Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026

ΕΓΩ, Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ


Του Μανώλη Κοττάκη
 

Εξελήφθη ως αστεϊσμός. Αλλά μια βαθύτερη ανάλυση της κίνησης μας οδηγεί σε ένα δυσάρεστο ιδεολογικό συμπέρασμα. Ιδού ποιο: Προχθές ο πρωθυπουργός πληκτρολόγησε δημοσίως στο κινητό του μπροστά σε δεκάδες κάμερες -και μάλιστα σε μια εποχή που κάνει καμπάνια για την απεξάρτηση των νέων από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- ένα ερώτημα προς το ChatGPT της Τεχνητής Νοημοσύνης: Το ερώτημα «πότε θα γίνουν εκλογές;» 

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος που τις προκηρύσσει ρώτησε το ανεγκέφαλο ρομπότ να του πει τι θα αποφασίσει! Και εκείνο, στη βάση των δημόσιων δηλώσεων που ήταν καταγεγραμμένες μέχρι εκείνη τη στιγμή στον ιστό του απάντησε «το 2027». Με άλλα λόγια: Ο άνθρωπος που αποφασίζει πότε θα διεξαχθούν εκλογές παραχώρησε σε μια μηχανή ρομπότ, στην οποία έχει δοθεί «στάτους οντότητας», την εξουσία να του πει αξιόπιστα τι σκέφτεται. Μοιάζει με αστείο, αλλά δεν είναι ακριβώς αστείο. Ο φιλελεύθερος ανθρωπισμός είναι πολύ μακριά από το μοντέλο της συναπόφασης ανθρώπου – μηχανής ρομπότ για το μέλλον χιλιάδων ζωών. Μάλλον προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών μια απόπειρα όπως αυτή που έκανε δημοσίως ο πρωθυπουργός, παρά βοηθά ως Τεχνητή Νοημοσύνη. Τι να περιμένεις άλλωστε από μια νοημοσύνη που είναι «τεχνητή»; Οι ανθρώπινες επιθυμίες, τα ανθρώπινα συναισθήματα, τα μίση και τα πάθη, οι έρωτες, οι αγάπες, τα όνειρα και οι ουτοπίες δεν συλλαμβάνονται από τα ραντάρ των ρομπότ ή των UFO του Υμηττού για τα οποία είχε μιλήσει κάποτε από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός. Μόνον όταν γίνουν λέξεις, πράξεις, αποφάσεις που καταγράφονται στον ιστό. Νοέω-ώ στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «σκέφτομαι», «αντιλαμβάνομαι». Υπάρχει σκέψη τεχνητή; Σε κάθε περίπτωση οι μεγάλες κοινωνικές αλλαγές κυοφορούνται στις σιωπές. Ειλικρινά απορώ με την ευκολία που ο άνθρωπος, πόσο μάλλον ένας ηγέτης, παραιτείται από την ευφυΐα του στο φως της ημέρας.

Αφού όμως αρέσει στον κύριο πρωθυπουργό να ρωτά το Μαντείο της Τεχνητής Νοημοσύνης για το τι του επιφυλάσσει το μέλλον, να του μεταφέρουμε τον… χρησμό της στο ερώτημα «ποια είναι η πρόβλεψή σου για το αποτέλεσμα των εκλογών στη βάση των τρεχουσών δημοσκοπήσεων, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά;». Το αγαπημένο ρομπότ του κυρίου Μητσοτάκη, το οποίο, όπως μου είπαν προ εβδομάδος, απαντούσε συνεκτιμώντας και το δυσμενές σενάριο της εταιρίας δημοσκοπήσεων Prorata ότι η Ν.Δ. θα κινηθεί μεταξύ 24%-26%, τώρα «ισχυρίζεται» (προσμετρώντας και τις φιλικές Marc και Interview στον μέσο όρο (για να καταλάβετε τη «μπακαλική της τεχνητής) τα εξής:

«Σύμφωνα με τα επικαιροποιημένα στοιχεία των τελευταίων δημοσκοπήσεων του Ιουνίου 2026, η είσοδος του υπό διαμόρφωση κόμματος του Αντώνη Σαμαρά ανατρέπει σημαντικά τις ισορροπίες, στερώντας από τη Νέα Δημοκρατία τη δυνατότητα αυτοδυναμίας και ενισχύοντας το σενάριο μιας πολυκομματικής Βουλής. Με βάση τα τρέχοντα στατιστικά μοντέλα κατανομής και προβολής, η πρόβλεψη των αποτελεσμάτων και των εδρών διαμορφώνεται ως εξής:

Εκτίμηση Ψήφου & Κατανομή Εδρών (Σενάριο με Κόμμα Σαμαρά)

Σε μια Βουλή 8 ή 9 κομμάτων, όπου το συνολικό ποσοστό των κομμάτων εκτός Βουλής κυμαίνεται κοντά στο 6%, οι 300 έδρες κατανέμονται ως εξής:

ΚΑΥΤΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ! ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΝΤΟΓΙΑΚΟΥ ΜΠΛΕΓΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΚΥΚΛΩΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΩΝ...


Νέα στοιχεία έρχονται στο φως σχετικά με το κύκλωμα διαφθοράς των Πολεοδομιών, που ξεσκέπασε η Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ.
Τα πλοκάμια της οργάνωσης είχαν απλωθεί σε πολλές περιοχές της Αττικής, στήνοντας ένα δίκτυο διαφθοράς με χρηματισμούς, παρεμβάσεις, προσπάθειες δωροδοκίας και επιρροής σε όλη την αλυσίδα αδειοδοτήσεων, έπαρσης, απειλών, πιέσεων, αλλά και "μερίδια" σε… γλυκά, επιχείρηση επέκτασης στη Μύκονο, "ξέπλυμα" με αγορές πινάκων και γλυπτών.
Το σκάνδαλο έχει και πολιτικές προεκτάσεις, καθώς αναγκάστηκαν να παραιτηθούν και δύο γενικοί γραμματείς υπουργείων, του Περιβάλλοντος και του Πολιτισμού, καθώς μπορεί οι ίδιοι να μην εμπλέκονται άμεσα, όμως κοντινά τους πρόσωπα έχουν άμεση ή έμμεση σχέση.
Η επικοινωνία του γιου Ντογιάκου με τον 59χρονο αρχηγό
Πληροφορίες του TheTOC αναφέρουν ότι ακόμα ένα γνωστό όνομα αναφέρεται στη δικογραφία, καθώς στην έκθεση ανάλυσης συνομιλιών, έχει καταγραφεί ο γιος του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρου Ντογιάκου, Ευάγγελος, να επικοινωνεί με τον 59χρονο αρχηγό του κυκλώματος Θεόδωρο Μ. και να ζητά τη βοήθειά του για να βγάλουν μια γνωμοδότηση για ακίνητο. Μάλιστα, φέρεται να του ζητά να αναβληθεί η υπόθεση.
Συγκεκριμένα, με την ιδιότητα του δικηγόρου, ο Ευάγγελος Ντογιάκος επικοινώνησε στις 27/11/2025 με τον Θεόδωρο Μ. για λογαριασμό ιδιοκτήτη αυθαίρετης κατασκευής, ζητώντας διά ζώσης συνάντηση προκειμένου να συζητήσουν "ένα θέμα που έχει". Η συνάντηση έγινε την επομένη στο γραφείο του 59χρονου.
Μετά από επικοινωνίες μεταξύ των δύο, προέκυψε ότι ο Θεόδωρος Μ. μεσολάβησε σε μέλος του Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων Β' Βορείου Τομέα για την έκδοση θετικής γνωμοδότησης υπέρ του ιδιοκτήτη.
"Αν δεν ήσουν εσύ, θα παίρναμε τα ........ μας τώρα"
Μετά τη διευθέτηση του ζητήματος, ο κ. Ντογιάκος επικοινώνησε με τον Θεόδωρο Μ. για να τον ευχαριστήσει, λέγοντάς του: "Αδερφέ σε ευχαριστώ για όλα και επιφυλάσσομαι, να τα ξαναπούμε... Σε ευχαριστώ για όλα... Όχι μην το λες, γιατί αν δεν ήσουν εσύ, θα παίρναμε τα ........ μας τώρα".
Υπενθυμίζεται ότι ο 59χρονος Θεόδωρος Μ., ανώτερο στέλεχος στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, και η Ασημίνα Χ., Γενικός Γραμματέας σε μεγάλο Δήμο της Αττικής ήταν οι εγκέφαλοι της μαφίας που δρούσε στις Πολεοδομίες και που απαιτούσε μίζες για να δικαιολογεί παρανομίες σε κτήρια ή για να σβήνει πρόστιμα.
Ήταν πολύ προσεκτικοί. Δεν μιλούσαν ποτέ στο τηλέφωνο για χρήματα ή για τις παρανομίες τους. Με τους συνεργάτες τους, γιατί στο κόλπο ήταν και άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι (μέχρι στιγμής 6 έχουν συλληφθεί), επικοινωνούσαν πάντα μέσω εφαρμογών και χρησιμοποιούσαν κωδικούς.
Για τα χρήματα που απαιτούσαν από τους εργολάβους, έδιναν ραντεβού σε καφενεία ή σε χώρους που γνώριζαν πολύ καλά και πάντα οι συναντήσεις κρατούσαν λίγα λεπτά. Τα χρήματα τα έπαιρναν είτε σε φακέλους είτε σε κουτιά με γλυκά. Όλα τα είχαν σχεδιάσει με ακρίβεια. Ακόμα και κινητό τηλέφωνο στο όνομα ενός ανύπαρκτου Κινέζου είχαν στην κατοχή τους,

Ο ΜΟΝΟΣ! ΞΕΣΠΑΘΩΣΕ Ο Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΣΣΑΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΥΞΗΣΕΩΝ...

Ο Κισσάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος που δε μασάει τα λόγια του ανακοίνωσε ότι χαρίζει τις αυξήσεις του μισθού του μετά τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης για τους μισθούς των Δεσποτάδων ενώ δεν αποκλείεται το θέμα να συζητηθεί και στην Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης
Η εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ», το patris.gr και όλα τα ΜΜΕ της χώρας σχολιάζουν αυτές τις ημέρες τις προκλητικές κυβερνητικές αυξήσεις υπερδιπλασιασμού των μισθών των Αρχιερέων στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο. Είναι αυξήσεις που βάζουν “φουρνέλο” στις σχέσεις Ιεραρχών και του απλού κλήρου που αποκλείεται των αυξήσεων όπως και του εργαζόμενου ευσεβή λαού, εργαζομένων, συνταξιούχων που δεν μπορούν να ζήσουν λόγω της μεγάλης ακρίβειας και των μειωμένων αποδοχών.
Πάντως ο Μητροπολίτης Κισσάμου – Σελίνου κ.κ. Αμφιλόχιος, που ειρήσθω εν παρόδω ήταν από τους αδικημένους της τροπολογίας για το μεταθετό που ίσχυε ανερμήνευτο στον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κρήτης και προφανώς θεώρησε άδικες και κραυγαλέες τις αυξήσεις, έδωσε στην δημοσιότητα τις θέσεις του (διερμηνεύοντας εν μέρει και τις απόψεις των άλλων μητροπολιτών της Κρήτης) υπό τον τίτλο «Πλούσιοι επτωχευσαν και επείνασαν».
Προφανώς και έχει θεωρηθεί ότι οι αυξήσεις αυτές στις κεφαλές των Εκκλησιών έχει να κάνει με προεκλογικές κινήσεις και σύμφωνα με πληροφορίες δεν αποκλείεται το θέμα να τεθεί στην επόμενη συνεδρίαση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης.
Συγκεκριμένα ο κ. Αμφιλόχιος αναφέρει:
«Δεν ξέρω αν είναι δόκιμος ο τίτλος για τις σκέψεις, τον προβληματισμό που ακολουθεί· λόγια δανεισμένα από τον 33ο Ψαλμό του Δαυίδ (στ.11), καθώς ο λόγος αυτός του Προφητάνακτος Δαυίδ έχει ευχαριστιακή προοπτική. Ξέρω όμως πως είναι επίκαιρος αφού πολύς λόγος γίνεται στις μέρες μας για τον πολλαπλασιασμό όχι των 5 άρτων στην έρημο, αλλά των αποδοχών των Αρχιερέων.
Ο λόγος περί του άρθρου 56 του πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών λοιπόν, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση. Σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο αυτό οι μηνιαίες αποδοχές των Μητροπολιτών «.. ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ.1 του άρθρου 28 του Ν.4354/2015 (Α΄176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών».
Το ποσοστό αυτό, όπως ερμηνεύουν οι έχοντες γνώση του θέματος, «έναντι ορίων αποδοχών», αφορά τον μισθό που λαμβάνει ένας Γενικός Γραμματέας Υπουργείου. Ρωτώντας πόσο μισθό λαμβάνει ένας Γενικός Γραμματέας, καθώς δεν γνώριζα, αντιλήφθηκα ότι οι μηνιαίες αποδοχές ενός Μητροπολίτη, εφ΄ όσον το άρθρο αυτό ψηφιστεί, σχεδόν διπλασιάζονται. Εδώ λοιπόν είναι που αρχίζει ο προβληματισμός, τον οποίο και καταθέτω εν είδει δημόσιας εξομολόγησης.
Αναλυτικά η δήλωσή του:
Επιθυμώ, προοιμιακά, να δηλώσω τα εξής:
1. Γνωρίζω πολλούς Αρχιερείς οι οποίοι τον μισθό τους τον διαθέτουν σε πλήθος αγαθοεργιών, πάσης φύσεως. Συνεπώς θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι, εάν ψηφιστεί, οι δυνατότητες στήριξης και αρωγής αναγκεμένων συνανθρώπων θα πολλαπλασιαστούν.
2. Τον προβληματισμό, τις σκέψεις και τις απόψεις, την εξομολόγηση μας αυτή, καταθέσαμε “εν Συνόδω”, ενώπιον όλων των σεπτών μελών της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, στην πρόσφατη Σύνοδο της 5ης τρ. μηνός. Προβληματισμός που τέθηκε όχι μόνον από τον γράφοντα.
3. Η δημόσια αυτή κατάθεση ουδεμία αντιπολιτευτική διάθεση έχει. Όποια εξουσία και αν θα ήταν το αυτό θα πράτταμε και θα λέγαμε, λειτουργώντας ‘κατά συνείδηση’· το παρελθόν εξ΄ άλλου βεβαιώνει του λόγου το αληθές.
4. Διαφωνώ, σε απόλυτο βαθμό, με τα όσα γράφονται σε τινά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σχόλια, ειρωνείες και ύβρεις εναντίον της Εκκλησίας, καθώς είναι σαφές ότι κάποιοι δράττονται της, όπως θεωρούν, «ευκαιρίας» να λοιδορήσουν την Εκκλησία, ενδεχομένως χωρίς να έχουν συνείδηση ότι Εκκλησία δεν είναι οι 130-140 Αρχιερείς στους οποίους αναφέρονται, αλλά Εκκλησία είναι και οι ίδιοι, εφ΄ όσον είναι βαπτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδας.
Αναζήτησα το πόθεν, δηλαδή το πώς, από πού, προήλθε το άρθρο αυτό στο περί ου ο λόγος πολυνομοσχέδιο, δεν κατάφερα να μάθω.
Γνωρίζω όμως ότι, διαχρονικά,

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1945, Ο “ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ” ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ






























                           «ούτε νερό, ούτε ψωμί στον Άρη»

Του Γ. Γ 

Για τον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ, τον θρυλικό  Αρη Βελουχιώτη του οποίου η προσωπικότητα  κέρδιζε τον θαυμασμό  ακόμα και των  πολιτικών του αντιπάλων  (στρατιωτική μεγαλοφυΐα τον θεωρούσε ακόμα και ο Βρετανός σύνδεσμος Κ. Γουντχάουζ), παραθέτουμε αρκετές αναφορές για όλη την ζωή και δράση του.

Μετά την κάθετη διαφωνία του Αρη στην υπογραφή της απαράδεκτης συμφωνίας της Βάρκιζας  μεταξύ του ΕΑΜ και της κυβέρνησης Πλαστήρα, ο Βελουχιώτης βρέθηκε σε ένα τρομερό δίλημμα. Απ’ την μια να υπακούσει στην κομματική πειθαρχία (οι αφόρητες πιέσεις που δέχτηκε από την ηγεσία του ΚΚΕ τον οδήγησαν να υπογράψει μαζί με τον αρχηγό του ΕΛΑΣ, στρατηγό Στέφανο Σαράφη τη διαταγή της αποστράτευσης των ΕΛΑΣιτών στις 16 Φλεβάρη του 1945) και από την άλλη να μην προδώσει τα πιστεύω του.

Τελικά πήρε την οριστική απόφαση του. Από το Δίλοφο της Σπερχειάδας, κοντά στο σημείο στο οποίο είχε ξεκινήσει το αντάρτικο, με δημόσια ομιλία του, ο Αρης, κατάγγειλε ανοιχτά την ηγεσία του ΚΚΕ για προδοσία: «Η Συμφωνία της Βάρκιζας είναι προδοσία. Ένα και ένα κάνουν δυο. Η ηγεσία δεν έκανε λάθη, δεν έκανε σφάλματα, διέπραξε εγκλήματα και γι’ αυτό το Πολιτικό Γραφείο με επικεφαλής τον Σιάντο πρέπει να περάσουν από στρατοδικείο επί εσχάτη προδοσία», δήλωσε ανοιχτά.

Διαχώρισε την θέση του από το ΚΚΕ και έκανε αυτό που του υπαγόρευε η επαναστατική του συνείδηση. Μαζί με τον αδελφό του Μπάμπη Κλάρα και τον Ακροναυπλιώτη δημοσιογράφο Τάκη Φίτσιο προχωρούν στην συγκρότηση ενός νέου ΕΑΜ. Του Μετώπου Εθνικής Ανεξαρτησίας.

Διαβάζοντας το κάλεσμα του ΜΕΑ για νέο απελευθερωτικό αγώνα ενάντια στον «νέο κατακτητή»  εντυπωσιάζεσαι πόσο επίκαιρη είναι η θέση του για το εξωτερικό χρέος: «Η κατοχύρωσή της εθνικής ανεξαρτησίας εκτός από το να φύγουν οι νέοι κατακτητές από την χώρα μας, συμπεριλαμβάνει αναγκαστικά και την κατάργηση του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, το σβήσιμο όλων των εξωτερικών χρεών ως την Απελευθέρωση του 1944 και την κατάργηση των προνομίων των ξένων Εταιρειών στην Ελλάδα. Ετσι μόνο αποκτάει συγκεκριμένο περιεχόμενο ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας και με τέτοια συνθήματα -που συνθηκολογώντας με τον Αγγλικό ιμπεριαλισμό, έχει εγκαταλείψει το ΚΚΕ – ολοκληρώνεται με την πραγματοποίησή τους και όχι αφηρημένα η έννοια της εθνικής ανεξαρτησίας». 

Η συνέχεια γνωστή. Η εφαρμογή της συμφωνίας της Βάρκιζας αποτέλεσε κεντρικό ζήτημα κομματικής πειθαρχίας και για τον οργανωτικό γραμματέα του ΚΚΕ Βασίλη Μπαρτζιώτα το κόμμα έπρεπε να εκκαθαριστεί «από τα ασταθή στοιχεία». Επίσης με έγγραφο του ο Ιωαννίδη προς τις κομματικές οργανώσεις, ζητήθηκε να απομονωθεί ο Αρης.

Ηταν η εποχή που το ΚΚΕ απέρριπτε  κατηγορηματικά  την  συνέχιση του ένοπλου αγώνα και στηριζόμενο στην αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού καρατομούσε κάθε στέλεχος του που δεν υπάκουε στην εσωκομματική νομιμότητα, δηλαδή στο απόλυτο σεβασμό στην συμφωνία της Βάρκιζας.
Η Κ.Ε του ΚΚΕ αποκηρύσσει τον Βελουχιώτη και σαν σήμερα 12 Ιούνη 1945 για τον «Ριζοσπάστη» ο Αρης σταμάτησε να είναι ο θρυλικός πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, έγινε δηλωσίας και αποστάτης, ένας «μιζέριας», τυχοδιώκτης και ύποπτος …. 

***

“Ο Άρης κάνει πόλεμο, μ’ αντάρτες παλικάρια…”: Μισή και «μίζερη» αποκατάσταση

Η θρυλική μορφή του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ Θανάση Κλάρα-Άρη Βελουχιώτη, από το βάραθρο της Μεσούντας όπου τέλειωσε τη ζωή του, έχει πια εκτοξευτεί σε άλλους γαλαξίες. Έχει περάσει στο μυαλό και στην καρδιά ολόκληρου του ελληνικού λαού, σύμβολο αιώνιο της αντίστασης, της ταξικής αξιοπρέπειας και του αγώνα, της σωστής σύνδεσης του εθνικοαπελευθερωτικού με το ταξικό, αιώνιο σύμβολο της επανάστασης, σύμβολο ελληνικό και ταυτόχρονα διεθνιστικό…

Στην πλατεία Λαού της Λαμίας, εκεί που βρίσκεται ο ανδριάντας του Άρη, λίγο πιο δίπλα από εκεί που εκφώνησε τον ιστορικό του λόγο, το ΚΚΕ προχώρησε στην «πολιτική- αλλά όχι κομματική…» – αποκατάστασή του. Πέρα από την «εξισορρόπηση» της αποκατάστασης του συκοφαντημένου Νίκου Ζαχαριάδη, το μήνυμα είναι σαφές: «Είχε δίκιο, όμως… δεν υπάκουσε στο κόμμα»! Και δεν είναι εποχές σήμερα για επιβραβεύσεις της κομματικής ανυπακοής…

 Έχει όμως και κάτι ανατριχιαστικό το μήνυμα αυτό: Μπορεί να είχε δίκιο, ορίστε που του αναγνωρίζεται σήμερα, με 66 έστω χρόνια καθυστέρηση, όμως ορθώς ακολουθήθηκε η πανθομολογούμενα πλέον σήμερα λανθασμένη κομματική γραμμή, ορθώς το μεγαλειώδες εαμικό κίνημα «ετελεύτησε εν στόματι μαχαίρας», αφού το προέχον είναι πάντοτε η ορθότητα της κομματικής γραμμής και το παπικό «αλάθητο» της ηγεσίας…

Αυτή η λογική πρυτανεύει στο ΚΚΕ και για τα μεγάλα και για τα μικρότερα. Από την παράδοση των κρατούμενων αγωνιστών της Ακροναυπλίας που δεν δραπέτευσαν και οδηγήθηκαν δέσμιοι στους Γερμανούς καταχτητές υπακούοντας στην ηγεσία, μέχρι τις μέρες μας.

Στη Λαμία «αποκαθηλώνεται» μεν συμβολικά το κεφάλι του Άρη από το φανοστάτη των Τρικάλων, για να μας εξηγήσει όμως ο Τηλέμαχος Δημουλάς γιατί δεν πρέπει να αποκατασταθεί κομματικά ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ κι ας είχε δίκιο. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, κάπως αντίστροφα θάπρεπε να είναι τα πράγματα…

Αναδημοσιεύουμε σήμερα παλαιότερο άρθρο του Τάσου Κατιντσάρου που λέει τα πράγματα «με τ’ όνομά τους».

 “Ο Άρης κάνει πόλεμο, μ’ αντάρτες παλικάρια…”

Του ΤΑΣΟΥ ΚΑΤΙΝΤΣΑΡΟΥ

Τραγική «σύμπτωση»! Στις 16 Ιουνίου 1945, την ίδια μέρα που το κρατικό ραδιόφωνο αναγγέλλει σε όλους τους Έλληνες το θάνατο του «αρχισυμμορίτη καπετάνιου του προδοτικού ΕΛΑΣ, Άρη Βελουχιώτη», ο Ριζοσπάστης δημοσιεύει την απόφαση της διαγραφής του από το ΚΚΕ:

«Ο Κλάρας, αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το ΚΚΕ,

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026

ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ 89 ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΤΟΥΣ ΕΝΩΝΕΙ, ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ Κ@ΛΟ ΤΟΥΣ


 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ «ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ» ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΚΙΩΝ


Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Υπάρχει ένα είδος δημοσιογραφίας που τα τελευταία χρόνια γνωρίζει ιδιαίτερη άνθηση. Δεν βασίζεται σε γεγονότα, ούτε σε επώνυμες μαρτυρίες, ούτε καν σε στοιχειώδη τεκμηρίωση. Βασίζεται σε «πληροφορίες», σε «κύκλους», σε «πηγές που γνωρίζουν», σε ψιθύρους που παρουσιάζονται ως πολιτικές εξελίξεις.

Το σημερινό δημοσίευμα της Καθημερινής, που επαναλαμβάνει ουσιαστικά όσα είχε γράψει νωρίτερα το Παρόν της Κυριακής, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Διαβάζουμε ότι «στελέχη της ΕΛΑΣ προσεγγίζουν κόσμο που το 2023 ψήφισε Μητσοτάκη», ότι κάποιοι «πασοκογενείς» πρώην υποστηρικτές του Ποταμιού δέχονται «έντονο φλερτ» από τον Τσίπρα και ότι μπορεί να υπάρξουν «εκπλήξεις» με πρώην υποψηφίους της Ν.Δ. να μετακινούνται στο νέο εγχείρημα.

Ποια στελέχη; Ποιους προσέγγισαν; Πόσοι είναι; Υπάρχει έστω ένα όνομα; Ένα γεγονός; Μια δήλωση; Ένα στοιχείο που να επιτρέπει στον αναγνώστη να αξιολογήσει την αξιοπιστία του ισχυρισμού; Απολύτως τίποτα.

Κι όμως, η είδηση σερβίρεται ως πολιτικό παρασκήνιο υψηλής αξίας. Ο αναγνώστης καλείται να πιστέψει ότι κάτι μεγάλο συμβαίνει, χωρίς να του δίνεται το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο. Πρόκειται για μια δημοσιογραφία που δεν ενημερώνει αλλά υποβάλλει εντυπώσεις. Δημιουργεί κλίμα, καλλιεργεί προσδοκίες, κατασκευάζει πολιτικές δυναμικές χωρίς να αναλαμβάνει το βάρος της απόδειξης.

Ασφαλώς το πολιτικό ρεπορτάζ δεν μπορεί πάντα να λειτουργεί με επίσημα έγγραφα και δημόσιες δηλώσεις. Όταν όμως οι «πληροφορίες» γίνονται μόνιμο υποκατάστατο της τεκμηρίωσης, τότε περνάμε από την ενημέρωση στην πολιτική μυθοπλασία.

Και το πρόβλημα δεν είναι αν οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις θα επιβεβαιωθούν ή θα διαψευστούν στο μέλλον. Το πρόβλημα είναι ότι παρουσιάζονται ως είδηση σήμερα, χωρίς να συνοδεύονται από κανένα απολύτως στοιχείο που να δικαιολογεί την ύπαρξή τους.

Κάποτε η δημοσιογραφία είχε ως βασική αρχή το «γράψε ό,τι μπορείς να αποδείξεις». Σήμερα, σε αρκετές περιπτώσεις, μοιάζει να αρκεί το «γράψε ό,τι ακούγεται στους διαδρόμους της εξουσίας». Και μετά περιμένουμε,

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΘΗΡΙΩΔΙΑ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟΥ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΟΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ 82 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.



«Ο Γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός και η Νέα Ευρώπη των WAFFEN SS ήταν ένα Μήνυμα Φωτεινό σε μία σκοτεινή εποχή, που πιστεύω πως ο ελληνισμός θα έπρεπε να έχει δεχτεί».
Ν. Μιχαλολιάκος


Ηταν 10 Ιούνη 1944 όταν τα κατοχικά ναζιστικά στρατεύματα  διέπραξαν μια κτηνωδία που δύσκολα βρίσκεις λόγια να την περιγράψεις. 
Οι παραπομπές και τα βίντεο που παραθέτουμε ξεδιπλώνουν το  φρικιαστικό ναζιστικό έγκλημα στο Δίστομο.

Εισαγωγή με ένα  κείμενο  της Αλέκας Ζορμπαλά.

Δίστομο! Και μόνον στο άκουσμα της λέξης ριγούν και τρέμουν οι αισθήσεις…

Σφαγή του Διστόμου. Έτσι έμεινε στην ιστορία αυτή η κτηνώδης βαρβαρότητα των Γερμανών ανδρών των SS, που ξεπερνά, ακόμα και τα πιο σκοτεινά και  μύχια όρια της ανθρώπινης ψυχής και του μυαλού.

Όχι γιατί ήταν το μοναδικό, ή το μαζικότερο έγκλημα της Γερμανικής Ναζιστικής θηριωδίας, κάθε άλλο.
Αλλά, γιατί, για μια ολόκληρη μέρα, συντεταγμένες στρατιωτικές δυνάμεις των Γερμανών, σφαγίαζαν ανηλεώς άμαχους κατοίκους, αποκεφάλιζαν, εκτελούσαν μωρά παιδιά, που δεν είχαν αποχωριστεί ακόμα το βυζί της μάνας τους, βίαζαν τις γυναίκες, πριν τις θανατώσουν φρικτά.

Και, κατάκοποι, το βράδυ, αποχωρώντας έκαψαν τα πάντα στο διάβα τους, είτε για να εξαφανίσουν τα ίχνη της φρικωδίας τους, είτε για να  “εκδικηθούν” ακόμα και τον τόπο, τα σπίτια, τα χωράφια, τα δέντρα, τα σπαρτά..

Απολογισμός: 104 άνδρες, 114 γυναίκες, και ανάμεσά τους 45 παιδιά και 20 βρέφη..

Γνωστά πράγματα είναι αυτά, έχουν γραφτεί τόσα και τόσα εξάλλου.

Ήμουν και είμαι πάντα πολέμια της φασιστικής έμπνευσης και ναζιστικής εφαρμογής της αρχής της συλλογικής ευθύνης.

Η ναζιστική Γερμανία, ως κράτος, το έκανε παντιέρα της και δολοφόνησε ψυχρά και συνειδητά εκατομμύρια Εβραίους, κομμουνιστές, Τσιγγάνους, ομοφυλόφιλους … μόνο και μόνο, γιατί ήταν Εβραίοι, κομμουνιστές, Τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι…

Η μνήμη όμως των μικρότερων, ή μεγαλύτερων εγκλημάτων ενός Κράτους και των μηχανισμών του, που διαπράττονταν υπό τις ιαχές και, εν τέλει,  επιδοκιμασίες της συντριπτικής πλειονότητας της Γερμανικής κοινωνίας, είναι μνήμη τιμής.

Μνήμη τιμής για τα θύματα, που επέζησαν και για τους συγγενείς τους.

Μνήμη τιμής για την αξιοπρέπεια ενός μεγάλου μέρους μιας κοινωνίας, ενός λαού, που αντιστάθηκε (πλην εξαιρέσεων) ακόμα και ένοπλα στους Ναζιστές.

Ενός κόσμου, που δεν ξεχνά, αλλά διεκδικεί το δικαίωμα στη μνήμη, στη γνώση και στην διαρκή υπενθύμιση.

Όχι, από αρρωστημένη διάθεση, αλλά γιατί ο νεο-Ναζισμός,  συνέχεια  του παλαιού, βρίσκεται παντού σε όλη την Ευρώπη,  σε κρατικό, πολιτικό  και κοινωνικό επίπεδο, με την ανοχή και, εν πολλοίς, την στήριξη και των επίσημων οργάνων της ΕΕ.

Δεν είναι μόνο κάποια κράτη, οι στρατοί και οι μηχανισμοί τους, που γίνονται επικίνδυνα..
Είναι ιαχές επιδοκιμασίας, που ακούγονται πάλι, από κοινωνίες ολόκληρες.

Διαβάστε ακόμα:

AGENDA 2030. ΚΑΘ΄ΥΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥ DEEP STATE Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ WOKE ΟΡΟΥ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΙΝΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΥ ΖΗΤΑ Ο κ. ΤΣΙΠΡΑΣ. ΣΤΟΧΟΣ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

Τεράστια κύματα που προκάλεσαν οι εκρίσεις των σιελογόνων αδένων του Υπ. Υγείας Αδωνι Γεωργιάδη καθώς αναγνώρισε ιδιότητες ηγέτη εφάμιλλου του Churchill στο πρόσωπο του Τσίπρα 


Aίφνης ο Τσίπρας των 104 νεκρών στο Μάτι (ανάμεσά τους δεκάδες γυναίκες), μια Επιχείρηση που έχει όλα τα χαρακτηριστικά του Μαύρου Κύκνου-υποδειγματικός απεγκλωβισμός-εκκένωση των κατασκηνώσεων του Αγίου Ανδρέα-υποδειγματικός εγκλωβισμός των οδηγών και θάνατος από τον ουρανό με την ερευνήτρια συγγραφέα Νaomi Wolf να αποδίδει τις αντίστοιχες στην Ισπανική Τενερίφη και στο Μάουι της Χαβάης σε επιθέσεις με όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας ζητεί την ένταξη του όρου «γυναικοκτονία» στον ποινικό κώδικα καθ΄υπαγόρευση του deep state και για τις ανάγκες της WOKE επιβολής που έχει στόχο τον αφανισμό της οικογένειας.

-Οι γυναίκες να μισούν τους άνδρες και να αποφεύγουν να γίνονται μητέρες. Αυτό ακριβώς υποκρύπτει ο όρος Γυναικοκτονία.

By Ian Ford

Ο κ.Τσίπρας επιδιώκει να προκαλέσει μίσος στις καρδιές των νεαρών κοριτσιών για τους άνδρες ώστε να γίνονται ότι άλλο θέλουν εκτός από μητέρες μια και όπως είχε πει από το βήμα του (ιδιωτικού) ΟΗΕ ο David Rockefeller πρέπει να υπάρξει ρύθμιση του πληθυσμού και ιδιαίτερα του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού της Χριστιανικής και της Εβραικής Οικογένειας. Ο όρος γυναικοκτονία είναι κατά παραγγελία του deep state. Oπως ακριβώς και η επάνοδος του Τσίπρα με τις αστείες-fake δημοσκοπήσεις που υπόσχονται μια σοβαρή καλπονοθεία. Τεράτων και των προθύμων puppets τους. Η συνέχεια έχει ως εξής>

Ο Άδωνις βλέπει τον Churchill στο πρόσωπο του Τσίπρα

Τα τεράστια κύματα που προκάλεσαν οι εκρίσεις των σιελογόνων αδένων του Υπ. Υγείας Αδωνι Γεωργιάδη καθώς αναγνώρισε ιδιότητες ηγέτη εφάμιλλου του Churchill στο πρόσωπο του Τσίπρα θα μπορούσαν να συγκριθούν μόνο με το αποτέλεσμα της Επιχείρησης Τροποποίησης Καιρού-Daniel [σε συνδυασμό με το σπάσιμο των φραγμάτων] που αφάνισε τον Θεσσαλικό Κάμπο.

Ο Τσίπρας σύμφωνα με τον Αδωνι “έχει λάμψη, μεγάλο πολιτικό ταλέντο και μου αρέσει ως αντίπαλος”. Ο Τσίπρας…

Θα έχει ενδιαφέρον να γνωρίζαμε πως εξέλαβε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τα εγκώμια του υπουργού του για το πρόσωπο του Τσίπρα στον οποίο ο πρωθυπουργός έχει χρεώσει ακόμη και προσωπικές επιθέσεις ή επιθέσεις εις βάρος της οικογένειάς του κατά το παρελθόν. Πάμε όμως να δούμε τι είναι αυτό που ώθησε τον κ. Γεωργιάδη σε αυτή την εργαστηριακή καταιγίδα κομπλιμέντων και φιλοφρονήσεων για το πρόσωπο του Τσίπρα. Πάμε να δούμε τα κίνητρα του υπουργού τα οποία αποτελούν ύβριν στο ηρωικό πρώτο έτος της διακυβέρνησης Μητσοτάκη και στο πρόσωπο του πρωθυπουργού προσωπικά.

Πριν η Τεχνητή Νοημοσύνη επαναδιατυπώσει [για τους μη σκεπτόμενους] ακόμη και την πρόσφατη ιστορία έχει σημασία να φέρουμε στο νου εικόνες και στιγμιότυπα από την πράγματι ηρωική αντίσταση των ελληνικών σωμάτων ασφαλείας στον Εβρο όταν ο Ερντογάν καθ΄υπόδειξη και εντολή του deep state έστελνε τις λεγεώνες των ισλαμιστών να τρυπήσουν τα ελληνικά σύνορα ενώ την ίδια στιγμή απειλούσε με εισβολή δια θαλάσσης και αέρος. Εκείνη η περίοδος,

Τρίτη 9 Ιουνίου 2026

ΤΟ «ΦΑΝΤΑΣΜΑ» ΠΟΥ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΑΜΑΡΑΣ


Ενώ η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τα σενάρια επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα ή γύρω από την πολιτική δυναμική που καταγράφει η Μαρία Καρυστιανού, στο Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται πως οι πραγματικές ανησυχίες βρίσκονται αλλού. Και έχουν ονοματεπώνυμο: Αντώνης Σαμαράς.

Οι πληροφορίες που διακινούνται το τελευταίο διάστημα συγκλίνουν στο ότι το πολιτικό εγχείρημα που φέρεται να προετοιμάζει ο πρώην πρωθυπουργός δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική πολιτική κίνηση, αλλά μια οργανωμένη απόπειρα παρέμβασης στον χώρο της κεντροδεξιάς. Δημοσιογραφικές εκτιμήσεις αναφέρουν ότι ο Σαμαράς διαθέτει ήδη έναν πυρήνα εκατοντάδων στελεχών, με ονόματα που θα μπορούσαν να στελεχώσουν ψηφοδέλτια σε ολόκληρη τη χώρα.

Η σημασία μιας τέτοιας εξέλιξης δεν βρίσκεται μόνο στον αριθμό των στελεχών ή στην οργανωτική της διάσταση. Βρίσκεται κυρίως στο γεγονός ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια θα μπορούσε να εμφανιστεί στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας ένας πολιτικός αντίπαλος με πρωθυπουργικό παρελθόν, κυβερνητική εμπειρία και δυνατότητα να απευθυνθεί σε τμήματα της παραδοσιακής εκλογικής της βάσης.

Ένας πολιτικός σχηματισμός υπό τον Αντώνη Σαμαρά δεν θα διεκδικούσε απλώς ψήφους διαμαρτυρίας. Θα επιχειρούσε να παρουσιαστεί ως η «αυθεντική» έκφραση της κεντροδεξιάς, αμφισβητώντας ευθέως την ηγεμονία του Κυριάκου Μητσοτάκη στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Και αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί νευρικότητα στο κυβερνητικό επιτελείο.

Το άνοιγμα προς το ΠΑΣΟΚ

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι παρατηρήσεις που καταγράφονται σήμερα στην “Καθημερινή” από τον δημοσιογράφο Σταύρο Παπαντωνίου, για τη συγκέντρωση του Σαμαρά στο Ηράκλειο. Σύμφωνα με σχετικές πληροφορίες, στο ακροατήριο βρέθηκαν αρκετοί άνθρωποι που προέρχονται από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός επέλεξε να κάνει ένα προσεκτικό αλλά σαφές άνοιγμα προς τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Δεν πρόκειται για μια κίνηση χωρίς πολιτικό υπολογισμό. Αντίθετα, φαίνεται να εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο ανασύνθεσης συμμαχιών με βασικό κοινό παρονομαστή την αμφισβήτηση της κυριαρχίας Μητσοτάκη. Δεν είναι τυχαίο ότι πολιτικοί παρατηρητές θεωρούν πιθανό, σε περίπτωση που η Ν.Δ. καταγράψει χαμηλές επιδόσεις σε μια εκλογική αναμέτρηση, να ανοίξει μια συζήτηση αμφισβήτησης της σημερινής ηγεσίας της, με πρωταγωνιστές πρόσωπα που σήμερα βρίσκονται σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.

Η αντίφαση που δεν κρύβεται

Ωστόσο, η στρατηγική αυτή εμπεριέχει μια εμφανή πολιτική αντίφαση.

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει επανειλημμένα καταγγείλει την «πασοκοποίηση» της Νέας Δημοκρατίας, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές δεξιές και συντηρητικές της αναφορές. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν φαίνεται να έχει κανένα πρόβλημα να απευθύνεται σε τμήματα του ΠΑΣΟΚ και να αναζητά πολιτικές συγκλίσεις με στελέχη που βρίσκονται απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η παρατήρηση που διατυπώνουν ακόμη και άνθρωποι προερχόμενοι από το σαμαρικό περιβάλλον είναι εύστοχη: αν το πρόβλημα ήταν πραγματικά η «πασοκοποίηση», τότε θα έπρεπε να αποτελεί πρόβλημα ανεξαρτήτως προσώπων. Όταν όμως το «κακό ΠΑΣΟΚ» γίνεται αποδεκτό μόλις στραφεί εναντίον του Μητσοτάκη, τότε το ζήτημα παύει να είναι ιδεολογικό και γίνεται καθαρά πολιτικό.

Με άλλα λόγια, η ουσία της αντιπαράθεσης δεν φαίνεται να είναι η περίφημη «πασοκοποίηση» της Ν.Δ., αλλά η σύγκρουση για την ηγεμονία στον χώρο της δεξιάς παράταξης.

Και αυτό ίσως εξηγεί γιατί, παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις περί πολιτικής σταθερότητας, το Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή κάθε κίνηση του πρώην πρωθυπουργού. Γιατί ένας Τσίπρας μπορεί να είναι ένας γνώριμος αντίπαλος. Ένας Σαμαράς, όμως, που διεκδικεί κομμάτια της ίδιας εκλογικής δεξαμενής,