ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 

ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΣΚΑΙ ΣΤΙΣ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

ΣΚΑΪ – 25 Μαρτίου 1821 (live)

🔴 «ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ»

Σε εξέλιξη βρίσκονται αυτή την ώρα εκδηλώσεις πολιτών που δηλώνουν αντίθετοι στις ακραίες φωνές περί “εξέγερσης”.

🗣️ «Δεν είναι ώρα για πειράματα», δηλώνει εκπρόσωπος φιλήσυχων ραγιάδων.

🗣️ «Η αυτοκρατορία μάς εξασφαλίζει ασφάλεια και χαμηλή φορολογία*», προσθέτει (*ισχύει υπό προϋποθέσεις).

📉 Ειδικοί προειδοποιούν:

«Μια ενδεχόμενη επανάσταση μπορεί να πλήξει σοβαρά το επενδυτικό κλίμα στα βιλαέτια».

🎤 Ρεπορτάζ:

«Ορισμένοι θερμοκέφαλοι καλούν σε ένοπλη αντίσταση. Οι περισσότεροι πολίτες, όμως, επιλέγουν τη λογική και την κανονικότητα».

📊 Δημοσκόπηση ΣΚΑΪ:

– 67%: «Ναι στη σταθερότητα της Αυτοκρατορίας»
– 21%: «Μεταρρυθμίσεις, όχι επανάσταση»
– 12%: «Πού είναι το καριοφίλι;»

📢 Κλείσιμο:
«Οι αλλαγές έρχονται μόνο με διάλογο και υπευθυνότητα – όχι με γιαταγάνια».

#Μένουμε_Οθωμανική_Αυτοκρατορία #Νομιμότητα #Κανονικότητα

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΕ - Ο ΔΕΣΦΙΝΙΩΤΗΣ ΗΣΑΪΑΣ!

Όσο κι αν ψάξουμε τις σελίδες του '21 δεν θα βρούμε άλλο δεσπότη να λαβαίνει μέρος σε μάχες. 

Ιεράρχες μάρτυρες ήταν αρκετοί στον Αγώνα. 

Πολεμιστής όμως παραμένει μοναδικός, ο Δεσφινιώτης Ησαΐας!

Δεν αρκούν λίγες σελίδες για να περιλάβουν το βίο και το έργο του Ησαΐα. 

Ο αγνός αυτός πατριώτης, ο πολεμάρχης κληρικός και 

εθνικός κήρυκας της Επανάστασης του '21, ο επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, υπήρξε όντως μια μεγάλη μορφή του Αγώνα.

       Σε αδίκησε η ιστορία, Σε λησμόνησε η Πατρίδα».

Σαν παραμύθι μοιάζει η ιστορία που ακολουθεί παραμύθι γιατί περιέχει τη γοητεία της υπερβολής και του μεγαλείου, που γαλουχώντας διαδοχικά γενιές των προγόνων μας φτάνει κάποτε ως τις μέρες μας.

Γύρω στα 1750, καθώς ξημέρωναν Χριστούγεννα, ένας 

λεβεντόπαπας από τη Δεσφίνα, ο παπα-Στάθης, γύριζε βιαστικά από την Αντίκυρα, καβάλα στο μουλάρι του, να λειτουργήσει στης Δεσφίνας την εκκλησιά. Το χιόνι έπεφτε πυκνό τριγύρω. Ξάφνου άκουσε μια φωνή να ζητάει βοήθεια. Πλησίασε και βρήκε μέσα σε μια σπηλιά τον Αρβανίτη Αλή, ζαμπίτη της Αντίκυρας, να καίγεται στον πυρετό. Ο παπα-Στάθης φόρτωσε τον Αλή στο μουλάρι, τον ανέβασε στη Δεσφίνα και τον περιποιήθηκε στο σπίτι του σώζοντάς τον από βέβαιο θάνατο. «Βουνό με Βουνό δεν συναντιέται, άνθρωπος με άνθρωπο ανταμώνουν», είπε όταν συνήρθε ο Aρβανίτης Αλής στον παπα-Στάθη.. 

Όμως οι δυο τους δεν έλαχε ποτέ να επανανταμώσουν. 
Ο θρύλος σταματάει εδώ για να συναντήσει αργότερα την ιστορία. 
Ο παπα-Στάθης της Δεσφίνας,είχε γυναίκα την Αρχόντω,
τρεις γιους και δύο κόρες. Ο μεγάλος γιος, ο Γιάννης,
έγινε τσοπάνης. ο δεύτερος, ο Θεοδόσης, πήγε καλόγερος στο μοναστήρι του Οσίου Λουκά. Το τρίτο παιδί γεννήθηκε το.1778.0 παπα Στάθης του 'δωσε το όvομα Ηλίας και θέλησε να τονε κάνει. παπά. Δεκαοχτώ χρονώ τον έστειλε στα Σάλωνα, όπου δίδασκε ο καλόγερος - δάσκαλος του -Γένους- Γεράσιμoς Λύτσικας , να μάθει λίγα γράμματα. Το 1797 έφυγε από τα Σάλωνα και γίνεται καλόγερος στο μοναστήρι του Προδρόμου της Δεσφίvας λαμβάνοντας το όνομα Ησαΐας, που διατήρησε σ' όλη του τη ζωή. Όμως η δίψα του για μάθηση τον έσπρωχνε σε κάτι καλύτερο. Έτσι μια μέρα εγκαταστάθηκε στο μοναστήρι του Οσίου Λουκά όπου μόναζε και ο αδελφός του. Εκεί, μέσα στη βιβλιοθήκη τoυ νέου μοναστηριού συμπλήρωσε ο Ησαίας τn μόρφωσή του τις ώρες της σχόλης. Για την αφοσίωσή του στα θεία και το ζήλο του, γρή­γορα έγινε διάκος. Τότε ξυπνάει μέσα του ο πόθος για τη λευτεριά όλης της Ρωμιοσύνης. Όμως οι γνώσεις που είχε αποκτήσει δεν του αρκούσαν. Τα Γιάννενα, το φημισμένο κέντρο με σχολειά και δασκάλους σαν τον Μπαλάνο και τον Ψαλίδα, ασκούσαν στoν Ησαΐα μια ακατανίκητη έλξη και γοητεία, Για 'κεί εκίνησε ο ανήσυχος καλόγερος του Οσίου Λουκά.

Πέρασαν πολλά χρόνια απ' τη χριστουγεννιάτικη εκείνη νύχτα που ο παπα-Στάθης είχε σώσει τον Αρβανίτη, τώρα αυτός ο Αρβανίτης αφέντευε τα Γιάννενα. έτσι μας λέει ο θρύλος. Είναι ο Αλή Πασάς απ' το Τεπελένι. Ο παντοδύναμος δυνάστης δεν ξέxασε το καλό που του 'χε κάνει ο παπάς της Δεσφίνας. Έστειλε απεσταλμένο με «γραφή» στον Ζαμπίτη της Δεσφίνας που τον πρόσταζε να στείλει στα Γιάννενα τον παπα-Στάθη. Όμως ο παπάς δεν ζούσε και σύμφωνα με την προσταγή πήρανε τα δυο του παιδιά, τον Γιάννη και τον Ηλία. Ο Αλής θέλοντας να εκπληρώσει το καλό στα παιδιά του σωτήρα του τα έβαλε να του ζητήσουν ό,τι ήθελαν για να προστάξει να γίνει. Ο Γιάννης αρνήθηκε. Ο Ηλίας ζήτησε απ' το βεζίρη να τον βοηθήσει να σπουδάσει. Ο Αλής δέχτηκε με χαρά του. Τον έμπασε τρόφιμο σ' ένα καλό ελληνικό σχολείο κι ύστερα τον έστειλε γι' ανώτερες σπουδές στην Πόλη. Η αληθινή αιτία που έφτασε στ' αυτιά του Αλή το όνομα του Ησαΐα ήταν η φήμη που απέκτησε καλλιεργώντας στενές σχέσεις με επίσημα πρόσωπα. Ο Αλής τον γνώρισε πρώτα κι εκτιμώντας το ήθος και το χαρακτήρα του θέλησε να τον βοηθήσει στη στα­διοδρομία του, στέλνοντάς τον να τελειώσει τις σπουδές του στην Πόλη. 
Στην Κωνσταντινούπολη ο Ησαΐας απέκτησε πολλές γνωριμίες, ειδικά με τους Φαναριώιες, και συνδέθηκε με το Πατριαρχείο. Εκεί γνώρισε τον πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε' κι απέκιησε στενό σύνδεσμο μαζί του. Όμως ο προορισμός του ήταν άλλος. Σύντομα γύ­ρισε στο χωριό του τη Δεσφίνα ως ιερέας να εκπληρώσει την ιερατική του αποστολή. Ο Αλής τον διόρισε συγχρόνως διοικητή της περιφέρειας. Στο διάστημα αυτό έγραψε «Εκκλησιαστικούς λόγους» κι ένα «Χρονικό της Ρούμελης» που χάθηκε και στέρησε την ιστορία μας ίσως από ένα σπουδαίο έργο.
Μετά το θάνατο του επισκόπου Σαλώνων Ιωακείμ η επισκοπή έμεινε ορφανή από αρχιερέα. Όλης της επαρχίας των Σαλώνων τότε η προσοχή στράφηκε αυθόρμητα στον Δεσφινιώτη Ησαΐα. Ο Αλή πασάς, θέλοντας να δημιουργήσει περιβάλλον από δικούς του αφοσιωμένους ανθρώπους, στέλνει γράμματα στον πατριάρχη και τον παρακαλεί να δο­θεί η θέση του Ιωακείμ στον Ησαΐα. Μα κι ο πατριάρχης γνωρίζει καλά τον Ησαΐα. Έχει κιόλας εκτιμήσει τα προσόντα του. θ' αποκτούσαν τα Σάλωνα δεσπότη αρεστό στο σατράπη. ’λλωστε θα μπορούσε να μεσιτεύει για ν' αποφεύγουν οι χριστιανοί τις ραδιουργίες του 

Έτσι το 1818 ο πατριάρχης χειροτονεί δεσπότη τον Ησαΐα. «Ησαΐας επίσκοπος Σαλώνων ή Σόλωνος». Για το δεσπότη αρχίζει ένα νέο στάδιο δράσης προς όφελος των καταφρονεμένων Χριστιανών της επαρχίας. Eπαναφέρει στα Σάλωνα την έδρα της επισκοπής η οποία για μερικά χρόνια είχε μεταφερθεί στο Χρισσό. Mοιράζει κατόπιν όλα τα εισοδήματά του στους φτωχούς, δανείζεται από τους πλούσιους Σαλωνίτες χρήματα, τα μοιράζει κι αυτά. Τα ανθρωπιστικά του αισθήματα τον κάνουν αγα­πητό και λατρευτό σ' όλη την επαρχία. Ο Πανουργιάς,

ΎΣΤΑΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ!

Προχωρά την προσεχή Παρασκευή στο 4ο Συνέδριό του με όλες τις πλευρές να συμφωνούν ότι βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμο σταυροδρόμι στην πορεία προς τις εκλογές

Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου

Με το ενωτικό μήνυμα «Μαζί κερδίζουμε την Ελλάδα που αξίζουμε» και διακηρυγμένο στόχο την πολιτική αλλαγή στη χώρα, το ΠΑΣΟΚ προχωρά την προσεχή Παρασκευή στο 4ο Συνέδριό του.

Για πολλά στελέχη, όπως ο Παύλος Γερουλάνος, αποτελεί «την τελευταία ευκαιρία» για την ανασύνταξη του κόμματος στην παρατεταμένη ευθεία προς τις εκλογές, προκειμένου να δώσει με αξιώσεις τη μάχη και να ξεφύγει από την πολύμηνη δημοσκοπική στασιμότητα και την εσωστρέφεια, πείθοντας τους πολίτες ότι κομίζει μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.

Όλες οι πλευρές συμφωνούν ότι το κόμμα τους βρίσκεται μπροστά σε στρατηγικό σταυροδρόμι. Οι επιλογές του προέδρου Νίκου Ανδρουλάκη επικρίνονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα, ειδικά από τον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα, ο οποίος σχολιάζει δηκτικά «δεν θέλουμε να είμαστε μια light εκδοχή της Ν.Δ.».

Η πλευρά της ηγεσίας, η οποία ρίχνει το γάντι στους δελφίνους, απαντά ότι τα πράγματα θα πήγαιναν καλύτερα αν φρόντιζαν να βάζουν πλάτη, στηρίζοντας το κόμμα, αντί να στρέφουν τα φώτα σε περιττές εσωκομματικές έριδες.

Η αλήθεια είναι, παρατηρούν στα πέριξ της Χαριλάου Τρικούπη, ότι από τη στιγμή που ο Χ. Δούκας ζήτησε να κατοχυρωθεί με ψήφισμα στο συνέδριο η θέση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τη Ν.Δ., είτε είναι είτε όχι στην ηγεσία της ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει «κλέψει» πολλή από τη δημοσιότητα που αναλογεί στο κόμμα.

Με τη θέση του φαίνεται πως συμφωνούν οι Π. Γερουλάνος και Μιχάλης Κατρίνης, αλλά και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ο οποίος, όμως, δεν συμμερίζεται τον ενθουσιασμό του δημάρχου ότι το μέτωπο των αρνητών είναι πλειοψηφικό και συνιστά ψυχραιμία.

Ο Ν. Ανδρουλάκης και η επικεφαλής στρατηγικού σχεδιασμού Άννα Διαμαντοπούλου υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει λόγος να ξεκαθαρίσει εκ των προτέρων το ΠΑΣΟΚ πώς θα κινηθεί. Τα λόγια τους όμως ότι δεν θα συνεργαστούν με τη Ν.Δ. δεν ακούγονται και τόσο πειστικά.

Είναι γνωστό ότι το μισό, χοντρικά, ΠΑΣΟΚ, που διαθέτει ισχυρή κυβερνητική μνήμη και έχει προσανατολισμό δεξιόστροφο, έλκεται από την ιδέα της συγκυβέρνησης. Μόλις πριν από λίγες ώρες ένα σκληρό σημιτικό στέλεχος, ο Τάσος Γιαννίτσης, το επιβεβαίωσε, λέγοντας κινδυνολογικά (ΕΡΑ): «Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να κάνω μια τέτοια συζήτηση, νομίζω ότι όποιος την κάνει είναι άκαιρος, άτοπος, γιατί δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του την πραγματικότητα. Εάν η πραγματικότητα ζητήσει, η κοινωνία, η ελληνική ζητήσει αυτό, πρέπει να δει κανείς πώς μπορεί να το κάνει με λιγότερες απώλειες. Από εκεί και πέρα, αν δεν το κάνει, οι τραυματικές εμπειρίες μπορεί να είναι πολύ χειρότερες από μια ανώμαλη κατάσταση»…

Το θέμα, ωστόσο, των συνεργασιών θεωρείται κρίσιμο. Η απόφαση του Ν. Ανδρουλάκη να καλέσει ηγεμονικά τη δημοκρατική αντιπολίτευση να στοιχηθεί πίσω του, δηλώνοντας πλήρη αποδοχή στο πρόγραμμα των «πράσινων», προκάλεσε μια αλυσίδα αρνήσεων. Δεν φαντάζονται όλοι με τον ίδιο τρόπο τις συνεργασίες στην Κεντροαριστερά…

Γι’ αυτό πολλοί στο κόμμα, όπως ο Χ. Δούκας, ακόμα και αν δηλώνουν (Real) ότι «στόχος είναι να νικήσουμε στις εκλογές, όχι να βολευτούμε με τη δεύτερη θέση», δεν πιστεύουν ότι το περίκλειστο ΠΑΣΟΚ μπορεί να επικρατήσει «με μία ψήφο διαφορά» στις κάλπες. Επιπλέον, τα σύννεφα του πολέμου έχουν ενισχύσει τη θέση του Κ. Μητσοτάκη, όσο κι αν επτά στους δέκα Έλληνες, σύμφωνα με τις μετρήσεις, επιμένουν να ζητούν πολιτική αλλαγή. 

Δίχασε η διαγραφή του Κωνσταντινόπουλου

Η διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου ήταν για πολλούς μια αχρείαστη επίδειξη πυγμής. Όπως διαμήνυσε όμως, δηλητηριωδώς στο κύκνειο άσμα του ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος από τη Βουλή,

ΠΩΣ ΣΑΠΙΖΕΙ ΜΙΑ ΧΩΡΑ

του Αλκιβιάδη Κεφαλά*

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ισότητα στην εξουσία. Η πολιτική ζωή χαρακτηρίζεται από τη μακροχρόνια παρουσία οικογενειών και δικτύων στο κέντρο των αποφάσεων.

Το φαινόμενο αυτό ερμηνεύεται με μεγάλη ακρίβεια από την κλασική θεωρία των ελίτ, όπως διατυπώθηκε από τον Vilfredo Pareto, τον Gaetano Mosca και τον Robert Michels, οι οποίοι υποστήριξαν ότι σε κάθε οργανωμένη κοινωνία η εξουσία συγκεντρώνεται αναπόφευκτα σε μια μειοψηφία που τείνει να αναπαράγει τον εαυτό της.

Ο Pareto μιλούσε για την «κυκλοφορία των ελίτ», θεωρώντας ότι μια κοινωνία παραμένει δυναμική μόνο όταν νέες ομάδες μπορούν να αντικαταστήσουν τις παλαιές. Όταν αυτή η κυκλοφορία περιορίζεται, η χώρα οδηγείται σε παρακμή.

Ο Mosca τόνισε ότι πάντα υπάρχει μια οργανωμένη μειοψηφία που κυβερνά μια ανοργάνωτη πλειοψηφία, ενώ ο Michels διατύπωσε τον περίφημο «σιδερένιο νόμο της ολιγαρχίας», σύμφωνα με τον οποίο τα δημοκρατικά συστήματα τείνουν να ελέγχονται από μικρές ομάδες που επιδιώκουν τη διατήρηση της ισχύος τους.

Η θεωρία αυτή περιγράφει μια δομική τάση των κοινωνιών να δημιουργούν σταθερές ελίτ, οι οποίες έχουν συμφέρον να διατηρούν τις συνθήκες που επιτρέπουν την αναπαραγωγή τους. Σε αυτό το πλαίσιο, η ύπαρξη πολιτικών δυναστειών είναι μηχανισμός συνέχειας της εξουσίας. Το οικογενειακό όνομα, τα δίκτυα, η πρόσβαση σε πόρους, η γνώση των μηχανισμών του κράτους και των κομμάτων, η παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και η δυνατότητα ελέγχου της πολιτικής ατζέντας αποτελούν μορφές κεφαλαίου που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Όσο πιο αδύναμοι είναι οι θεσμοί αξιοκρατίας τόσο ευκολότερα αυτές οι μορφές κεφαλαίου μετατρέπονται σε δικτατορία και η δημοκρατία δεν λειτουργεί, επειδή η πρόσβαση στην εξουσία παραμένει αδύνατη.

Με αφορμή τον θάνατο καθηγήτριας στη Θεσσαλονίκη λόγω της βίας των μαθητών της και την απαξίωσή της από το σύστημα τονίζεται ότι ο καθοριστικός παράγοντας που επιτρέπει ή εμποδίζει την ανανέωση των ελίτ είναι οι αυστηροί θεσμοί στη δημόσια εκπαίδευση.

Όταν το δημόσιο σχολείο δημιουργεί πολίτες με υψηλότερη ηθική και γνωστικές δεξιότητες, μεγαλύτερη αυτονομία σκέψης και μεγαλύτερη ικανότητα συμμετοχής στη δημόσια ζωή και υψηλό δείκτη ευφυΐας, αυξάνεται η κοινωνική κινητικότητα και επιτρέπεται η είσοδος νέων ανθρώπων στις ελίτ. Αντίθετα, όταν η εκπαίδευση υποβαθμίζεται, η μέση ευφυΐα του πληθυσμού μειώνεται ως αποτέλεσμα περιβάλλοντος και θεσμών.

Η ανυπαρξία πειθαρχίας, η απουσία αξιολόγησης και η κοινωνική απαξίωση του σχολείου οδηγούν σε γενικευμένη πτώση δεξιοτήτων, η οποία έχει άμεσες συνέπειες στην οικονομία, στη διοίκηση και την ποιότητα της δημοκρατίας.

Ο φαύλος κύκλος διατηρείται. Η ελίτ παράγει συνειδητά αδύναμη εκπαίδευση, αυτή παράγει χαμηλό επίπεδο γνωστικών δεξιοτήτων, ενώ ένας πληθυσμός με ανύπαρκτες δεξιότητες αδυνατεί να απαιτήσει αποτελεσματικούς θεσμούς και να ελέγξει την εξουσία.

Αυτό επιτρέπει στις ίδιες πολιτικές ομάδες να παραμένουν στην κορυφή,

Η ΛΑΣΠΟΒΡΟΧΗ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟΝ Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ...

Δεν είναι μυστικό – ούτε κοινό μυστικό, αλλά γνωστό τοις πάσι – ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης βλέπει τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή ως μια ευκαιρία, ίσως και ανέλπιστη, να σταθεροποιήσει τη θέση του και να ξεπεράσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σε όλα τα μέτωπα, εσωτερικά και εξωτερικά.

Άλλωστε, οι μεγάλες κρίσεις λειτουργούν κατά κανόνα συσπειρωτικά για την εκάστοτε κυβέρνηση: μειώνουν τις πολιτικές εντάσεις, αποδυναμώνουν τις αμφισβητήσεις και περιορίζουν τις φυγόκεντρες τάσεις. Αυτός είναι ο κανόνας. Υπάρχει όμως μια σταθερή προϋπόθεση: οι ηγέτες που βρίσκονται στη δίνη τέτοιων κρίσεων πρέπει να παίρνουν πρωτοβουλίες – και μάλιστα σωστές. Να αναδεικνύουν όχι μόνο τις επικοινωνιακές, αλλά τις ουσιαστικές ικανότητές τους.

Άλλο είναι να κερδίζει κανείς χρόνο, να μεταθέτει προς τα πίσω τις εξελίξεις, και άλλο είναι να κάνει αποφασιστικά βήματα για να υπερβεί – στον βαθμό που του αναλογεί – την κρίση και να λύσει τα προβλήματα που ξεπηδούν.

Μια ανάλογη κατάσταση υπήρξε και στην περίοδο της πανδημίας, από την οποία η κυβέρνηση βγήκε – ομολογουμένως – με κέρδη και όχι ζημιά. Με τη διαφορά ότι τότε βρισκόταν ακόμη στην αρχή της πρώτης θητείας της, ήταν άφθαρτη και η πίστωση χρόνου που διέθετε ήταν τεράστια.

Σήμερα, οι πολλαπλές εστίες κρίσεων που αντιμετωπίζει η χώρα εδώ και καιρό, σε συνδυασμό με τη μείζονα διεθνή κρίση του πολέμου, διαφοροποιούν ριζικά το σκηνικό. Η κρίση στη Μέση Ανατολή δεν «σβήνει» τα εσωτερικά, αλλά τα μεγεθύνει αν δεν υπάρξει ουσιαστική διαχείριση. Και συμπληρώνοντας ήδη την τρίτη εβδομάδα αυτής της νέας πραγματικότητας, διαπιστώνεται ολοένα και πιο καθαρά το έλλειμμα ηγετικότητας που χαρακτηρίζει τον κ. Μητσοτάκη: δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία, δεν έχει τολμήσει καμία κίνηση ή παρέμβαση – εντός και εκτός των τειχών.

Άλλοι ηγέτες – και στην Ελλάδα – έχουν αποδείξει στο παρελθόν ότι, μπροστά σε ανάλογες συγκυρίες, πήραν γενναίες αποφάσεις, τόλμησαν ρήξεις και ανατροπές. Άλλες τους βγήκαν, άλλες όχι. Το έκαναν όμως.

Για τον κ. Μητσοτάκη, αυτή η κρίση τείνει να αποδειχθεί όχι ευκαιρία, αλλά τα αποκαλυπτήρια των μεγάλων αδυναμιών και των επιφάσεων με τις οποίες τις συγκαλύπτει. Γι’ αυτό και εν τέλει μοιάζει εγκλωβισμένος. Όσο κυλούν οι μέρες και οι εβδομάδες χωρίς να πράττει εντελώς τίποτα, παραμένοντας ουραγός και θεατής, το αδιέξοδό του θα μεγαλώνει.

Κάπως έτσι, ακόμη και η «συζήτηση» περί πιθανών εκλογών – που ξεκίνησε από την επομένη κιόλας της επίθεσης στο Ιράν – γυρίζει μπούμερανγκ: αντί να είναι «όπλο» για να κεφαλαιοποιήσει τη σταθερότητα, γίνεται παγίδα. .Αν πάει σε εκλογές χωρίς να δείξει ηγετικότητα στη κρίση, κινδυνεύει να γίνει ο «Ναπολέων» που πήγε για θρίαμβο αλλά βρήκε λάσπη, Πρώσους (δηλαδή εσωτερική/εξωτερική φθορά) και ήττα. Και είναι ορατός ο κίνδυνος, έστω και χωρίς ισχυρό αντίπαλο απέναντί του,

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ – ΝΕΑ ΠΥΡΑΥΛΙΚΑ ΚΥΜΑΤΑ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ

Γράφει ο Συνεργάτης

Σχεδόν 200 τραυματίες σε Άραντ & Διμόνα – Ο Τραμπ “παγώνει” τα σχέδια βομβαρδισμού ενεργειακών εγκαταστάσεων

📅 24 Μάρτη 2026
🟥 Ημέρα 25 του ιμπεριαλιστικού πολέμου κατά του Ιράν

Η αντίσταση ενός λαού που αρνείται να γονατίσει μπροστά στην αμερικανο-σιωνιστική επιθετικότητα συνεχίζεται αμείωτη.

Παρά τις μαζικές βομβαρδιστικές επιδρομές από Ισραήλ και ΗΠΑ — που έχουν βυθίσει την Τεχεράνη στο σκοτάδι και έχουν προκαλέσει εκτεταμένες καταστροφές — το Ιράν απαντά με νέα κύματα βαλλιστικών πυραύλων.
Αποδεικνύει στην πράξη ότι η ιμπεριαλιστική υπεροπλία δεν είναι ανίκητη.

🔻 Πυραυλικές επιθέσεις & απώλειες

Χτες σημειώθηκε η 6η (!) ιρανική πυραυλική επίθεση της ημέρας, με κατεύθυνση το Εϊλάτ.
➡️ Δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί, καθώς πολλοί πύραυλοι αναχαιτίστηκαν.

Ωστόσο, οι πιο βαριές συνέπειες καταγράφηκαν το Σαββατοκύριακο (21–22 Μαρτίου):

📍 Άραντ & Διμόνα (νότιο Ισραήλ)

• Σχεδόν 200 τραυματίες
• 11 σε σοβαρή κατάσταση
• Ανάμεσά τους παιδιά 5 και 12 ετών

Ιρανοί βαλλιστικοί πύραυλοι — ορισμένοι με cluster munitions — διείσδυσαν τις άμυνες και προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές.

🔻 Ρήγμα στην «αήττητη» άμυνα

Το σύστημα Iron Dome απέτυχε να αναχαιτίσει τουλάχιστον δύο πυραύλους:

• Κατεστραμμένα σπίτια
• Πυρκαγιές σε κατοικημένες περιοχές
• Σωροί μπάζων

Η ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία έχει ήδη ξεκινήσει έρευνα για την αποτυχία — ένα ακόμη πλήγμα στο αφήγημα του «αήττητου» στρατού.

🔻 Ο πόλεμος επεκτείνεται

Σε περιοχές όπως:

• Τελ Αβίβ
• Πετάχ Τίκβα
• Μπατ Γιαμ

θραύσματα και ζημιές από χτυπήματα συνεχίζουν να θυμίζουν ότι ο πόλεμος δεν περιορίζεται στα σύνορα.

Παρά τις δηλώσεις περί «θαύματος» (1–2 νεκροί συνολικά), η πραγματικότητα είναι διαφορετική:
➡️ εκατοντάδες τραυματίες
➡️ εκκενώσεις
➡️ φόβος στους δρόμους

🔻 Διπλωματικές κινήσεις & εντάσεις

Ο Τραμπ, μετά από «πολύ καλές» συνομιλίες, ανακοίνωσε:

⏸️ Αναβολή 5 ημερών στα σχέδια βομβαρδισμού ιρανικών ενεργειακών εγκαταστάσεων

Υποστηρίζει ότι:

• Υπάρχει «μεγάλη πιθανότητα συμφωνίας»
• Το Ιράν «δεν θέλει πυρηνικά»

Το Ιράν απαντά κατηγορηματικά:
❌ Απορρίπτει κάθε ουσιαστική διαπραγμάτευση
❌ Χαρακτηρίζει τις πληροφορίες «fake news»

⚠️ Προειδοποίηση:

Αν πληγούν ενεργειακές υποδομές → θα υπάρξουν χτυπήματα σε

• Ισραήλ
• Χώρες του Κόλπου
• και πέρα από αυτά

🔻 Ρήγμα στον άξονα ΗΠΑ–Ισραήλ

Η ισραηλινή ηγεσία εμφανίζεται δυσαρεστημένη με την «αποκλιμάκωση» Τραμπ, φοβούμενη ότι χάνεται η ευκαιρία για “regime change”.

Την ίδια στιγμή:
⚡ Συνεχίζονται εκτεταμένες επιδρομές στην Τεχεράνη
⚡ Μαζικά blackouts
⚡ Καταστροφές κρίσιμων υποδομών

🔻 Συμπέρασμα

Ο ιμπεριαλιστικός άξονας ΗΠΑ–Ισραήλ επιδίωξε να συντρίψει την αντίσταση του Ιράν και να ελέγξει την περιοχή.

Όμως:

• Η ιρανική αντοχή παραμένει
• Οι πύραυλοι διαπερνούν «αήττητες» άμυνες
• Η διεθνής κατακραυγή αυξάνεται

Η ιστορία δεν γράφεται μόνο από τα F-35 και τα drones.

🟥 Η λαϊκή αντίσταση απέναντι στον ιμπεριαλισμό,

ΤΟΥΣ «ΔΙΝΕΙ» ΚΑΙ Η "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"! «"ΑΣΠΙΔΑ" ΓΙΑ ΤΗΝ ARAMCO ΟΙ PATRIOT ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ»...

Βασίλης Νέδος
Σαουδική Αραβία: Ελληνική «ασπίδα» στην Aramco
Ηκατάρριψη δύο βαλλιστικών πυραύλων όχι μακριά από το λιμάνι του Γιανμπού της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα από το ελληνικό, κινητό, αντιαεροπορικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς τύπου Patriot, που βρίσκεται κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, αναδεικνύει τους αληθινούς κινδύνους οι οποίοι ελλοχεύουν στην ευρύτερη περιοχή από τη συνεχιζόμενη ανταλλαγή πυραύλων μεταξύ Αμερικανών, Ισραηλινών και Ιρανών. Η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), η συντριπτική πλειονότητα της οποίας αποτελείται από τα σχεδόν 120 άτομα που χειρίζονται και υποστηρίζουν τους Patriot της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.), είναι ανεπτυγμένη στα δυτικά της χώρας από τον Νοέμβριο του 2021, με αποστολή, όπως αναφέρεται στη συμφωνία που έχει υπογραφεί ανάμεσα σε Αθήνα και Ριάντ, την «υποστήριξη της αμυντικής ικανότητας του Σαουδαραβικού Βασιλείου».

Στιγμιότυπο από την επίσκεψη του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, στρατηγού Δημήτρη Χούπη, στη Σαουδική Αραβία τον Μάιο του 2024. Η Ελληνική Δύναμη, η οποία αποτελείται από σχεδόν 120 άτομα, χειρίζεται και υποστηρίζει τους Patriot της Πολεμικής Αεροπορίας. [ΓΕΕΘΑ]

Είναι γνωστό ότι οι ελληνικοί Patriot έχουν αναπτυχθεί με σκοπό την προστασία των διυλιστηρίων Samref της Aramco, που βρίσκονται μέσα στη λιμενική ζώνη του Γιανμπού, το οποίο έχει μετατραπεί σε ιρανικό στόχο, καθώς εκεί καταλήγει ένας αγωγός που ενώνει την ακτή της Σαουδικής Αραβίας στον Περσικό Κόλπο με την Ερυθρά Θάλασσα, παρακάμπτοντας τη διακεκαυμένη ζώνη των Στενών του Ορμούζ. Η επίθεση που ξεκίνησε με τους τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, οι οποίοι καταρρίφθηκαν από τους ελληνικούς Patriot, συνεχίστηκε σε κύματα, καθώς σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ στο Γιανμπού έφθασε ένα ιρανικό drone. Οι δύο στόχοι καταρρίφθηκαν από τους Patriot σχεδόν αμέσως μόλις εντοπίστηκαν από το ραντάρ του συστήματος (σε απόσταση περίπου 150 χιλιομέτρων). Εν ολίγοις, οι χειριστές δεν περίμεναν καθόλου και απλώς πυροδότησαν τους πυραύλους. Πρόκειται για ένα διπλό χτύπημα που αποτελεί την εξ ορισμού πρώτη επιβεβαιωμένη κατάρριψη από ελληνικό σύστημα Patriot και παρέχει στους επιτελείς χρήσιμα συμπεράσματα,

ΟΠΕΚΕΠΕ 2.0: ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΝΕΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ

Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα, ιδιαίτερα κρίσιμη φάση, καθώς –σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα του Βήματος– ολοκληρώνεται μια νέα δικογραφία από το ελληνικό κλιμάκιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO), η οποία φέρεται να αγγίζει ευθέως τον πυρήνα του πολιτικού συστήματος.

Πρόκειται για τη λεγόμενη «ΟΠΕΚΕΠΕ 2.0», μια δικογραφία που, όπως αναφέρεται, περιλαμβάνει στοιχεία για συμμετοχή βουλευτών σε παράνομες επιδοτήσεις. Το πλέον σοβαρό στοιχείο είναι ότι οι εισαγγελείς φέρονται να ζητούν την άρση της ασυλίας τους, ανοίγοντας τον δρόμο για ποινικές διώξεις — μια εξέλιξη με σαφείς πολιτικές και θεσμικές προεκτάσεις.

Η δικογραφία αναμένεται να περάσει πρώτα από το Λουξεμβούργο για την τελική έγκριση από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, υπό την εποπτεία της Λάουρα Κοβέσι, πριν κατατεθεί στη Βουλή. Εκεί, όπως είναι αναμενόμενο, θα πυροδοτήσει έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις, καθώς αφορά –σύμφωνα με τις πληροφορίες– συνολικά 17 βουλευτές, εκ των οποίων η πλειονότητα ανήκει στο κυβερνών κόμμα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η δικογραφία χαρακτηρίζεται ως «δεμένη», καθώς δεν βασίζεται μόνο σε συνομιλίες, αλλά σε διασταυρωμένα στοιχεία που επιχειρούν να διαχωρίσουν τις απλές παρεμβάσεις από εκείνες που κατέληξαν σε παράνομες εξυπηρετήσεις. Το στοιχείο αυτό ενισχύει το βάρος των κατηγοριών και καθιστά δυσκολότερη την πολιτική διαχείριση της υπόθεσης.

Σε αντίθεση με τους υπουργούς, οι οποίοι προστατεύονται από το άρθρο 86 του Συντάγματος, οι βουλευτές δεν απολαμβάνουν αντίστοιχη ασπίδα απέναντι στις εισαγγελικές αρχές. Αυτό σημαίνει ότι η Βουλή καλείται να αναλάβει κρίσιμες αποφάσεις σχετικά με την άρση της ασυλίας, γεγονός που θα αποτελέσει και ένα τεστ για τη στάση των κομμάτων απέναντι στη διαφθορά.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς οι εξελίξεις –πιθανότατα μετά το Πάσχα– θα αποκαλύψουν όχι μόνο την έκταση της υπόθεσης, αλλά και τα όρια της πολιτικής βούλησης για πραγματική κάθαρση. Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι απλώς ένα ακόμη σκάνδαλο· είναι ένας καθρέφτης των σχέσεων εξουσίας,

ΣΕΝΑΡΙΑ «ΔΙΑΣΩΣΗΣ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΥΠΟΚΛΟΠΩΝ – ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΨΑΧΝΕΙ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Δεν είναι απλώς ένα ακόμη σκάνδαλο. Είναι η ίδια η λειτουργία του συστήματος που αποκαλύπτεται.

Μετά την πρωτόδικη καταδίκη σε 126 χρόνια φυλακή, το πολιτικό και επιχειρηματικό πλέγμα που στήθηκε γύρω από τις υποκλοπές δείχνει να κινείται πυρετωδώς. Όχι για να αποδοθεί δικαιοσύνη – αλλά για να βρεθεί «λύση».

Και εδώ δεν μιλάμε για φήμες του καφενείου.

Ο δικηγόρος του Θανάση Κουκάκη, Zac Kesses, το λέει καθαρά: στο τραπέζι βρίσκονται σενάρια αλλαγής της νομοθεσίας ώστε οι ποινές να μετατρέπονται σε χρήμα ή ακόμη και να αποποινικοποιηθούν πράξεις. Δηλαδή, να αλλάξει ο νόμος για να σωθούν οι ένοχοι. Και αν αυτό δεν φτάνει; Υπάρχει πάντα και η «θεσμική» λύση της χάριτος.

Την ίδια στιγμή, ο «Βηματοδότης» αποκαλύπτει πληροφορία για ταξίδι του Δημητριάδη στο Ισραήλ. Τυχαίο; Σε μια υπόθεση που συνδέεται με το Predator και διεθνή δίκτυα παρακολούθησης; Σε μια χώρα-κόμβο τέτοιων τεχνολογιών; Ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, ο Κοττάκης στην Εστία περιγράφει το σκηνικό:
► Νομοθετικές ρυθμίσεις που έρχονται για να «ξεμπλοκάρουν» καταδικασμένους
► Παιχνίδια με λέξεις σε δικαστικές αποφάσεις για να γίνουν οι ποινές εξαγοράσιμες
► Αναζήτηση «Ιφιγενειών» για να φορτωθούν ευθύνες
► Πιέσεις, «μασάζ» και απόπειρες εκτόνωσης
► Γέφυρες προς τα θύματα για να πέσουν οι τόνοι

Όλα αυτά δεν είναι απλώς μεθοδεύσεις. Είναι η κλασική συνταγή συγκάλυψης.

Και στο βάθος; Το πραγματικό άγχος του συστήματος: το Ειδικό Δικαστήριο και η πολιτική φθορά. Γιατί μπορεί οι νόμοι να ράβονται και να ξηλώνονται κατά παραγγελία, αλλά η κοινωνική οργή δεν μπαίνει σε ΦΕΚ.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν θα προσπαθήσουν να τους σώσουν.
Το ερώτημα είναι αν θα τους αφήσουμε.

Γιατί όταν η «δικαιοσύνη» γίνεται εργαλείο και οι νόμοι γράφονται για τους ισχυρούς, τότε δεν μιλάμε για κράτος δικαίου. Μιλάμε για καθεστώς.

Και αυτό δεν διορθώνεται με «ρυθμίσεις». Ανατρέπεται.