα Σαμαρά απαντά ένα ποσοστό 12,4%.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν δείχνει να κάνει ζημιά στη Νέα Δημοκρατία, καθώς από τη δεξαμενή τoυ κυβερνώντος κόμματος παίρνει το μικρότερο ποσοστό, ενώ αντιθέτως έχει υψηλά ποσοστά «αρκετά πιθανής» ψήφου στους ψηφοφόρους της Ελπίδας (18,2%) της Μαρίας Καρυστιανού, της Ελληνικής Λύσης (19,4%) του Βελόπουλου, αλλά και του ΠΑΣΟΚ (12,8%).

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τη ΝΔ εισπράττει το χαμηλότερο ποσοστό δυνητικής ψήφου, αφού μόλις το 2,4% δηλώνει ότι θα ψηφίσει σίγουρα τυχόν νέο κόμμα και 3,7% αρκετά πιθανό.

Τουναντίον, από το ΠΑΣΟΚ ένα 3,7% δηλώνει ότι θα ψηφίσει σίγουρα «κόμμα Σαμαρά» και ένα 12,8% αρκετά πιθανό (σύνολο δυνητικής ψήφου 16,5%).

Επίσης από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα η δυνητική ψήφος ανέρχεται στο 12,4%. Εκεί που παίρνει όμως πολύ υψηλότερα ποσοστά είναι από τους ψηφοφόρους του κόμματος ΕΛΠΙΔΑ της Μαρίας Καρυστιανού, όπου η δυνητική ψήφος προς ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά ανέρχεται στο 19,3% (1,1% σίγουρα και 18,2% αρκετά πιθανό) και από την Ελληνική Λύση που φέρεται να εισπράττει ένα ποσοστό 23,4% (4% σίγουρα ναι και 19,4% αρκετά πιθανό)

Τέλος, ένα πιθανό «κόμμα Σαμαρά» μπορεί να πάρει και από τη δεξαμενή των αναποφάσιστων όπου ένα 10,9% δηλώνει ότι είναι αρκετά πιθανό να το ψηφίσει και ένα 4,3% που δηλώνει σίγουρα.

Δείτε την ανάλυση της Marc για το «κόμμα Σαμαρά»

ΠΟΙΟΥΣ ΒΟΛΕΥΕΙ! ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΕΛΗ ΦΕΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ...

Με μια σημαντική προσθήκη ψηφίστηκε χθες ο νέος κώδικας για την τοπική αυτοδιοίκηση. Με νομοτεχνική βελτίωση την οποία κατέθεσε ο υπουργός Εσωτερικών Θεόδωρος Λιβάνιος, ανοίγει ο δρόμος για να αποδεσμευτεί η καταβολή των δημοτικών τελών από τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος. Οπως προβλέπεται, τα δημοτικά τέλη θα μπορούν να πληρώνονται αυτόνομα μέσω της διαδικασίας έκδοσης προεδρικού διατάγματος με τη σύμφωνη γνώμη της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας). Ο ίδιος ο υπουργός ανέφερε ότι το νέο σύστημα πιθανότατα θα μπορούσε να ισχύσει από το 2028 εφόσον πρώτα χρειάζεται να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός που θα εξασφαλίζει την καταβολή των τελών από τους δημότες χωρίς εξαιρέσεις.
Η διάταξη έχει δυνητικό χαρακτήρα, δίνει δηλαδή τη δυνατότητα ο νέος τρόπος που θα αποφασιστεί, όταν αποφασιστεί, να εφαρμοστεί από όποιους δήμους το επιλέξουν. Συγκεκριμένα, προβλέπει ότι «με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των υπουργών Εσωτερικών, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ύστερα από σύμφωνη γνώμη της ΚΕΔΕ, δύναται να καθορίζονται: α) εναλλακτικός, δημόσιος φορέας είσπραξης του ενιαίου τέλους καθαριότητας – φωτισμού (ΤΚΦ) του Κεφαλαίου Γ΄, του τέλους τοπικής ανάπτυξης (ΤΤΑ) του Κεφαλαίου Δ΄ και των δυνητικών τελών του άρθρου του 430 του παρόντος μέρους».
Σύμφωνα με πληροφορίες, αρκετοί δήμαρχοι είναι υπέρ της αλλαγής του τρόπου είσπραξης των δημοτικών τελών και το θέμα είχε τεθεί επανειλημμένα στον υπουργό Εσωτερικών. Πλέον τα δημοτικά τέλη εισπράττονται μέσω των παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας, που δεν είναι αποκλειστικά η ΔΕΗ. Το πρόβλημα διογκώθηκε την περίοδο της προηγούμενης ενεργειακής κρίσης, καθώς κάποιοι πάροχοι που βγήκαν από την αγορά λόγω οικονομικών προβλημάτων δεν κατέβαλαν τα τέλη στους δήμους, ως όφειλαν.
Ακόμη και σήμερα, όμως, η πάγια τακτική των παρόχων είναι να μεταφέρουν τα ποσά στους δήμους έπειτα από 3-6 μήνες. Παράλληλα, παρακρατούν το 3% των τελών – ποσοστό πάντως που προβλέπεται να λάβει και ο οργανισμός που θα αναλάβει την είσπραξη. Μάλιστα, η παρακράτηση για την αμοιβή του δημόσιου φορέα είσπραξης μπορεί να φτάσει και το 5%, σύμφωνα με την κατατεθείσα διάταξη.
Τέλος, οι πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας, πριν αποδώσουν τα δημοτικά τέλη, παρακρατούσαν τις δαπάνες ηλεκτρικού των δήμων, όχι όμως των νομικών προσώπων ή των οργανισμών ύδρευσης και αποχέτευσης.

ΟΟΣΑ: ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ...

Ηχηρό «καμπανάκι» για την ποιότητα της σχέσης μεταξύ πολιτών και πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα χτυπά η πρόσφατη έρευνα του ΟΟΣΑ για την Εμπιστοσύνη στους Δημόσιους Θεσμούς. Τα ευρήματα σκιαγραφούν ένα τοπίο βαθιάς αμφισβήτησης, τοποθετώντας τη χώρα μας στην κορυφή της λίστας των κρατών με τη ραγδαιότερη υποχώρηση της εμπιστοσύνης, «κοντράροντας» αρνητικά τη διεθνή τάση.
Η ελεύθερη πτώση της εμπιστοσύνης
Σύμφωνα με τα στοιχεία, η απόσταση του πολίτη από την εκτελεστική εξουσία μεγαλώνει: μόλις το 24% των Ελλήνων εμπιστεύεται την κεντρική κυβέρνηση, έναντι 32% που ήταν το αντίστοιχο ποσοστό το 2023. Η σύγκριση με τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ είναι αποκαλυπτική, καθώς ενώ οι χώρες-μέλη σημείωσαν μια οριακή άνοδο στο 40%, η Ελλάδα βυθίστηκε στο 24%.
Η δυσπιστία επεκτείνεται σε ολόκληρο το θεσμικό οικοδόμημα:
Κοινοβούλιο: Η εμπιστοσύνη περιορίστηκε στο 25% (από 32%), παραμένοντας αισθητά κάτω από το 37% του μέσου όρου του ΟΟΣΑ.
Πολιτικά κόμματα: Καταγράφουν το χαμηλότερο σημείο με μόλις 15% (από 17%).
Δικαιοσύνη: Υποχώρηση στο 39% (από 47%).
Αστυνομία: Πτώση στο 44% (από 51%).
Μέσα Ενημέρωσης: Χαμηλή αποδοχή στο 19% (από 22%).
Στον αντίποδα, οι Ένοπλες Δυνάμεις παραμένουν ο «πυλώνας» σταθερότητας στις συνειδήσεις των πολιτών, απολαμβάνοντας την εμπιστοσύνη του 63% των ερωτηθέντων.
«Ασφυξία» λόγω κόστους ζωής
Το «αγκάθι» της οικονομικής καθημερινότητας φαίνεται να τροφοδοτεί αυτό το κλίμα απαξίωσης. Το 58% των Ελλήνων ιεραρχεί τον πληθωρισμό ως την κορυφαία πρόκληση της χώρας, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από το 52% του μέσου όρου του ΟΟΣΑ. Ακολουθούν οι κοινωνικές ανισότητες (40%), η διαφθορά (38%) και το μεταναστευτικό (25%).
Ο ΟΟΣΑ επιχειρεί να ερμηνεύσει αυτή τη δυσαρμονία. Παρόλο που η Ελλάδα έχει επιτύχει οικονομική και διοικητική αναβάθμιση, η «κοινωνική αντίληψη» δεν έχει προλάβει ακόμη να ενσωματώσει αυτές τις βελτιώσεις, παρουσιάζοντας μια χρονική υστέρηση στην αποτύπωση των επενδύσεων.
Μικρές εστίες βελτίωσης και η σκιά της καχυποψίας
Δεν είναι, ωστόσο, όλα σκοτεινά. Υπάρχουν πρώτα δείγματα «θεσμικής ανάκαμψης», καθώς η ικανοποίηση από τις διοικητικές υπηρεσίες διατηρείται σταθερή στο 50%-51%, με τους χρήστες να δηλώνουν ικανοποιημένοι από την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα των δημοσίων υπαλλήλων.
Παράλληλα, ο διεθνής οργανισμός αναγνωρίζει τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης, την ψηφιοποίηση των υπηρεσιών και το Εθνικό Σχέδιο Δράσης 2022-2025 κατά της διαφθοράς. Παρ’ όλα αυτά, η «θεσμική καχυποψία» παραμένει παρούσα. Οι πολίτες συνεχίζουν να αμφιβάλλουν για το αν το δημόσιο συμφέρον προτάσσεται έναντι των ιδιωτικών συμφερόντων, υπογραμμίζοντας ότι η οικοδόμηση πραγματικής εμπιστοσύνης παραμένει ένας μαραθώνιος και όχι αγώνας δρόμου.
Δείτε εδώ την έκθεση του ΟΟΣΑ:

ΑΠΟ ΤΑ «ΚΟΡΑΚΙΑ»… ΣΤΑ «ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ» ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ

Η πολιτική έχει μια μοναδική ιδιότητα: όταν κάποιος ανεβαίνει στο βήμα για να καταγγείλει τα κοράκια των Funds, καλό είναι να κοιτάζει πρώτα μήπως πετάει κανένα πάνω από το δικό του κεφάλι.

Δημοσίευμα της «Ζούγκλας» υποστηρίζει ότι εταιρεία στην οποία η Μαρία Καρυστιανού συμμετέχει με ποσοστό 50% απέκτησε, το 2023, διαμέρισμα μέσω πλειστηριασμού που διενεργήθηκε από servicer/Fund. Η ίδια απάντησε ότι δεν γνώριζε τη συγκεκριμένη συναλλαγή και ότι τη διαχείριση της εταιρείας είχε ο τότε σύντροφός της.

Η εξήγηση είναι γνώριμη. Τόσο γνώριμη που ακούγεται σαν πολιτικό κλισέ.

«Δεν ήξερα…»

Αυτή δεν ήταν πάντα η μόνιμη επωδός; Δεν ήξεραν οι υπουργοί. Δεν ήξεραν οι βουλευτές. Δεν ήξεραν οι κολλητοί. Δεν ήξεραν όσοι βρέθηκαν ξαφνικά να διαχειρίζονται κόκκινα δάνεια, να αγοράζουν περιουσίες σε τιμές ευκαιρίας ή να συνυπάρχουν με εταιρείες που έκαναν χρυσές δουλειές πάνω στην απόγνωση των άλλων.

Το έργο το έχουμε παρακολουθήσει τόσες φορές που πλέον ξέρουμε και τους διαλόγους απ’ έξω.

«Δεν ήξερα.»
«Δεν ασχολούμουν.»
«Τα έκανε άλλος.»
«Είναι νόμιμο.»

Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα.

Όταν χτίζεις πολιτική καριέρα καταγγέλλοντας τα Funds, τους servicers και τους πλειστηριασμούς, η κοινωνία περιμένει να μη βρίσκει ούτε τη σκιά τους δίπλα σου. Γιατί αλλιώς δεν μιλάμε για αντισυστημική πολιτική. Μιλάμε για αντισυστημική ρητορεία με συστημικές… παρενέργειες.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί.

Οι υποθέσεις του Ανδρέα Πάτση, των δραστηριοτήτων που αποδόθηκαν στο περιβάλλον του Δημήτρη Σιούφα ή οι καταγγελίες που είχαν διατυπωθεί για τον Παναγή Καππάτο ανέδειξαν με διαφορετικό τρόπο το ίδιο πρόβλημα: την ολοένα στενότερη διαπλοκή πολιτικής, δικηγορικών γραφείων, εισπρακτικών εταιρειών και της βιομηχανίας των πλειστηριασμών. Άλλοι επικαλέστηκαν νόμιμες επιχειρηματικές δραστηριότητες, άλλοι δήλωσαν ότι «δεν γνώριζαν», άλλοι αρνήθηκαν κάθε μομφή. Το μοτίβο, όμως, επαναλαμβάνεται.

Γι’ αυτό το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Είναι βαθιά πολιτικό.

Όποιος εμφανίζεται ως πολέμιος των Funds και των servicers οφείλει να αποδεικνύει στην πράξη ότι δεν έχει καμία σχέση με τις πρακτικές τους. Διαφορετικά, η αξιοπιστία του πλήττεται, όσο συγκινητικό ή δίκαιο κι αν υπήρξε το σημείο εκκίνησής του.

Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, είναι βαθύτερο.

Το σύστημα έχει μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να μετατρέπει σχεδόν κάθε επίδοξο «τιμωρό» του σε διαχειριστή των ίδιων μηχανισμών που λίγο πριν κατήγγελλε. Άλλοι αλλάζουν κουστούμι. Άλλοι σημαία. Άλλοι λογότυπο κόμματος. Οι μηχανισμοί, όμως, μένουν οι ίδιοι.

Η λύση δεν θα έρθει από έναν νέο σωτήρα που υπόσχεται να καθαρίσει το σύστημα. Θα έρθει μόνο όταν το ίδιο το σύστημα πάψει να επιτρέπει σε Funds να λεηλατούν λαϊκές περιουσίες, όταν οι πολιτικοί ελέγχονται πραγματικά και όταν κανείς δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από το βολικό «δεν γνώριζα».

Γιατί η υποκρισία δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο.

Φοράει όποιο χρώμα τη βολεύει κάθε φορά.

ΤΣΙΠΡΑ, ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ, ΕΦΕΡΕΣ ΤΑ ΚΟΡΑΚΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΩΝΕ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ!

Καλυψώ Κανάκη Σκεπτικό και ανόρεχτο σε βρίσκω...

Καλυψώ Κανάκη
Σκεπτικό και ανόρεχτο σε βρίσκω...
Κάπως έτσι είμαι κι εγώ σήμερα που τα funds σου και τα κοράκια σου, τα κοράκια που ΕΣΥ έφερες, μόλις μου ζήτησαν κάθε μήνα όλο μου τον μισθό, για να μη μου πάρουν το ένα και μοναδικό σπίτι που έχω κι ας το έχω πληρώσει πέντε φορές μέχρι σήμερα. 
Κάποτε χαμογελούσα όταν μες την τρελή χαρά, φώναζες στην πλημμυρισμένη με κόσμο πλατεία της Λάρισας "Η Ελπίδα Έρχεται" κι εγώ το πίστευα. Όλοι το πιστεύαμε! 
Η Ελπίδα όμως δεν ήρθε ποτέ. Αντί για την Ελπίδα που όλοι περιμέναμε, έφερες τα κοράκια να μας τρώνε τις σάρκες καθημερινά. 
Έκοψες το χαμόγελό μου και το χαμόγελο χιλιάδων ανθρώπων που βρισκόμαστε στην ίδια θέση. Που παλεύουμε και ψάχνουμε καθημερινά να βρούμε τη χαμένη Ελπίδα.
Σου εύχομαι λοιπόν να είσαι έτσι ακριβώς και την επομένη των εκλογών για να νιώσεις πώς νιώθουμε εμείς όλα αυτά τα καταραμένα χρόνια της προδοσίας σου!

ΠΑΡΤΙ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ ΚΑΣΣΕΛΑΚΗΣ

Διονυσης Μεταξας-Αντζουλατος
Στιγμιότυπα απ’την εποχή του ΟΝΝΕΔιτικου…«Γερούν-γερά»…έτσι για να θυμουνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι…
ΑΦΟΥ ΤΟΤΕ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΗΤΑΝ…ΕΠΙΦΑΝΗΣ ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΗΣ…ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΑ ΝΕΟΫΡΚΕΖΙΚΑ PARTIES ΓΙΑ ΕΙΣΟΔΙΣΜΟ…;)…!!!

ΙΟΥΛΙΑΝΑ: ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΕΠΟΣ ΣΤΟΝ «ΑΡΙΣΤΕΡΟ» ΔΩΣΙΛΟΓΙΣΜΟ

Ο αείμνηστος Θύμιος Παπανικολάου, η καρδιά κι η ψυχή του "Ρεσάλτο", επίκαιρος όσο ποτέ...
Φτωχότεροι χωρίς τον Θύμιο...

Γραμμένο τον Ιούλη του 2016 ("Ρεσάλτο")

Η ιστορία σκαρώνει άσχημα παιχνίδια. Όχι από ιδιοτροπία, αλλά από… νομοτέλεια. Η Ιστορία τιμωρεί του χλευαστές και ιδιαίτερα εκείνους που την προδίδουν…
Τa «Ιουλιανά» του 1965 ήταν ένα αγωνιστικό έπος: Ένα δώρο της Ιστορίας στην Αριστερά. Αυτό το δώρο η Αριστερά το πέταξε για να μην διασαλευτεί η «νομιμότητα» της καπιταλιστικής βαρβαρότητας…
Ήρθε μετά η ιστορική τιμωρία: Η δικτατορία των συνταγματαρχών…
Σήμερα έχουμε ένα...από τα μεγαλύτερα δράματα της ιστορικής …εκδίκησης:

Η Αριστερά του ΤΟΤΕ, μέσα από μια διαδοχή μεταλλάξεων και ενσωματώσεων στο αστικό καθεστώς, μέσα από μια σειρά προδοσιών του Λαϊκού Κινήματος, αποτελεί τη νέα Δεξιά, την κατοχική κυβέρνηση του 4ου Ράιχ…

Η Αριστερά του τότε που διωκόταν και φυλακιζόταν από τη Δεξιά έχει μεταλλαχτεί σε «αριστερά» του δωσιλογισμού, σε «αριστερά» των μαφιόζων του χρήματος, σε «αριστερά» που εκτελεί τα «συμβόλαια θανάτου» του 4ου Ράιχ, με μεγαλύτερη μοχθηρία, αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα από τις κλασσικές δυνάμεις του 4ου Ράιχ: Τη Δεξιά…

Τέτοια αναστροφή και διαστροφή της Πολιτικής δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.

Μέσα σε 50 χρόνια, από το έπος των Ιουλιανών, μέσα σε 50 χρόνια προδοσιών των Κινημάτων, μέσα σε 50 χρόνια διαδικασιών ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ της αριστεράς στο καθεστώς, μέσα σ’ αυτά τα 50 χρόνια ήρθαν τα πάνω κάτω…

Και ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτό το άθαφτο πτώμα της «αριστεράς» είναι καιρός να ταφεί…

Αναδημοσιεύουμε για τα Ιουλιανά ένα παλιό μας κείμενο. Μαζί με άλλα σχετικά βρίσκεται εδώ:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=33495#33495

Ιουλιανά 1965: Σιδερώνουν τις αγωνιστικές Μνήμες…

49 Χρόνια έχουν περάσει από τη λαϊκή έκρηξη των «Ιουλιανών» του 1965!!!

Αυτό που θα διαπιστώσει κανείς είναι ότι όλη αυτή η λαϊκή έκρηξη, όλα αυτά τα χρόνια, έχει θαφτεί: Από όλους και την «αριστερά»…

Στην καλύτερη περίπτωση να «αναλυθεί» δημοσιογραφικά, «κλειδωμένη» στα στενά πλαίσια των ανακτορικών πραξικοπημάτων και της κοινοβουλευτικής Αποστασίας…

Για το εκρηκτικό λαϊκό κίνημα των «Ιουλιανών», η μεγαλύτερη κοινωνική έκρηξη μετά την ΕΑΜική επανάσταση (1941-1944), ένας πρώιμος ελληνικός «Γαλλικός Μάης», σιγή ιχθύος…

Αυτή η σκανδαλώδης παρασιώπηση δεν είναι τυχαία. Στα «Ιουλιανά» εισβάλουν με ορμή στην πολιτική αρένα η λαϊκές μάζες: Ο ΔΡΟΜΟΣ είναι η ΤΟΜΗ και η πολιτική ΑΡΕΝΑ εκείνων των ημερών…

Ακριβώς, αυτό το επαναστατικό «στοιχείο» του Πεζοδρομίου θέλουν να αφανίσουν από την Ιστορία οι πολύχρωμες, σήμερα, καθεστωτικές δυνάμεις, και οι μεταλλαγμένες «αριστερές»…

Θέλουν να αφανίσουν τον κινητήριο μοχλό της Ιστορίας, τον αγώνα και το ΚΙΝΗΜΑ στο ΔΡΟΜΟ, διότι ο ΔΡΟΜΟΣ είναι σήμερα πολύ επίκαιρος και πολύ επικίνδυνος για τις κατοχικές δυνάμεις του 4ου Ράιχ…

Αλλά και ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ δρόμος για την αναχαίτιση των δωσίλογων ανδρεικέλων, την εθνική και κοινωνική μας απελευθέρωση…

Τα «Ιουλιανά» δεν ήταν μια «δημοκρατική ανωμαλία», όπως την εμφανίζουν ΟΛΑ τα κόμματα και οι «παπαγάλοι» τους.

Τα βασιλικά πραξικοπήματα και οι αποστασίες ΚΑΘΟΡΙΣΤΗΚΑΝ από την εκρηκτική ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ της λαϊκής ΟΡΓΗΣ και τις ΜΑΖΙΚΕΣ αγωνιστικές διαθέσεις του ελληνικού λαού και αποτέλεσαν, απλώς, την αφορμή.

Το αυθόρμητο λαϊκό ξέσπασμα μετά την «καθαίρεση» της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, ήταν η συνισταμένη εκρηκτικών διεργασιών χρόνων.

Διεργασίες που αποτυπώθηκαν και εκλογικά το 1958, όταν η ΕΔΑ εκτινάχτηκε στο 24,4%...

Αυτή η θεματική άνοδος της ΕΔΑ πανικόβαλε το καθεστώς το οποίο, μέσω της Δεξιάς, εντατικοποίησε και πολλαπλασίασε τις διώξεις και την τρομοκρατία, το χαφιεδισμό και το «φακέλωμα» καθώς και την αντικομουνιστική υστερία…

ΟΛΑ αυτά συσσώρευαν πιεστικά και εκρηκτικά γιγάντια αποθέματα λαϊκής ΟΡΓΗΣ.

Εκείνη την εποχή η Ελλάδα ζούσε αλλεπάλληλα κύματα μεγάλων και σκληρών απεργιών. Είχε διαμορφωθεί ένα παλιρροϊκό, ριζοσπαστικό κίνημα με καθημερινές συγκρούσεις (με τα όργανα καταστολής), στο ΔΡΟΜΟ.

Ένα ενδεικτικό παράδειγμα: Το Δεκέμβριο του 1960, οι οικοδόμοι κήρυξαν πανελλαδική απεργία με 200 χιλιάδες στο δρόμο…

Μετά από πολύωρες οδομαχίες οι οικοδόμοι έτρεψαν σε φυγή τα «μηχανοκίνητα» της Αστυνομίας. Πάνω από 150 τραυματίες και 179 συλλήψεις ήταν ο απολογισμός…

Τα γεγονότα αυτά, όχι μόνο δεν πτόησαν κανέναν, αλλά πυροδότησαν μια σειρά σκληρών απεργιών και σε άλλους κλάδους, καθώς και τη φοιτητική νεολαία…

Ήταν αυτό το ρωμαλέο παλλαϊκό ΚΙΝΗΜΑ που έβαλε τέλος, το 1963, στην «εποχή» Καραμανλή: Συντριβή στις εκλογές και δραπέτευση, στο εξωτερικό, με ψεύτικο όνομα…

Σημείωση: Λίγο πριν είχε προηγηθεί η δολοφονία του Λαμπράκη από το δεξιό παρακράτος, μια δολοφονία που έριξε νέο λάδι στη φωτιά της λαϊκής ΟΡΓΗΣ…

Η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, ιδρύθηκε το 1961, ακριβώς για να αναχαιτίσει και να εκτονώσει την παλίρροια της λαϊκής οργής, τη διαρκώς διογκούμενη.

Ο «διμέτωπος» αγώνας του Γεωργίου Παπανδρέου (εναντίον της «Δεξιάς» και της «Αριστεράς») δεν εξομάλυνε την κατάσταση: Ένα καθαρόαιμο αστικό κόμμα η ΕΚ, με στόχο να αποτελέσει το «ανάχωμα» της λαϊκής οργής, δεν μπορούσε να ικανοποιήσει ΚΑΝΕΝΑ αίτημα της κοινωνικής λαϊκής παλίρροιας.

Το ΚΙΝΗΜΑ «από τα κάτω» (ο ΔΡΟΜΟΣ) φούντωνε διαρκώς: Οι εργαζόμενοι άρχισαν να παίρνουν στα χέρια τους τα συνδικάτα. Οι απεργίες πλήθυναν και έβαλαν πολιτικά αιτήματα.

Στους χώρους της νεολαίας, η «Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη» απέκτησε τεράστια επιρροή. Ιδρύθηκε μετά τη δολοφονία του Λαμπράκη και σύντομα αριθμούσε 150.000 μέλη, ιδρύοντας «λέσχες» σε απίθανα μέρη, ακόμα και σε χωριά.

Το βασιλικό πραξικόπημα (15-7-65) αποτέλεσε τη μόνη διέξοδο στο καθεστώς.

Τα «Ιουλιανά», συνεπώς,

«ΒΡΩΜΙΚΟ ΄89»: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΟΜΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ…

 Hταν 1 Ιούλη οταν παίχτηκε η μεγαλύτερη τραγωδία της μεταπολιτευτικής μας Ιστορίας, το «βρώμικο 89»: Η ιστορική τομή μετάλλαξης και ενσωμάτωσης της παραδοσιακής αριστεράς στο καπιταλιστικό σύστημα… 

«Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις 
Να μην τις παίρνει ο άνεμος» 
                                            Μανόλης Αναγνωστάκης 

Για να μην την παίρνει ο άνεμος την ιστορική μνήμη πρέπει να την καρφώνουμε, συχνά… 
Θα αναδημοσιεύσουμε, όπως αναγγείλαμε, κάποια κείμενα γύρω από κάποια κομβικά ιστορικά γεγονότα της πολιτικής μας τραγωδίας. 
Στο «βρώμικο 89», συντελείται το «ποιοτικό άλμα» της καθεστωτικής ενσωμάτωσης της παραδοσιακής Αριστεράς. Οι ποσοτικές συσσωρεύσεις της ατελώς προσαρμοσμένης Αριστεράς (στο σύστημα), οδήγησαν το ΄89 στο ποιοτικό άλμα της μετάλλαξής της και της ολοκληρωτικής ενσωματωσής της. 
Η σημερινή κυβερνητική «αριστερά», η «αριστερά» του 4ου Ράιχ, δηλαδή τα ανδρείκελα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και κάποιες «αριστερές» νεοταξικές ποικιλίες (και «αριστερίστικες») αποτελούν προϊόντα και υποπροϊόντα του «βρώμικου 89»…,
Το «βρώμικο 89» 
Η Ιστορία δεν πρέπει να ξεχνιέται, διότι δεν υπάρχει πιο ισχυρό όπλο από τη Μνήμη: Την ιστορική Μνήμη θέλουν σήμερα να αφανίσουν… 
Σαν σήμερα παίχτηκε η μεγαλύτερη τραγωδία της μεταπολιτευτικής μας Ιστορίας: Το «βρώμικο 89»… 

Όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές το 1989 αποτελεί ορόσημο για τις πολιτικές εξελίξεις και μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Η εκτρωματική συνεργασία της Αριστεράς με τη Ν.Δ. του Μητσοτάκη είναι μια «αντεπαναστατική τομή» στα πολιτικά μας πράγματα: Ένα αντεπαναστατικό πισωγύρισμα. Τότε, νικάει ο νεοφιλελευθερισμός και αλλάζουν καθοριστικά οι συσχετισμοί στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ υπέρ των «εκσυγχρονιστών». 

Τότε εισδύουν καταλυτικά και άμεσα στο ΠΑΣΟΚ τα συγκροτήματα του Τύπου, σχεδιάζουν και προωθούν τους αχυράνθρωπούς τους. Η άλωση του ΠΑΣΟΚ από τα κέντρα και παράκεντρα της οικονομικής εξουσίας θεμελιώνεται τότε: Τότε αρχίζει να συντελείται, η αλματώδης ποιοτική του μετάλλαξη. 
 

«Βρώμικο 89» ή όταν το ΚΚΕ κυβέρνησε με... ΝΔ 

Ηταν , 1η Ιουλίου, αλλά πριν από ένα τέταρτο του αιώνα. Ηταν 1η Ιουλίου 1989, όταν η Ελλάδα εμβρόντητη άκουγε κάτι, μια μεγάλη είδηση, που την έκανε να μην πιστεύει στ' αυτιά της: θα σχηματιζόταν κυβέρνηση συνεργασίας της ΝΔ με το... ΚΚΕ!!! 

Ο Χαρίλαος Φλωράκης, ηγέτης τότε του ΚΚΕ, είχε συμφωνήσει με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη από την προηγούμενη νύχτα ακόμη και τη σύνθεση της κυβέρνησης, η οποία ορκίζεται την επομένη, 2 Ιουλίου 1989, με πρωθυπουργό τον Τζαννή Τζαννετάκη. Σκοπός της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΚΚΕ είναι να παραπέμψει τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Ο Χ. Φλωράκης νομίζει ότι αν ο Α. Παπανδρέου μπει φυλακή ή πεθάνει εξαιτίας του βαρύτατου καρδιακού προβλήματος που έχει, ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου» που έχει φτιάξει με το ΚΚΕ Εσωτερικού του Λεωνίδα Κύρκου (το οποίο έχει μετονομαστεί σε Ελληνική Αριστερά - ΕΑΡ) θα γίνει... αξιωματική αντιπολίτευση! Το σύστημα έχει «δουλέψει» τον Χ. Φλωράκη και με «στημένες» δημοσκοπήσεις, οι οποίες εμφανίζουν τον Συνασπισμό να παίρνει μέχρι και 23%, από 9,89% που είχε πάρει το ΚΚΕ συν 1,84% του ΚΚΕ Εσωτερικού στις βουλευτικές εκλογές του 1985. 

Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών της 18ης Ιουνίου 1989 που έχουν προηγηθεί του σχηματισμού της κυβέρνησης με τη ΝΔ ήταν οδυνηρό για τον ηγέτη του ΚΚΕ. Παίρνει ο Συνασπισμός μόνο 13,12% έναντι ποσοστού 39,15% του ΠΑΣΟΚ. Το «υπό διάλυση» ΠΑΣΟΚ παίρνει δηλαδή τριπλάσιο ποσοστό από τον Συνασπισμό που θα γινόταν... «αξιωματική αντιπολίτευση»! 

Λόγω του σχεδόν αναλογικού συστήματος όμως το 44,25% της ΝΔ δίνει 145 βουλευτές στον Κ. Μητσοτάκη. Ο Χ. Φλωράκης «τσοντάρει» τους βουλευτές του Συνασπισμού για να παραπέμψει η ΝΔ τον Α. Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο. Αυτό γίνεται με ψηφοφορία στη Βουλή στις 27 Σεπτεμβρίου 1989. Στο μεταξύ, στους κόλπους του ΚΚΕ έχουν εξεγερθεί η αριστερή του πτέρυγα και η ΚΝΕ εναντίον της συνεργασίας με τη Δεξιά. 

Στις 5 Νοεμβρίου 1989 γίνονται νέες βουλευτικές εκλογές.Ωφελημένη από την κυβερνητική συνεργασία με το ΚΚΕ βγαίνει η ΝΔ. Αυξάνει το ποσοστό της στο 46,2% και παίρνει 148 έδρες (από 44,25% και 145 έδρες). Κερδισμένο αποδεικνύεται και το ΠΑΣΟΚ, που ξεπερνάει το 40% -παίρνει 40,67% για την ακρίβεια. Ο Συνασπισμός πέφτει στο 10,96%. Η... «αξιωματική αντιπολίτευση» του Χ. Φλωράκη έχει πλέον το ένα τέταρτο του ποσοστού του «διαλυόμενου» ΠΑΣΟΚ! Πλήρης αποτυχία της γραμμής του ΚΚΕ. 

Σαν να μην έφτανε αυτό,

ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ --ΣΑΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΟΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΜΠΙΣΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ (ΜΗ) ΠΟΝΤΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΩΔΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ-ΕΛΛΑΔΑΣ...

ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΕΠΑΝΑΦΕΡΑΝ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ?

ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ

Έντονη πολιτική αντιπαράθεση ξέσπασε σήμερα μεταξύ ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής και Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ), με αφορμή ανάρτηση του Νίκου Μπίστη για την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας.

Το ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε ευθέως την ΕΛΑΣ ότι μέσω του Μπίστη προωθεί την άποψη ότι το στρατηγικό έργο δεν πρέπει να προχωρήσει χωρίς την έγκριση ή τη συνεννόηση με την Τουρκία, ενώ ο ίδιος ο Μπίστης απάντησε ότι οι απόψεις του είναι προσωπικές και όχι επίσημη γραμμή του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα.

Η ανάρτηση που πυροδότησε την κρίση

Ο Νίκος Μπίστης, ιστορικό στέλεχος της ανανεωτικής Αριστεράς και υποστηρικτής του Αλέξη Τσίπρα, σε εκτενή ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επέκρινε τον Νίκο Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ για τη στάση τους στο εθνικό θέμα. Χαρακτήρισε την απαίτηση του ΠΑΣΟΚ για χρονοδιάγραμμα πόντισης του καλωδίου ως «ανέξοδο παλληκαρισμό» που αποσκοπεί στο «χάιδεμα παγιωμένων αντιτουρκικών ρεφλέξ». Υποστήριξε ότι μονομερείς ενέργειες στο ενεργειακό πεδίο δεν θα προχωρήσουν και τάχθηκε υπέρ μιας «win-win» λογικής που θα λαμβάνει υπόψη και τα συμφέροντα της Τουρκίας.

Η σφοδρή αντίδραση του ΠΑΣΟΚ

Η Χαριλάου Τρικούπη απάντησε άμεσα και επιθετικά με επίσημη ανακοίνωση. Το ΠΑΣΟΚ έθεσε τρία κρίσιμα ερωτήματα προς την ΕΛΑΣ:Είναι επίσημη θέση του κόμματος ΕΛΑΣ ότι δεν πρέπει να προχωρήσει η πόντιση του καλωδίου Κύπρου-Ελλάδας;

Ή ότι το έργο τελεί υπό την έγκριση ή την άδεια τρίτης χώρας και δη της Τουρκίας;
Ποιες είναι οι «win-win» λύσεις στις οποίες αναφέρεται ο κ. Μπίστης;

Το ΠΑΣΟΚ τόνισε ότι το έργο είναι Projects of Common Interest (PCI) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και στο ευρωπαϊκό κεκτημένο και δεν αποτελεί «μονομερή ενέργεια».

Το πλαίσιο του έργου

Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου (EuroAsia Interconnector) αποτελεί εμβληματικό έργο για την ενεργειακή ασφάλεια της Κύπρου και την ευρωπαϊκή διαφοροποίηση πηγών. Έχει λάβει σημαντική ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, αλλά έχει αντιμετωπίσει σημαντικές καθυστερήσεις λόγω τεχνικών δυσκολιών, κόστους και —κυρίως— γεωπολιτικών εντάσεων στην περιοχή της Κάσου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Πολιτικές εντυπώσεις

Η αντιπαράθεση έρχεται σε μια περίοδο που το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να εμφανιστεί ως υπεύθυνη αντιπολίτευση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ενώ η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα επιχειρεί να οικοδομήσει μια ευρύτερη προοδευτική συμμαχία. Ο Μπίστης, με το βαρύ πολιτικό του παρελθόν, λειτουργεί ως «βαρόμετρο» για τις απόψεις που κυκλοφορούν στον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς.

Μέχρι στιγμής η ηγεσία της ΕΛΑΣ δεν έχει πάρει επίσημη θέση στο θέμα, αφήνοντας τον Μπίστη να «σηκώσει» μόνος του το βάρος της συζήτησης.

Η υπόθεση αναμένεται να συνεχίσει να απασχολεί την πολιτική επικαιρότητα τις επόμενες ημέρες, καθώς αγγίζει ευαίσθητα ζητήματα ενέργειας, εθνικής κυριαρχίας και ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Σημειώνεται ότι ο Ν. Μπίστης,

ΚΡΕΜΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΥΣΤΑΝΙ ΤΗΣ!

«Οἱ μὴ δυνάμενοι κινδυνεύειν ἀνδρείως δούλοι τῶν ἐπιόντων εἰσίν»
Μτφρ. Όσοι δεν μπορούν να διακινδυνεύσουν γενναία, είναι δούλοι των επιόντων (των επόμενων)
Αριστοτέλης (384 - 322 π.Χ.)

Η θητεία του υπαλλήλου Μητσοτάκη τελειώνει κι ήρθε η ώρα να παραδώσει στους υπαλλήλους εναλλαγής της ίδιας πολιτικής, αλλά με λίγο "ελπίδα" για να έχουμε μια καλή θεατρική παράσταση 👉 Γιατί επαναφέρουν (η ύπνωση δεν είναι αδράνεια) τον Τσίπρα; Πρέσπες του Αιγαίου καθ΄οδόν...
Έτσι, ο "δημοκρατικός καπιταλισμός" του Τσίπρα έχει "τεχνογνωσία", παράδοση και απτά δείγματα γραφής και συνεπώς το προβάδισμα... για τις Πρέσπες του Αιγαίου... για μια "κυβέρνηση ειδικού σκοπού" για να "σώσουν" για ακόμη μια φορά την Ελλάδα.

«Δούλου τόδ’ εστίν, μη λέγειν ά τις φρονεί»
Μτφρ. Είναι χαρακτηριστικό δούλου να μην λέει αυτά που πιστεύει
Ευριπίδης (480 - 406 π.Χ.)

Υ.Γ. (1): Κι αποκρύπτουν πως απομένουν μόλις 89 χρόνια, από τα 99 της παράδοσης κάθε ίχνους "ανεξαρτησίας", δημόσιας περιουσίας κι άσκηση κάθε είδους  πολιτική λόγω του "αριστερού μνημονίου Τσίπρα", που στηρίχθηκε κι υπερψηφίστηκε και από τη δεξιά με το πασοκ/κιναλ...

«Όταν ο Θεός σου δίνει αλεύρι, σου παίρνει ο διάβολος το σακί»
Λαϊκή παροιμία του θυμόσοφου λαού μας...

Υ.Γ. (2): Δεν προκαλεί "περιέργεια" πως κανένα πολιτικό κόμμα/κίνημα, παλιό ή νέο δεν κάνει καμία αναφορά στις υποτελείς συνθήκες που βρίσκεται η χώρα (το Πατρίδα είναι ποινικοποιημένο ή προς δημαγωγική κατανάλωση), πως κανένα κόμμα δεν μιλάει για εξωτερική πολιτική (ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον του Ιράν, Γενοκτονία στη Γάζα, τον Λίβανο, τον κοκαϊνομανή φυρερίσκο των ουκροναζί, το 5% του ΑΕΠ που αποφασίστηκε για ενίσχυση του ΝΑΤΟ, τα δισεκατομμύρια που αποφάσισε η ΕΕ για ενίσχυση της αντιμετώπισης του Ρωσικού ιμπεριαλισμου κ.α.π.); Όλα τα κόμματα/κινήματα τυχαίως πουλάνε ελπίδες κι ανταγωνίζονται με τα ίδια προγράμματα (όλα ανέφικτα χωρίς εθνική κυριαρχία) για το ποιος θα είναι ο καλύτερος διαχειριστής; Όλοι αποδέχονται την πλήρη αποικιοποίηση της Πατρίδας, σιωπούν ένοχα κι απλώς υπόσχονται πως θα διαχειριστούν καλύτερα τα τεκταινόμενα, τις εντολές των αφεντικών μας...

«Όποιος επιλέγει το λιγότερο κακό,

αναπόφευκτα καταλήγει να έχει το χειρότερο»
Αντόνιο Γκράμσι, Τετράδια της φυλακής

«Το ταξικό μίσος πρέπει να αποκατασταθεί.
Οι ισχυροί μισούν τους προλετάριους, οι προλετάριοι πρέπει να κάνουν το ίδιο»
Edoardo Sanguineti