ΚΟΛΟΜΒΙΑ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ - Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Σήμερα αυτός ο απατεώνας με το όνομα Γεράκης έδωσε μια δημοσκόπηση πλαστή για να εξαπατήσει τους ψηφοφόρους την στιγμή που όλος ο κόσμος τους βρίζει και τα ποσοστά της ΝΔ είναι κάτω από 20%.

Το πρόβλημα με την εν λόγω εταιρεία ωστόσο -κι αυτό το γνωρίζουν στην κυβέρνηση- είναι ότι ελέγχεται για κακούργημα με εικονικά τιμολόγια αξίας 239.000 ευρώ που εκδόθηκαν κατά το χρονικό διάστημα 2018-2020 από την εταιρεία «Ιονία Τεχνική και Χωματουργική».

Πρόκειται για την ίδια εταιρεία που είχε εκδώσει εικονικά τιμολόγια αξίας εκατομμυρίων ευρώ στην εταιρεία Krikel του καταδικασμένου Γιάννη Λαβράνου γνωστός και από την κουμπαριά του με τον Γρηγόρη Δημητριάδη ανηψιού του Μητσοτάκη , με αντικείμενο πώλησης εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, στο γνωστό σκάνδαλο των υποκλοπών.

Πώς μπορεί ένας απατεώνας να μην έχει ακόμα δικαστεί για τις οικονομικές απάτες που έχει κάνει;

Πώς μπορεί ένας απατεώνας να δημοσιεύει δημοσκοπήσεις που ευνοούν τους πολιτικούς που τον προστατεύουν από την φυλάκιση του για κλεψιες εκατομμυρίων ;

Όλοι μαζί μια συμμορία απατεώνων που μάλιστα διοργάνωσαν συνέδριο με διοργανωτή τον Μαρινάκη τον εκπρόσωπο του απατεώνα Μητσοτάκη, με θέμα την προπαγάνδα με αυτό τον απατεώνα να δινει τα φώτα του στην εξαπάτηση στην προπαγάνδα μέσω των δημοσκοπήσεων.

ΠΑΛΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΨΕΥΤΗΣ ΒΡΕΘΗΚΕ Ο ΑΔΩΝΙΣ

Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος – Documento

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, που θεωρητικοποίησε το ρουσφέτι, την ανισότητα και τη διαφθορά στο job description του βουλευτή, ανέσυρε μια είδηση όπως τον βολεύει: «Ο Γάλλος Πρωθυπουργός πήρε τηλέφωνο έναν φούρναρη και του υποσχέθηκε να του σβήσει το πρόστιμο που του επέβαλε η Επιθεώρηση Εργασίας… ώπα! Κάνουν και τέτοια στην Γαλλία; Για να καταλάβετε τι παραμύθια ακούμε κάθε μέρα εδώ!».

Διαβάζοντας με καθαρό το μυαλό τον γαλλικό Τύπο βλέπουμε ότι ο υπουργός διαστρεβλώνει κατά το δοκούν τα γεγονότα (άλλη μια φορά…). Ο γάλλος πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί επισκέφτηκε μπουλανζερί και υποσχέθηκε στον αρτοποιό ιδιοκτήτη να βρεθεί λύση εντός των πλαισίων του νόμου ώστε να ακυρωθεί το πρόστιμο που του επιβλήθηκε από την επιθεώρηση εργασίας επειδή άνοιξε Πρωτομαγιά και έβαλε εργαζόμενους να δουλέψουν ενώ απαγορεύεται.

Δεύτερη διαστρέβλωση του υπουργού από τον οποίο περιμένουμε ακόμη το βίντεο με τους τραμπουκισμούς του από γιατρούς στο νοσοκομείο της Νίκαιας ήταν ότι ρουσφέτια γίνονται και στη Γαλλία. Μόνο που διαβάζουμε ότι η Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν Λικ Μελανσόν ήδη ζήτησε να παραπεμφθεί ο Λεκορνί στη Δικαιοσύνη ακριβώς επειδή μερολήπτησε έναντι ενός πολίτη.

Επομένως ούτε η γαλλική κοινωνία κάνει αποδεκτή την ανισότητα του ρουσφετιού.

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΡΗΞΗ: ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΣΑΜΑΡΑ

Οι “ύποπτοι” βουλευτές και το σχέδιο αποτροπής διάσπασης της Ν.Δ

Στη σημερινή του στήλη στην Καθημερινή, ο δημοσιογράφος Σταύρος Παπαντωνίου καταπιάνεται με ένα ζήτημα που απασχολεί έντονα τα δημοσιογραφικά γραφεία τις τελευταίες ημέρες: την εκτίμηση του Μεγάρου Μαξίμου ότι η ίδρυση νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά θεωρείται πλέον σχεδόν βέβαιη. Μια προοπτική που έχει σημάνει συναγερμό στην Ηρώδου Αττικού.

Στο πλαίσιο αυτό, η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας έχει προχωρήσει σε λεπτομερή «χαρτογράφηση» των κυβερνητικών βουλευτών που θεωρούνται «ύποπτοι» ότι ενδέχεται να ακολουθήσουν τον πρώην πρωθυπουργό στο νέο του εγχείρημα. Δεν είναι τυχαίος ο τίτλος του σχετικού δημοσιεύματος: «Μασάζ στους σαμαρικούς».

Στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού έχουν αναλάβει να αφουγκραστούν τις ανησυχίες και τα παράπονα αυτών των βουλευτών, υπενθυμίζοντάς τους ταυτόχρονα την εμπειρία του 1993. Το μήνυμα είναι σαφές: οι διασπάσεις ιστορικά ζημιώνουν πρωτίστως εκείνους που τις επιχειρούν. Παρά τις ιδεολογικές ενστάσεις που εκφράζονται για επιμέρους κυβερνητικές επιλογές, η πλειονότητα των «σαμαρικών» φαίνεται προς το παρόν να ανταποκρίνεται στο κάλεσμα του Μαξίμου. Αντιλαμβάνονται ότι η συμμετοχή σε ένα νέο, αβέβαιο πολιτικό σχήμα ενέχει σοβαρό κίνδυνο περιθωριοποίησης — ιδιαίτερα σε μια συγκυρία όπου υπάρχει και ο ανταγωνισμός από άλλες δεξιές εκδοχές. Άλλωστε, η εκλογική βάση της ΝΔ στην περιφέρεια έχει αποδείξει διαχρονικά ότι τιμωρεί την εσωστρέφεια και κάθε κίνηση που απειλεί τη σταθερότητα της διακυβέρνησης.

Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να «αφοπλίσει» πολιτικά τον Αντώνη Σαμαρά πριν εκείνος προχωρήσει σε επίσημες ανακοινώσεις. Αφαιρώντας του ενδεχόμενα κοινοβουλευτικά ερείσματα, το Μαξίμου επιδιώκει να μετατρέψει το νέο κόμμα από πιθανή υπαρξιακή απειλή σε περιορισμένης εμβέλειας εγχείρημα, διασφαλίζοντας τη συνοχή της Νέας Δημοκρατίας έως τις επόμενες εθνικές εκλογές.

Στο παρασκήνιο, κυκλοφορούν ονόματα βουλευτών που είτε διατηρούν διαχρονικούς δεσμούς με τον πρώην πρωθυπουργό είτε έχουν εκφράσει έντονη εσωκομματική κριτική. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται: ο Μίλτος Χρυσομάλλης, βουλευτής Μεσσηνίας και στενός συνομιλητής του Αντώνη Σαμαρά· ο Ανδρέας Κατσανιώτης από την Αχαΐα, που κινείται σταθερά στο ίδιο πολιτικό κλίμα· ο Ξενοφών Μπαραλιάκος από την Πιερία· ο Γιάννης Οικονόμου, πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος, που έχει συνυπογράψει αιχμηρές παρεμβάσεις για τον «συγκεντρωτισμό» του επιτελικού κράτους· καθώς και οι Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ιωάννης Παππάς, Στράτος Σιμόπουλος και Κώστας Βλάσης, πρόσωπα που φέρονται να κινούνται στη σφαίρα επιρροής της σαμαρικής πτέρυγας.

Το Μέγαρο Μαξίμου εστιάζει τις παρασκηνιακές του κινήσεις σε αυτήν ακριβώς την ομάδα,

41 «ΑΡΙΣΤΟΙ» ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ!

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αν και εμφανίστηκε το 2019 ως υπόδειγμα «εκσυγχρονισμού», εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα διεφθαρμένο οικοδόμημα

Από τον Κώστα Καββαδία

Στην πολιτική ιστορία της Μεταπολίτευσης καμία κυβέρνηση δεν κατάφερε να συνδέσει τόσο συστηματικά τις μέρες διακυβέρνησής της με έναν αδιάκοπο κύκλο σκανδάλων, παραιτήσεων, διαγραφών, δικογραφιών, ευρωπαϊκών εισαγγελικών ερευνών και θεσμικών εκτροπών όσο αυτή της επταετίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση, που εμφανίστηκε το 2019 ως δήθεν υπόδειγμα «αριστείας», «τεχνοκρατισμού» και «εκσυγχρονισμού», εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα πολιτικό οικοδόμημα όπου η παραγωγή σκανδάλων μετατράπηκε σε καθημερινό φαινόμενο, αγκαλιάζοντας πάνω από 40 υπουργούς, υφυπουργούς, βουλευτές, γενικούς γραμματείς, κομματικά στελέχη και στενούς συνεργάτες του ίδιου του πρωθυπουργού.

Το πλέον πρόσφατο και μακροσκελές κεφάλαιο αυτής της σκοτεινής διαδρομής γράφεται με τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις γύρω από το σίκουελ του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Το κουβάρι, που ακόμη ξετυλίγεται, αποκαλύπτει μια «γαλάζια» αλυσίδα εμπλοκών που περιλαμβάνει τους Κωνσταντίνο Τσιάρα, Κώστα (Αχ.) Καραμανλή, Φωτεινή Αραμπατζή, Σπήλιο Λιβανό, Γιάννη Κεφαλογιάννη, Δημήτρη Βαρτζόπουλο, Νότη Μηταράκη, Κώστα Σκρέκα, Θεόφιλο Λεονταρίδη, Μάξιμο Σενετάκη, Βασίλειο Βασιλειάδη και Γιώργο Στύλιο, με τις έρευνες να αφορούν παράνομες επιδοτήσεις, εικονικές βοσκοτοπικές δηλώσεις και διαχείριση κοινοτικών πόρων υπό βαριές σκιές πελατειακών πρακτικών. Τα νέα αυτά πρόσωπα ήρθαν να προστεθούν στο ήδη εκρηκτικό σκηνικό που είχε δημιουργήσει το πρώτο μέρος του σκανδάλου, με την παραίτηση του Μάκη Βορίδη, των Τάσου Χατζηβασιλείου, Διονύση Σταμενίτη, Χρήστου Μπουκώρου, του γενικού γραμματέα Γιώργου Στρατάκου, αλλά και των κομματικών στελεχών Ανδρέα Καρασαρίνη και Γιάννη Τρουλλινού.

Τον δικό του πρωταγωνιστικό ρόλο είχε και ο συνήθης ύποπτος για την ευρύτερη αμαρτωλή δράση του Λευτέρης Αυγενάκης. Στο ίδιο φόντο, η πρόσφατη υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη αποτέλεσε ακόμα ένα συμβολικό χτύπημα στον μύθο της κυβερνητικής αξιοκρατίας, μετά την ταχύτατη πολιτική του κατάρρευση, λόγω αποκαλύψεων για το πτυχίο του και την αμφιλεγόμενη πρόσληψή του ως επιστημονικού συνεργάτη χωρίς τα αναγκαία προσόντα.

Ωστόσο, το βαθύτερο ίσως θεσμικό τραύμα της κυβέρνησης ήρθε με το σκάνδαλο των υποκλοπών. Η υπόθεση του παράνομου λογισμικού Predator, οι αποκαλύψεις για παρακολουθήσεις πολιτικών, δημοσιογράφων και κρατικών αξιωματούχων, οδήγησαν στην παραίτηση του Γρηγόρη Δημητριάδη, του πανίσχυρου ανιψιού και στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού, του διοικητή της ΕΥΠ Παναγιώτη Κοντολέοντος και του γενικού γραμματέα του ΥΠΕΞ Γιάννη Σμυρλή, ο οποίος συνδέθηκε μέσω διεθνών δημοσιευμάτων με εξαγωγές Predator στη Μαδαγασκάρη.

Η υπόθεση εξέθεσε τη χώρα διεθνώς και μετέτρεψε το κυβερνητικό αφήγημα περί θεσμικής σοβαρότητας σε αντικείμενο διεθνούς δυσπιστίας σε μια υπόθεση. Η τραγωδία των Τεμπών αποτέλεσε άλλο ένα τεράστιο πολιτικό ρήγμα. Ο Κώστας Αχ. Καραμανλής πριν από την εμπλοκή του με κακουργηματικούς όρους στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ αναγκάστηκε να παραιτηθεί από υπουργός Μεταφορών μετά το σιδηροδρομικό έγκλημα, όμως οι μεταγενέστερες εξελίξεις απέδειξαν ότι η πολιτική ζημιά δεν περιοριζόταν σε μια παραίτηση.

Ο Χρήστος Τριαντόπουλος παραιτήθηκε στη σκιά του μπαζώματος του χώρου του εγκλήματος, ο Βασίλης Παπαγεωργίου αποχώρησε από τη θέση του γενικού γραμματέα Πολιτικής Προστασίας, ενώ ο Μιχάλης Ταμήλος διεγράφη από τη Ν.Δ. για τις προκλητικές του δηλώσεις εκείνη την περίοδο. Στις αρχές Μαρτίου του 2024 το email-gate αποδήμων αποτέλεσε ακόμα ένα σκανδαλώδες περιστατικό μιας βαθιάς και δυσώδους θεσμικής κρίσης. Η Αννα Μισέλ Ασημακοπούλου οδηγήθηκε εκτός ευρωψηφοδελτίου, ενώ ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών Μιχάλης Σταυριανουδάκης και ο γραμματέας Αποδήμων της Ν.Δ. Νίκος Θεοδωρόπουλος παραιτήθηκαν αμφότεροι μετά τις αποκαλύψεις για διαρροή προσωπικών δεδομένων χιλιάδων αποδήμων, πλήττοντας ευθέως την αξιοπιστία της κυβέρνησης στον χειρισμό ευαίσθητων πληροφοριών.

Τα πρώτα δείγματα γραφής είχαν δοθεί από την αρχή της διακυβέρνησης και το μακρινό 2019,

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΛΟΤΟΥΡΚΟ ΖΕΛΕΝΣΚΙ!

Θρασύτατη αξίωση του Κιέβου για επιβολή περιορισμών δράσης στα θαλάσσια drones που μας πουλάει, προκειμένου να βάλει πλάτη στον σύμμαχό του Ερντογάν

Ως εδώ με τον αγνώμονα Ουκρανό πρόεδρο, καθώς, όπως επιβεβαιώνεται για πολλοστή φορά, «ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος». Η φράση που συχνά αποδίδεται στον Ηράκλειτο θα πρέπει να γίνει «πόστερ» στα γραφεία των Ελλήνων κυβερνητικών, που όλα τα προηγούμενα χρόνια φρόντισαν να παράσχουν απλόχερα βοήθεια, στρατιωτική, πολιτική και διπλωματική, στην Ουκρανία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ακόμα και εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.

Οι διαπραγματεύσεις Αθήνας και Κιέβου για τη συμπαραγωγή θαλάσσιων drones, που είχαν αρχίσει με προοπτική ενίσχυσης των ελληνικών ναυπηγείων και του εθνικού οπλοστασίου, προσκρούουν πλέον σε μια θρασύτατη ουκρανική αξίωση. Το Κίεβο, πέρα από κάθε λογική αλληλοβοήθειας και σε μια επίδειξη υπερφίαλης προσέγγισης, ζητεί να διατηρεί λόγο και δικαίωμα έγκρισης για τον τρόπο χρήσης των εν λόγω μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας (USV) από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Πρόκειται για τα προηγμένα θαλάσσια drones ουκρανικής τεχνολογίας, όπως τα γνωστά Magura, η συμπαραγωγή των οποίων είχε προγραμματιστεί να υλοποιηθεί σε ελληνικές εγκαταστάσεις, αξιοποιώντας τεχνογνωσία που αποκτήθηκε στο πεδίο της μάχης στη Μαύρη Θάλασσα. Πρωτοβουλία που είχε ανακοινωθεί με μπόλικα… ταρατατζούμ κατά την τελευταία επίσκεψη Ζελένσκι στην Αθήνα.

Οι όροι που τίθενται, ωστόσο, καθιστούν τα συστήματα αυτά πρακτικά άχρηστα για την ελληνική πραγματικότητα, καθώς περιορίζουν τη δυνατότητα χρήσης τους σε περιβάλλοντα όπου η χώρα αντιμετωπίζει άμεσες προκλήσεις, φωτογραφίζοντας με σαφήνεια το Αιγαίο και τα ελληνοτουρκικά σύνορα.

Κόκκινη γραμμή

Η στάση αυτή θα έπρεπε να είναι η κόκκινη γραμμή για τη χώρα μας, καθώς η Ελλάδα έχει προσφέρει έμπρακτη στήριξη στην Ουκρανία από την αρχή του πολέμου, εφαρμόζοντας το εμπάργκο κατά της Ρωσίας και επωμιζόμενη το κόστος της ενεργειακής κρίσης, χωρίς ποτέ να θέσει περιορισμούς στο υλικό που παρέχει. Και έχει παρέχει πολύτιμο υλικό στρατιωτικής φύσης, προκαλώντας ακόμα και αντιδράσεις στο εσωτερικό για αποδυνάμωση της αμυντικής μας θέσης. Και συνεχίζει να… ζητεί, με χαρακτηριστική την κουβέντα των τελευταίων ημερών για παραχώρηση των Mirage 2000 στην Ουκρανία, με αντάλλαγμα έκπτωση σε μελλοντικές παραγγελίες Rafale.

Δεν είναι η πρώτη φορά, πάντως, που οι Ουκρανοί κάνουν επίδειξη φιλοτουρκισμού. Ενώ η Αθήνα στηρίζει σταθερά το Κίεβο, επικαλούμενη πολλές φορές τους παραλληλισμούς με την Κύπρο, ο ίδιος ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιλέγει να διατηρεί μια αμήχανη στάση απέναντι στην παράνομη κατοχή της Κύπρου, αρνούμενος επίμονα να τοποθετηθεί για τις τουρκικές προκλήσεις και φτάνοντας μέχρι το σημείο να… κόβει την επικοινωνία, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η προτεραιότητά του φαίνεται να είναι η διατήρηση μιας ειδικής σχέσης με τον Ερντογάν, τον οποίο ο Ουκρανός πρόεδρος πρόσφατα μάλιστα ενέταξε στον πυρήνα μιας «νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας», προτάσσοντας έναν άξονα Ουκρανίας, Τουρκίας, Βρετανίας και Νορβηγίας.

Ακόμα και αυτές οι δηλώσεις όμως δεν αποτέλεσαν ηχηρό καμπανάκι για την ελληνική εξωτερική πολιτική, που συνεχίζει να στηρίζει το Κίεβο. Πάντως, η προσπάθεια επιβολής τέτοιων όρων στη συνεργασία για τα drones, σε μια εποχή που η προοπτική ευρωπαϊκής πορείας της Ουκρανίας συζητείται έντονα, αναδεικνύει τις πραγματικές προτεραιότητες του Κιέβου. Αν ο Ζελένσκι επιλέγει να θέτει τους εθνικούς του στόχους και τις προσωπικές του επαφές με την Άγκυρα,

ΓΙΑΤΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ

Του Παναγιώτη Λιάκου

«Με άφησαν μόνο να πεθάνω. Τώρα που γέρασα το μόνο που θέλουν από μένα είναι η κληρονομιά». 

Τούτη η φράση, που άλλοτε γίνεται βουβή σκέψη, στοιχειώνει τους ψυχρούς θαλάμους γηροκομείων και άλλων ιδρυμάτων, που «παρκάρονται» οι ηλικιωμένοι μέχρι την τελευτή τους. Παρόμοιες σκέψεις «σημαδεύουν» και τα διαμερίσματα, όπου έχουν εγκαταλειφθεί μητέρες, πατέρες, γιαγιάδες και παππούδες, με μοναδική τους συντροφιά την τηλεόραση και -συχνά- μια δεσποτική κυρία, που πληρώνεται για να «βοηθά» τον ηλικιωμένο πρόγονο. Επαναλαμβάνεται ακατάπαυστα τούτη η φράση. Με το στόμα και με τα μάτια. Με τον νου και την καρδιά. Αρκεί να βρεθεί άνθρωπος με ευαισθησία να την ακούσει και να νιώσει τον καημό μιας οντότητας σε σωματική αποδρομή και πνευματική αγωνία. 

Η σύγχρονη κοινωνία χαρακτηρίζεται από μια βαθιά ρωγμή στην αλυσίδα των γενεών. Οι γέροντες, οι φορείς της μνήμης, της εμπειρίας και του μόχθου, που ύφαναν το νήμα της ζωής μας στα πρώτα βήματά μας, αφήνονται να αργοσβήνουν βυθισμένοι στο έλος της μοναξιάς. Από σεβαστές μορφές υποβιβάζονται σε ενοχλητικά υπολείμματα ενός μακρινού, «άχρηστου» παρελθόντος.

Αυτή η γενιά που γιορτάζει με επισημότητα τα γενέθλια των… σκύλων της, που μαζεύει με θρησκευτική ευλάβεια τα περιττώματά τους από τον δρόμο φορώντας γάντια, δείχνει μια πρωτοφανή αδυναμία να ασχοληθεί με εκείνους που τη γέννησαν, την ανέθρεψαν, ξενύχτησαν, μάτωσαν και στερήθηκαν για να υπάρξει, να μεγαλώσει, να προκόψει. «Σιγά μην κάτσω να ξεσκατίζω τον γέρο» άκουσα να λέει φωναχτά μια γνωστή σε συνδιάλεξή της στο κινητό, την ώρα που μάζευε τα κόπρανα του σκύλου της από το πεζοδρόμιο. Ακόμα κι η ίδια θα εντυπωσιαζόταν από την ειρωνεία του πράγματος, αν συνειδητοποιούσε τι έπραττε την ώρα που τα ξεστόμιζε αυτά τα άθλια λόγια.

Ψυχαναλυτικά, το φαινόμενο είναι ενδεικτικό μιας βαθιά ναρκισσιστικής, αμυντικής στάσης. Η νέα γενιά, αντιμέτωπη με την περατότητα που ενσαρκώνει ο γέροντας, προβάλλει πάνω του τον δικό της φόβο του θανάτου και της φθοράς. Ο γονέας γίνεται καθρέφτης της δικής μας παρακμής, που έρχεται με βήμα αδυσώπητα σταθερό. Για να αποφύγει την αναγνώριση της κοινής μοίρας, το υποκείμενο επιλέγει την απόρριψη, την απόσταση, την εκχώρηση της φροντίδας σε τρίτους. Η οικιακή βοηθός γίνεται το ιδανικό «εργαλείο» απόσεισης ευθύνης. Πληρωμένο, αποστασιοποιημένο,

ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΜΑΣ! «"ΞΥΠΝΗΣΕ" Ο ΜΥΛΩΝΑΚΗΣ ΜΟΛΙΣ ...ΕΙΔΕ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ»

Ο Κουλης ακριβως σαν τον χιριστουλη ξεκινησε απο ευκολα θαυματα οπως τον πολλαπλασιασμο ακινητων του και με σκληρη δουλεια καταφερε σιγα σι...

«ΓΑΛΑΖΙΕΣ ΑΚΡΙΔΕΣ» ΠΑΝΤΟΥ: ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΝΔΩΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ… ΣΤΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΟΥ ΤΙΣ «ΞΕΠΕΡΑΣΕ»

Πριν λίγες μέρες γράφαμε για τα πανάκριβα ταξίδια της Λίνας Μενδώνη. Πάντα με τη γνωστή συνοδεία. Πάντα με χρήματα των φορολογουμένων. Τα βαφτίζουν «θεσμικές υποχρεώσεις». Στην πράξη, θυμίζουν πολυτελή κυβερνητικά σαφάρι.

Και ενώ αυτό ακόμη συζητιέται, εμφανίζεται νέα «πρωταθλήτρια». Η Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Κεντρικής Μακεδονίας, Βίκυ Χατζηβασιλείου — γνωστή και από την τηλεόραση.

Σύμφωνα με καταγγελία περιφερειακού συμβούλου, -δείτε το οπτικό στο τέλος της ανάρτησης- τα ταξίδια είναι ατελείωτα. Εκθέσεις, φεστιβάλ, Film Office. Βερολίνο, Κάννες, Βιέννη, Ελσίνκι. Παντού. Εκτός από ένα μέρος: την Αρχαία Πέλλα. Έναν από τους βασικούς τουριστικούς θησαυρούς της ίδιας της περιφέρειάς της. Ούτε μία επίσκεψη.

Τα ποσά που έχουν δαπανηθεί αυτά τα χρόνια; Τεράστια. Την ώρα που ο κόσμος μετράει το ρεύμα, τα καύσιμα, το ενοίκιο. Κάποιοι άλλοι μετρούν μίλια.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Είναι μοντέλο. Θέσεις σε «τουρισμό» και «πολιτισμό» γίνονται διαβατήριο για δημόσιες σχέσεις και ταξίδια. Η «προώθηση» λειτουργεί ως άλλοθι. Το αποτέλεσμα; Οι τόποι μένουν πίσω. Τα έξοδα μπροστά.

Από το Κάιρο μέχρι τις διεθνείς εκθέσεις, το μήνυμα είναι απλό: το δημόσιο χρήμα αντιμετωπίζεται σαν να μην τελειώνει ποτέ — αρκεί να είναι για τους «δικούς μας».

Και ο λογαριασμός; Πάντα στον ίδιο. Στον πολίτη.

Και μετά μιλάνε για «αριστεία». Για «μεταρρυθμίσεις» …

1. Reply

ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ «ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ» ΤΗΣ ΝΔ - «ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΚΙ ΑΛΛΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ»

 

ΌΠΟΙΑ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΘΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΕΝΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ...

 

ΡΕ, ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ ΕΠΙ ΧΡΗΜΑΣΙ…

Πηγή: Στρατάκης Μιχάλης – f/b

Ρε, ξεφτιλισμένοι κάθε λογής και φυράματος αρμόδιοι, υπεύθυνοι, ανευθυνοϋπεύθυνοι, μανδαρίνοι και κρατικοκυβερνητικοί σφουγγοκωλάριοι, μια σταλιά ντροπή δεν σας απόμεινε και αναγκάσατε αυτούς τους περήφανους, λεύτερους και αλληλέγγυους ανθρώπους, “λεία” των Ισραηλινών θρασιμιών κουρσάρων, να περπατήσουν (κάποιοι και ξυπόλητοι), από τον Καρτερό ίσαμε το αεροδρόμιο του Ηρακλείου;

Μιάς τρίχας φιλότιμο δεν έχετε, ρε απάνθρωποι, γιουσουφάκια του Νετανιάχου, προσκυνημένοι ραγιάδες, και φτάσατε στο έσχατο σημείο της κατάντιας να ξεφτιλίσετε και την Κρήτη, και το φιλότιμο και τη φιλοξενία και την ανθρωπιά των Κρητικών, μιας και οι φωτογραφίες της ξεφτίλας σας κάνουν το γύρο του κόσμου;

Προσκυνάτε, όμως, με τεμενάδες μέχρι το χώμα τους Ισραηλινούς που έρχονται στα ξενοδοχεία σας και τα μετατρέπουν σε ρημάδια και αποχωρητήρια, καταστρέφοντας και βρωμίζοντας τα πάντα στο φευγιό τους, γιατί δεν τολμάτε να τους κάνετε έστω μια παρατήρηση, ε;

Kαι βρήκατε τώρα αυτούς τους ακτιβιστές του στολίσκου που μετέφερε βοήθεια στη μαρτυρική Γάζα, για ν’ αποδείξετε στους γενοκτόνους ξεράσματα του πολιτισμένου κόσμου, πόσο δουλικοί και πρόθυμοι είστε να σας χρησιμοποιήσουν για κάθε γούστο και φαντασίωση τους.

Ρε, ξεφτιλισμένοι επί χρήμασι…

ΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΑΚΥΡΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Σχεδιάζουν τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού υπερκράτους για μια Ε.Ε. οικονομικά ισχυρή

Παρίσι, Μαρία Δεναξά

Μια ιδιαίτερα σοβαρή πληροφορία αναφέρει ότι οι επικεφαλής των τριών ευρωπαϊκών θεσμών (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο της Ευρώπης) ενέκριναν μυστικά στην Κύπρο στην πρόσφατη άτυπη σύνοδο κορυφής ένα σχέδιο για την κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών-μελών και την επιτάχυνση της δημιουργίας ενός ομοσπονδιακού υπερκράτους.

Την πληροφορία επιβεβαιώνει ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ευημερία και τη Βιομηχανική Στρατηγική Στεφάν Σεζουρνέ, σε συνέντευξή του στο Euractiv. Ο Σεζουρνέ υποστηρίζει πως το σχέδιο στοχεύει να πείσει τις απρόθυμες πρωτεύουσες να εγκαταλείψουν τις κόκκινες γραμμές που έχουν θέσει σε εθνικό επίπεδο απέναντι στις Βρυξέλλες προς όφελος μιας μεγαλύτερης οικονομικής ισχύος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Είμαι πεπεισμένος ότι έρχεται μια στιγμή όπου πρέπει να αναγνωρίσουμε πως όλα συνδέονται μεταξύ τους και ότι δεν μπορούμε απλώς να περιοριζόμαστε στην υιοθέτηση μόνο των πολιτικών που επιθυμούμε σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα» υπογραμμίζει. 

Για τον Ευρωπαίο επίτροπο βασικός στόχος είναι επίσης να συγκεντρωθούν όλα σε μια διακρατική συμφωνία που θα επιτρέψει να υπάρχει μια συνολική εικόνα. Αυτό σημαίνει ότι πολλές διαφορετικές νομοθεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπουν σε ένα κοινό πλαίσιο και αφορούν το σχέδιο «Μια Ευρώπη, μια αγορά», το οποίο σκιαγραφεί ένα χρονοδιάγραμμα για την επίτευξη πολιτικών συμφωνιών σε περισσότερες από 40 ευρωπαϊκές νομοθεσίες έως το τέλος του 2027.

Συγκέντρωση εξουσίας

Η Ε.Ε. δεν κρύβει πλέον ότι βλέπει τις διαρκείς κρίσεις, ενεργειακή, δημοσιονομική, μεταναστευτική, ακόμα και την εμπόλεμη κατάσταση στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή ως ευκαιρίες για περαιτέρω συγκέντρωση εξουσίας. Αντί να επιλύει τα προβλήματα εν τη γενέσει τους, τα χρησιμοποιεί ως επιχείρημα για να απαιτήσει περισσότερη κεντρική παρέμβαση. 

Για τον Σεζουρνέ και τους ομοϊδεάτες του μόνο μια «ισχυρότερη» Ένωση μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι χώρες με πιο παραδοσιακές ή πατριωτικές θέσεις καλούνται να εγκαταλείψουν τις «εθνικές τους μάχες» και να ευθυγραμμιστούν με μια κοινή στρατηγική υπό τον συντονισμό των Βρυξελλών.

Μία από τις κεντρικές πτυχές του σχεδίου είναι η προώθηση της Ένωσης Κεφαλαιαγορών (Capital Markets Union). Πρόκειται για μεταφορά επιπλέον αρμοδιοτήτων εποπτείας και ρύθμισης προς ευρωπαϊκούς φορείς με στόχο, μεταξύ άλλων, την καλύτερη «κινητοποίηση» της αποταμίευσης των Ευρωπαίων πολιτών που επιθυμούν διακαώς Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία, Πολωνία. Με απλά λόγια, η Ε.Ε. επιδιώκει ευκολότερη πρόσβαση στα αποταμιευτικά κεφάλαια των πολιτών για να χρηματοδοτήσει κοινές πολιτικές, χωρίς να εξαρτάται αποκλειστικά από εθνικές αποφάσεις. Ωστόσο, χώρες όπως το Λουξεμβούργο και η Ιρλανδία αντιτίθενται έντονα, καθώς βλέπουν πως οι ευρωπαϊκές Αρχές δεν αφήνουν περιθώριο πολιτικών επιλογών, αλλά μετατρέπουν μεθοδικά την Ευρώπη από ένωση κυρίαρχων κρατών σε οντότητα που μπορεί να δανείζεται συλλογικά, να εποπτεύει κεντρικά και να κατευθύνει πόρους υπερεθνικά.

«Δεν μπορείς από τη μία να υποστηρίζεις τις εμπορικές συμφωνίες και τις πολιτικές διοικητικής απλούστευσης και από την άλλη να απορρίπτεις τις φιλοευρωπαϊκές πολιτικές που στοχεύουν στην ενοποίηση της ενιαίας αγοράς. Αυτό δεν είναι δυνατό» διαμηνύει στους διαφωνούντες ο Σεζουρνέ.

«Άτυπες» συνεννοήσεις

Οι εμπνευστές της ευρωπαϊκής ιδέας μιλούσαν για συνεργασία μεταξύ των κρατών – μελών. Σήμερα η πορεία δείχνει προς μια κατεύθυνση όπου η εθνική κυριαρχία θεωρείται εμπόδιο. Η δημοκρατική νομιμοποίηση παραμένει αδύναμη: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει πραγματική νομοθετική πρωτοβουλία. Οι αποφάσεις σε κρίσιμα ζητήματα προκύπτουν συχνά μέσω «άτυπων» συνεννοήσεων. Παράλληλα,

«ΑΠΟ ΤΥΧΗ ΖΟΥΜΕ»… - Η «ΑΡΙΣΤΕΙΑ» ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΆΡΑΞΟ

Του Strange Attractor

Ανάμεσα στα πολλά, κυρίως τραγελαφικά, που γίνονται καθημερινά στην Ελλάδα 2.0, ή αλλιώς στη «χώρα των αρίστων», έχουμε και μερικά που θα μπορούσαν (εν δυνάμει) να είναι ιδιαίτερα σοβαρά, και να προκαλέσουν τραγωδία, καθώς άπτονται της αεροπορικής ασφάλειας, άρα θα ήταν διεθνούς ενδιαφέροντος, οπότε και θα έπλητταν καίρια τον βασικό πυλώνα της οικονομίας μας… τον τουρισμό.

Χθες λοιπόν, στο αεροδρόμιο του Αράξου, οι τοπικοί παράγοντες του τουρισμού, της αυτοδιοίκησης, βουλευτές μαζί με δημοσιογράφους, και άλλοι πολλοί, περίμεναν πώς και πώς την πρώτη πτήση από το εξωτερικό, της αεροπορικής εταιρίας TUΙ, προκειμένου να υποδεχτούν τους πρώτους τουρίστες για μια νέα και πολύ δύσκολη, απ’ ό,τι φαίνεται, τουριστική σεζόν.

Όλα ήταν έτοιμα… με δημοσιογράφους, εικονολήπτες, και φωτορεπόρτερ να σκαρφαλώνουν πάνω σε μια σκάλα επιβίβασης, προκειμένου να έχουν καλύτερη πρόσβαση και θέα επί των τεκταινομένων.

Η σκάλα όμως, που δεν στηρίζονταν πουθενά, κατέρρευσε.

Με αποτέλεσμα τον σχετικά σοβαρό τραυματισμό 3-4 ατόμων, που χρειάστηκε να μεταφερθούν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.

Μικρό λοιπόν το κακό, μιας και θα μπορούσαν να υπάρχουν και χειρότερες συνέπειες.

Να σημειωθεί πως η σκάλα ανήκε στην εταιρία επίγειας εξυπηρέτησης Swissport, που έχει συμβόλαιο με την TUI, προκειμένου να την εξυπηρετεί στο εν λόγω αεροδρόμιο.

Μια σκάλα που προφανώς έχει ήδη φάει τα ψωμιά της σε κάποιο άλλο μεγαλύτερο αεροδρόμιο, και τη στείλανε στον Άραξο που έχει μικρή κίνηση.

Μια σκάλα, που όπως όλος ο (τεράστιος σε αριθμό ) εξοπλισμός των εταιριών επίγειας εξυπηρέτησης στα 40 και πλέον αεροδρόμια της χώρας θα έπρεπε να ελέγχεται τακτικά, όπως και το προσωπικό (άδειες, διπλώματα, πτυχία, κλπ.), αλλά που δυστυχώς εδώ και 5-6 χρόνια δεν ελέγχεται από κανέναν.

Το ερώτημα είναι απλό και αμείλικτο: ποιος είχε την ευθύνη; Διότι τέτοιες καταστάσεις δεν προκύπτουν από μια κακή στιγμή, αλλά από μια κακή, ή και ανύπαρκτη, οργάνωση.

Όταν μια πολυεθνική του τουρισμού όπως η Swissport εμφανίζεται να λειτουργεί χωρίς στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας σε έναν αερολιμένα, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο εταιρικό. Είναι βαθιά θεσμικό…

Η εικόνα που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια στα ελληνικά αεροδρόμια δεν αφορά απλώς μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ένα συνολικό πλαίσιο απορρύθμισης.

Από το 2021 και μετά, με τον νόμο 4757/2020 του Κ. Καραμανλή του Αχ. (πάλι αυτός), επήλθε μια ριζική αλλαγή στον αεροπορικό μας χάρτη.

Η ουσιαστική κατάργηση και απομάκρυνση των επιτόπιων ελεγκτικών μηχανισμών της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (Τμήματα Αερολιμενικού Ελέγχου), και η μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων τους σε μια κεντρική αρχή, την (δήθεν ανεξάρτητη) Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ).

Στην πράξη, αυτό σήμαινε ότι οι έλεγχοι που γίνονταν επί 24ώρου βάσεως, 365 μέρες το χρόνο και επί τόπου, σε όλα τα αεροδρόμια, αντικαταστάθηκαν από έναν μηχανισμό (εξ αποστάσεως) εποπτείας, με περιορισμένο ωράριο (εργάσιμες ώρες και μέρες, ήτοι πενθήμερο) και με αμφισβητούμενη επάρκεια, μιας και στελεχώθηκε κυρίως από άσχετους (φυτευτούς) υπαλλήλους και μετακλητούς από όπου να’ ναι (δείτε το ΥΓ2).

Το αποτέλεσμα; Ένα κενό εποπτείας,

ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ “ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ” ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΤΑΙΡΟΥΣ ΜΑΣ: ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΜΗ ΕΠΑΝΔΡΩΜΕΝΑ ΣΚΑΦΗ – ΟΙ ΜΠΙΖΝΕΣ, ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ “ΠΟΚΕΡ” ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΓΙΑ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΥΡΗΝΑ

Μια ιδιαίτερα σημαντική επίσκεψη με έντονο γεωπολιτικό αποτύπωμα πραγματοποιήθηκε στην Τουρκία, καθώς αντιπροσωπεία του Γερμανικό Υπουργείο Άμυνας μετέβη στη ναυτική βάση του Aksaz, προκειμένου να εξετάσει από κοντά τις δυνατότητες των μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας (USV) που αναπτύσσει και επιχειρεί το Τουρκικό Ναυτικό.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα στελέχη της γερμανικής αποστολής δεν περιορίστηκαν σε θεωρητικές ενημερώσεις, αλλά παρακολούθησαν και πραγματικές δοκιμές στο πεδίο, αξιολογώντας τις επιδόσεις των συστημάτων σε συνθήκες επιχειρησιακής δράσης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα προφίλ αποστολών, στη συμπεριφορά των σκαφών στη θάλασσα και στις τακτικές χρήσης τους.

Στο επίκεντρο της παρουσίασης βρέθηκαν προηγμένα συστήματα όπως τα SANCAR, MARLİN και PİRANA KİDA, τα οποία ήδη εντάσσονται στο οπλοστάσιο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και αποτελούν βασικούς πυλώνες της αναπτυσσόμενης ναυτικής τεχνολογίας της χώρας.

Η επίσκεψη συνοδεύτηκε από ανταλλαγή τεχνογνωσίας και επιχειρησιακής εμπειρίας, με την τουρκική πλευρά να παρουσιάζει δεδομένα από πραγματικές αποστολές, ενώ οι Γερμανοί αξιωματούχοι φέρεται να έδειξαν αυξημένο ενδιαφέρον για ζητήματα όπως η αυτονομία των συστημάτων, η επιχειρησιακή αντοχή και η χρήση «σμηνών» μη επανδρωμένων μονάδων.

Τα τουρκικά USV προβάλλονται ως ευέλικτες πλατφόρμες πολλαπλών ρόλων, ικανές να εκτελέσουν αποστολές επιτήρησης, αναγνώρισης, πολέμου επιφανείας, ναρκοπολέμου και ηλεκτρονικών επιχειρήσεων. Με επιχειρησιακή εμβέλεια που φτάνει εκατοντάδες χιλιόμετρα και δυνατότητα ανάπτυξης υψηλών ταχυτήτων, αποτελούν σημαντικό εργαλείο στο σύγχρονο ναυτικό δόγμα.

Η αυξανόμενη προσοχή που δείχνουν ευρωπαϊκές χώρες προς τα τουρκικά συστήματα δεν είναι τυχαία. Η επιτυχία των μη επανδρωμένων αεροχημάτων όπως τα Bayraktar TB2 και AKINCI έχει ήδη ενισχύσει το προφίλ της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας διεθνώς, ανοίγοντας τον δρόμο και για τα θαλάσσια αντίστοιχα συστήματα.

Σε στρατηγικό επίπεδο,

ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ Ο ΝΙΚΟΛΑΣ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗΣ...

Idiotες ΙΙ
Μεταφέρω αυτούσια ανάρτηση του @nrepalas από το Χ για την τεράστια αυτή μορφή
Νικόλας Φαραντούρης: Το Έπος
-Διορίστηκε το 2004 με απόφαση Σουφλιά ως επιστημονικό προσωπικό στο υπουργείο Ανάπτυξης
-Αποσπάστηκε στο γραφείο του υπουργού Ναυτιλίας Μανώλη Κεφαλογιάννη
-Συνέχισε την απόσπαση του το 2007 και με τη δεύτερη κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή στο γραφείο του υπουργού Ναυτιλίας Γιώργου Βουλγαράκη
-Το 2013 διορίστηκε ισόβιο μέλος του ΔΣ στο Ιδρυμα Υπατία με απόφαση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα
-Μετά ήρθε ο Τσίπρας στα πράγματα. Κανένα πρόβλημα! Το 2015 διορίστηκε αναπληρωτής διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης
-Το 2019 τοποθετήθηκε μέλος της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού με απόφαση του υφυπουργού Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη
-Το 2023 επανασυστήθηκε ως υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ
-Στις τελευταίες Ευρωεκλογές (2024) εξελέγη Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ
-Το 2024 διεκδίκησε την αρχηγεία του ΣΥΡΙΖΑ. Ήρθε τρίτος κάτω από Φαμελλο και Πολάκη αλλά πάνω από τον Απόστολο Γκλέτσο
-Τον Ιανουάριο του 2026 διεγράφη από την ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ λόγω δηλώσεων και επαφών του με τη Μαρία Καρυστιανού, η οποία προανήγγειλε την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα. Δεν παρέδωσε την έδρα
-Σήμερα ανακοίνωσε συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ
Μιλάμε για θεούλη!