Με 276 ψήφους υπέρ, 286 κατά και 30 αποχές, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σε δεύτερη ανάγνωση την αμφιλεγόμενη νομοθεσία, που θα επιτρέπει στις εταιρείες τεχνολογίας να “σαρώνουν “τις διαδικτυακές επικοινωνίες για υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Στο συγκεκριμένο στάδιο της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας, απαιτούνταν τουλάχιστον 360 ψήφοι κατά για να απορριφθεί η πρόταση, αριθμός που δεν συγκεντρώθηκε.”
Κοινώς γνωστή ως «Chat Control», αυτή η ευρωπαϊκή οδηγία που έληξε στις 3 Απριλίου επέτρεπε σε υπηρεσίες ή εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων, όπως το WhatsApp και το Messenger να λαμβάνουν εθελοντικά μέτρα παρέκκλισης από τους κανόνες περί ηλεκτρονικής προστασίας δεδομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τον εντοπισμό χρηστών που είναι ύποπτοι για κοινοποίηση υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Η Οδηγία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες (Οδηγία 2002/58/ΕΚ, γνωστή ως ePrivacy) επέτρεπε στους παρόχους ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και επικοινωνίας να να εντοπίζουν υλικό παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης, μέσω αυτοματοποιημένης σάρωσης των επικοινωνιών. Το λεγόμενο Chat Control 1.0 έληξε στις 3 Απριλίου 2026 ,
ΙΟΥΛΙΟΣ 74 οι δεξιοί γερμανοτσολιάδες γίνονται αφορμή να εισβάλουν οι Τούρκοι την ΚύπροΟι Αμερικάνοι άνοιγαν σαμπάνιες στις 20 Ιούλη του 1974. Η δήθεν “Κούβα της Μεσογείου” περνούσε στην κυριαρχία του ΝΑΤΟ.
Είτε με Ελλάδα είτε με Τουρκία οι ΗΠΑ έλεγχαν απόλυτα το νησί.
Φυσικά δεν θα άφηναν να διαλυθεί η Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ η μοναδική που είχε υπεροπλία απέναντι στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας. “Πόλεμος δεν γίνεται”! Okay;
Κι οι γελοίοι δικτατορίσκοι κατάλαβαν πως πιάστηκαν κορόιδα. “Μας εξαπατήσατε” κλαίγονταν στα αφεντικά τους. Όταν μάλιστα πήγαν να κάνουν επιστράτευση, έγινε το έλα να δεις. Σκέτο μπάχαλο. Από κείνους που δήθεν ήταν “επαγγελματίες” στρατιωτικοί, “οργανωμένοι”. Οργανωμένο έγκλημα μέσα στα σκάνδαλα και τη διαφθορά. Μάγκες με άοπλους φοιτητές και απλό κόσμο, κότες ξεπουπουλιασμένες στα δύσκολα.
Αφού τα έκαναν σαν τα μούτρα τους είπαν. “Έλα τώρα Καραμανλή να μας σώσεις”. Και το έκανε ο κερατάς! Τους έσωσε τη ζωή. Γιατί στην προηγούμενη καταστροφή, τη Μικρασιατική, κάποιοι κρεμάστηκαν.
Μόνο λίγοι πήγαν φυλακή, ενώ οι υπόλοιποι δήμιοι προκαλούσαν ανενόχλητοι; Τι έγιναν τα καθίκια της ΕΣΑ, οι ρουφιάνοι, οι βασανιστές; Στελέχη της ΝΔ!
Στο μεταξύ στην Κύπρο σκότωναν, κατέστρεφαν, βίαζαν. Αλλά ήταν “μακριά” μωρέ, δεν δίπλα, όπως ήταν η Κορέα, που είχαμε στείλει στρατό.
Κι όταν λέω “σκότωναν” δεν εννοώ μόνο τους Τούρκους. Αυτοί που έκαναν το πραξικόπημα και την απόπειρα δολοφονίας κατά του Μακάριου ήταν μεγάλα παλιοτόμαρα,
Έδωσαν άλλοθι “λουκούμι” στους Τούρκους ιμπεριαλιστές.
Μας κουνιόνταν λοιπόν ποιοι τόσο καιρό; Οι νοσταλγοί της χούντας! Οι υποτακτικοί των προδοτών, των υπεύθυνων της Κυπριακής τραγωδίας! Όσοι είπαν στον Αττίλα “κοπιάστε”! Γιατί ήξεραν πολύ καλά τι θα γίνει. Τους τα είπαν όλοι και πρώτοι οι Τούρκοι. “Θα μπούμε μέσα”. Μέχρι και οι ξένοι δημοσιογράφοι έλεγαν “απέπλευσε ο Τουρκικός στόλος, πάει για Κύπρο”, μόνο οι χουνταίοι ήταν στην κοσμάρα τους!
Πίστευαν πως ο Μακάριος ήταν κομμουνιστής! Αρχιερέας κομμουνιστής, εντάξει. Αλλά εδώ το μέλημα τους ήταν να μην ακούσουμε Θεοδωράκη! Τόσο μαλάκες! Φυσικά κατάλαβαν πως δεν τους παίρνει άλλο, πως αν δώσουν όπλα θα τα βάζαμε στους πισινούς τους και την κοπάνησαν. Αφού πρώτα ρήμαξαν δυο χώρες. Την Ελλάδα και την Κύπρο. Δειλοί και ηλίθιοι. Κομπλεξικοί και προδότες. Μας κουνάνε τώρα οι ναζί το δάχτυλο ντυμένοι καρνάβαλοι.
Νομίζουν πως ξεχάσαμε. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Δεν ξεχνώ την προδοσία, δεν ξεχνώ το φασισμό.
***
Από τον κ. Κωνσταντίνο Παπαζαχαρίου, λάβαμε το παρακάτω ηλεκτρονικό μήνυμα:
Τι ειπώθηκε σε δείπνο τον Ιούνιο του ΄65 για τον Γ. Παπανδρέου, την κόντρα του με το παλάτι, τον Ανδρέα, το Κυπριακό...
Το καλοκαίρι του 1965, είναι ίσως η σημαντικότερη περίοδος της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Το καλοκαίρι του 1965 συντελέστηκαν γεγονότα, που άλλαξαν τη ροή της ιστορίας και διαμόρφωσαν νέες πραγματικότητες. Με τον όρο Αποστασία ή Ιουλιανά αναφέρεται στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας η περίοδος πολιτικής ανωμαλίας, που ακολούθησε την αποπομπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου στις 15 Ιουλίου 1965 , έως την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών,
την 21ηΑπριλίου του 1967.
Η Ένωσης Κέντρου με επικεφαλής τον Γ. Παπανδρέου είχε νικήσει στις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 1964, με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην ιστορία των ελληνικών εκλογών (52,72%). Και ο Γ. Παπανδρέου είχε σχηματίσει, για πρώτη φορά, αυτοδύναμη κυβέρνηση με 171 βουλευτές,Η 15η Ιουλίου, είναι διπλή μαύρη επέτειος για τον Ελληνισμό. Η πρώτη, είναι τα Ιουλιανά του 1965 και ακολουθεί η Κυπριακή τραγωδία με αφετηρία το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου τον Ιούλιο του 1974, με άμεσο επακόλουθο την τουρκική στρατιωτική εισβολή, στη Μεγαλόνησο.
Αφορμή για τον εξαναγκασμό σε παραίτηση του Γ. Παπανδρέου από την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 1965, υπήρξε η διαμάχη του με τον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο, για το πρόσωπο του υπουργού Εθνικής Άμυνας και την αλλαγή του αρχηγού ΓΕΣ. Ο Παπανδρέου επιθυμούσε να αντικαταστήσει τον ως τότε υπουργό Πέτρο Γαρουφαλιά και τον αρχηγό ΓΕΣ στρατηγό Γεννηματά, οι οποίοι κατά την άποψή του, ελέγχονταν από το παλάτι, με ανθρώπους της εμπιστοσύνης του. Συγκεκριμένα είχε επιλέξει ως νέο υπουργό Άμυνας το γιό του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος την ίδια περίοδο εφέρετο αναμεμιγμένος στην πολύκροτη υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ». Ο βασιλιάς αρνούνταν να υπογράψει τα σχετικά διατάγματα, αν δεν ενέκρινε πρώτα τους αντικαταστάτες τους. Στις 7:00 το απόγευμα της 15ης Ιουλίου πραγματοποιήθηκε στα ανάκτορα (σημερινό Προεδρικό Μέγαρο, στην οδό Ηρώδου Αττικού) η τελευταία συνάντηση του Κωνσταντίνου με τον Παπανδρέου. Η συνάντηση διήρκησε μόνο δέκα λεπτά και επιβεβαίωσε το αδιέξοδο και τη ρήξη του Βασιλιά με τον Πρωθυπουργό,
Πενήντα λεπτά αργότερα, ορκίστηκε ο πρώτος «αποστάτης» Πρωθυπουργός, ο τότε πρόεδρος της Βουλής, Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, μέλος της Ενώσεως Κέντρου, ο οποίος είχε ήδη ειδοποιηθεί και περίμενε κρυπτόμενος σε ένα διπλανό δωμάτιο. Επειδή η ορκωμοσία του Νόβα ήταν προφανώς προαποφασισμένη και προσυνεννοημένη με τον βασιλιά, ονομάστηκε και «κατεψυγμένος πρωθυπουργός».
Η κυβέρνηση Νόβα ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης στις 4 Αυγούστου του 1965, αλλά καταψηφίστηκε από τους Βουλευτές. Στις 18 Αυγούστου εντολή σχηματισμού κυβέρνησης παίρνει ο Ηλίας Τσιριμώκος, πρώην στέλεχος της ΕΔΑ (η κοινοβουλευτική έκφραση του ΚΚΕ), αλλά και η δική του Κυβέρνηση καταψηφίζεται στη Βουλή. Για δύο μήνες, ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ του 1965, η Αθήνα συγκλονίζεται από ογκώδεις διαδηλώσεις πολιτών, που αποδοκιμάζουν τους αποστάτες βουλευτές, εκδότες εφημερίδων και τις ενέργειες του Βασιλιά. Φοβερά επεισόδια, άγριες συμπλοκές διαδηλωτών με την αστυνομία στο κέντρο της Αθήνας. Τελικά, δόθηκε εντολή σχηματισμού Κυβέρνηση στο στέλεχος της Ένωσης Κέντρου Στέφανο Στεφανόπουλο , που έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή στις 24 Σεπτεμβρίου, με 152 ψήφους υπέρ και 148 κατά. Η κυβέρνηση Στεφανόπουλου θα παραμείνει στην εξουσία ως την 21η Δεκεμβρίου 1966, οπότε και θα ανατραπεί, ύστερα από συμφωνία του βασιλιά, του αρχηγού της ΕΡΕ Π. Κανελλόπουλου και του αρχηγού της Ε.Κ. Γ. Παπανδρέου, για διορισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης και διεξαγωγή εκλογών. Εκλογές , που δεν έγιναν ΠΟΤΕ, διότι τους πρόλαβαν οι Συνταγματάρχες, και την 21 Απριλίου του 1967 επέβαλαν στη χώρα μας καθεστώς στρατιωτικής Δικτατορίας. Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι,,
Λουκέτο κι επισήμως -ο Παυλάρας δεν κάνει για αρχηγός, οι υπόλοιποι είναι ανύπαρκτοι- μπαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ μετά από την παραίτηση Φάμελλου.
Ή αλλιώς του… αυτοφωράκια του Τσίπρα.
Για όσους δεν είχαν χρόνο να ασχοληθούν με τα… διασπαστικά παπατζιλίκια του άλλοτε λαοπρόβλητου τα λέμε επιγραμματικά.
Στην αρχή έβαλε τον Κασσελάκη να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Αποστολή που στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Ο Στέφανος βέβαια νόμιζε ότι θα γίνει πρωθυπουργός. Απορούμε πώς έβγαλε λεφτά. Αν τον δούμε στην επόμενη Βουλή παρέα με τον Άδωνι (αν υπάρχει ΝΔ φυσικά) να βρίζουν τον Τσίπρα υποσχόμαστε ότι θα γράφουμε σαν τους σφουγγοκωλάριους του μητσοτακισμού.
Κατόπιν ανέλαβε χρέη τοποτηρητή ο Φάμελλος κοιμίζοντας άπαντες μέχρι να κηρύξει τη νέα επανάσταση ο Τσε Παπάτζα.
Μετά ήλθε το λουκέτο.
Άξιος!!!
Ο δρόμος για την ανακατάληψη των χειμερινών ανακτόρων είναι πλέον ορθάνοιχτος…!!!
Το τραγικό δεν είναι ότι κατάφερε να ηγηθεί εκ νέου της ξεδοντιασμένης – fake αριστεράς ο Τσίπρας, αλλά ότι υπάρχουν Έλληνες (ο θεός να τους κάνει) που τον… έστειλαν με το καλημέρα στη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις.
Που σημαίνει, ότι με τα χαΐρια του… παραλίγο Μωυσή, εκεί πάνω στην απόγνωση, μπορεί να ξανακαπαρώσει την πρωτιά.
Για να αυτογελοιοποιείται σε τέτοιο βαθμό το Μητσοτακιστάν, μάλλον ο Σαμαράς είναι πάνω από 20%.
Από τότε που ανέλαβε τα ηνία της δύσμοιρης αυτής χώρας κυριολεκτικά όλο το φάσμα του εγκλήματος κάνει πάρτι.
Από τους μαφιόζους μέχρι τους μπαχαλάκηδες.
Με αγιάτρευτη πληγή την εγκληματικότητα των νέων. Οι οποίοι… φτιαγμένοι δυστυχώς από ουσίες -που τις βρίσκεις πια μέχρι και στα περίπτερα- έχουν ξεφύγει εντελώς!!!
Κι έρχεται τώρα ο θρασύτατος κύριος Μητσοτάκης ανερυθρίαστα στο παρά πέντε των εκλογών και υποδύεται τον Κάλαχαν με τις συλλήψεις για τις υποθέσεις της Θεσσαλονίκης και της Μαρφίν.
Ακούγαμε τον βασικό προπαγανδιστικό ραδιοφωνικό σταθμό του μητσοτακισμού να γλείφει πατόκορφα τον μέγα ευεργέτη του επειδή επιτέλους έπραξε το αυτονόητο και αναγκαστήκαμε να σταματήσουμε τη μετάδοση γιατί θα λερώναμε το κινητό από την αηδία.
Ημέρα ντροπής για την πολιτική και τη δημοσιογραφία.
Για τον διασυρμό που υπέστη στην Άγκυρα η Αθήνα ωστόσο κουβέντα!
Ούτε για τα παζάρια Τραμπ – Πούτιν για να ξεφορτωθεί ο Ερντογάν τους S-400 αντικαθιστώντας τους με αμερικανικούς κινητήρες για την ανάπτυξη του KAAN, για να αγοράσει F-35 κι ό,τι άλλο του πουλήσουν.
Ρεζίλι γίνατε πάλι με τη σιγουριά που εκπέμπατε περί ναυαγίου.
Είμαστε έτοιμοι να μας σερβίρετε την προδοσία των Πρεσπών του Αιγαίου ως εθνική επιτυχία!
Η νέα σας επικοινωνιακή πομφόλυγα με τις συλλήψεις πάντως το πολύ να κρατήσει μέχρι μεθαύριο.
Στη διπλωματία οι συμβολισμοί έχουν συχνά μεγαλύτερη σημασία από τις δηλώσεις. Οι φωτογραφίες, οι τελετές υποδοχής, ακόμη και η μουσική που επιλέγεται, δεν είναι ποτέ τυχαίες. Είναι μηνύματα. Και γι' αυτό η εικόνα από την Άγκυρα, με την οθωμανική στρατιωτική μπάντα να παιανίζει κατά την υποδοχή του Έλληνα πρωθυπουργού το προκλητικό εμβατήριο , προκάλεσε τόσο έντονες αντιδράσεις.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο αν κάποιος και εν προκειμένω ο Κ. Μητσοτάκης συνοδευόμενος από τη σύζυγό του χαμογέλασαν περισσότερο ή λιγότερο. Το ζήτημα είναι ότι η ελληνική πλευρά έδειξε, για ακόμη μία φορά, να υποτιμά τη δύναμη των συμβολισμών απέναντι σε μια που τους αξιοποιεί μεθοδικά εδώ και δεκαετίες.
Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν αφήνει τίποτε στην τύχη. Η ιστορία, τα σύμβολα, οι εικόνες και τα μηνύματα αποτελούν οργανικό κομμάτι της του. Δεν είναι απλές εθιμοτυπικές λεπτομέρειες. Είναι εργαλεία ισχύος. Κάθε τελετή, κάθε σημαία, κάθε εμβατήριο υπηρετεί μια συγκεκριμένη αφήγηση: την εικόνα μιας ισχυρής Τουρκίας που αισθάνεται ότι διαμορφώνει τις εξελίξεις στην περιοχή...
Αντίθετα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δείχνει να αντιμετωπίζει τη διπλωματία περισσότερο ως άσκηση δημοσίων σχέσεων και λιγότερο ως πεδίο προάσπισης του εθνικού κύρους. Επενδύει στις εικόνες της καλής ατμόσφαιρας, στις δημόσιες φιλοφρονήσεις και στα χαμόγελα των ηγετών, ακόμη κι όταν η πραγματικότητα παραμένει αμετάβλητη. Η Τουρκία εξακολουθεί να αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, να διατηρεί το casus belli,
Στην Ιστορία ενός τόπου έρχονται στιγμές που η μεγαλύτερη ευθύνη ενός ηγέτη δεν είναι να κερδίσει ακόμη μία πολιτική μάχη, αλλά να αναγνωρίσει πότε το προσωπικό και κομματικό συμφέρον οφείλει να υποχωρήσει μπροστά στο εθνικό. Οι μεγάλες γεωπολιτικές ανακατατάξεις που συντελούνται σήμερα, με τους πολέμους, τις νέες συμμαχίες και την αναδιαμόρφωση των διεθνών ισορροπιών, θα έπρεπε να αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία για την Ελλάδα να ενισχύσει τον ρόλο, την επιρροή και το κύρος της. Και πάντως συνιστούν μια πρόκληση και ένα ιστορικό καθήκον...
Αντί γι' αυτό, η χώρα αν μη τι άλλο παρακολουθεί τις εξελίξεις από την εξέδρα. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα και χθες, πρώτη ημέρα της Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Η εικόνα αυτή δεν είναι ούτε τυχαία ούτε συγκυριακή. Είναι το αποτέλεσμα μιας εξωτερικής πολιτικής που τα τελευταία χρόνια παράγει περισσότερες υποχωρήσεις παρά διπλωματικά κέρδη, ενώ η βαριά εσωτερική πολιτική φθορά του Κ. Μητσοτάκη του έχει αφαιρέσει και κάθε διεθνές πολιτικό βάρος
Κι όμως, παρά τη συσσωρευμένη φθορά, τα αλλεπάλληλα πλήγματα στην αξιοπιστία του, τα σκάνδαλα, τις υποκλοπές, τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την ολοένα μεγαλύτερη κοινωνική δυσπιστία, εξακολουθεί να συμπεριφέρεται σαν το μοναδικό πραγματικό διακύβευμα να είναι η παραμονή του στην εξουσία. Σαν η πολιτική να εξαντλείται στη διαχείριση της επόμενης δημοσκόπησης και όχι στην προετοιμασία της χώρας για τις προκλήσεις της επόμενης δεκαετίας.
Οι πραγματικοί ηγέτες, όμως, δεν κρίνονται μόνο από το πώς κατακτούν την εξουσία. Κρίνονται κυρίως από το αν διαθέτουν το πολιτικό ανάστημα να καταλάβουν πότε η παρουσία τους αρχίζει να επιβαρύνει περισσότερο τη χώρα απ' όσο την ωφελεί. Υπάρχουν στιγμές που η μεγαλύτερη προσφορά ενός πολιτικού δεν είναι να επιμένει να κυβερνά, αλλά να επιτρέψει στη χώρα να ανασάνει, να επανεκκινήσει, να αναζητήσει μια νέα πορεία.
Η εξουσία δεν είναι και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως προσωπική ιδιοκτησία ούτε οικογενειακό κειμήλιο. Είναι δανεική εντολή από τους πολίτες, με ημερομηνία λήξης και με μία βασική προϋπόθεση: να υπηρετεί την πατρίδα και όχι την πολιτική επιβίωση εκείνου που την ασκεί.
Ακόμη ένα βαρύ πλήγμα στον κοινοβουλευτικό έλεγχο και στη θεσμική λογοδοσία καταγράφεται με ευθύνη της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Η Νέα Δημοκρατία, αξιοποιώντας την αριθμητική της υπεροχή στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, απέρριψε το αίτημα να κληθούν σε ακρόαση ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού, Γρηγόρης Δημητριάδης, καθώς και ο Ταλ Ντίλιαν, ο επιχειρηματίας που έχει συνδεθεί με την υπόθεση του λογισμικού Predator.
Με την απόφαση αυτή, η κυβερνητική πλειοψηφία έκλεισε για ακόμη μία φορά την πόρτα σε μια ουσιαστική διερεύνηση ενός σκανδάλου που εδώ και τέσσερα χρόνια βαραίνει τη δημόσια ζωή και έχει προκαλέσει σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία του κράτους δικαίου στην Ελλάδα.
Θεσμικός έλεγχος… υπό απαγόρευση
Αντί να επιτρέψει στην Επιτροπή να ασκήσει τον θεσμικό της ρόλο και να διερευνήσει κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης, η κυβερνητική πλειοψηφία επέλεξε να απορρίψει το αίτημα, επικαλούμενη επιχειρήματα που η αντιπολίτευση χαρακτήρισε προσχηματικά και νομικά αβάσιμα.
Η στάση αυτή ενισχύει την εικόνα μιας κυβέρνησης που, κάθε φορά που η υπόθεση των υποκλοπών επιστρέφει στο προσκήνιο, επιλέγει τη συσκότιση αντί της διαφάνειας.
Σφοδρές αντιδράσεις από την αντιπολίτευση
Η απόφαση προκάλεσε την έντονη αντίδραση όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Βουλευτές και στελέχη μίλησαν για πρωτοφανή υπονόμευση του κοινοβουλευτικού ελέγχου, καταγγέλλοντας ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να προστατεύσει πρόσωπα που βρίσκονται στο επίκεντρο μιας από τις σοβαρότερες θεσμικές κρίσεις της μεταπολίτευσης.
Οι χαρακτηρισμοί περί «κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος» και «συστηματικής συγκάλυψης» αποτυπώνουν το κλίμα που διαμορφώθηκε μετά την ψηφοφορία.
Ένα σκάνδαλο που η κυβέρνηση δεν θέλει να κλείσει με απαντήσεις
Η υπόθεση των παράνομων παρακολουθήσεων, με επίκεντρο το λογισμικό Predator και τις αποκαλύψεις για την ΕΥΠ, εξακολουθεί να προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών.
Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ως τότε κορυφαίος συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη, βρέθηκε στο επίκεντρο των αποκαλύψεων που οδήγησαν στην παραίτησή του το 2022, ενώ το όνομα του Ταλ Ντίλιαν έχει επανειλημμένα συνδεθεί, μέσα από δημοσιογραφικές έρευνες, με το δίκτυο εμπορίας και διάθεσης του Predator.
Η άρνηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας να επιτρέψει την εξέτασή τους από την Επιτροπή Θεσμών ενισχύει την εντύπωση ότι δεν υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση να φωτιστούν όλες οι πτυχές της υπόθεσης.
Για πολλούς πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Όμως η δήλωση του πρώην υπουργού και βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Τζαβάρα, πριν από λίγες μέρες, αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποκαλυπτική για όσα ζυμώνονται στο εσωτερικό της συντηρητικής παράταξης.
Ο Τζαβάρας, ένα πρόσωπο που διατηρεί πολιτικό βάρος στον χώρο της παραδοσιακής Δεξιάς, υποστήριξε ότι ένα κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά «θα δώσει διέξοδο σε όσους νιώθουν απογοήτευση που ανήκουν στη ΝΔ και αισθάνονται να προδίδονται πολιτικά».
Η δήλωση αυτή δεν ήταν μια προσωπική εκτίμηση της στιγμής. Αντανακλά μια υπαρκτή κινητικότητα που εδώ και μήνες καταγράφεται στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.
Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι όσοι θεωρούσαν ότι ο ίδιος ο Τζαβάρας θα αναλάμβανε κεντρικό ρόλο στο νέο πολιτικό εγχείρημα, ακόμη και ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας, ενώ αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι ένα τέτοιο κόμμα θα μπορούσε να αποσπάσει ένα αξιοσημείωτο τμήμα της παραδοσιακής εκλογικής βάσης της ΝΔ.
Η μεγάλη «δεξαμενή» των δυσαρεστημένων
Ο ίδιος ο Τζαβάρας έχει υποστηρίξει ότι περίπου 1,3 εκατομμύρια ψηφοφόροι εγκατέλειψαν τη Νέα Δημοκρατία σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Πρόκειται για πολίτες που σήμερα εμφανίζονται είτε ως αναποφάσιστοι είτε έχουν μετακινηθεί προς δεξιότερους πολιτικούς σχηματισμούς.
Αυτή ακριβώς η μεγάλη εκλογική δεξαμενή αποτελεί τον βασικό στόχο του Αντώνη Σαμαρά.
Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας ονόματα που φέρονται να συμμετέχουν στις διεργασίες του νέου κόμματος ή να βρίσκονται σε ανοιχτή επικοινωνία με το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού.
Ανάμεσά τους αναφέρονται οι Λυμπερόπουλος, Καραχάλιος, Λαζαρίδης, Μάζης, Μελετόπουλος και άλλα στελέχη που εκφράζουν τον παραδοσιακό εθνικοδεξιό χώρο -υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις- και ασκούν έντονη κριτική στη στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η αποκάλυψη της «Καθημερινής» δείχνει τον φόβο
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η σημερινή αποκάλυψη της «Καθημερινής», σύμφωνα με την οποία νεοδημοκράτης βουλευτής χρηματοδότησε ιδιωτική δημοσκόπηση στα βόρεια προάστια της Αθήνας, προκειμένου να μετρηθεί η δυναμική ενός πιθανού κόμματος Σαμαρά.
Το αποτέλεσμα μόνο αδιάφορο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το νέο εγχείρημα συγκεντρώνει 8% σε μια περιοχή που θεωρείται διαχρονικά από τα πιο ισχυρά εκλογικά προπύργια της Νέας Δημοκρατίας.
Αν τα στοιχεία αυτά αντανακλούν πραγματικές πολιτικές τάσεις, τότε στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχει σοβαρός λόγος ανησυχίας.
Δεν πρόκειται για διαφωνία. Πρόκειται για πόλεμο.
Όσα εξελίσσονται δεν θυμίζουν μια ακόμη εσωκομματική γκρίνια.
Κάποιες αποφάσεις λειτουργών της Θέμιδας πρέπει να επανέρχονται στην μνήμη μας. Ετσι και μεις σήμερα θα σας θυμίσουμε δυο δικαστικές αποφάσεις. Την κατάρρευση μιας ασφαλίτικης σκευωρίας που στοίχισε πέντε χρόνια φυλακή στον αναρχικό-κομμουνιστή Τάσο Θεοφίλου, και αυτή που μάθαμε σαν σήμερα πριν ένα ακριβώς χρόνο και έχει σχέση με μια δικαστική απόφαση που όχι απλώς έβγαζε λάδι τον Χριστοφοράκο της Ζήμενς, αλλά επέστρεφε και κάποιες καταθέσεις του που είχαν κατασχεθεί.
Το παρακάτω ρεπορτάζ είναι της Μαίρης Μπενέα στην Εστία και είχε δημοσιευτεί στην Εστία στις 7/7/2024
Η Δικαιοσύνη επιστρέφει με τόκο στον Χριστοφοράκο τις…καταθέσεις του!
Ενώ η Siemens αποδέχθηκε με τον «εξωδικαστικό συμβιβασμό» ότι δωροδοκούσε κρατικούς αξιωματούχους για να κερδίζει διαγωνισμούς δισεκατομμυρίων ευρώ!- Αναδρομική «αθώωσή» του με βάση τα..πρακτικά της πρώτης δίκης!
Η πικρή γεύση, που άφησε η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου της Αθήνας το Σεπτέμβριο του 2022, για τo σκάνδαλο των «μαύρων ταμείων της Siemens», το οποίο είκοσι χρόνια μετά, έκλεισε με παραγραφή και αθώωση των 20 κατηγορουμένων, έφτασε στην κορύφωση της την περασμένη Τρίτη 2 Ιουλίου 2024.
Με μία ακατανόητη απόφαση, η οποία μόνον υπερηφάνεια δεν ποιεί, για την Ελληνική Δικαιοσύνη, το ίδιο δικαστήριο, με άλλους δικαστές στην έδρα, αποφάσισε την επιστροφή όλων των περιουσιακών στοιχείων που είχαν δεσμευτεί ως προϊόντα ξεπλύματος μαύρου χρήματος όχι μόνον στους αθωωθέντες κατηγορούμενους, αλλά και σε αυτούς, που ουσιαστικά έμειναν ατιμώρητοι, καθώς τα αδικήματα, για τα οποία κατηγορούντο έκλεισαν με παραγραφή, λόγω παρέλευσης 20ετίας και πλέον.
Ανάμεσα στους κατηγορούμενους, που γλύτωσαν την τιμωρία λόγω παραγραφής και στους οποίους επεστράφησαν – και μάλιστα έντοκα – τα χρήματα, που είχαν δεσμευτεί στους λογαριασμούς τους, ως προιόντα εγκληματικών ενεργειών, είναι και ο φερόμενος ως βασικός πρωταγωνιστής του σκανδάλου των “μαύρων ταμείων”, το μεγάλο αφεντικό – τότε – της siemens, ο πρωθυπουργικός φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη, Μιχάλης Χριστοφοράκος!
Η Δικαιοσύνη, που όχι μόνο επικρίθηκε σφόδρα, αλλά επιπλέον ελέγχεται και ποινικά, για την αδυναμία της να ολοκληρώσει με επιτυχία τη διερεύνηση του σκανδάλου των “μαύρων ταμείων”, οδηγήθηκε στην απόφαση περί επιστροφής των κατασχεθέντων, που όχι μόνον έβαλε διπλή ταφόπλακα στην υπόθεση, αλλά προκάλεσε… σεισμικά ερωτηματικά, για τις παλινωδίες και τις νομικές ακροβασίες, που είχαν αποτέλεσμα ταπεινωτικό…
Επιπλέον άνοιξε μιά χαραμάδα, όχι μόνον στο Μιχάλη Χριστοφοράκο, αλλά και σε όλους αυτούς, που κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν πρωτόδικα, ενώ απαλλάχτηκαν και ουσιαστικά έμειναν ατιμώρητοι στο δεύτερο βαθμό, να στραφούν και κατά της χώρας μας στο Ευρωπαικό δικαστήριο, διεκδικώντας αποζημιώσεις,
.jpeg)
