ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ: Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΓΟΥΛΑ ΕΚΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΕΛ.ΑΣ.

Χρειάστηκαν επτά ολόκληρα χρόνια για να συμβεί κάτι που θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο σε ένα κράτος δικαίου. Η υπόθεση του Λάμπρου Γούλα, του νεαρού που συνελήφθη και βασανίστηκε από δυνάμεις των ΜΑΤ στα Εξάρχεια τον Νοέμβρη του 2019, φτάνει πλέον σε νέο στάδιο, καθώς ολόκληρη η διμοιρία που συμμετείχε στο περιστατικό παραπέμπεται σε ανακριτή για το κακούργημα των βασανιστηρίων.

Πρόκειται για μια εξέλιξη με ιδιαίτερη βαρύτητα. Όχι μόνο λόγω της σοβαρότητας των καταγγελιών, αλλά και επειδή για πρώτη φορά δεν μιλάμε για αναζήτηση ευθυνών σε μεμονωμένους αστυνομικούς, που χρησιμοποιείται συνήθως ως άλλοθι για να διασωθεί ο μηχανισμός. Εδώ η υπόθεση αφορά μια ολόκληρη διμοιρία ΜΑΤ. Δηλαδή μια οργανωμένη ομάδα καταστολής που λειτούργησε συλλογικά και της οποίας η δράση ερευνάται πλέον ως ενιαίο σύνολο.

Το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη, που σύμφωνα με δημοσίευμα της ΕφΣυν «ξεγύμνωσε» την αστυνομική αυθαιρεσία, είναι καταπέλτης για τον τρόπο με τον οποίο η ΕΛ.ΑΣ. χειρίστηκε την υπόθεση. Η εσωτερική έρευνα κρίθηκε ελλιπής, προβληματική και ουσιαστικά διεκπεραιωτική. Δεν αναζητήθηκαν επαρκώς κρίσιμοι μάρτυρες, δεν αξιοποιήθηκαν όπως θα έπρεπε οι ιατρικές γνωματεύσεις, ενώ το μεγαλύτερο βάρος δόθηκε στις καταθέσεις των ίδιων των αστυνομικών.

Ακόμα πιο αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι ο Συνήγορος του Πολίτη είχε ζητήσει από νωρίς την αναβάθμιση της διαδικασίας σε Ενορκη Διοικητική Εξέταση, καθώς υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις παραβίασης του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που απαγορεύει ρητά τα βασανιστήρια και την απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση. Ωστόσο, η ΕΛ.ΑΣ. προτίμησε να κινηθεί με τους γνωστούς αργούς και γραφειοκρατικούς ρυθμούς, δίνοντας την εντύπωση ότι στόχος ήταν περισσότερο η συγκάλυψη παρά η διερεύνηση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε το ίδιο έργο. Κάθε φορά που προκύπτουν σοβαρές καταγγελίες για αστυνομική βία, ενεργοποιείται ένας μηχανισμός καθυστερήσεων, αναβολών και εσωτερικών ερευνών που καταλήγουν συνήθως στο τίποτα. Η ατιμωρησία έχει μετατραπεί σε οργανικό στοιχείο της λειτουργίας των σωμάτων καταστολής.

Στην περίπτωση του Λάμπρου Γούλα, όμως, υπήρξε μια σημαντική παράμετρος. Ο ίδιος αθωώθηκε ομόφωνα το 2021 από τις κατηγορίες που του είχαν αποδοθεί. Η δικαστική αυτή εξέλιξη αποδυνάμωσε αποφασιστικά το αφήγημα των αστυνομικών και ενίσχυσε την αξιοπιστία των καταγγελιών του για όσα υπέστη τη νύχτα της σύλληψής του.

Ασφαλώς, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη δεν έχει δεσμευτική δικαστική ισχύ. Δεν καταδικάζει κανέναν. Αποτελεί όμως ένα εξαιρετικά σημαντικό θεσμικό ντοκουμέντο, το οποίο καταγράφει με σαφήνεια τις παραλείψεις, τις αντιφάσεις και τα κενά της αστυνομικής έρευνας και μπορεί να λειτουργήσει ως κρίσιμο στοιχείο στην ποινική διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: αν χρειάστηκαν επτά χρόνια για να φτάσει μια τόσο κραυγαλέα υπόθεση στο γραφείο του ανακριτή, πόσες ακόμα υποθέσεις αστυνομικής βίας θάφτηκαν οριστικά στα συρτάρια των υπηρεσιών;

Η υπόθεση Γούλα δεν αφορά μόνο έναν άνθρωπο. Αφορά το δικαίωμα ολόκληρης της κοινωνίας να γνωρίζει ότι οι μηχανισμοί καταστολής δεν βρίσκονται υπεράνω νόμου. Αφορά την απαίτηση να λογοδοτούν όσοι ασκούν κρατική βία. Και κυρίως αφορά τη μάχη απέναντι σε μια κουλτούρα ατιμωρησίας που εδώ και δεκαετίες συνοδεύει τις πιο σκοτεινές πλευρές της αστυνομικής δράσης.

Γιατί όταν οι βασανιστές προστατεύονται και τα θύματα χρειάζονται επτά χρόνια για να δικαιωθούν έστω και στοιχειωδώς, τότε το πρόβλημα δεν είναι μερικοί επίορκοι αστυνομικοί. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο,

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΣΥΡΜΟΣ ΤΟΥ ΦΑΜΕΛΛΟΥ: ΙΚΕΤΗΣ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΣ ΙΚΕΤΕΥΕΙ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ – ΠΩΣ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ

Η απόλυτη συνθηκολόγηση στην Πολιτική Γραμματεία, ο εξευτελισμός του κόμματος και η άνευ όρων ρίψη της λευκής πετσέτας στη νέα πρωτοβουλία – Η μνημειώδης ταπείνωση και το ξεπούλημα της Κουμουνδούρου

Το σκηνικό που στήθηκε πίσω από τις κλειστές πόρτες της κρίσιμης Πολιτικής Γραμματείας δεν θύμιζε σε τίποτα τις διεργασίες ενός υπερήφανου κόμματος εξουσίας, αλλά έμοιαζε περισσότερο με μια θλιβερή τελετή οριστικής, ταπεινωτικής παράδοσης. Ο Σωκράτης Φάμελλος πρωταγωνίστησε σε έναν ιστορικό, άνευ προηγουμένου αυτοδιασυρμό, αποδεικνύοντας με τον πιο ωμό τρόπο ότι τα σημερινά ηγετικά στελέχη λειτουργούν ως απλά πολιτικά ανθρωπάκια, ανίκανα να σηκώσουν το ιστορικό βάρος της παράταξής τους. Αντί να υψώσει ανάστημα, να περιφρουρήσει την αυτοτέλεια του φορέα του και να ηγηθεί μιας ισχυρής αξιωματικής αντιπολίτευσης, επέλεξε συνειδητά τον ρόλο του ικέτη. Προσπαθώντας να χρυσώσει το χάπι της απόλυτης υποταγής με το περιτύλιγμα της δήθεν αριστερής ευθύνης, δήλωσε ανερυθρίαστα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει ήδη κάνει υπερβάσεις και θα κάνουμε όσες ακόμα απαιτούνται για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου. Βάζουμε τις ανάγκες της κοινωνίας πάνω από το κομματικό συμφέρον. Και σήμερα είναι ώρα ευθύνης απέναντι στην κοινωνία και στην ιστορία της Αριστεράς». Πίσω από τα παχιά λόγια, ωστόσο, κρύβεται η αγωνιώδης προσπάθεια ενός πολιτικού νάνου να εξασφαλίσει την πολιτική του επιβίωση στο νέο σκηνικό που στήνεται ερήμην του.

Ο απόλυτος ραγιαδισμός απέναντι στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα

Ο κατήφορος της αξιοπρέπειας χτύπησε κυριολεκτικά πάτο όταν η συζήτηση στράφηκε στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Σε μια επίδειξη αδιανόητου πολιτικού ραγιαδισμού, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε ουσιαστικά γονατιστός μπροστά στον Αλέξη Τσίπρα, εκλιπαρώντας για τον ρόλο του κομπάρσου στο νέο εγχείρημα. Χωρίς ίχνος μαχητικότητας, ο Φάμελλος ξεκαθάρισε πως πετάει τα όπλα, ακυρώνοντας κάθε πιθανότητα αυτόνομης διεκδίκησης της εξουσίας. Η δημόσια δήλωση υποταγής αποτελεί μνημείο συνθηκολόγησης, καθώς παραδέχτηκε ανοιχτά: «στην προσπάθεια να φύγει αυτή η διεφθαρμένη και επικίνδυνη κυβέρνηση και να έχουμε προοδευτική κυβέρνηση, δεν περισσεύει κανείς. Θα ήταν στρατηγικό λάθος η αντιπαράθεση με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Στεκόμαστε δίπλα σε αυτή την πρωτοβουλία, τη στηρίζουμε, δεν την βλέπουμε ανταγωνιστικά, αλλά συντροφικά.». Με αυτή την κυνική ομολογία παραδοχής της ήττας, η σημερινή ηγεσία υποβιβάζει το κόμμα σε ένα θλιβερό, άβουλο παράρτημα εξυπηρέτησης αλλότριων σχεδιασμών.

Η ρευστοποίηση του χώρου και οι σπασμωδικές κραυγές

Μέσα σε αυτό το καθεστώς της απόλυτης παράδοσης, οι αναφορές στην «ιστορική πολιτική συνέχεια των ιδεών και της παρακαταθήκης» φαντάζουν ως κακόγουστο αστείο. Ενώ ο Φάμελλος τρέμει στην ιδέα της πολιτικής του εξαφάνισης και ρευστοποιεί ολόκληρο τον ΣΥΡΙΖΑ στον βωμό μιας αόριστης ευρύτερης συμπαράταξης, στο παρασκήνιο οι εσωτερικές φωνές αντιδρούν απέναντι στην επερχόμενη εξαύλωση. Οι αιχμηρές παρεμβάσεις στελεχών, όπως αυτή του Παύλου Πολάκη που προειδοποίησε δημόσια ότι τα ιστορικά κόμματα δεν κλείνουν με αυθαίρετες,

ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΤΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Άντε μετα να μην χαθεί κάθε αξιοπιστία και να πιστέψεις πως από δω και πέρα θα λένε αλήθειες !

 

ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Θυμάστε την ταινία με τίτλο «Επιχείρηση Apollo» από τη δεκαετία του 1970; Ίσως είναι πολύ απλοϊκή και αφελής στην πλοκή της για όσα έχουν συμβεί και συμβαίνουν στη χώρα. Η Ελλάδα είναι σταυροδρόμι και πολλοί πράκτορες καταφτάνουν για να παρέμβουν στις πολιτικές εξελίξεις.

Ας θυμηθούμε το πέρασμα του υπουργού προπαγάνδας του ναζιστικού Ράιχ Γιόζεφ Γκέμπελς στη μεταξική Ελλάδα και τον παπα-Δημήτρη των ανακτόρων που την ίδια περίοδο ορίστηκε εφημέριος στο παρεκκλήσι του νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Ο μοναχός ήταν ο λόρδος Ντέιβιντ Μπάλφουρ που είχε ασπαστεί το ορθόδοξο σχήμα και είχε στρατολογηθεί από τη βρετανική Ιντέλιτζενς Σέρβις. Κατασκόπευε κινούμενος με άνεση στα σαλόνια της «καλής κοινωνίας», έφυγε για Κάιρο και όταν επανήλθε έπαιξε σημαντικό ρόλο στα Δεκεμβριανά. Έφυγε από την Ελλάδα όταν καταγγέλθηκε ως πράκτορας από τον «Ριζοσπάστη».

Άλλη σκοτεινή φυσιογνωμία ήταν ο Ιωάννης Βουλπιώτης που είχε γίνει γαμπρός του μεγιστάνα Καρλ Φρίντριχ φον Ζίμενς και στέλεχος της εταιρείας. Ήρθε στην Ελλάδα κι αυτός στη μεταξική περίοδο και εκπροσώπησε τα γερμανικά συμφέροντα ακόμη και στην Κατοχή. Από τους εμπνευστές των Ταγμάτων Ασφαλείας, κατηγορήθηκε ως συνεργάτης μετά την απελευθέρωση και στην πρώτη δίκη απαλλάχτηκε από την κατηγορία ενώ στη δεύτερη απαλλάχτηκε λόγω αμφιβολιών καθώς απουσίαζαν (καταλαβαίνετε πού) πολλοί μάρτυρες κατηγορίας.

Μεταπολεμικά οι μυστικές υπηρεσίες σουλατσάριζαν στην Ελλάδα, αλλά κουμάντο ήδη έκαναν οι πρεσβευτές όπως ο Πιουριφόι. Η βασίλισσα Φρείκη, όπως αποκαλούσαν τη γερμανίδα σύζυγο του βασιλιά Παύλου, είχε επαφές με επιφανή μέλη της αμερικανικής κοινότητας των υπηρεσιών πληροφοριών: τον διευθυντή της CIA Άλεν Ντάλες. Μεταδικτατορικά ο σταθμάρχης της CIA Ρίτσαρντ Γουέλς εκτελέστηκε από τη 17Ν και πρόσφατα μάθαμε πόσο σημαντικός ήταν, καθώς στο στρατιωτικό κοιμητήριο του Άρλινγκτον, όπου κηδεύτηκε με μεγαλοπρέπεια, η ταφόπλακά του ήταν η πρώτη στην οποία αναγράφηκε η επιγραφή Central Intelligence Agency για αξιωματικό της Υπηρεσίας.

Πριν από τέσσερα χρόνια, το Documento είχε αποκαλύψει την παρουσία μελών της ισραηλινής υπηρεσίας κυβερνοασφάλειας Unit 81 στην Αθήνα που είχαν ρόλο στο στήσιμο του Predator. Δύο χρόνια αργότερα το Documento αποκάλυψε τους ψηφιακούς δολοφόνους της Majoritas που μπήκαν στη δούλεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ στις αρχές του 2026 οι αποκαλύψεις της ισραηλινής εφημερίδας «Haaretz» επιβεβαίωσαν όσα είχε αναφέρει το Documento για τον βρώμικο μηχανισμό προπαγάνδας.

Η εφημερίδα έχει ερευνήσει πολλά θέματα χειραγώγησης και σκοτεινών επικοινωνιακών επιχειρήσεων στην Ελλάδα. Το έπραξε και το 2018 με τα έγγραφα της Integrity Initiative που διέρρευσαν από την ομάδα Anonymous. Είχε στηθεί μια επιχείρηση αντιρωσικής προπαγάνδας στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Μεταξύ άλλων αυτή η βρετανική οργάνωση που την έτρεχαν πρώην στρατιωτικοί των υπηρεσιών πληροφοριών κατάφερε και έπληξε τον τότε ηγέτη της αντιπολίτευσης στη Βρετανία Τζέρεμι Κόρμπιν. Όπως αποκαλύπτει το Documento, σε αυτή την οργάνωση «αξιολογητής» ήταν ο διαβόητος εργολάβος της CIA που είχε αναλάβει τις μεγαλύτερες καλυμμένες επιχειρήσεις μαύρης προπαγάνδας στον Παναμά για να ανατρέψει τον Νοριέγκα, στο Κουβέιτ όταν καταλήφθηκε από τους ιρακινούς για να γίνει αμερικανική επέμβαση και στο Ιράκ για την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν. Ο Φόλκερ Μπρικ, αρχιτέκτονας πληροφορικών συστημάτων που διέσωσε και μελέτησε τα ντοκουμέντα της Integrity Initiative, αξιολόγησε τις επιχειρήσεις ως χειραγώγηση στο πλαίσιο κυβερνητικών-στρατιωτικών υπηρεσιών προπαγάνδας αλλά και χειραγώγησης ή διάσπασης αριστερών κομμάτων, όπως έπραξαν στους «πιο αριστερούς» από τη συνηθισμένη «γραμμή Μπλερ» Εργατικούς του Τζ. Κόρμπιν. Όσο για τον καθηγητή Νίκο Μαραντζίδη, εμφανίζεται –στα έγγραφα πάντα– να είναι leader του ελληνικού cluster, να δίνει πληροφορίες για τον Ιβάν Σαββίδη ως άνθρωπο του Πούτιν πολύ προτού υπογράψει τη σύμβαση με τη βρετανική οργάνωση μέσω του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Όλα αυτά σε ένα δίκτυο αόρατων νημάτων που αποκαλύφθηκε το 2018. Η βρετανική κυβέρνηση δεν αμφισβήτησε τα έγγραφα,

ΡΟΥΚΕΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: "ΜΠΗΚΑ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟ 2015 ΚΑΙ ΒΡΗΚΑ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΥΠ!"

Σφοδρή προσωπική επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε απόψε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου μιλώντας στο ΟΝΕ  και τον δημοσιογράφο Τάκη Χατζή.
Η κα Κωνσταντοπούλου προέβλεψε ότι «ο κόσμος δεν πρόκειται να να ξεχάσει ποιος είναι ο Αλέξης Τσίπρας» και αποκάλυψε έναν διάλογο που, όπως είπε, είχε με τον πρώην πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου τον Μάρτιο του 2015 για τις υποκλοπές.

«Ένα από τα σοκ που είχα πάθει ήταν όταν με φώναξε στο Μαξίμου, τον Μάρτιο του 2015, και άρχισε να ξεφυλλίζει κάποια χαρτιά και μου είπε την ιστορία ότι έχουμε παρακολουθήσεις από τον τάδε κρατούμενο ο οποίος λέει ότι 'θέλουμε να φάμε έναν συριζαίο'. Όταν είδα έναν Τσίπρα στο γραφείο να ξεφυλλίζει παρακολουθήσεις που του έδινε ο Ρουμπάτης κατάλαβα πάρα πολύ καλά ότι προσπάθησε να με φοβίσει. Ήταν ένα πρόσωπο παραδομένο στο παρακράτος και αυτό που του είπα τότε ήταν ότι αν ως πρωθυπουργός της χώρας αυτό που κάνεις είναι να διαβάζεις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ είσαι σε πάρα πολύ κακό δρόμο και να προσέχεις ποιος σου δίνει και τι σου δίνει» είπε χαρακτηριστικά η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας για τον διάλογο που είχε με τον Αλέξη Τσίπρα.

Η κα Κωνσταντοπούλου είπε επίσης ότι ανάμεσα στους υπογράφοντες της ιδρυτικής διακήρυξης της ΕΛ.Α.Σ. είναι ο Φώτης Παπαγεωργίου, πρώην διοικητής της αντιτρομοκρατικής και διατελέσας υποδιοικητής της ΕΥΠ.
Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας αμφισβήτησε και τις μετρήσεις που δείχνουν δεύτερο το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα... «Σιγά που είναι δεύτερος» είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε μεταξύ άλλων ότι ο «αθεόφοβος» Τσίπρας υπόσχεται τώρα να τα βάλει με τα funds τα οποία ο ίδιος έφερε ως πρωθυπουργός.
«Είμαι εδώ για να θυμίζω στον κόσμο τι έχει κάνει ο Τσίπρας» είπε επίσης στη συνέντευξή της τονίζοντας ότι για την ίδια είναι εξίσου αλγεινή η πορεία του Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργού αλλά και η μετέπειτα πορεία του που έβαλε στόχο να διαλύσει την αντιπολίτευση.
Ερωτηθείσα για το εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού,

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΞΕΚΑΤΙΝΙΑΣΜΑ: Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Η ΚΟΥΦΟΝΙΚΟΛΑΚΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟΝ «ΛΑΓΟ»

Το εξευτελιστικό κάλεσμα επαναπατρισμού, η «τρένο» πρώην υπουργός που καλείται να γυρίσει έρποντας και το βρόμικο παιχνίδι του πρώην πρωθυπουργού. Πώς η Νέα Αριστερά μετατράπηκε στο απόλυτο πολιτικό ανέκδοτο και οι δήθεν ιδεολόγοι σφάζονται για ένα στασίδι στο νέο μαγαζί

Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ

---

Ο απόλυτος πολιτικός κατήφορος δεν έχει πάτο για στην πολύπαθη Αριστερά, με το σκηνικό να θυμίζει πλέον φθηνή επιθεώρηση. Η αιφνιδιαστική εμφάνιση της εκπροσώπου Τύπου της ΕΛΑΣ, Θεώνης Κουφονικολάκου, σε vidcast του Πρώτου Θέματος ήταν η εντεταλμένη αποστολή ενός πρόθυμου «λαγού». Με ύφος κακοπαιγμένου σίριαλ, η εκπρόσωπος έσταξε μέλι για την Έφη Αχτσιόγλου, βαφτίζοντας «έντιμη και γενναία» την πολιτική της αυτοκτονία και αποκαλώντας το μυαλό της «τρένο», προκειμένου να στρώσει το έδαφος. Αυτό το ξεδιάντροπο δημόσιο γλύψιμο αποτελεί απλώς τον φθηνό δούρειο ίππο για να ξεκινήσει το παζάρι του εξευτελισμού, αποδεικνύοντας ότι στην πολιτική πιάτσα δεν υπάρχουν ιδεολογίες, παρά μόνο απεγνωσμένα ρουσφέτια επιβίωσης.

Πίσω από αυτή τη γελοία παράσταση κρύβεται, φυσικά, ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος απολαμβάνει σαδιστικά τον διασυρμό των… συντρόφων του. Το μήνυμα που έστειλε μέσω της Κουφονικολάκου ήταν ένας ξεκάθαρος, δημόσιος εξευτελισμός: «ελάτε, αλλά θα κάτσετε στη γαλαρία». Το γεγονός ότι τονίστηκε πως οι πόρτες του νέου κόμματος είναι ανοιχτές, αλλά αυστηρά χωρίς «εξασφαλισμένα προνόμια», αποτελεί το απόλυτο άδειασμα στην άλλοτε υπουργό που είχε διεκδικήσει ανεπιτυχώς και την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Η Αχτσιόγλου, που κάποτε ονειρευόταν να γίνει αρχηγός, καλείται τώρα να επιστρέψει έρποντας στο μαντρί του Τσίπρα, καταπίνοντας την υπεροψία της και αποδεχόμενη τον ρόλο του απλού, αναλώσιμου στρατιώτη σε ένα μαγαζί όπου τα αφεντικά παίζουν ανοιχτά με σημαδεμένη τράπουλα.

Όσο για το πολιτικό πτώμα που ονομάζεται Νέα Αριστερά, η κατάσταση είναι για γέλια και για κλάματα. Βουλευτές και στελέχη που πούλησαν δήθεν αριστερή καθαρότητα, τώρα αλληλοσπαράσσονται παρασκηνιακά, εκλιπαρώντας για μια σανίδα σωτηρίας πριν εξαφανιστούν οριστικά από τον πολιτικό χάρτη. Το ξεκατίνιασμα αυτό απογυμνώνει πλήρως την ηθική τους χρεοκοπία, δείχνοντας ότι η πολυδιαφημισμένη διάσπαση δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα καπρίτσιο ηττημένων που δεν άντεξαν μακριά από την κουτάλα της όποιας εξουσίας. Το σύστημα του πρώην πρωθυπουργού τους κανιβαλίζει ζωντανούς μπροστά στα μάτια μας, επιβεβαιώνοντας πως η προοδευτική παράταξη έχει μετατραπεί σε ένα τοξικό σφαγείο όπου όλοι είναι έτοιμοι να πουλήσουν τους πάντες για μια καρέκλα της σειράς.

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΠΑΓΩΝΕΙ ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

Η Παγκρήτρια δημοσκόπηση της To The Point για την τηλεόραση CRETA αποτυπώνει τη φθορά της ΝΔ – Κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ σε Ηράκλειο και Λασίθι

Ισχυρά μηνύματα πολιτικής αλλαγής και αποδοκιμασίας των κυβερνητικών επιλογών στέλνει η Κρήτη, σύμφωνα με το πρώτο μέρος της Παγκρήτριας δημοσκόπησης της To The Point για λογαριασμό της τηλεόρασης CRETA. Η μέτρηση αναδεικνύει μια σαφή τάση επαναπατρισμού των ψηφοφόρων στον προοδευτικό χώρο, με το ΠΑΣΟΚ να κερδίζει καθαρά τη μάχη των εντυπώσεων και της ουσίας στην ανατολική Κρήτη, περιορίζοντας αισθητά τη Νέα Δημοκρατία. Τα στοιχεία της πρόθεσης ψήφου ανά νομό αποκαλύπτουν το μέγεθος της κυβερνητικής υποχώρησης, καθώς στο Ηράκλειο το ΠΑΣΟΚ εδραιώνει την κυριαρχία του με 23%, αφήνοντας πίσω τη Νέα Δημοκρατία που περιορίζεται στο 21,4%, ενώ στο Λασίθι καταγράφεται καθαρό προβάδισμα και ισχυρή πρωτιά για το ΠΑΣΟΚ με 28,8% έναντι 26% της κυβερνώσας παράταξης.

Στο Ρέθυμνο η ΝΔ καταγράφει μια οριακή και επισφαλή πρωτιά με 28,4%, νιώθοντας την «ανάσα» του ΠΑΣΟΚ που ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής με 27,8%, ενώ στα Χανιά η Νέα Δημοκρατία διατηρεί δυνάμεις άνω του 30% (31,3%) αποκλειστικά λόγω των παραδοσιακών δεσμών της οικογένειας Μητσοτάκη με την περιοχή. Ωστόσο, η μεγάλη έκπληξη έρχεται από τη δεύτερη θέση των Χανίων, όπου η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα με 13,9% καταφέρνει να προσπεράσει το ΠΑΣΟΚ (12,8%), το οποίο πάντως στους υπόλοιπους τρεις νομούς του νησιού παραμένει σταθερά η κυρίαρχη δύναμη της αντιπολίτευσης και ο βασικός πόλος απέναντι στην κυβέρνηση.

---

Πολιτική επικράτηση Ανδρουλάκη – Οι Κρητικοί δείχνουν τον δρόμο για την ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών

Το πιο ηχηρό πλήγμα για το Μέγαρο Μαξίμου έρχεται από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της δημοσκόπησης και συγκεκριμένα από τον δείκτη δημοφιλίας των πολιτικών αρχηγών. Στην ερώτηση για τη γνώμη των πολιτών, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ καταγράφει καθαρό προβάδισμα, αποδεικνύοντας ότι εκφράζει τη δυναμική της περιοχής.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης κατακτά την κορυφή με 38,8% θετικών και μάλλον θετικών γνωμών, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Κυριάκο Μητσοτάκη με 36,6%. Η πρωτιά αυτή του Νίκου Ανδρουλάκη στην ίδια του την πατρίδα, σε συνδυασμό με την εμφανή φθορά των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας, επιβεβαιώνει ότι το ΠΑΣΟΚ αποτελεί τον βασικό πόλο απέναντι στην κυβέρνηση,

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ ΜΕ ΤΑ 160 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ: ΠΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

Η ΑΑΔΕ «μπλοκάρει» 600 εκατ. ευρώ, το ΥπΑΑΤ του Μαργαρίτη Σχοινά εξαπατά σιτοπαραγωγούς και βαμβακοπαραγωγούς, ενώ πετά εκτός ενισχύσεων τους κτηνοτρόφους

---

Σε κατάσταση πλήρους οικονομικής ασφυξίας και οργής βρίσκεται ο αγροτικός κόσμος της χώρας, πέφτοντας θύμα μιας άτυπης στάσης πληρωμών που επιβάλλει ο κρατικός μηχανισμός. Την ώρα που το κόστος παραγωγής βρίσκεται στα ύψη, η ΑΑΔΕ και το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης προχωρούν σε πρωτοφανείς καθυστερήσεις, «κρατώντας» αδικαιολόγητα 600 εκατομμύρια ευρώ που υπό κανονικές συνθήκες έπρεπε να έχουν ήδη καταβληθεί μέσα στον Ιούνιο.

Το μέγεθος της κυβερνητικής ανακολουθίας αποκαλύπτεται ανάγλυφα στην υπόθεση της αναδιανομής των 160 εκατ. ευρώ από τα αδιάθετα υπόλοιπα της βασικής ενίσχυσης του 2025. Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε δεσμευτεί προσωπικά και πανηγυρικά προς τους παραγωγούς σιτηρών, βαμβακοπαραγωγούς και κτηνοτρόφους ότι τα χρήματα αυτά θα κατευθύνονταν σε αυτούς για να πάρουν μια «ανάσα», οι τελευταίες πληροφορίες δείχνουν κυνικό άδειασμα. Τα 80 εκατ. ευρώ που προορίζονταν αποκλειστικά για το βαμβάκι και το σιτάρι «κλέβονται» από τους δικαιούχους και διοχετεύονται διάσπαρτα σε άλλες αροτραίες καλλιέργειες, μειώνοντας δραματικά τα ποσά της ενίσχυσης.

---

Η μεγάλη απάτη με τα Οικολογικά Σχήματα: Πώς πέταξαν εκτός πληρωμών τη μάζα των κτηνοτρόφων

Το πιο προκλητικό κυβερνητικό τέχνασμα, ωστόσο, στήθηκε εις βάρος των κτηνοτρόφων, οι οποίοι βλέπουν τις υποσχέσεις του Μαξίμου να μετατρέπονται σε μια καλοστημένη παγίδα. Από τα 80 εκατ. ευρώ που τους έταξε η πολιτική ηγεσία, αποφασίστηκε τα μισά (40 εκατ. ευρώ) να δοθούν μέσω των περιβόητων οικολογικών σχημάτων.

Το υπουργείο, με πλήρη δόλο ή ερασιτεχνισμό, ενέταξε το κονδύλι στη Δράση 31.5-Β, η οποία αφορά αυστηρά και μόνο τα δασολίβαδα (βοσκοτόπους μερικώς δασοσκεπείς με κάλυψη δένδρων έως 40%). Καθώς η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων κτηνοτρόφων δεν διαθέτει τέτοιου είδους εκτάσεις, ήταν αδύνατο να καταθέσει αίτηση ένταξης. Το αποτέλεσμα; Η πλειονότητα των κτηνοτρόφων πετάγεται εκτός πληρωμών, την ώρα που η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει επικοινωνιακά ότι δήθεν στηρίζει τον κλάδο!

---

Σκληρό σφυροκόπημα στη Βουλή: Ο Μ. Σχοινάς καλείται να απολογηθεί για τα χαμένα εκατομμύρια

Αυτό το μνημείο κυβερνητικής εξαπάτησης φέρνει με τη μορφή του κατεπείγοντος στη Βουλή ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βασίλης Κόκκαλης, στριμώγχοντας τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Μαργαρίτη Σχοινά.

«Οι παραγωγοί δικαιούνται ξεκάθαρες απαντήσεις για χρήματα που έχουν ήδη ανακοινωθεί», τονίζει ο κ. Κόκκαλης, αποδομώντας το αφήγημα του ΥπΑΑΤ.

Ο Λαρισαίος βουλευτής υπενθυμίζει ότι τον Ιανουάριο του 2026 η πολιτική ηγεσία διαβεβαίωνε ψευδώς ότι τα κονδύλια αυτά δεν θα χαθούν, ούτε θα επιστραφούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σήμερα, όμως, το υπουργείο αρνείται να παρουσιάσει οποιοδήποτε σαφές χρονοδιάγραμμα πληρωμών ή καθαρό τρόπο κατανομής, επιβεβαιώνοντας ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη χρησιμοποιεί τον μόχθο των αγροτών ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα,

Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΧΑΛΑΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ «ΒΟΛΙΚΗΣ» ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Του Απόστολου Αποστόλου*

Η πολιτική σκηνή στην Ελλάδα εισέρχεται σε μία περίοδο έντονης ρευστότητας, όπου οι ισορροπίες μοιάζουν σταθερές μόνο επιφανειακά. Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική απόσταση από το δεύτερο κόμμα, ωστόσο κάτω από αυτή την εικόνα κυριαρχίας αναπτύσσονται υπόγειες διεργασίες που αφορούν το μέλλον του πολιτικού συστήματος. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η παρουσία του Αντώνη Σαμαρά στις επόμενες εκλογές δεν θα αποτελούσε απλώς ακόμη μία πολιτική υποψηφιότητα, αλλά θα λειτουργούσε ως καταλύτης αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού.

Ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει ένα χαρακτηριστικό που σπανίζει στη σημερινή πολιτική εποχή δηλαδή, μια σαφή ιδεολογική ταυτότητα. Είτε κάποιος συμφωνεί είτε διαφωνεί μαζί του, ο Αντώνης Σαμαράς εκπροσωπεί ένα συγκεκριμένο πολιτικό ρεύμα με πατριωτικά, λαϊκά και συντηρητικά χαρακτηριστικά, το οποίο αισθάνεται σήμερα πολιτικά άστεγο. Η ύπαρξη αυτού του χώρου είναι υπαρκτή και δεν καλύπτεται πλήρως από τη σημερινή κυβερνητική έκφραση της Ν.Δ.

Την ίδια στιγμή, το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη δείχνει να αντιμετωπίζει μια διαρκή εσωτερική και εξωτερική πίεση. Παρά τις αποφάσεις και τις δεσμεύσεις του συνεδρίου του περί μη συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, δεν λείπουν οι φωνές στελεχών που αφήνουν ανοιχτά παράθυρα μελλοντικών συγκλίσεων. Παράλληλα, ένα μέρος των ισχυρών μιντιακών κέντρων φαίνεται να αντιμετωπίζει τον Ανδρουλάκη περισσότερο ως μεταβατική λύση παρά ως σταθερό ηγέτη της Κεντροαριστεράς. Αυτή η αμφισβήτηση δημιουργεί ένα κενό εκπροσώπησης και αξιοπιστίας.

Στο παραπάνω  πολιτικό κλίμα βρίσκεται και  το κόμμα  ΕΛΑΣ  του Αλέξη Τσίπρα ο οποίος διεκδικεί ρόλο πιθανού παράγοντα ανασύνθεσης του κατεστημένου πολιτικού συστήματος. Ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει  ότι  επιδιώκει να λειτουργήσει  ως κεντρικός πόλος του αντιδεξιού χώρου, αλλά  με χαλαρές και θολές  πατριωτικές κορώνες που θα χρησιμοποιηθούν ως δόλωμα για ψηφοφόρους του Κέντρου. Αναμφισβήτητα όμως το κόμμα ΕΛΑΣ αποτελεί ένα κόμμα «γενετικού χειμερισμού», δηλαδή, ένα κόμμα πανσπερμίας με πολιτικά ρέλια.  Και ορθώς στο ΠΑΣΟΚ αρκετοί αντιμετωπίζουν με καχυποψία αυτή την προοπτική, περιγράφοντας το εγχείρημα της ΕΛΑΣ ως «ένα αριστερό εστιατόριο με δεξιά κουζίνα», δηλαδή μια πολιτική κατασκευή που θα χρησιμοποιήσει αριστερή ρητορική για να εξυπηρετήσει τελικά πιο συστημικές ισορροπίες.

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η σημασία μιας ενδεχόμενης καθόδου του Αντώνη Σαμαρά. Ένα κόμμα υπό την ηγεσία του θα μπορούσε να ανατρέψει τον σχεδιασμό ενός πολιτικού μοντέλου που επιθυμεί μια ελεγχόμενη εναλλαγή δυνάμεων χωρίς ουσιαστική διαφοροποίηση πολιτικής γραμμής. Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, ο στόχος συγκεκριμένων οικονομικών και μιντιακών κέντρων είναι η διατήρηση της Ν.Δ. ως κυρίαρχης δύναμης, η ενίσχυση παντί τρόπω  του  Αλέξη Τσίπρα ως δεύτερου πόλου και η σταδιακή αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ μέσω εσωτερικής αμφισβήτησης του Ανδρουλάκη.

Ένα κόμμα Σαμαρά θα χαλούσε αυτή την εξίσωση. Θα απορροφούσε ένα σημαντικό μέρος των δεξιών και πατριωτικών ψηφοφόρων που σήμερα είτε απέχουν είτε ψηφίζουν με δυσφορία. Θα δημιουργούσε έναν νέο πόλο πίεσης προς τη Ν.Δ. και θα υποχρέωνε συνολικά το πολιτικό σύστημα να εγκαταλείψει τη βολική λογική της «ομοιοπολιτικής», όπου οι μεγάλες διαφορές περιορίζονται κυρίως στη διαχείριση της εξουσίας και όχι στις ουσιαστικές πολιτικές επιλογές.

Πέρα όμως από τα εκλογικά ποσοστά, η παρουσία του Αντώνη Σαμαρά θα επανέφερε στον δημόσιο διάλογο ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, μεταναστευτικής πολιτικής, σχέσεων με την Ευρώπη και παραγωγικής ανασυγκρότησης, τα οποία σήμερα συχνά αντιμετωπίζονται είτε επικοινωνιακά είτε τεχνοκρατικά. Θα εξέφραζε μια κοινωνική βάση που θεωρεί ότι δεν εκπροσωπείται αυθεντικά από το υπάρχον πολιτικό φάσμα.

Η πολιτική δεν λειτουργεί ποτέ σε κενό. Όταν ένα υπαρκτό κοινωνικό και ιδεολογικό ρεύμα μένει χωρίς έκφραση, αργά ή γρήγορα εμφανίζονται ακραίες ή ελεγχόμενες εναλλακτικές για να το καλύψουν. Γι’ αυτό,

ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΑΜΑ!

Η άθλια συμπεριφορά του πρωθυπουργού της Αλβανίας Έντι Ράμα απέναντι στην ελληνική εθνική μειονότητα στη Βόρεια Ήπειρο αναδεικνύει με τον πιο κραυγαλέο τρόπο την ιστορική αποτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Όπως έγραψε η «δημοκρατία», «στον Αυλώνα της Αλβανίας, περιοχή που ιστορικά αποτελούσε κομμάτι της Βορείου Ηπείρου, η γη είναι παρθένα, ιδιαίτερα όμορφη και, ειδικά στο παραλιακό μέτωπο, ανήκει κυρίως σε Έλληνες ομογενείς. Ο Ράμα αποφάσισε να τσιμεντωθεί η περιοχή για μια τεράστια τουριστική κονόμα, παριστάνοντας ότι οι ντόπιοι κάτοικοι δεν υπάρχουν και χωρίς καν να έχει διευθετηθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς».

Η περιοχή καταπατήθηκε από την αλβανική κυβέρνηση, περιφράχτηκε με αγκαθωτό συρματόπλεγμα και όσοι συμμετείχαν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας ξυλοφορτώθηκαν από μπράβους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αντέδρασε. Η στάση της απέναντι στον αυταρχικό ηγέτη των Τιράνων είναι δουλοπρεπής. Ακολουθεί, δηλαδή, τα χνάρια των προηγούμενων, ανάξιων του έθνους ηγεσιών. 

Δεν τιμωρήσαμε ούτε ένα έγκλημα. Οι δολοφονίες του Κωνσταντίνου Κατσίφα και του Αριστοτέλη Γκούμα παραμένουν ατιμώρητες. Οι δημεύσεις περιουσιών, οι καταπατήσεις γης, οι καθημερινές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η συστηματική προσπάθεια αλλοίωσης της εθνικής ταυτότητας των Βορειοηπειρωτών, όλα αυτά έχουν μείνει χωρίς ουσιαστική ελληνική αντίδραση. Η ελληνική μειονότητα έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της.

Αντί να θέσει το Βορειοηπειρωτικό ως υψηλή προτεραιότητα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει την «καλή γειτονία» και τις φωτογραφίες με τον Ράμα. Στέλνει το πιο επικίνδυνο μήνυμα σε ολόκληρη την περιοχή και διεθνώς: ότι οι Έλληνες μπορούν να δολοφονούνται, να ληστεύονται και να καταπιέζονται χωρίς συνέπειες. Ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν υπερασπίζεται τα παιδιά της όταν βρίσκονται εκτός συνόρων.

Η Ελλάδα οφείλει να αλλάξει ριζικά στάση. Να θέσει βέτο σε κάθε ενίσχυση της Ε.Ε. στην Αλβανία μέχρι να υπάρξουν πλήρης προστασία των δικαιωμάτων της μειονότητας, αποκατάσταση περιουσιών και τιμωρία των ενόχων των εγκλημάτων σε βάρος Ελλήνων. Αν το κράτος μας δείχνει ότι φοβάται ακόμα και τους μικρούς,

ΑΠΟΦΑΣΗ-ΒΟΜΒΑ! ΠΑΡΑΧΩΡΕΙΤΑΙ ΠΑΛΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΥ ΤΗΣ SIEMENS...

Ήταν ένα από τα πρόσωπα που γνώριζε ουσιώδη στοιχεία και συναντήσεις στην πολύκροτη υπόθεση Siemens. Στη δίκη κατέθεσε ως βασική μάρτυρας και στενή συνεργάτιδα του βασικού πρωταγωνιστή του σκανδάλου.
Όταν έκλεισαν όμως τα φώτα, η μάρτυρας βρέθηκε χωρίς αστυνομική φρουρά καθώς με απόφαση της ΕΛ.ΑΣ. της αφαιρέθηκε. Η Αικατερίνη Τσάκαλου λοιπόν προσέφυγε στο ΣτΕ που έκρινε τελικά μη νόμιμη την απόφαση της Ελληνικής Αστυνομίας να διακόψει τα μέτρα προστασίας που της παρείχε επί σειρά ετών.
Πιο συγκεκριμένα με την υπ’ αριθμ. 747/2026 απόφαση του Δ΄ Τμήματος του ΣτΕ ακυρώθηκαν οι σχετικές πράξεις της ΕΛ.ΑΣ., με τις οποίες είχε αποφασιστεί η παύση της φρούρησης της κατοικίας και της συνοδείας της κατά τις μετακινήσεις της, μέτρα που είχαν ληφθεί λόγω του χαρακτηρισμού της ως «ευπαθούς στόχου».
Το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, με Πρόεδρο τον Ηλία Μάζο, και εισηγητή τον Ιωάννη Παπαγιάννη, έκρινε κατά πλειοψηφία ότι η αιτιολογία για την άρση της προστασίας ήταν ελλιπής. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, από την προηγούμενη κρίση των αρμόδιων υπηρεσιών, με την οποία είχε αποφασιστεί η συνέχιση των μέτρων ασφαλείας, είχε μεσολαβήσει μικρό χρονικό διάστημα, χωρίς να προκύπτει ότι είχαν μεταβληθεί ουσιωδώς τα δεδομένα που δικαιολογούσαν την προστασία της.
Σύμφωνα με το σκεπτικό του ΣτΕ, η απόφαση της ΕΛ.ΑΣ. στηρίχθηκε κυρίως στην απουσία επαρκών πληροφοριών για ενεργή απειλή σε βάρος της.
Ωστόσο, το Δικαστήριο έκρινε ότι η έλλειψη τέτοιων πληροφοριών δεν αρκεί από μόνη της για να θεμελιώσει την παύση των μέτρων, εφόσον δεν έχει προηγηθεί ειδική αξιολόγηση των συνθηκών και των κινδύνων που είχαν οδηγήσει λίγους μήνες νωρίτερα στη διατήρησή τους.

ΚΙ ΑΛΛΗ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ (ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ) ΝΙΚΟ ΝΥΦΟΥΔΗ...

Kindinews.gr
Το πρώτο «φάουλ» του Τσίπρα στην ΕΛ.Α.Σ.: Από τους «καραγκιόζηδες» στα «μακαρόνια» των εργαζομένων
Λίγες μόλις ημέρες μετά την επίσημη παρουσίαση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.), το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα βρίσκεται ήδη αντιμέτωπο με την πρώτη του σοβαρή επικοινωνιακή καταιγίδα. Στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρίσκεται ο Νίκος Νυφούδης, ο οποίος αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους αναπληρωτές εκπροσώπους Τύπου του νέου σχήματος και ο οποίος εξελίσσεται γρήγορα στον «αδύναμο κρίκο» της παράταξης.
Το πρόβλημα με τον πρώην βουλευτή του Ποταμίου είναι διπλό, καθώς κουβαλάει ένα βαρύ παρελθόν αλλά και ένα άκρως αμφιλεγόμενο παρόν. Για χρόνια, ο Νυφούδης υπήρξε από τους πιο σκληρούς και ισοπεδωτικούς επικριτές του Αλέξη Τσίπρα, έχοντας εκτοξεύσει εναντίον του βαρείς χαρακτηρισμούς, αποκαλώντας τον από «καραγκιόζη» μέχρι «ανεπανάληπτο ψεύτη». Σήμερα, χωρίς καμία ουσιαστική ή βαθιά αυτοκριτική, εμφανίζεται στις τηλεοράσεις ως ο πιο ένθερμος υπερασπιστής του, πετώντας ένα βολικό «ο Τσίπρας ωρίμασε» για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Αυτή η απότομη και θεαματική πολιτική κωλοτούμπα προκαλεί ήδη έντονα σχόλια για καθαρό πολιτικό καιροσκοπισμό και τυχοδιωκτισμό.
Η κατάσταση όμως γίνεται ακόμα πιο περίπλοκη από τη σημερινή του στάση. Ο Νίκος Νυφούδης εμφανίζεται στα πάνελ με ένα ύφος «τιμητή» και ιδιοκτήτη του προοδευτικού χώρου. Απορρίπτει μετά βδελυγμίας και με πρωτοφανή επιθετικότητα κάθε ιδέα για ευρύτερες κεντροαριστερές συνεργασίες —όπως η πρόταση Δούκα για προοδευτική διακυβέρνηση— προκαλώντας τριγμούς και εσωτερικές εντάσεις ακόμα και μέσα στην ίδια την ΕΛ.Α.Σ.
Το κερασάκι στην τούρτα, ωστόσο, ήρθε να προσθέσει το παλιό, γνωστό «ποταμίσιο» στυλ του, το οποίο ξεχειλίζει από ελιτισμό. Σε μια άστοχη προσπάθεια περιγραφής της οικονομικής ανέχειας, ο Νυφούδης ανέφερε προκλητικά πως μετά τις 15 του μήνα οι εργαζόμενοί του τρώνε σκέτα μακαρόνια λόγω εξάντλησης του μισθού. Στη δημοσιογραφική επισήμανση γιατί δεν προβαίνει σε αυξήσεις, ο ίδιος εγκλωβίστηκε σε αντιφάσεις και, στην προσπάθειά του να δικαιολογηθεί για τις αυξήσεις που δεν δίνει, κατέληξε τελικά να υποστηρίξει ότι οι εργαζόμενοι στην εστίαση πληρώνονται καλά. Η δήλωση αυτή, αντί να δείξει κοινωνική ευαισθησία, θεωρήθηκε άκρως προσβλητική και αποκομμένη από την πραγματικότητα της ελληνικής οικογένειας, προκαλώντας οργή.
Αυτό το προφίλ έρχεται σε πλήρη και κραυγαλέα αντίθεση με την υποτιθέμενη λαϊκή και αριστερή ταυτότητα που θέλει να χτίσει το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Η επιλογή του Νυφούδη φαίνεται τελικά να λειτουργεί ως μπούμερανγκ: αντί να προσελκύει τους μετριοπαθείς κεντροαριστερούς ψηφοφόρους, ξυπνάει παλιές διχαστικές λογικές,

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΕΙ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ; Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ

Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ το προσεχές Σάββατο μόνο μια τυπική εσωκομματική διαδικασία δεν είναι. Αποτελεί μια ακόμη πράξη στο δράμα ενός πολιτικού χώρου που από «ελπίδα της Αριστεράς» κατέληξε να αναζητά τρόπο διαχείρισης της ίδιας του της αποσύνθεσης.

Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε κρίση. Αυτό έχει απαντηθεί εδώ και χρόνια. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος θα διαχειριστεί τα απομεινάρια του και με ποιο πολιτικό περιτύλιγμα.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται η ηγετική ομάδα του Σωκράτη Φάμελλου, η οποία φαίνεται να αποδέχεται ως αναπόφευκτη εξέλιξη τη μετάβαση προς το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Με το επιχείρημα ότι «δεν πάμε σε εκλογές για να γελοιοποιηθούμε», ουσιαστικά ομολογεί πως θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικά τελειωμένο. Η λογική είναι απλή: αφού το κόμμα δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του, ας διαλυθεί με τάξη και ας ενσωματωθεί σε ένα νέο προσωποκεντρικό σχήμα.

Πρόκειται για μια παραδοχή πολιτικής χρεοκοπίας. Γιατί ένα κόμμα που κάποτε διακήρυσσε τη συλλογικότητα, την εσωκομματική δημοκρατία και την ανατροπή του παλιού πολιτικού συστήματος, καταλήγει να αναζητά τη σωτηρία του σε ένα ακόμη αρχηγικό εγχείρημα.

Από την άλλη πλευρά βρίσκεται η ομάδα των 36 μελών της Κεντρικής Επιτροπής, με πιο προβεβλημένη φυσιογνωμία τον Παύλο Πολάκη. Από τον Μάρτιο είχε θέσει ξεκάθαρα το δίλημμα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παρελθόν, έχει παρόν και πρέπει να έχει μέλλον». Παρά τις αντιφάσεις και τα πολιτικά βαρίδια που κουβαλά η συγκεκριμένη πλευρά, εκφράζει την άρνηση να μπει λουκέτο σε έναν πολιτικό οργανισμό προκειμένου να στηθεί ένας νέος μηχανισμός γύρω από ένα πρόσωπο.

Τις τελευταίες ώρες μάλιστα πληθαίνουν οι πληροφορίες για πρωτοβουλίες προσέγγισης στελεχών που αποστασιοποιούνται από το σχέδιο Τσίπρα. Στο τραπέζι φέρονται να βρίσκονται ονόματα όπως ο Πάνος Σκουρλέτης, ο Νίκος Φίλης και ο Νίκος Βούτσης, ενώ συζητήσεις γίνονται και με δυνάμεις όπως το ΜΕΡΑ25, τμήματα της Νέας Αριστεράς και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η δημόσια τοποθέτηση του Πάνου Σκουρλέτη, ο οποίος χαρακτήρισε το εγχείρημα Τσίπρα «κόμμα ΙΧ» που οικοδομείται πάνω στα συντρίμμια της ανανεωτικής Αριστεράς. Πίσω από τη διατύπωση αυτή κρύβεται μια ουσιαστική πολιτική κριτική. Η κρίση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αποτέλεσμα οργανωτικών λαθών ή κακών επικοινωνιακών χειρισμών. Είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς πορείας προσαρμογής, κεντροστροφής, κυβερνητισμού και εγκατάλειψης των κοινωνικών αναφορών που κάποτε συγκροτούσαν την πολιτική του ταυτότητα.

Γι’ αυτό και το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η περιβόητη «ενότητα της Αριστεράς». Ενότητα για ποιο σκοπό και πάνω σε ποια πολιτική βάση;

Γιατί η ιστορία έχει δείξει ότι οι συγκολλήσεις κορυφών, οι εκλογικές συμπράξεις χωρίς περιεχόμενο και οι προσωποπαγείς κατασκευές έχουν ημερομηνία λήξης. Αντίθετα, ό,τι αξίζει να επιβιώσει πρέπει να πατά σε κοινωνικές ανάγκες, σε πραγματικούς αγώνες και σε σαφές πολιτικό στίγμα.

Η αλήθεια είναι σκληρή. Ο χώρος που κυβέρνησε τη χώρα ως «πρώτη φορά Αριστερά» πληρώνει σήμερα τις δικές του επιλογές. Δεν τον διέλυσε μόνο η ΝΔ. Τον αποσάθρωσαν οι αυταπάτες, οι συμβιβασμοί, η μνημονιακή μετάλλαξη και η μετατροπή της πολιτικής σε διαχείριση προσώπων.

Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής θα δείξει αν θα επικρατήσει η λογική της συντεταγμένης διάλυσης ή αν θα υπάρξει προσπάθεια πολιτικής ανασυγκρότησης. Όμως όποια κι αν είναι η έκβαση, ένα συμπέρασμα είναι ήδη ορατό:

https://vathikokkino.gr/archives/219797, από νέους σωτήρες και από ανακυκλωμένα πολιτικά προϊόντα. Έχει ανάγκη από συλλογικότητα,

ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙΤΕ ΡΕ ΘΡΑΣΙΜΙΑ

Για την άγρια φορολόγηση και διάλυση της μεσαίας ταξης

Για την δυνατότητα πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας από τα funds με τον νόμο (τους) 4354/2015

Για την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια

Για το τρίτο και επονείδιστο μνημόνιο

Για την περικοπή 65δις € από τους μισθούς και τις συντάξεις (ο Μητρόπουλος δικός τους βουλευτής τα λέει)

Για την μη κατάργηση του ΕΝΦΙΑ

Για την ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ που δεν έκαναν

Για τις ιδιωτικοποιήσεις που ξεπούλησαν (ΟΣΕ-Αεροδρομια) με "πόνο ψυχής" όπως έλεγαν υποκριτικά

Για την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στους Σλάβους των Σκοπίων

Για την διάλυση των Πανεπιστημίων

Για την κατάργηση του ΕΚΑΣ

Όχι δεν υπάρχει και δεν έχετε ηθικό πλεονέκτημα για όλα αυτά

Θράσος έχετε και μάλιστα απύθμενο να ζητάτε δίχως αιδώ από τους πολίτες να ξεχάσουν και να σας εμπιστευθούν ξανα