Γιατί ενοχλεί η Κοβέσι
Όταν είχε σκάσει η βόμβα με την πρώτη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ πολλοί αναθάρρησαν καθώς είδαν επιτέλους φως στο τούνελ της απόδοσης δικαιοσύνης – είχε εκτροχιαστεί τελευταία φορά στα Τέμπη. Στις δημοσκοπήσεις η ελληνική Δικαιοσύνη βυθιζόταν προ πολλού στην έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών. Ο εναγκαλισμός με την εξουσία (είτε καθαρίστρια είτε κόκκινα δάνεια ειτε ατιμωρησία, είτε οτιδήποτε) ήταν το βαρίδι που παράσερνε. Κι αυτό διότι εκείνο το διάστημα πολλοί έψαχναν την Κοβέσι για να βρουν το δίκιο τους.
Χαρακτηριστική περίπτωση ήταν η σοβαρή καταγγελία που είχε φτάσει στα γραφεία του Documento από σωματείο εργαζομένων. Κατέληγε ικετεύοντας την Κοβέσι να αναλάβει την υπόθεση. Σε επικοινωνία που είχαμε μαζί τους δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι η ευρωπαϊκή εισαγγελία (EPPO) ασχολείται με υποθέσεις που αφορούν ευρωπαϊκά κονδύλια και μόνο.
Δυστυχώς στην περίπτωσή τους είχαν πέσει «γαλάζιες ακρίδες» στο μέλι του δημόσιου ταμείου και δυσπιστούσαν στο άκουσμα ότι η ελληνική Δικαιοσύνη θα πρέπει να αναλάβει την υπόθεσή τους.
Ο καθένας κρίνει αν ήταν εύλογη η στάση τους. Τι θα γινόταν άραγε αν δεν είχαμε την EPPO στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ; Θα πέρναγε ο «Φραπές» για φραπέ στο Μαξίμου και θα έλεγαν με τους παρατρεχάμενους συμβουλάτορες πώς θα «καθάριζαν» με την εισαγγελέα Παπανδρέου. Θα έμπαινε στο αρχείο όπως έκανε ο Άρειος Πάγος με τις υποκλοπές. Θα κυνηγούσε ο Ντογιάκος τον Ράμμο να μη συνεχίσει την έρευνα για το κακόβουλο λογισμικό. Θα έβρισκε κάποια αδιευκρίνιστα ποσά σε τραπεζικούς λογαριασμούς υπουργών. Θα έτρεχε ο Μπακαΐμης να κλείσει την ανάκριση για το έγκλημα στα Τέμπη για να μη βγουν νεότερα στοιχεία. Θα έκλεινε μια υπόθεση η οποία στις ΗΠΑ έκλεισε με εξωδικαστικό συμβιβασμό κοντά 350 εκατ. δολαρίων.
Ενώ τώρα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ φαγώθηκαν Αυγενάκης και Βορίδης από υπουργοί, σχεδόν 10% έγινε το ποσοστό των βουλευτών της ΝΔ που είναι υπό έλεγχο. Κι όλοι οι ενδιάμεσοι του σκανδάλου πιάστηκαν αντί να βόσκουν περισσότερα εκατομμύρια πρόβατα στα λιβάδια του Αιγαίου για ακόμη περισσότερα εκατομμύρια ευρώ…
Κι εμείς θα ζούσαμε στο συννεφάκι μας ότι όλα είναι νόμιμα και ηθικά –όχι και τόση βαθιά παρανομία πάντως, στα όρια εγκληματικής οργάνωσης με καθετοποιημένη δομή– και θα κάναμε ασφαλείς –τρόπος του λέγειν– πολιτικές και εκλογικές εκτιμήσεις. Τα πράγματα έχουν αλλάξει από το Predator και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εκβιάζονται πρόσωπα και εκμαυλίζονται συνειδήσεις.
Δεν είναι δυνατόν να παρακολουθείται ανώτατος δικαστικός και να μην παραγγέλνει αμέσως έρευνα· δεν είναι δυνατόν να παρακολουθείται αρχηγός του γενικού επιτελείου και να μη ζητάει εξηγήσεις· δεν είναι δυνατόν υπουργός να έχει γίνει νούμερο καταγραφών συνδιαλέξεων και να συνεχίζει να βρίσκεται στο πλάι του θύτη του.
Το 41% δεν ήρθε ουρανοκατέβατο – ούτε τα κέρδη του καρτέλ ενέργειας ήρθαν από τον ουρανό. Υπήρχε μέθοδος και οργάνωση. Όσοι μιλάμε για αξίες και οράματα ας κοιτάξουμε τα στοχευμένα επιδόματα και τις απευθείας αναθέσεις. Αδίστακτοι και διεφθαρμένοι κρατούν τους πυλώνες της πολιτικής ζωής. Δείτε την ενορχηστρωμένη εκστρατεία σπίλωσης της Κοβέσι.
Η ίδια το έχει ξαναζήσει. Εγκέφαλος τότε ήταν μια ρουμανική εταιρεία με εργαλεία κάτι ξεφτέρια των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών με ειδικότητα να δολοφονούν χαρακτήρες. Σας θυμίζει κάτι πρόσφατο; Έβαλε στο στόχαστρο τη διαφθορά και την υπόγεια συναλλαγή, την εξαγορά συνειδήσεων στη Ρουμανία και έπεσε διάνα και στην Ελλάδα. Εντελώς τυχαία. Άλλο έψαχνε, χρυσάφι βρήκε. Και φτάσαμε στο σημείο οι ακραιφνείς του «Μένουμε Ευρώπη» το 2015 να ονειρεύονται Grexit νομικό.
Και για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή η Κοβέσι στη συνέντευξή της άφησε το κατάλληλο μήνυμα: «Μην παραιτηθείτε. Κι αν γνωρίζετε για κάποιο έγκλημα, αναφέρετέ το στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η διαφθορά μπορεί να καταπολεμηθεί».
Διαφθορά. Έγκλημα. Για το «ρουσφέτι» μιλάμε. Ένα ευνομούμενο κράτος δεν χρειάζεται μεσάζοντες, νταραβεριτζήδες και Γκρούεζες. Καιρός να ανασάνουμε.
Με την ευχή,
.jpg)
