Σφοδρές αντιδράσεις στο εσωτερικό του Ελληνικού Κτηματολογίου, αλλά και καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έφερε ο διεθνής διαγωνισμός ύψους άνω των 7 εκατ. ευρώ για την πρόσληψη 150 εργαζομένων μέσω ιδιωτικού αναδόχου. Το Σωματείο Εργαζομένων του φορέα (ΣΕΚΤ) καταγγέλλει «εκχώρηση δημόσιας εξουσίας» σε ιδιώτες, αμφισβητώντας τη νομιμότητα της διαδικασίας, ενώ με πολυσέλιδο υπόμνημά του ζητά να τεθεί ο διαγωνισμός στο μικροσκόπιο ελεγκτικών και δικαστικών αρχών.
Το υπόμνημα έχει αποσταλεί εκτός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, στο γραφείο του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, του υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρη Παπαστεργίου, στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, τον Οικονομικό Εισαγγελέα και την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.
Λίγες ημέρες πριν την πανηγυρική εκδήλωση που ετοιμάζει η κυβέρνηση για την περαίωση του Κτηματολογίου, το Σωματείο καταγγέλλει ότι ο συγκεκριμένος διαγωνισμός ουσιαστικά υποκαθιστά τη δημόσια διοίκηση με ιδιώτες, παρακάμπτει το ΑΣΕΠ, ενώ ζητά να ελεγχθεί εάν επιβαρύνει υπέρμετρα το Δημόσιο.
Το επίμαχο έργο αφορά την «Παροχή Υπηρεσιών για τη Διοικητική Υποστήριξη και Υποστήριξη Τεχνικών Λειτουργιών του ΝΠΔΔ Ελληνικό Κτηματολόγιο» και προβλέπει τη διάθεση 150 εργαζομένων για χρονικό διάστημα 13 μηνών, με δυνατότητα προαίρεσης. Το συνολικό κόστος ανέρχεται στα 7.072.602,48 ευρώ, ποσό που το σωματείο χαρακτηρίζει «ιλιγγιώδες» και απολύτως δυσανάλογο σε σχέση με το πραγματικό κόστος πρόσληψης προσωπικού μέσω των κανονικών διαδικασιών του Δημοσίου.
Σύμφωνα με το ΣΕΚΤ, αλλά και την ίδια τη διακήρυξη του διαγωνισμού, ο οποίος βγήκε στον αέρα τον περασμένο Ιανουάριο, οι εργαζόμενοι που θα διατεθούν μέσω του αναδόχου δεν θα αναλάβουν αποκλειστικά επικουρικά καθήκοντα, όπως για παράδειγμα τη σάρωση εγγράφων, αλλά θα έχουν πρόσβαση σε κρίσιμες λειτουργίες του Κτηματολογίου και των Υποθηκοφυλακείων: «Διευκρινίζεται ότι ο Ανάδοχος θα προσφέρει υπηρεσίες που αφορούν σε εργασίες παραλαβής αιτήσεων και διαχείρισης ταμείου, δηλαδή πρωτοκόλλησης αιτήσεων στο Σύστημα Κτηματολογίου και στο Σύστημα Μεταγραφών και Υποθηκών, καθώς και εργασίες Υποθηκοφυλακείου που αφορούν στην καταχώριση των εγγραπτέων πράξεων στα οικεία βιβλία, έκδοση σχετικών πιστοποιητικών και αντιγράφων», αναφέρεται στη διακήρυξη.
Στο σημείο αυτό εστιάζει το σωματείο τη σφοδρότερη κριτική του υποστηρίζοντας ότι η καταχώριση πράξεων στα δημόσια βιβλία του Κτηματολογίου συνιστά «άσκηση δημόσιας εξουσίας» που συνδέεται άμεσα με την προστασία της ιδιοκτησίας και την ασφάλεια των συναλλαγών δεδομένου ότι οι εγγραφές αυτές παράγουν έννομα αποτελέσματα, καθώς μέσω αυτών αναγνωρίζονται, μεταβάλλονται ή κατοχυρώνονται εμπράγματα δικαιώματα πολιτών.
Σύμφωνα με τον ΣΕΚΤ, οι συμβάσεις αυτές «έρχονται να υποκαταστήσουν τη δημόσια διοίκηση και το εξειδικευμένο προσωπικό που έχει επιλεγεί μέσω ΑΣΕΠ, με αξιοκρατικά κριτήρια με υπαλλήλους που προσλαμβάνει ένας ιδιώτης, χωρίς καμία διαδικασία».
Το Σωματείο επικαλείται μάλιστα νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την οποία η εκχώρηση δημόσιας εξουσίας σε ιδιώτες επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις και όχι όταν πρόκειται για αρμοδιότητες που ανήκουν στον «σκληρό πυρήνα» της κρατικής λειτουργίας. «Δεν νοείται το κράτος να απεκδύεται των θεμελιωδέστερων αρμοδιοτήτων του», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο υπόμνημα, με το Σωματείο να προσθέτει ότι δεν υπάρχει διάταξη νόμου που να επιτρέπει στο Κτηματολόγιο να αναθέτει σε ιδιώτες την πρόσβαση και παρέμβαση στα δημόσια βιβλία ή τη διαχείριση κρίσιμων λειτουργιών που συνδέονται με εμπράγματα δικαιώματα πολιτών.
«Ιλιγγιώδες το κόστος»
Την ίδια στιγμή το ΣΕΚΤ θέτει ζήτημα διαχείρισης του δημόσιου χρήματος υποστηρίζοντας ότι το κόστος της σύμβασης είναι εξωπραγματικό σε σχέση με το κόστος πρόσληψης αντίστοιχου προσωπικού μέσω συμβάσεων ορισμένου χρόνου (ΣΟΧ). Προς επίρρωση του επιχειρήματος αυτού, επικαλείται προηγούμενη διαδικασία πρόσληψης μέσω ΣΟΧ για 58 εργαζόμενους, η οποία - όπως αναφέρει - κόστισε περίπου 587.520 ευρώ για διάστημα οκτώ μηνών, συμπεριλαμβανομένων μισθών και ασφαλιστικών εισφορών.
Με βάση αυτούς τους υπολογισμούς, το σωματείο εκτιμά ότι η κάλυψη αναγκών για 150 εργαζόμενους θα μπορούσε να επιτευχθεί με περίπου 1,6 εκατ. ευρώ. Κατά συνέπεια,
Σάββατο 30 Μαΐου 2026
ΝΕΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΣΤΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ...-ΣΤΗΝ ΕΥΡ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ 7 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ!
ΑΠΟ ΤΟ «ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ» ΣΤΟ «ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ»
Του Γ.Γ
Αν κάποιος αναζητούσε την πιο τρανταχτή απόδειξη της πολιτικής χρεοκοπίας του χώρου που κάποτε εμφανίστηκε ως «ελπίδα της αριστεράς», δεν θα χρειαζόταν να ψάξει πολύ. Αρκεί να παρακολουθήσει τις διεργασίες που εξελίσσονται σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά.
Όλα δείχνουν ότι πλησιάζει η στιγμή που τα δύο αυτά πολιτικά μορφώματα θα κατεβάσουν οριστικά ρολά. Όχι επειδή ολοκλήρωσαν κάποιο ιστορικό κύκλο. Όχι επειδή έκαναν έναν ειλικρινή απολογισμό της πολιτικής τους διαδρομής. Αλλά επειδή οι περισσότεροι από όσους στεγάζονται σε αυτά έχουν αντιληφθεί ότι το πολιτικό τους μέλλον βρίσκεται αλλού.
Η επικείμενη εμφάνιση του κόμματος Τσίπρα λειτουργεί σαν ηλεκτροσόκ σε έναν χώρο που εδώ και χρόνια βρίσκεται σε κατάσταση αποσύνθεσης. Οι δημοσκοπήσεις, η κοινωνική απαξίωση και η εκλογική κατρακύλα έχουν καταστήσει σαφές ότι τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η Νέα Αριστερά δύσκολα θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν κοινοβουλευτική παρουσία στις επόμενες εκλογές. Και όταν χάνεται η προοπτική του βουλευτικού εδράνου, ξαφνικά εξαφανίζονται και οι μεγάλες ιδεολογικές διαφορές.
Όπως αποκαλύπτει η σημερινή Εφημερίδα των Συντακτών, επτά βουλευτές και δεκάδες στελέχη της Νέας Αριστεράς διαφοροποιούνται από την ηγετική γραμμή, βλέποντας προφανώς στον ορίζοντα το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, η πλειοψηφία της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το ενδεχόμενο να βρεθεί κάτω από τη νέα κομματική ομπρέλα που ετοιμάζεται.
Πρόκειται για μια εικόνα που δεν παραπέμπει σε πολιτικούς οργανισμούς, αλλά σε επιβάτες πλοίου που βυθίζεται και αναζητούν την πλησιέστερη σωσίβια λέμβο.
Για χρόνια μας μιλούσαν για αξίες, αρχές, συλλογικότητες, προγράμματα και οράματα. Στην πράξη αποδείχθηκε ότι όλα αυτά ήταν αναλώσιμα μπροστά στην αγωνία της πολιτικής επιβίωσης. Οι ίδιες φιγούρες που χθες διαγκωνίζονταν για το ποιος είναι πιο αυθεντικός εκφραστής της «προοδευτικής παράταξης», σήμερα κάνουν λογαριασμούς για το πού θα βρουν εκλόγιμη θέση στο επόμενο σχήμα.
Και κάπως έτσι ολοκληρώνεται ένας κύκλος πολιτικής εξαπάτησης που ξεκίνησε με μεγάλα λόγια και καταλήγει σε μικροϋπολογισμούς καριέρας.
Το μόνο που απομένει να δούμε είναι πόσοι θα προλάβουν να επιβιβαστούν στο νέο τρένο του Τσίπρα και πόσοι θα μείνουν στην αποβάθρα. Γιατί το έργο δεν αφορά πλέον πολιτικές επιλογές, κοινωνικές αναφορές ή ιδεολογικές αντιπαραθέσεις.
Αφορά αποκλειστικά τη διάσωση πολιτικών βιογραφικών.
Και όταν η μοναδική συγκολλητική ουσία ενός χώρου είναι το βουλευτιλίκι,
«ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΟΣ ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ»… ΔΙΑ ΠΑΣΑΝ ΝΟΣΟΝ
Του Μανώλη Κοττάκη
O επικοινωνιακός σχεδιασμός της κυβερνήσεως και των εμπροσθοφυλακών της έχει καταστεί πλέον προβλέψιμος. Αν θες να είσαι εγκαίρως ενήμερος ποια θέματα θα ανοίξουν ο πρωθυπουργός ή ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, δεν χρειάζεται να υποβληθείς στον κόπο του ρεπορτάζ.
Αρκούν τρεις κινήσεις: Να προσέξεις τις ερωτήσεις που υποβάλλονται σε μια μεταμεσονύκτια εκπομπή της δημόσιας τηλεόρασης (προχθές εγκαλούσαν την εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ για την καταψήφιση Στουρνάρα και την επομένη έλαβε τη σκυτάλη ο πρωθυπουργός). Να ακούσεις προσεκτικά την εισαγωγή που κάνουν στις 6 το πρωί στην έναρξη της εκπομπής τους άξιοι συνάδελφοι και λίγο αργότερα ένας ραδιοφωνικός σχολιαστής. Στο τέλος να διαβάσεις το πρωτοσέλιδο μιας συγκεκριμένης εφημερίδας που κυκλοφόρησε μέσα στη δεύτερη τετραετία της Ν.Δ. και εκφράζει τον σκληρό πυρήνα και τις συνιστώσες του. Πρόκειται για ενοποιημένο επικοινωνιακό οργανισμό, ο οποίος επικουρείται από συγκεκριμένους λογαριασμούς στο X και το TikTok. Άλλες φορές είναι καλά οργανωμένος (βλέπε διαχείριση Τεμπών μαζί με τις γνωστές «Ομάδες Αλήθειας») και άλλοτε εντελώς ερασιτεχνικός.
Δύο τρία παραδείγματα των ημερών: Ο επικοινωνιακός αυτός οργανισμός άρχισε να διακινεί από χθες εν μέσω διώξεων που άσκησε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για κακουργήματα παράνομων επιδοτήσεων σε 22 πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ένας αντιδήμαρχος (μάλλον νεοδημοκράτης, αφού, αν ήταν ΠΑΣΟΚ, θα μας το έλεγαν), το σενάριο ότι και ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μια σκευωρία που καταπίπτει όπως και οι άλλες.
Επικαλούνται για αυτό μια πραγματογνωμοσύνη που φέρεται ότι έκανε η Παρασκευή Τυχεροπούλου για τρεις βουλευτές της Ν.Δ. κατόπιν οδηγιών της κυρίας Κοβέσι. Υποτίθεται ότι τους αθωώνει. Διαμαρτύρονται, μάλιστα, κάποιοι γιατί η πραγματογνωμοσύνη δεν ολοκληρώθηκε πριν αποσταλεί η δικογραφία στη Βουλή, για να γλιτώσουν την άρση τη ασυλίας τους και τον «διασυρμό».
Εδώ τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Ότι τα μέλη αυτού του οργανισμού επικαλούνται την Τυχεροπούλου που αποκάλυψε το σκάνδαλο και προς τιμωρίαν της μετατέθηκε διωκόμενη στο πρωτόκολλο της ΑΔΑΕ για να μην την έχουν στα πόδια τους; Ήρωας δηλαδή τώρα η «συριζαία», όπως την αποκαλούσαν, Τυχεροπούλου; Και αν τυχόν σε άλλες πραγματογνωμοσύνες για άλλους βουλευτές δεν λέει τα ίδια, τι θα λένε; Σκευωρία και πάλι; Λίγη ντροπή.
Θέλει πολύ θράσος για να επικαλείσαι την Τυχεροπούλου όταν όχι μόνο σιώπησες τον καιρό που το κόμμα σου τη δίωκε, αλλά τη συκοφάντησες κι εσύ (τα έντυπα που την αποθέωνουν σήμερα χθες την κατήγγελλαν). Στοιχειώδης γνώση του νόμου αρκεί για να γνωρίζει κανείς ότι έρευνα εις βάθος για τη στοιχειοθέτηση και την παραπομπή στο ακροατήριο ή για την αρχειοθέτηση είναι επιτρεπτή μετά την άρση των ασυλιών βουλευτών. Όχι πριν. Πριν, ο ελληνικός νόμος αρκείται στις αποχρώσες ενδείξεις. Τα ονόματα των 20 βουλευτών που περιελήφθησαν στη δικογραφία έτυχαν προστασίας επί πέντε ολόκληρα χρόνια. Το 2020 έγιναν οι επισυνδέσεις, το 2025 παραδόθηκαν οι διάλογοί τους με τις Αρχές κατόπιν επιμονής της Ευρωπαίας εισαγγελέως.
Επειδή όμως οι επιθέσεις στο πρόσωπο της Κοβέσι συνεχίζονται από πρόσωπα που φοβούνται μην πέσουν στην τσιμπίδα της από εν εξελίξει έρευνες στα υπουργεία Μετανάστευσης, Παιδείας και Εργασίας, ερωτάται: Αν, υποθετικό το σενάριο,
ΑΠΟ ΤΟ ΕΛ.Α.Σ ΣΤΟ… ΜΑΛΛΙ ΤΗΣ ΓΡΙΑΣ!
Η εξαγγελία του νέου Κόμματος Τσίπρα υπήρξε – πέρα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα – επικοινωνιακή “υπερπαραγωγή”.
“Αμερικανιά”!
Με όλο το σχετικό “συνταγολόγιο”: Ανοιχτός χώρος, LED φωτισμός, πυκνό ακροατήριο, φόντο την Ακρόπολη, προσεγμένη σκηνική παρουσία, άψογη σκηνοθεσία, αληθινό performance, πινελιές «τρυφερότητας» και «αθωότητας» με παρουσία μικρών παιδιών και πλάνα με νεαρά κορίτσια δίπλα στον χαμογελαστό αρχηγό. Όλο καλά στημένα, τίποτα αυθόρμητο…
Σκηνικά άψογο – αλλά από έμπνευση, πάθος, αυτοσχεδιασμό, ηγετικότητα, ελάχιστα πράγματα…
Και από περιεχόμενο; Τίποτα!
“Επτά δεσμεύσεις” μας εξήγγειλε ο κ. Τσίπρας.
Γενικολογίες. Ή μάλλον κενολογίες. Και αφόρητες κοινοτοπίες…
– Δημοκρατική Αναγέννηση: Ενίσχυση θεσμών, διαφάνεια, συμμετοχική δημοκρατία…
– Κοινωνικό Κράτος: Ανασυγκρότηση ΕΣΥ, Δημόσια Παιδεία, Προστασία Εργασίας.
– Οικονομική Δικαιοσύνη: Μείωση Ανισοτήτων, φορολογική ελάφρυνση μεσαίων στρωμάτων, στήριξη μικρομεσαίων.
– Κλιματική μετάβαση με δίκαιο τρόπο: Πράσινη ενέργεια χωρίς κοινωνικό κόστος.
– Εθνική Ανεξαρτησία: Πολυδιάστατη Εξωτερική Πολιτική, κυριαρχικά δικαιώματα.
– Νέα Γενιά στο προσκήνιο: Στέγη, εργασία, δικαιώματα για τους νέους.
– Πολιτισμός και Ταυτότητα: Στήριξη Πολιτισμού, σύνδεση με την Ιστορία και το μέλλον.
Παρατήρηση πρώτη:
Αυτά ΔΕΝ είναι συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Είναι ευχολόγια. Είναι ΜΗ δεσμεύσεις σε τίποτα.
Για παράδειγμα τι σημαίνει “πράσινη μετάβαση χωρίς κοινωνικό κόστος”; Το πρόβλημα με την πράσινη μετάβαση είναι ότι ΕΧΕΙ δυσβάστακτο κοινωνικό – και οικονομικό – κόστος!
Μπορεί να αντιμετωπιστεί; ΝΑΙ! Αλλά εδώ χρειάζονται τομές: Με τη φορολόγηση των καυσίμων, με την τιμολόγηση των καυσίμων (Χρηματιστήριο Ενέργειας) με την υποκατάσταση εισαγόμενων ενεργειακών πόρων από εγχώριες. Επιστροφή στο Λιγνίτη κλπ.
Γι’ όλα αυτά όμως – που έχουν κόστος και ρίσκο – δεν ακούσαμε ΤΙΠΟΤΑ!
Τι σημαίνει «δικαιώματα στους νέους»;
Μήπως να μπαίνουν στα Πανεπιστήμια χωρίς εξετάσεις;
Αυτό όμως θα υποβαθμίσει περισσότερο τα – ήδη υποβαθμισμένα – πτυχία. Και θα τα “πληθωρίσει” κι άλλο. Άρα θα τα απαξιώσει…
Και θα δημιουργήσει “ευκαιρίες” μόνο για όσους έχουν τη δυνατότητα να πηγαίνουν σε ξένα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Οι νέοι χρειάζονται ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ που δεν έχουν! Γι’ αυτό φεύγουν.
Δηλαδή Ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, παραγωγική αναδιάρθρωση ξένες επενδύσεις – λέξεις που δεν ακούσαμε και έννοιες που δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιο της Αριστεράς…
Γενικά η διακήρυξη των 7… ΜΗ δεσμεύσεων είναι μια γενικόλογη φούσκα που καθένας συμφωνεί, καθένας μπορεί να την προσυπογράψει – χωρίς κόστος γιατί στην πραγματικότητα δεν λέει τίποτα και δεν δεσμεύει κανένα.
Θυμίζει το παλιό εκείνο:
Κάλλιο να είσαι νέος, ωραίος και υγιής – παρά γέρος φτωχός και άσχημος.
Το ξέρουμε όλοι – συμφωνούμε όλοι,
ΟΙ ΧΡΥΣΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΩΝ SERVICERS: ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΡΔΗ ΜΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΠΟΥ ΖΑΛΙΖΟΥΝ

Νώντας Χαλδούπης
Μπορεί οι οφειλέτες να… λατρεύουν να τους μισούν, όμως οι διαχειριστές δανείων στην Ελλάδα κάνουν «χρυσές» δουλειές. Οι “Big 3” της αγοράς (Intrum, doValue, Cepal) εμφανίζουν εξαιρετικά υψηλή κερδοφορία, με τα περιθώρια λειτουργικού κέρδους (EBITDA) να ξεπερνούν και το 60%, ποσοστό που θα ζήλευαν οι περισσότερες επιχειρήσεις της χώρας. Εξωπραγματικές είναι οι αποδόσεις κεφαλαίου, με ποσοστά πολλαπλάσια από τα αντίστοιχα των ελληνικών τραπεζών.
Κοινό μυστικό στην αγορά είναι ότι αυτές οι εξαιρετικές οικονομικές επιδόσεις δεν οφείλονται σε κάποια «μαγική συνταγή» αποδοτικότητας των ελληνικών εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων, που άλλωστε προωθούν με αργούς ρυθμούς τη διευθέτηση των δανείων που κληροδότησε στο τραπεζικό σύστημα η μεγάλη οικονομική κρίση.
Οπως φαίνεται από τη σύγκριση επιδόσεων των επιμέρους θυγατρικών της doValue σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα είναι… χρυσωρυχείο προμηθειών για τους servicers.
Οι κυρώσεις χαλάρωσαν…
Αξίζει να σημειωθεί ότι, μέχρι στιγμής, οι servicers έχουν δει μόνο την καλή πλευρά του σχεδίου «Ηρακλής». Ο αρχικός νόμος για τις τιτλοποιήσεις «κόκκινων» δανείων με κρατικές εγγυήσεις ήταν ιδιαίτερα αυστηρός, προβλέποντας βαριές οικονομικές κυρώσεις -ακόμη και την ολοκληρωτική αποβολή ενός διαχειριστή από την τιτλοποίηση-, σε περίπτωση που υπήρχε αποτυχία στην τήρηση των στόχων του επιχειρησιακού σχεδίου.
Παρά το γεγονός ότι στην πράξη οι αποκλίσεις από τα αρχικά επιχειρησιακά σχέδια των τιτλοποιήσεων αποδείχθηκαν μεγάλες, οι servicers κατάφεραν να αποφύγουν τις προβλεπόμενες κυρώσεις, καθώς κρίθηκε από την κυβέρνηση ότι οι αστοχίες στην εφαρμογή των business plans των τιτλοποιήσεων οφείλονταν στις αρρυθμίες που προκάλεσε η πανδημία. Το νομοθετικό πλαίσιο τροποποιήθηκε με ευνοϊκό τρόπο για τις εταιρείες διαχείρισης, προσφέροντας τη θεσμική ευελιξία που χρειαζόταν ώστε να γίνει πολύ δύσκολη η ενεργοποίηση των προβλέψεων για κυρώσεις.
Τα κόκκινα δάνεια… αβγατίζουν
Επτά χρόνια μετά τις πρώτες τιτλοποιήσεις του σχεδίου «Ηρακλής», οι δραστηριότητες των servicers εξακολουθούν να διευρύνονται, όπως αποτυπώνεται καθαρά στην αύξηση των συνολικών υπό διαχείριση δανείων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, τον Δεκέμβριο του 2025 η συνολική αξία των υπό διαχείριση ανοιγμάτων των διαχειριστών πιστώσεων ανήλθε σε 91,5 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 4,1 δισ. ευρώ σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2024.
Η άνοδος αυτή, εξηγεί η ΤτΕ,
ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ
Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος – Documento
Όλα περιπλέκονται. Όπως εξελίχθηκε η διαμόρφωση του νέου πολιτικού την εβδομάδα που πέρασε, αναμένουμε ενδιαφέρουσες αλλαγές αλλά όχι και ριζικές. Οι δημοσκοπήσεις κατέγραψαν τη στιγμή και ακολουθεί αγώνας αντοχής κι όχι σπριντ μέχρι την κάλπη.
Με την πιθανότητα να εμφανιστεί άλλο ένα κόμμα από τον Αντώνη Σαμαρά σχεδόν βέβαιη, η διάταξη των πολιτικών δυνάμεων δεν είναι Βαβέλ εναντίον σταθερότητας όπως επιθυμεί να περνάει επικοινωνιακά το Μαξίμου, αλλά οδοστρωτήρας εναντίον «νοικοκυραίων». Από τη μία ο Κυριάκος Μητσοτάκης επενδύει στο μέλλον με την Ελλάδα 2030 που θα είναι για λίγους κι εκλεκτούς άριστους και ημέτερους, από την άλλη η αγανάκτηση, η οργή, μαζί με το αίτημα αντικατάστασης πρωθυπουργού αλλά όχι αλλαγής. Προς το καλύτερο νομίζουν.
Η αναστροφή Τσίπρα στην (κυβερνώσα) Αριστερά μετά την περιπλάνηση στο άνυδρο Κέντρο όπου κανείς δεν του έδινε σημασία έχει πολιτικές προεκτάσεις. Αναστροφή χωρίς ανατροπή. Με όλες τις έννοιες.
Η Μαρία Καρυστιανού αγκαλιάζει ψηφοφόρους Βελόπουλου, Ζωής και Νίκης.
Μένει ο Σαμαράς με δυσαρεστημένους δεξιούς, κεντροδεξιούς που συγκινεί και φιλο-τραμπικούς και εθνικιστές.
Ένα σκηνικό πολύ ενδιαφέρον για να δούμε πού χωράει ο καθένας μας.
Εκεί που χωράει ο καθηγητής Μαραντζίδης στο rebranding. Από τα δίκτυα αντιρωσικής προπαγάνδας του Φόρεϊν Όφις και σκληρός επικριτής της «πρώτης φοράς Αριστερά» βρέθηκε μαέστρος στην «κυβερνώσα Αριστερά» του Θησείου. Από εκφραστής του ιστορικού αναθεωρητισμού ενορχήστρωσε την καταστροφική για τον ΣυΡιζΑ εκλογική στρατηγική διάχυσης προς το Κέντρο το 2023. Με τον έτερο επικριτή της κυβέρνησης ΣυΡιζΑ – ΑννΕλλ Γιώργο Σιακαντάρη και παράλληλα υπέρμαχο της πολιτικής παρακαταθήκης Σημίτη. Με τον πολιτικό γυρολόγο Νίκο Μπίστη που σήμερα είναι ΕΛΑΣ. Και άλλους (μερικούς εξ αυτών πολύ σοβαρούς για το εγχείρημα).
Το σκηνικό περιπλέκεται και οι γραμμές θολώνουν.
Στη χώρα που θάβονται σκάνδαλα. Από τη Novartis μέχρι τις υποκλοπές και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Στη χώρα που κόβουμε εξόδους και αγοράζουμε μόνο τα απολύτως απαραίτητα: φαγητό και φάρμακα αλλά όχι φορέματα, παντελόνια και πατούμενα.
Στη χώρα που οι κτηνοτρόφοι έγκωσαν από τον εμπαιγμό και την αδιαφορία του Μαξίμου και προετοιμάζονται να βγουν στους δρόμους μες στην εβδομάδα. Πήραν ψίχουλα για αποζημιώσεις και έχουν μείνει άδεια τα ψυγεία, τα τραπέζια και τα πιάτα τους.
Στη χώρα που βρήκαν πρόσχημα το δημογραφικό για να κλείσουν σχολεία και να φέρουν ιδιώτες επενδυτ… συγγνώμη χορηγούς καθώς όλα ακρίβυναν και η (όποιας μορφής) πολιτεία δεν δίνει δεκάρα πέρα από φως, νερό, τηλέφωνο.
Στη χώρα που πολυπλόκαμα κυκλώματα λυμαίνονται επιχειρηματίες και τελωνεία βρίσκοντας τρύπες στους νόμους.
Σε αυτή τη χώρα θολώσαμε τις κόκκινες γραμμές…
Στον Περσικό προσπαθούν να βγάλουν νικητή για να λήξουν το ματς και στο ενδιάμεσο ρίχνουν και κάποιον πύραυλο για να μην ξεχνιούνται. Καλοκαίριασε άλλωστε και ανοίγει (ξανά) το μέτωπο στην Ευρώπη. Οι ευρωπαίοι απειλούν και οι ρώσοι απαντούν. Στην Ουκρανία οι λάσπες φεύγουν και το έδαφος γίνεται εύφορο για άλλη μία θερινή αναμέτρηση και μετακίνηση μιας χούφτας χιλιομέτρων (και αν).
Το ανησυχητικό είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη έγινε πάτημα για χιλιάδες απολύσεις. Μην πείτε ότι δεν το περιμένατε. Απλώς οι πανεπιστημιακοί φωνάζουν ότι έγιναν άκαιρα, πολύ νωρίς. Οι ιδιοκτήτες των τεχνολογικών κολοσσών και των εταιρειών (καλή ώρα οι τράπεζες) όμως προκαλούν μιλώντας για «κατώτερο ανθρώπινο κεφάλαιο». Είναι οι εργαζόμενοι ενός κατώτερου θεού, του κέρδους, που τους πετάει στο περιθώριο.
Παρασκευή 29 Μαΐου 2026
ΕΛΤΑ ΕΛΤΑ ΜΟΣΧΟΕΛΤΑ
Ο κ. Γρηγόρης Σκλήκας, ήταν ο μέχρι πρότινος διευθύνων σύμβουλος των Ελληνικών Ταχυδρομείων
Ο Σκλήκας, αμείβονταν
με 225.000 ευρώ ετησίως (χωρίς
να υπολογίζονται τα μπόνους).
Το καλοκαίρι του 2025 μετέφερε τα κεντρικά γραφεία των ΕΛΤΑ
σε ανακαινισμένο κτίριο στην οδό Πατησίων με ενοίκιο
180.000 ευρώ μηνιαίως – μια
απόφαση που θεωρήθηκε πολυτελής εν μέσω περικοπών.
ΕΛΤΑ: Ο ΣΚΛΗΚΑΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗΚΕ ΜΕ 461.000 ΕΥΡΩ
Δείτε το έγγραφο


ΑΝ Η ΙΤΕΑ ΗΤΑΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΔΗΜΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΛΕΙΝΑΝ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ Ο.Τ.Ε. ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΕΙΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΛΤΑ.
Η τοπική κοινωνία της Ιτεας βρίσκεται για ακόμη μία φορά αντιμέτωπη με μια απόφαση που αγνοεί τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων και των επαγγελματιών της περιοχής μια απόφαση που βλέπει την Ιτέα σαν εχθρό
Η εγκατάλειψη της πόλης και το
συνεχές κλείσιμο των υπηρεσιών συνεχίζετε, με τους εκλεγμένους να
εμφανίζονται μόνο στις παρελάσεις. Ο κατήφορος ξεκίνησε από το κλείσιμο του δημαρχείου , έκλεισε ο Ο.Τ.Ε. , έκλεισε το
υποθηκοφυλακείο με το κτηματολόγιο, έκλεισαν τις τράπεζες και τώρα κλείνουν και
τα ΕΛΤΑ.
Το επικείμενο κλείσιμο του
υποκαταστήματος των ΕΛΤΑ στη πόλη μας, μια πόλη με έντονη
τουριστική δραστηριότητα, αποτελεί πλήγμα για την καθημερινότητα,
την οικονομία και την κοινωνική συνοχή.
Το ταχυδρομείο δεν είναι μια απλή υπηρεσία –
είναι ζωντανό κύτταρο επικοινωνίας και εξυπηρέτησης. Οι ηλικιωμένοι
που λαμβάνουν τη σύνταξή τους, οι επιχειρηματίες που στέλνουν και παραλαμβάνουν
δέματα, οι χιλιάδες τουρίστες που χρειάζονται βασικές ταχυδρομικές
υπηρεσίες, όλοι εξαρτώνται από τη λειτουργία του.
Το κλείσιμο του ΕΛΤΑ σημαίνει:
· Απομόνωση για
τους ηλικιωμένους και τις ευάλωτες ομάδες.
· Επιπλέον
κόστος και ταλαιπωρία για πολίτες και επαγγελματίες που θα πρέπει να
μετακινούνται σε άλλες πόλεις, η να χρησιμοποιούν τις ιδιωτικές εταιρίες courier
με αυξημένο κατά πολύ κόστος .
· Περαιτέρω
Υποβάθμιση της τοπικής οικονομίας και του τουρισμού, σε μια περίοδο
που η περιοχή μας είναι ήδη ουραγός σχεδόν όλης της Ελλάδας.
Δεν θα δεχθούμε άλλη μια απόφαση που μαραζώνει
τον τόπο μας στο όνομα της «εξοικονόμησης». Οι ανάγκες των
ανθρώπων δεν είναι αριθμοί σε έναν προϋπολογισμό!
Και ρωτάμε ευθέως:
Τα επιχειρήματα για να μην κλείσουν τα ΕΛΤΑ ήταν όλα υπερ της Ιτέας, το ξέραμε και το ξέρατε ότι είχαμε πάρει λίγους μήνες παράταση και πιστέψαμε ότι κάτι είχατε κάνει. Και βλέπουμε τώρα στην νέα λίστα για κλείσιμο και την Ιτέα μέσα. Στην ανακοίνωση ο δήμαρχος θυμήθηκε την Ιτέα ΤΩΡΑ και έβγαλε μια ανακοίνωση για τα μάτια του κόσμου ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ. Ο αντιδήμαρχος Ιτέας τι ενέργειες και προσπάθειες έκανε όλους αυτούς τους μήνες?
Τι κάνατε εσείς κ. βουλευτή και οι υπόλοιποι εκλεγμένοι αυτού του τόπου, για να αποτρέψετε το κλείσιμο; Ποιες ενέργειες
έγιναν; Ποια πίεση ασκήθηκε; Ποια παρέμβαση επιχειρήθηκε;
Γιατί, εάν δεν υπήρξε ουσιαστική προσπάθεια, τότε η σιωπή και η απραξία
αποτελούν συνενοχή.
Απαιτούμε:
1. Την άμεση
αναστολή της απόφασης για το κλείσιμο του υποκαταστήματος.
2. Τη διασφάλιση
της συνεχούς λειτουργίας των ΕΛΤΑ με πλήρες προσωπικό.
3. Μια ουσιαστική
διαβούλευση με την τοπική κοινωνία, τους επαγγελματίες και τον δήμο.
Καλούμε όλους τους κατοίκους, τους συλλόγους,
τους εργαζόμενους, τους φορείς και τους επισκέπτες να ξεσηκωθούν.
Η φωνή μας να ακουστεί δυνατά:
Όχι στο κλείσιμο των ΕΛΤΑ – Ναι στη ζωή του τόπου μας!
Υ.Γ. Πριν ένα χρόνο οι τοπικές κοινότητες
πήραν κάποιες αποφάσεις, ο αντιδήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας τι έκαναν για αυτό το θέμα που το έχουν
σημειώσει ?
Απλά δεν θέλουν να αλλάξει κάτι γιατί έχουν
βολευτεί, όσο για την Ιτέα δεν χρειάζεται άλλη περιγραφή!
Πέμπτη 28 Μαΐου 2026
ΤΙ «ΕΝΩΝΕΙ» ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ – ΤΣΙΠΡΑ
Του Μανώλη Κοττάκη
Ο τρόπος που εξελίσσεται η δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων, παλαιών ή νέων, τις τελευταίες εβδομάδες στην πατρίδα μας θέτει αυτοδικαίως ένα εύλογο ερώτημα: Πώς θα πάμε στις εκλογές; Θα τις προσεγγίσουμε ως μία άσκηση παρελθόντος ή ως μία άσκηση μέλλοντος;
Τα πρώτα σημάδια είναι απογοητευτικά. Μητσοτάκης και Τσίπρας μας λένε με τον τρόπο τους ο καθένας ότι νιώθουν πιο βολικά στο παρελθόν παρά στο μέλλον.
Ο κύριος Τσίπρας βολεύεται στο 1945 του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και στα κόκκινα γράμματα που μοιάζουν με το αστέρι της 17 Νοέμβρη χωρίς απαραιτήτως να είναι. Το όνομα του κόμματός του είναι προέκταση του συνθήματος «Ή Εμείς ή αυτοί» του 2015 και πάει πιο μακριά και από αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε σημείο που να σκεφτόμαστε μήπως είναι ιδέα της συζύγου του Μπέττυς. Αποκλείουμε κάθε πιθανότητα να ακούσουμε το ακροατήριο του πρώην πρωθυπουργού να φωνάζει σε προεκλογική συγκέντρωση το σύνθημα «Ε(Λ)ΛΑΣ, Ε(Λ)ΛΑΣ) γιατί η Αριστερά τα θεωρεί εθνικιστικά κάτι τέτοια. ΕΑΜ-ΕΛΑΣ μπορεί.
Είναι φανερό ότι ο πρώην πρωθυπουργός επιλέγει την περιχαράκωση, αισθάνεται ασφαλής εντός της, οι ανοιχτοί ωκεανοί τον φοβίζουν. Ζει μέσα σε «χρονοκάψουλα», δεν δείχνει να έχει επαφή καν με τη νέα γενιά της πατρίδας μας, που θεωρεί τα Τέμπη το δικό της Πολυτεχνείο και μετά πάσης βεβαιότητας δεν έχει ίχνος επαφής με τη μεσαία τάξη. Το περίφημο rebranding του περιορίστηκε στον αριστερό υπαρκτό.
Από την άλλη πλευρά, ο πρωθυπουργός, τα στελέχη του οποίου δεν κρύβουν τη δημόσια αλαζονεία τους για την αποτυχημένη εκκίνηση Τσίπρα στον χώρο του Κέντρου, νιώθει άνετα μέσα στο 2015. Στα γεγονότα του 2015. Ζει στο δικό του παρελθόν και αυτός. Το 2015 είναι το όπλο του διά πάσαν νόσον και διά πάσαν κ.λπ., κ.λ.π., κ.λ.π. Πάει να κρύψει την αποτυχία του μέσα σε μια άλλη μεγαλύτερη αποτυχία.
Ο φόβος είναι μέθοδος διακυβέρνησης για τον κύριο Μητσοτάκη αλλά και στρατηγική για τις εκλογές. Πιστεύει ότι το σκιάχτρο του κυρίου Τσίπρα, η φιγούρα του κυρίου Κατρούγκαλου (τον οποίο αυτός «διόρισε» στην Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΟΗΕ αμέσως μετά τις εκλογές του 2023, τη συναίνεσή του έδωσε για την ακρίβεια) και η επιστράτευση του ιερατείου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κατά Τσίπρα θα αυξήσουν τη συσπείρωση των πτοημένων και απογοητευμένων ψηφορόρων της Ν.Δ.
Χωρίς να σκέφτεται το ενδεχόμενο ότι μπορεί οι δεύτερες εκλογές να μετατραπούν σε δημοψήφισμα με το ερώτημα «να μείνει ή να φύγει ο κ. Μητσοτάκης», δίλημμα στο οποίο ελάχιστα θα παίξουν σημασία τα ονόματα των πρωταγωνιστών. Χωρίς επίσης να σκέφτεται ότι είναι λάθος να σημαδεύεις την τράπουλα και να διαλέγεις αντίπαλο.
Παρεμπιπτόντως έχει μια αξία να υπογραμμίσουμε ότι ως σημαία της Ν.Δ. κατά του Τσίπρα αξιοποιείται (χωρίς να είναι στις προθέσεις του, υποθέτουμε) ο Νίκος Καρανίκας, τον οποίο «αγράμματο» τον ανέβαζε, αγράμματο τον κατέβαζε το 2015 το επιτελείο Μητσοτάκη. Χρησιμοποιείται και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, τον οποίο δραχμιστή τον ανέβαζε, δραχμιστή τον κατέβαζε η Ν.Δ. το 2015. Τώρα αμφότεροι είναι αξιόπιστοι, και ο «αγράμματος» και ο «δραχμιστής».
Να υπογραμμίσουμε ότι κλαυθμηρίζουν για τα (διαπιστωμένα) δεινά που επέφερε ο Τσίπρας στην οικονομία το 2015 οι μανδαρίνοι της Ενώσεως που έβαλαν πλάτη για να φύγει ο Αντώνης Σαμαράς από τη μέση επειδή δεν τους έκανε τα χατίρια (υποθήκευση δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια στο Υπερταμείο).
Καλή λοιπόν είναι η ιστορία, διδακτική και για το 1945 και για το 2015, αλλά όχι ως φυλακή. Οι κύριοι Μητσοτάκης και Τσίπρας πρέπει να βρουν λέξεις από το μέλλον για να πείσουν ότι έχουμε κανονικές εκλογές. Και το μέλλον είναι τέσσερα πράγματα:
– Η απειλή που γνωρίζει η Ελλάδα, η μόνη χώρα της Ε.Ε. που την υφίσταται, στα ανατολικά της σύνορα. Απειλή η οποία χρηματοδοτείται από τους εταίρους της: Γερμανούς, Ισπανούς, Ιταλούς. Άγγλους κ.ά. Η λογική του προβλέψιμου συμμάχου και των ήρεμων νερών τελείωσε. Καμιά απάντηση για το πώς τοποθετείται στο μέλλον στον νέο αβέβαιο,
ΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΕΘΝΗ ΥΔΑΤΑ, ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΕ Ο ΤΡΑΜΠ! ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ;
Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
Αυτό δεν ισχυρίζεται κι ο Ερντογάν για το Αιγαίο κι έχει
τις "πλάτες" των ΗΠΑ και του 4ου Ράιχ (λεγόμενη 'ευρωπαϊκή ένωση');...
Στενό του Ορμούζ
Το στενότερο τμήμα έχει πλάτος μόνον 21 μίλια.
Η "Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας" (United Nations Convention on the Law of the Sea - UNCLOS) ορίζει τα χωρικά ύδατα ως 13,8 μίλια από την ακτή (το Ομάν έχει επικυρώσει την UNCLOS, αλλά το Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες όχι).
Αυτό σημαίνει ότι αυτή η πλωτή οδός πλάτους 21 μιλίων βρίσκεται εντός των χωρικών υδάτων του Ιράν ή του Ομάν.
Δεν υπάρχουν διεθνή ύδατα στο Στενό του Ορμούζ σύμφωνα με το "διεθνές δίκαιο"!
Η Ελλάδα έχει κυρώσει τη Σύμβαση με τον Νόμο 2321/1995
Η λεγόμενη "Ευρωπαϊκή Ένωση" είναι επίσημο συμβαλλόμενο μέρος της "Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας", έχοντας κυρώσει τη Σύμβαση το 1998. Με την κύρωσή της, η Σύμβαση έχει ενσωματωθεί πλήρως στο λεγόμενο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελώντας θεμέλιο λίθο (Κοινοτικό Κέκτημα) για τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής...
Όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ (συμπεριλαμβανομένης της αποικίας 'Ελλάδας') έχουν κυρώσει και ατομικά την "Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας" (United Nations Convention on the Law of the Sea - UNCLOS), αναγνωρίζοντάς την ως το Θεμέλιο Βασικό Πλαίσιο που διέπει τις σχέσεις τους με τρίτες χώρες και τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών τους (όπως τα χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ)...
Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει ούτε επικυρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS)...
Στην αποικία 'Ελλάδα' το ελληνόφωνο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα έχει ΔΙΚΑΙΩΜΑ να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια και την επήρεια των νησιών στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), ιδιαίτερα στο Αιγαίο, σύμφωνα με το ξεφτιλισμένο "διεθνές δίκαιο"...
Απορία: Γιατί το διεφθαρμένο ελληνόφωνο πολιτικό σύστημα (αριστερό ή δεξιό είναι άνευ σημασίας) αναλώνεται στο τι θα ψηφίσει, πότε θα ψηφίσει και πως θα ψηφίσει νόμο η Τουρκική Βουλή όταν υπάρχει "διεθνές" και "Ευρωπαϊκό δίκαιο"; Γιατί η στάση της Τουρκίας αντιμετωπίζεται και μάλιστα με γελοιότητες και αναλυτές της κακιάς ώρας (άκαπνους απόστρατους που γίνονται λαλίστατοι όταν παίρνουν σύνταξη κι αναζητούν μια θέση στο χρυσόβούλιο με οποιοδήποτε κόμμα, καθηγητές που όλοι γνωρίζουν πως έγιναν καθηγητές και αργυρώνητη δημοσιογραφική πορνεία;
Η ηγέτης του 4ου Ράιχ θα κληθεί (πότε κι από ποιουςq) να εφαρμόσει απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα το Θεμέλιο Βασικό Πλαίσιο της για τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών τους (όπως τα χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ);
Ποιος, ή ποιο πολιτικό κόμμα θα θέσει ως Αρχή του (όχι ελπίδα ή ευχή): Αν η ΕΕ δεν αντιμετωπίσει χθες (όχι σήμερα) την τουρκική επιθετικότητα, όσο υπάρχει το βέτο η Ελλάδα θα μπλοκάρει στην κυριολεξία τη λειτουργία της ΕΕ σε όλα τα ζητήματα, ακόμη και τις πιο ανούσιες αποφάσεις όπως η αγορά κωλόχαρτου για τα γραφεία της!
Δημόσια διακήρυξη τώρα: Αν η ΕΕ δεν πάρει άμεσα ΟΛΑ τα απαραίτητα μέσα απέναντι στην Τουρκία (κυρώσεις, εμπάργκο, casus belli), για την υπεράσπιση Ευρωπαϊκών Δικαιωμάτων στο Αιγαίο, ούτε ευρώ στον ουκροναζί σύμμαχο, βέτο σε οποιαδήποτε απόφαση της ΕΕ, ακόμη κι αν πρόκειται για κολοκυθάκια, πλαστικά καλαμάκια κι αγγουράκια
Τέλος, αφού το επικαλούμενο από όλα τα ψοφοειδή δουλικά ελληνόφωνα πολιτικά κόμματα "διεθνές δίκαιο" είναι χωρίς καμία ανάλυση και ιδιαίτερη γνώση υπέρ του Ιράν (και της Ελλάδας), γιατί στρατεύεται στην πρώτη γραμμή εναντίον του Ιράν που δέχθηκε ιμπεριαλιστική επίθεση από τις ΗΠΑ, τους εβραιοναζί και ΕΕ;
👉Μην ξεχνάτε τα παιδιά της Μινάμπ... και τις Δασκάλες τους!
«Αιδώς Αργείοι νύν άρκιον ή απέλεσθαι»
(μτφρ. Ντροπή Αργείοι! Το μόνο βέβαια που τώρα μας περιμένει είναι να χαθούμε)
Ιλιάδα του Ομήρου, ραψωδία Ο, στίχος 503











