CITIZEN VIGILANTE: ΤΑΙΝΙΑ ΠΡΟΠΟΜΠΟΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ

Αν εξετάσει κάποιος με σχετική ψυχραιμία το θέμα, μπορεί να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι η σύγκρουση Ισραήλ – Αράβων έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο

Του Παναγιώτη Λιάκου

Στη Γερμανία η ταινία «Citizen Vigilante» απαγορεύτηκε. Γιατί; Διαβάστε την πλοκή: Πολυεκατομμυριούχος Αμερικανός, που φέρει μεγάλο τατουάζ (βλ. εικόνα) με το εβραϊκό γράμμα Άλεφ (א) επισκέπτεται ευρωπαϊκή χώρα για να επιθεωρήσει τα ακίνητα που ενοικιάζει. Παραλλήλως, επειδή το σεναριακά απροσδιόριστο ευρωπαϊκό κράτος αρνείται να απονείμει δικαιοσύνη για τα ειδεχθή εγκλήματα εισαγομένων, Αράβων και Αφρικανών παραβατικών, αποφασίζει να προσφέρει στους ντόπιους τη δεύτερη καλύτερη επιλογή μετά τη Δικαιοσύνη: εκδίκηση διά της αυτοδικίας.

Πιστολιάζει ανελέητα νεαρούς Άραβες βιαστές καθώς και σύσσωμη την οικογένεια ενός εξ αυτών. «Καθαρίζει», ώστε να φαίνεται σαν αυτοκτονία, τον δικαστή που τους άφησε ελεύθερους. Πολιορκούμενος από αστυνομικούς ξεπαστρεύει περίπου δύο διμοιρίες και τη γλιτώνει χωρίς γρατσουνιά. Σπάει τα χέρια νεαρών, που τραμπουκίζουν και ληστεύουν συνομήλικό τους. Ταυτόχρονα επιθεωρεί τα ακίνητα που του ανήκουν, καταγράφει τις φθορές και επισκέπτεται πορνείο που στεγάζεται σε κτίριο ιδιοκτησίας του. Ενώ «καλαφατίζει» την εκδιδόμενη, παρατηρεί ότι σημείο του τοίχου έχει μουχλιάσει. Της ζητά να το πει στον νταβατζή-επιστάτη. Πάει στο τοπικό υποκατάστημα της επιχείρησής του. Βάζει άγριο χέρι στον διευθυντή του για τις απώλειες περίπου 10% των μισθωμάτων από μπαταξήδες. Διατάσσει την απόλυση ενός εξηντάρη υπαλλήλου («σαν γηροκομείο μοιάζει εδώ, φέρε νέο αίμα» λέει στον διευθυντή του παραρτήματος). 

Τα διεθνή ΜΜΕ δεν παύουν να αναπαράγουν τα εγκωμιαστικά σχόλια για τον εκδικητή, ο οποίος συνεχίζει να καλεί τους πολίτες των ευρωπαϊκών κρατών που δέχονται επίθεση και από τις κυβερνήσεις τους και από τους εποίκους να αντισταθούν. 

Και τώρα πάμε στα απόνερα της απαγόρευσης στη Γερμανία: 

Ο Ούβε Μπολ (σκηνοθέτης και παραγωγός) ανακοίνωσε πρώτος ότι θα ανέβαζε την ταινία δωρεάν στο X για 48 ώρες ως αντίδραση στην απαγόρευση στη Γερμανία. Ο Ίλον Μασκ την ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Χ (εκεί έχει 240 εκατ. ακολούθους), πολλαπλασιάζοντας εκθετικά την προβολή της. Το φιλμ ήρθε δεύτερο σε ενοικιάσεις στο Apple Tv και ολόκληρος ο πλανήτης μιλά γι’ αυτό. 

Ας την εξετάσουμε καλλιτεχνικά. Από χιλιόμετρα κάνει μπαμ ότι είναι β’ διαλογής – ειδικά αν περιμένεις αριστουργηματικό φιλμ εκδίκησης σαν τη σειρά «Deathwish» («Ο εκτελεστής της νύχτας») με πρωταγωνιστή τον Τσαρλ Μπρόνσον. Όμως, κάνει εντύπωση επειδή αποτυπώθηκε σε φιλμ αυτό που δεκάδες (αν όχι εκατοντάδες) εκατομμύρια Αμερικανοί, Καναδοί και Ευρωπαίοι θέλουν να δουν να συμβαίνει: να βρεθεί κάποιος να πάρει το αίμα τους πίσω, με πολύ άσχημο τρόπο είναι αλήθεια, για α) την πολυετή καταπίεση που δέχονται από πληθυσμούς που εισβάλλουν στις πατρίδες τους και β) τους εκπροσώπους των θεσμικών λειτουργιών των δυτικών χωρών που λειτουργούν προδοτικά και συμμετέχουν ενεργά στην αντικατάσταση του πληθυσμού. 

Η ταινία θα μπορούσε να αποτελέσει προπομπό εξελίξεων. Η σύγκρουση των γηγενών των δυτικών χωρών με τους εποίκους από την Αφρασία και τη Μέση Ανατολή ίσως και να είναι αναπόφευκτη. Ίσως και να μη γίνεται να αποφευχθεί και αιματηρή εξέγερση μερίδας (ή και της πλειοψηφίας) των γηγενών Ευρωπαίων εναντίον της ελίτ, που θεωρούν ότι τους προδίδει.

Πάντως, αν εξετάσει κάποιος με σχετική ψυχραιμία το θέμα, μπορεί να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι η σύγκρουση Ισραήλ – Αράβων έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο.

Άδηλον το μέλλον. Αν δεν το προετοιμάσουμε καταλλήλως, θα το… λουστούμε!

Επειδή η ταινία «Citizen Vigilante» αποτελεί ένα από τα θέματα των ημερών, ας ρίξουμε μια ματιά σε τρεις από τους βασικούς συντελεστές της:

Ούβε Μπολ. Σκηνοθέτης, παραγωγός αλλά και ο σεναριογράφος της ταινίας. Γεννήθηκε το 1965 (22 Ιουνίου) στο Βερμελσκίρχεν, της τότε Δυτικής Γερμανίας. Έγινε διάσημος για τις κινηματογραφικές μεταφορές βιντεοπαιχνιδιών (Alone in the Dark, BloodRayne).

Οι ταινίες του επικρίθηκαν έντονα. Έτσι κέρδισε τη φήμη ενός από τους χειρότερους σκηνοθέτες όλων των εποχών. Χρηματοδοτούσε τα έργα του εκμεταλλευόμενος τα κενά του γερμανικού φορολογικού νόμου. Το 2006 προκάλεσε σε πραγματικό αγώνα μποξ πέντε από τους πιο σκληρούς κριτικούς του και τους νίκησε όλους.

Άρμι Χάμερ. Πρωταγωνιστής. Γεννήθηκε το 1986 (28 Αυγούστου) στη Σάντα Μόνικα,

TΑ 19ΧΡΟΝΑ ΚΑΛΟΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΕ ΤΙΣ PORSCHE ΚΑΙ ΤΙΣ FERRARI, ΤΟ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΟ, ΟΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΕΝΟ ΡΕΥΜΑ…

Γράφει ο Predator

Αυτή τη φορά δεν θα καταπιαστούμε ευθέως με τις πολυδιάστατες σεξουαλικές διαστροφές και προφανώς δεν θα εξιστορήσουμε τραγελαφικές καταστάσεις. Καλά, αστειεύομαι εν μέρει. Σήμερα θα αναλύσουμε λιγάκι τη σύγχρονη πραγματικότητα η οποία κυριαρχεί με τους δικούς της όρους και τα οικονομικο-κοινωνικά δεδομένα σε ειδικές ομάδες τούτης της ιδιαίτερης χώρας.

Προσωπικά, ως Predator, με αυτά που έχουν ακούσει τα αυτάκια μου και με τα μύρια όσα έχουν δει τα ματάκια μου θα μπορούσα άνετα να ισχυριστώ ότι μας κάνουν πλάκα ανώτερες μορφές ζωής με σαδομαζοχιστικές τάσεις και συμπλέγματα.

… Και ενώ ο κόσμος καίγεται από εδώ και στο εξής και κυριολεκτικά μιας και εκκινεί η περίοδος των πυρκαγιών, σε ορισμένες περιοχές της Αθήνας οι τάσεις είναι εξωπλανητικές. Παράλληλοι και ανάποδοι κόσμοι με έναν τρόπο μαγικό και μια αρρωστημένη αρμονία εν τούτοις συνυπάρχουν, σε αποστάσεις μεταξύ τους ελάχιστων χιλιομέτρων. Δεν είναι και λίγο αν κάτσεις και το καλοσκεφτείς ότι με περπάτημα μισής ωρίτσας μπορείς να βρεθείς κυριολεκτικά σε ένα διαφορετικό σύμπαν από κοινωνιολογικής πλευράς κυρίως.

Κυκλοφορώ με το μετρό από άκρη σε άκρη του λεκανοπεδίου και ακούω τον κοσμάκη να στενάζει ολοένα και περισσότερο. Μια κυρία τις προάλλες εν μέσω εξομολόγησης έβαλε τα κλάματα γιατί θα της έκοβαν το ρεύμα. Στην απέναντι σειρά, ένας κύριος «ξεσπάθωσε» οργισμένος, κουρασμένος, «καμένος», φανερά συναισθηματικά επηρεασμένος από τους λυγμούς της δύστυχης γυναίκας, ενώ δήλωσε στα ίσα ότι είναι πλέον άφραγκος, χωρίς αποταμιεύσεις μετά από σαράντα χρόνια σκληρής δουλειάς.

Kαι γιατί παρακαλώ; Διότι πίστεψε στο όνειρο: να καλοσπουδάσει τα παιδιά του για να προκόψουν και να λάβουν μια καλή pole position σε ένα λαμπρό επαγγελματικό μέλλον. «Αυτά δεν μας έλεγαν οι αλήτες; Να κάνετε θυσίες για να μορφώσετε τα παιδιά σας και να τα σπουδάσετε! Το αποτέλεσμα: η κόρη δουλεύει απλή υπάλληλος σε μια εταιρεία που την έχει μέσα σταθερά τρία μηνιάτικα, ενώ ο γιός έχει πάθει κολούμπρα, από τις αρνήσεις και τις επαγγελματικές απογοητεύσεις, ψυχολογικά έχει πια το παιδί και δουλεύει περιστασιακά για τα έξοδά του, ενώ τον έχω «φορτωθεί» στο σπίτι και ας είναι σαράντα χρονών! Εγγόνια; Ούτε λόγος! Όταν τους το φέρνω με την κυρά απέξω απέξω μας βρίζουν και οι δύο! Ακόμη και η κόρη, δεν θέλει ούτε να ακούει για κουτσούβελα και εδώ που τα λέμε, με το δίκιο της: Χημικός Μηχανικός με μεταπτυχιακά και τρεις γλώσσες ο γιος και Δικηγόρος η θυγατέρα»!

Απόρησα προς στιγμήν, με την αυτοσχέδια και απολύτως αυθόρμητη συνεδρία που στήθηκε μέσα στο μετρό με πρωταγωνιστές ανθρώπους της διπλανής πόρτας, παντελώς αγνώστους μεταξύ τους, υπό τις τσιρίδες του συρμού ο οποίος κατευθυνόταν προς Σύνταγμα.

Υπήρχε ασφαλώς και ο εξυπνάκιας της «παρέας». Άλλωστε πάντα δεν υπάρχει; Ο οποίος διακριτικά αλλά ξεκάθαρα τους χλεύαζε όλους. «Τα τεχνικά επαγγέλματα έχουν πέραση. Έπρεπε να το προβλέψετε», γύρισε και αποκρίθηκε στον κακόμοιρο πατέρα, ενώ προέτρεψε με στόμφο την αναξιοπαθούσα η οποία πήγαινε να πλύνει σκάλες να βρει και απογευματινή εργασία για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις πάγιες υποχρεώσεις της.

Δεν κρατήθηκα, διότι ήταν προκλητικός με έναν ύπουλο συγκεκαλυμμένο συμβουλευτικού χαρακτήρα τάχα μου τρόπο, και τον ρώτησα: «εσείς, κατά πού εργάζεστε κύριε,

H AΠΟΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ 28ΧΡΟΝΟ ΓΙΟ ΤΟΥ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ...

Γιώργος Κύρτσος

Η αποκάλυψη από Βαξεβάνη-Documento ότι ο 28χρονος γιός του Αβραμόπουλου προσλήφθηκε σαν senior analyst από τον κρατικό ενεργειακό κολοσσό του Qatar,
ανεβάζει την ένταση γύρω από την υπόθεση.
Αξιοκρατική επιλογή ενός από τους χιλιάδες Ελληνες νέους που εργάζονται στο Κατάρ,όπως υποστηρίζει ο Αβραμόπουλος η επιβράβευση για άσκηση επιρροής Αβραμόπουλου υπέρ Κατάρ;
Η κοινή γνώμη είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα διαμορφωθεί στη δεύτερη κατεύθυνση,
δυσκολεύοντας το πολιτικό σταυρόλεξο για το Μαξίμου.

ΓΟΝΟΙ «ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ»

Στη φτωχοποιημένη Ελλάδα οι γόνοι των πολιτικών βρίσκουν τις καλύτερες δουλειές στον ιδιωτικό τομέα. Με «δομημένα» βιογραφικά «αριστείας». Γνωρίζαμε την υπόθεση Κυριάκου Μητσοτάκη που ο μπαμπάς του πήρε τηλέφωνο τον διοικητή Καρατζά και σε ηλικία 32 ετών τον τακτοποίησαν σε θέση διευθύνοντα θυγατρικής της Εθνικής Τράπεζας για να το έχει ως εμπειρία στο βιογραφικό του. Βέβαια οι επιλογές του ήταν καταστροφικές, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες. Όπως και ότι ο Κώστας Μπακογιάννης σε ηλικία 30 ετών είχε πάρει θέση συμβούλου στο υπουργείο Εξωτερικών στο πλάι της υπουργού Ντόρας Μπακογιάννη που τύγχανε και μητέρα του. Γνωρίζουμε την πορεία της Σοφίας Μητσοτάκη στη CVC Capital Partners που τελεί πλέον αντιπρόεδρος από τον περασμένο Ιανουάριο προτού κλείσει τα 30 της. Εξαιρετικά παιδιά οι γόνοι της «αριστείας», βρίσκουν δουλειά στα καλύτερα μαγαζιά που τυγχάνει να σχετίζονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο οι γονείς τους. Δικηγόρος που εκπροσωπεί funds ο υιός Ντογιάκος, η θετή κόρη του Αδώνιδος βρήκε δουλειά στο Ελληνικό στα 25 της, γενικά τακτοποιούνται με τα προσόντα των γόνων.

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος απάντησε στο Documento ότι ο γιος του με τα προσόντα του κι όχι με τις δικές του πλάτες, αφού πήρε το πτυχίο του ως περιζήτητος σε ξενοδοχειακούς και εφοπλιστικούς ομίλους και λίγο προτού κλείσει τα 30 χρόνια του, προσελήφθη από έναν από τους μεγαλύτερους ενεργειακούς ομίλους παγκοσμίως, την κρατική QatarEnergy, σε θέση senior analyst. Μια θέση που χρειάζεται προϋπηρεσία μερικών χρόνων. Αντί να πει ο Δ. Αβραμόπουλος ότι αμάρτησε για να τακτοποιήσει το παιδί του, απάντησε ότι το παιδί τα έκανε όλα μόνο του. Και ντρεπόταν τόσο το παιδί που δεν ήθελε άλλο να κομπάζει για την επιτυχία του και διέγραψε κάθε τι που τον συνέδεε με το Κατάρ. Δυστυχώς όμως το Διαδίκτυο κρατάει κάποια ίχνη όταν η διαγραφή είναι πρόσφατη…

Είναι τα παιδιά της διπλανής πόρτας, με την αξία τους και τα… δομημένα βιογραφικά τους. Αξιοκρατία που στέλνει τα δικά μας (όχι των «ημετέρων») παιδιά στην ανεργία και στο εξωτερικό.

Η ενέργεια ως εργαλείο ανάπτυξης

Έχει επισημανθεί πολλές φορές από εδώ η δυναμική που έδωσε στην ελληνική οικονομία η ίδρυση της ΔΕΗ από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ήταν προαπαιτούμενο για την εκβιομηχάνιση της χώρας. Συνένωσε πολλές μικρές μονάδες σε μία και οργάνωσε την παραγωγή ενέργειας σε χαμηλή τιμή και με εκτεταμένη ανάπτυξη ιδίων δημόσιων πόρων. Εδώ και πάνω από μία δεκαετία το νεοφιλελεύθερο μοντέλο πρότεινε τη διάσπαση του μοναδικού δημόσιου οργανισμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για να λειτουργήσει ο… ανταγωνισμός. Τα κατάφεραν και έφεραν αυξήσεις και ακρίβεια. Λειτουργία καρτέλ και ακρίβεια παντού. Ουσιαστικά μια αναδιανεμητική επιχείρηση μεταφοράς εισοδήματος από τα υποτελή στρώματα στην ολιγαρχία. Μια χούφτα ολιγάρχες πλουτίζουν άκοπα και ασύδοτα. Αυτή είναι η ελεύθερη αγορά.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη χρησιμοποιεί πάλι τη ΔΕΗ για την αλλαγή μοντέλου παραγωγής της χώρας. Παραμένει η μεγαλύτερη επιχείρηση ενέργειας και συγκεντρώνει πολλές δραστηριότητες ακόμη και στο λιανεμπόριο. Αλλάζει τον ρόλο της από βιομηχανική παραγωγή σε επιχείρηση υπηρεσιών, σε ένα fund που επενδύει στις θυγατρικές της. Πάλι δίνει το στίγμα της στην οικονομική παραγωγή μας. Δεν επενδύει στα υδροηλεκτρικά, αλλά στα ενεργοβόρα data centers μιας χούφτας εργαζομένων, και μάλιστα υπερεξειδικευμένων. Από τους χιλιάδες εργάτες των ορυχείων με τη στοιχειώδη εκπαίδευση στην υψηλή εξειδίκευση και με τεράστια προσόντα αλλά ελάχιστα εργατικά χέρια. Πάλι η ΔΕΗ έρχεται ως μοχλός αλλαγής μοντέλου.

Η κυβέρνηση έχει αλλάξει τον προσανατολισμό από τον ντόπιο λιγνίτη σε εισαγόμενα καύσιμα, όπως το φυσικό αέριο. Η ΔΕΗ δίνει τον ρυθμό, παρότι είχε δικά της όλα τα λιγνιτικά πεδία σε δυτική Μακεδονία και Μεγαλόπολη. Οι ιδιώτες πάροχοι έστησαν εργοστάσια παραγωγής φυσικού αερίου. Η δικαιολογία για τη ρυπογόνο διάσταση παραμένει δικαιολογία, στοιχειοθετημένο πλέον. Όντως ο λιγνίτης δεν είναι καθαρό καύσιμο, αλλά και το φυσικό αέριο δεν είναι «πράσινο» και πεντακάθαρο, όπως έχει προβληθεί. Το κακό είναι ότι προκαλεί εξάρτηση καθώς έρχεται είτε από ρωσικές και αζερικές στέπες μέσω Τουρκίας είτε διά θαλάσσης από το Αμέρικα ή το Κατάρ. Η πρόσφατη σύγκρουση στον Περσικό αναδεικνύει τη διάσταση της εξάρτησης.

Το χειρότερο είναι ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει,

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ Ο ΙΟΣ, Ο ΒΑΚΙΛΟΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑ ΤΟΥ

Η διαφορετική όψη του ίδιου νομίσματος με τον Μητσοτάκη.

Γιατί ο Τσίπρας, με το 3ο Μνημόνιο δέσμευσε σε Πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% την χώρα έως το 2022 και με πλεονάσματα της τάξης του 2,2% έως το 2060.

Υποθήκευσε την ελληνική δημόσια περιουσία έως το 2115 δηλαδή για 100 χρόνια και «παραχώρησε»– ξεπούλησε δηλαδή– στους Δανειστές ελληνική δημόσια περιουσία αρχίζοντας από το Σιδηροδρομικό Δίκτυο έως τα Αεροδρόμια.

Ταυτόχρονα – σύμφωνα με μαρτυρία βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ– κόστισε αλλά 86 δις η διαπραγμάτευσή του, δηλαδή του μεγάλου επαναστάτη από τις USA Γιανη – με ένα ν – Βαρουφάκη συν τα δεκάδες – ή και εκατοντάδες – δις για την ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών Τραπεζών.

Περιττό δε να σχολιάσουμε τον τρόπο που δημιουργούνταν τα πρωτογενή πλεονάσματα π.χ. με αύξηση χρεών στους Προμηθευτές του Δημοσίου, μείωση σε τεράστιο βαθμό του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), καθυστέρηση των Παραγωγικών Επενδύσεων αλλά και της έκδοσης νέων συντάξεων για πάνω από τρία χρόνια τουλάχιστον 200.000 νέων συνταξιούχων.

Γιατί ο Τσίπρας φτωχοποίησε ακόμη περισσότερο μεγάλα – ήδη φτωχοποιημένα – στρώματα του ελληνικού λαού και ειδικότερα τα χαμηλότερα και τα μικρομεσαία με τερατώδη μέτρα όπως η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η εισαγωγή πάνω από 25 νέων φόρων, η κατάργηση συντάξεων χηρείας, ευπαθών ομάδων και πολυτέκνων κ.ά.

Ο Τσίπρας  που κατά τα άλλα, κόπτεται για τις «υποτελείς τάξεις»– φτωχοποίησε περισσότερο τους ήδη φτωχούς αλλά και τους μικρομεσαίους που παρόλη την κρίση είχαν κρατήσει, με μεγάλες απώλειες, την περιουσία τους.

Γιατί ο Τσίπρας μετέτρεψε την έννοια του Κοινωνικού Κράτους σε Ελεημοσύνη, μοίρασμα φτώχειας και επιδόματα πείνας των 200 ευρώ. Παρασιτοποίησε και μετέτρεψε σε επαίτη τεράστια στρώματα του ελληνικού λαού, ανήγαγε δε την ψυχολογία του Ζητιάνου και του Συνδρόμου Στοκχόλμης σε Κυρίαρχη Ψυχολογία. Λούμπεν «Αριστερά» ο ίδιος προσπάθησε να λουμπενοποιήσει τεράστια στρώματα της Ελληνικής Κοινωνίας ακολουθώντας την Τακτική «Σε φτωχοποιώ, σου παίρνω 1.000 ευρώ αλλά παραμονή εκλογών σε επιστρέφω 50 και γι’ αυτό πρέπει να με ψηφίσεις και με τα δυο χέρια». Το απαύγασμα της Ηθικής και Ψυχολογικής Εξαθλίωσης και ο Λουμπενισμός κυρίαρχος, το σιωπηρό του σύνθημα.

Ναι — η κυβέρνηση Τσίπρα (2015–2019) ήταν αυτή που νομοθέτησε το πλαίσιο των ηλεκτρονικών κατασχέσεων και των αυτόματων δεσμεύσεων τραπεζικών λογαριασμών, μέσω της ΑΑΔΕ και της πλήρους ψηφιοποίησης των διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης. Αυτό αποτέλεσε τη βάση για ό,τι εφαρμόζεται μέχρι σήμερα, παρότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη το επέκτεινε και το επιτάχυνε, καταργώντας ουσιαστικά το ο Νόμο Κατσέλη (Ν. 3869/2010) που ήταν νόμος της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ υπό τον Γιώργο Παπανδρέου και ρύθμιζε τα χρέη υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων προέβλεπε προστασία της πρώτης κατοικίας και αποτελούσε το πρώτο ολοκληρωμένο πλαίσιο «πτωχευτικού δικαίου» για ιδιώτες στην Ελλάδα.

Γιατί ο Τσίπρας καθιέρωσε τον θεσμό του Μεγάλου Αδελφού που παρακολουθεί τα πάντα, την ΑΑΔΕ που δεν υπάγεται στην ελεγκτική διαδικασία του Ελληνικού Δημοσίου. Κατάσχει συντάξεις, επιδόματα, αμοιβές δηλαδή τα πάντα, τιμωρώντας τους δύστυχους που χρωστούν 500, 1000 ή και παραπάνω ευρώ. Την ώρα που «ρυθμίζει» χρέος 1,2 δις των ΕΛΠΕ του Λάτση – έχοντας τον πονηρό Φαναριώτη Γαβρόγλου μέλος του ΔΣ του Ιδρύματος Λάτση– ή χρέος 450 εκατομμυρίων του Μπόμπολα – εξού και η ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗ τοποθέτηση του ΕΘΝΟΥΣ ή της ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ– ή χρέος 90 εκατομμυρίων του Κοντομηνά – δείτε την συντροφικότητα του καναλιού ALPHA στον ΣΥΡΙΖΑ– αλλά και χάρισμα προστίμου 48 εκατομμυρίων στην ΣΕΚΑΠ που είχε αγοράσει ο Ιβάν Σαββίδης, φανατικός φίλος του Τσίπρα και μέγας επενδυτής Νοτίου Βαλκανικής και περιχώρων.

Γιατί ο Τσίπρας κατέστρεψε κάθε έννοια ύφους και ήθους και όχι μόνο αριστερού αλλά κάθε είδους και τύπου. Προωθωντας άτομα που αποτελούσαν την προσωποποίηση της ψυχικής και ηθικής παρακμής και εξαθλίωσης αλλά και Μαρίες Αντουανέτες που παρίσταναν τις φεμινίστριες με παχυλούς μισθούς του Δημοσίου, κουνούσε συνεχώς το δάκτυλο στον ελληνικό λαό – π.χ. Πυρκαγιά στο Μάτι– ξερνώντας όλα τα απωθημένα του λιγούρη Λούμπεν που είδε πλουσιοπάροχο στρωμένο τραπέζι και έκανε μακροβούτι χωρίς μαχαιροπήρουνα. Διόριζε – και συνεχίζει να διορίζει– συγγενολόγια, ξαδέλφους, συζυγούς, ερωμένες και παλλακίδες, δημιουργώντας μας την απορία εάν ο Λούμπεν έχει πάτο στην ηθική του εξαχρείωση και αποκτήνωση.

Γιατί ο Τσίπρας ταύτισε στην συνείδηση πλατειών στρωμάτων του ελληνικού λαού την Ιστορική Αριστερά με τον Homo Amoralis, τον χαμαιλέοντα παντός καιρού που είναι ο Λούμπεν, τον περιφερόμενο κλόουν και θίασο που δεν σέβεται τίποτα γιατί ο ίδιος είναι ένα τίποτα. Ένα μεγάλο μηδενικό που θέλει να μηδενοποιήσει το κοντέρ δηλαδή να εκμηδενίσει κάθε έννοια Ηθικής, Συνείδησης και Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας. Άλλωστε αυτό που δεν κατάφερε η προπαγάνδα σχεδόν 100 ετών της Δεξιάς το κατάφερε ο ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑ σε τεσσεράμισι χρόνια, δυσφημίζοντας την Αριστερά όσο κανένας άλλος και ταυτίζοντας την με την ηθική εξαχρείωση, τον αμοραλισμό και τον χυδαίο οπορτουνισμό, όχι του ρεφορμιστή εργαζομένου της Σοσιαλδημοκρατίας – που σε τελευταία ανάλυση, ιστορικά, έχει Προλεταριακή Προέλευση – αλλά του επικίνδυνου (κυριολεκτικά) μηδενιστή Λούμπεν.

Γιατί οι εξαιρετικά ωφέλιμες για το σύστημα υπηρεσίες του ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑ έχουν επαρκώς αναγνωριστεί από την Ελίτ– δηλαδή την εγχώρια και διεθνή Αστική Τάξη– τους Δανειστές, τους Αμερικάνους και όλα τα υπόλοιπα «λουλούδια» που ο εκτρωματικός Τσίπρας κάποτε πολεμούσε, τουλάχιστον στα λόγια.

Η Δεξιά όλων των αποχρώσεων – Ακροδεξιά, Λαϊκή Δεξιά, Φιλελεύθερη Κεντροδεξιά– ευγνωμονούν τον Τσίπρα για τον κατεδαφιστικό του ρόλο σε όλο το οικοδόμημα της Ιστορικής Αριστεράς.

Οι ανενημέρωτοι, αγράμματοι και σχεδόν αναλφάβητοι Δεξιοί,

ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ ΤΗΣ ΝΔ: ΤΑ ΠΙΟ ΒΡΩΜΕΡΑ ΚΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ.

Γράφει ο mitsos175

Δεν είναι πρώτη φορά που τα καθάρματα της ΝΔ σε διατεταγμένη υπηρεσία δολοφονούν χαρακτήρες. Αρκεί να θυμηθούμε την αντιμετώπιση του Πάνου Ρούτσι, πατέρα του 22χρονου Ντένις, ο οποίος έχασε τη ζωή του στο έγκλημα των Τεμπών.

Όσον αφορά τον Αριστοτέλη Χαντζή τα τέρατα της κυβέρνησης είναι αυτά που τον ήθελαν νεκρό. Όπως σωστά γράψαμε, η εγκληματική οργάνωση της ΝΔ αναγκάστηκε να υποχωρήσει, επειδή βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης.

Ακόμα όμως κι έτσι περίμεναν μέχρι ο αγωνιστής να εξαντληθεί εντελώς, ώστε να υπάρχει πιθανότητα να πεθάνει μετά την τακτική υποχώρηση των δεξιών καθαρμάτων! Στην πραγματικότητα οι ρουφιάνοι ΑΡΔ, τα τσιράκια της γαλάζιας συμμορίας, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν από το νέο έγκλημα του Μητσοτάκη και της μαφιόζικης κλίκας του.
Το πρόβλημά τους είναι πως ο Αριστοτέλης (ευτυχώς για μας) είναι ζωντανός. Έτσι ένας ήρωας μπορεί και στο μέλλον να αγωνιστεί πάλι κατά της αδικίας, της σαπίλας, του φασισμού. Θα τους βόλευε πολύ «να βγει απ’ τη μέση».

Σύμφωνα με πληροφορίες από γιατρούς, μπάτσοι πήγαν να ρωτήσουν για την κατάσταση της υγείας του. Για ποιο λόγο; Μα για να ενημερώσουν το Μητσοτάκη. Ο οποίος έχει λυσσάξει, καθώς δεν μπορεί να χωνέψει την ήττα του αποτέλεσμα του θάρρους και της επιμονής. Να εύχονται να γίνει γρήγορα καλά ο Αριστοτέλης, γιατί είναι 100% υπεύθυνοι για την κατάσταση της υγείας του.

Προσωπικά μου θυμίζει την υποκρισία των Σπαρτιατών στην περίπτωση του Παυσανία. Μετά την καταδίκη του σε θάνατο, κατέφυγε ικέτης σε ναό. Οι Σπαρτιάτες έκλεισαν τις εισόδους και τον άφησαν να πεθάνει από την πείνα. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, τον μετέφεραν έξω από το ναό «για να μη διαπράξουν ύβρη!» Ο Παυσανίας ήταν ο νικητής της μάχης των Πλαταιών και γι αυτό το λόγο απέκτησε πολλούς εχθρούς στην Ελλάδα…

Οι εγκληματίες της ΝΔ να σταματήσουν τις αθλιότητες, τις προκλήσεις, τις συκοφαντίες και να δεχτούν την ήττα τους. Μάλλον όμως θα πρέπει να συνεχίσουμε πιο έντονα τους αγώνες ώστε να καταλάβουν πως νικήθηκαν,

ΕΝΑΣ ΤΟΥΡΚΟΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ (ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ) ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Έχοντας απηυδήσει από αυτά που λέγονται για το θέμα, έγραψε ένα άρθρο που βάζει τα πράγματα στη θέση του                                                                                                         Του Σάββα Καλεντερίδη

Tο τελευταίο διάστημα, ως αποτέλεσμα της τρέλας που έχει καταλάβει το τουρκικό πολιτικό σύστημα και το τουρκικό κράτος για το Αιγαίο, που βρίσκει την έκφρασή του στο δόγμα και στον αναμενόμενο νόμο της «Γαλάζιας Πατρίδας», και η ίδια η τουρκική κοινωνία έχει καταληφθεί από την ίδια τρέλα της διεκδίκησης του Αιγαίου.

Στο πλαίσιο αυτό της συλλογικής παραφροσύνης, μεγάλη μερίδα των διεκδικητών του Αιγαίου αρέσκεται σε αναρτήσεις της να κυκλοφορεί έναν ελληνικό χάρτη στον οποίον παρουσιάζονται τα νησιά της Ελλάδος χρωματισμένα με γαλάζιο χρώμα. Ο χάρτης είναι αυτός που δημοσιεύεται στο παρόν άρθρο. Παρουσιάζοντας αυτόν τον χάρτη, ισχυρίζονται ότι αποτελεί γεωγραφικό ανορθολογισμό το γεγονός ότι όλα αυτά τα νησιά ανήκουν στην Ελλάδα, ειδικά εκείνα που βρίσκονται εγγύς των μικρασιατικών ακτών.

Ενας Τούρκος, που φαίνεται ότι απηύδησε από αυτά που γράφονται για το θέμα, έγραψε ένα άρθρο που βάζει τα πράγματα στη θέση τους, ενώ βάζει στη θέση τους, εκτός από τους Τούρκους, και τους Ελληνες πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιολογούντες που μιλούν για «τις δύο πλευρές του Αιγαίου», αγνοώντας τα νησιά, που δηλώνουν ότι «το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη», ότι «και οι Τούρκοι έχουν δικαιώματα στο Αιγαίο», που μας επιπλήττουν λέγοντας «να μην είμαστε μοναχοφάηδες», που μιλούν για «μαξιμαλιστικές θέσεις» και άλλα… μαργαριτάρια του ελληνικού νεοραγιαδιασμού.

Τι αναφέρει:

Ας δούμε λοιπόν τι λέει ο Çınar ÖZCAN απευθυνόμενος στους Τούρκους εθνικιστές, κάνοντας ταυτόχρονα μαθήματα και στους εν Ελλάδι νεοραγιάδες: «Κοιτάζοντας αυτόν τον χάρτη και εξακολουθώντας να κάνετε σχόλια αποκομμένα από την πραγματικότητα, όπως “Μπορεί να υπάρχει ελληνικό νησί κάτω από τη μύτη μας, αυτό το μέρος θα έπρεπε να ήταν δικό μας”, υπάρχει κάτι πολύ βασικό που δεν καταλαβαίνετε: Θεωρείτε τον χάρτη απλώς γεωγραφική εγγύτητα, αλλά κάθε μπλε τελείωμα εκεί είναι το αποτέλεσμα στρατιωτικής και δημογραφικής πραγματικότητας αιώνων.

Οι ντόπιοι πληθυσμοί αυτών των νησιών είναι ιστορικά Ελληνες και σήμερα επίσημα είναι εδαφική κυριαρχία της Ελλάδας. Ναι, τα νησιά είναι κάτω από την Ανατολία, αλλά το Αιγαίο, λόγω της γεωγραφικής του δομής, είναι φυσικά μια ελληνική θάλασσα και αυτή η κατάσταση τους παρέχει τεράστιο στρατηγικό πλεονέκτημα. Αυτά τα σύνορα σας φαίνονται παράξενα, ακόμα και μη αποδεκτά· επειδή δεν γνωρίζετε την Ιστορία. Αν ήταν το φυσιολογικό, δηλαδή το φυσικό αποτέλεσμα των ισορροπιών ισχύος εκείνης της εποχής, σήμερα δεν θα ανήκαν μόνο εκείνα τα νησιά στους Ελληνες, αλλά και η Σμύρνη και ολόκληρη η περιοχή του Αιγαίου!

Ενώ δεν είχατε ούτε ένα επιβατηγό πλοίο για να πάτε στα νησιά που λέτε ότι είναι “κάτω από τη μύτη μας”, η Ελλάδα είχε στο Αιγαίο ένα σύγχρονο πολεμικό ναυτικό και στους Βαλκανικούς Πολέμους τα πήρε ένα προς ένα,

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, 4 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΒΑΡΚΙΖΑΣ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ Κ.Ε ΤΟΥ ΕΑΜ

Του Γ. Γ.

Μια εικόνα για την κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα 4 μήνες μετά την υπογραφή της  Συμφωνίας της Βάρκιζας, και το  τρομοκρατικό όργιο που επικρατούσε σε βάρος των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, μας δίνει το τηλεγράφημα που έστειλε η ΚΕ του ΕΑΜ, σαν σήμερα 26 Ιούνη 1945, προς τους ηγέτες της ΕΣΣΔ, των ΗΠΑ και της Βρετανίας.

Το υπογράφει ο Γραμματέας της Κ.Ε του ΕΑΜ, Δημήτρης Παρτσαλίδης, και ανάμεσα στα άλλα αναφέρει:

Το Κίνημα Εθνικής Αντίστασης βρίσκεται κάτω από ένα πρωτοφανή διωγμό που ενεργείται από ληστοσυμμορίες μοναρχικές και ένοπλες εθνοπροδοτικές οργανώσεις που είχαν οπλιστεί και χρησιμοποιηθεί από τους κατακτητές….  

Κυριαρχούν εγκληματίες πολέμου Ταγμάτων Ασφαλείας και φασιστικοί σύνδεσμοι αποτελούντες παρακυβέρνηση και  δοσίλογα εθνοπροδοτικά στοιχεία παραμένοντα στον κρατικό μηχανισμό.

Δεν περνάει μέρα χωρίς δολοφονίες δημοκρατικών πατριωτών. Βασανιστήρια, βιασμοί γυναικών, μπλόκα συλλήψεις, κατασχέσεις εφημερίδων, ανατινάξεις τυπογραφείων. 

Μέσα σε τέσσερις μέρες δολοφονημένοι πατριώτες ανέρχονται σε 500, φυλακισμένοι δημοκρατικοί σε 50.000, ληστοσυμμορίες υπαίθρου 150 και παρανόμως οπλοφορούντες 20.000.

ΝΕΠΟΤΙΣΜΟΣ: ΌΤΑΝ Η «ΑΡΙΣΤΕΙΑ» ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

Κάθε φορά που η κυβέρνηση και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας μιλούν για «αριστεία», «αξιοκρατία» και «ίσες ευκαιρίες», η πραγματικότητα έρχεται να τους διαψεύσει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο. Πίσω από τα μεγάλα λόγια κρύβεται ένα γνώριμο μοντέλο εξουσίας: οι συγγενείς, τα παιδιά, οι κουμπάροι και οι ημέτεροι βρίσκονται συχνά σε προνομιακή θέση όταν πρόκειται για διορισμούς, υψηλόβαθμες θέσεις και επαγγελματικές απογειώσεις.

Οι περιπτώσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας είναι πολλές και αφορούν διαφορετικά πρόσωπα του ίδιου πολιτικού χώρου. Διορισμοί συγγενών σε κρατικές αρχές, επαγγελματικές διαδρομές που προκαλούν εύλογα ερωτήματα, οικογενειακές σχέσεις που συμπίπτουν με θέσεις κύρους και ισχύος. Το πρόβλημα δεν είναι αν κάποιος συγγενής πολιτικού διαθέτει προσόντα. Το πρόβλημα γεννιέται όταν η κοινωνία δεν μπορεί να πειστεί ότι οι ευκαιρίες ήταν πραγματικά ίσες για όλους.

Την ίδια στιγμή, εκατοντάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες στέλνουν βιογραφικά χωρίς ποτέ να λάβουν απάντηση. Πτυχιούχοι, μεταπτυχιακοί, άνθρωποι με πραγματική εμπειρία βλέπουν τις πόρτες να παραμένουν κλειστές, ενώ για ορισμένους οι πόρτες ανοίγουν διάπλατα πριν καν χρειαστεί να χτυπήσουν.

Η αντίθεση είναι εξοργιστική. Από τη μία ο εργαζόμενος που παλεύει με μισθούς πείνας, η νέα που αναγκάζεται να μεταναστεύσει, ο άνεργος που περιμένει χρόνια μια ευκαιρία. Από την άλλη, ένα πολιτικό προσωπικό που μοιάζει να αντιμετωπίζει το κράτος και τα κέντρα εξουσίας σαν οικογενειακή περιουσία.

Ο νεποτισμός δεν είναι απλώς ένα ζήτημα ηθικής τάξης. Υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, ακυρώνει την έννοια της αξιοκρατίας και αναπαράγει ένα σύστημα προνομίων που ευνοεί πάντα τους ίδιους. Όσο οι πολίτες καλούνται να αποδεχθούν τη λιτότητα, την ανεργία και την ανασφάλεια ως «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις», τόσο η εικόνα μιας πολιτικής ελίτ που διευκολύνει τα δικά της παιδιά γίνεται ακόμη πιο προκλητική.

Η αξιοκρατία δεν μπορεί να είναι σύνθημα μόνο για τους πολλούς και προνόμιο για τους λίγους. Δεν μπορεί να ζητείται από την κοινωνία να πιστέψει στις «ίσες ευκαιρίες», όταν οι διαδρομές προς την εξουσία και τις προνομιακές θέσεις μοιάζουν να περνούν τόσο συχνά από το ίδιο οικογενειακό τραπέζι.

Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από πολιτικές δυναστείες. Έχει ανάγκη από διαφάνεια, ίσους κανόνες για όλους και πραγματική λογοδοσία. Γιατί η δημοκρατία ασφυκτιά όταν το δημόσιο συμφέρον υποχωρεί μπροστά στα οικογενειακά,

Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΕΥΡΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ – Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ

Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Όταν ακόμα και πολιτικοί αναλυτές που κινούνται στον χώρο της κυβερνητικής παράταξης παραδέχονται ότι η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να θεωρεί επιτυχία αν στις επόμενες βουλευτικές εκλογές προσεγγίσει το πενιχρό 28,3% των ευρωεκλογών, τότε γίνεται φανερό πως κάτι έχει σπάσει οριστικά στο άλλοτε πανίσχυρο κυβερνητικό οικοδόμημα.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν ονειρεύονται πλέον θριαμβευτικές νίκες. Το μόνο που ελπίζουν είναι να σταματήσει η αιμορραγία ψηφοφόρων, να μη μετατραπεί η αποχή σε μαζική επιστροφή στις κάλπες –καθώς κάθε αύξηση της συμμετοχής φαίνεται να λειτουργεί εις βάρος της Ν.Δ.– και να αποδειχθεί τελικά μικρότερη από τις προβλέψεις η εκλογική απήχηση του υπό διαμόρφωση κόμματος του Αντώνη Σαμαρά.

Ωστόσο, οι πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις δεν προέρχονται από την αντιπολίτευση, αλλά από ανθρώπους που γνωρίζουν εκ των έσω το πολιτικό σύστημα. Ο Μανόλης Κοττάκης και ο Ανδρέας Δρυμιώτης έχουν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι πραγματικές δημοσκοπικές επιδόσεις της Ν.Δ. να βρίσκονται πολύ χαμηλότερα από εκείνες που παρουσιάζονται δημοσίως. Μάλιστα, ο διευθυντής της Εστίας αποκάλυψε ότι, σύμφωνα με εμπιστευτική δημοσκοπική έκθεση που έφτασε στα χέρια κυβερνητικού αξιωματούχου, η πρόθεση ψήφου με αναγωγή εμφανίζει για πρώτη φορά από το 2016 τη Νέα Δημοκρατία κάτω από το ψυχολογικό όριο του 25%.

Αν ένα τέτοιο σενάριο επιβεβαιωθεί στην κάλπη, οι πολιτικές εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές. Η συζήτηση για τη διαδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν θα αποτελεί πλέον δημοσιογραφική φημολογία αλλά υπαρξιακό ζήτημα για τη Νέα Δημοκρατία. Ταυτόχρονα, μια δραστική μείωση της κοινοβουλευτικής της δύναμης θα μπορούσε να δημιουργήσει νέους πολιτικούς συσχετισμούς, δίνοντας στην αντιπολίτευση τη δυνατότητα να διεκδικήσει τη διερεύνηση κορυφαίων υποθέσεων της κυβερνητικής περιόδου, με πρώτη το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Το κλίμα πανικού που επικρατεί ήδη στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης αποτυπώνεται χαρακτηριστικά ακόμη και στα παραπολιτικά σχόλια του φιλοκυβερνητικού Τύπου. Το σημερινό σημείωμα της Καθημερινής, σύμφωνα με το οποίο συνεργάτες βουλευτών τηλεφωνούν σε ψηφοφόρους για να τους… διαβεβαιώσουν ότι οι βουλευτές τους δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τη Νέα Δημοκρατία για το κόμμα Σαμαρά, είναι ενδεικτικό της ατμόσφαιρας.

Όταν ένα κόμμα αισθάνεται την ανάγκη να καθησυχάζει τους ψηφοφόρους του ότι οι βουλευτές του δεν αυτομολούν, τότε το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθιά πολιτικό. Και κυρίως αποκαλύπτει ότι ο φόβος της διάσπασης δεν αποτελεί πλέον σενάριο, αλλά καθημερινή αγωνία.

Την ίδια στιγμή, το κυβερνητικό επιτελείο επιχειρεί να αλλάξει την ατζέντα προαναγγέλλοντας ένα γενναίο πακέτο παροχών στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Όμως τα προεκλογικά «δώρα» δύσκολα μπορούν να σβήσουν την πραγματικότητα που βιώνουν εκατομμύρια εργαζόμενοι και συνταξιούχοι.

Η ακρίβεια εξακολουθεί να στραγγαλίζει τα λαϊκά νοικοκυριά. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα παραμένει αισθητά υψηλότερος από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, τα τρόφιμα είναι ακριβότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ το κατά κεφαλήν ΑΕΠ εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το ενεργειακό κόστος συμπιέζει την παραγωγή, εκτινάσσει τις τιμές και διαβρώνει συνεχώς το εισόδημα των εργαζομένων.

Αυτές είναι οι πραγματικές κάλπες που στήνονται καθημερινά: στο σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος,

ΤΕΜΕΝΑΔΕΣ MΑΞΙΜΟΥ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ… ΥΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ

Η αγωνιώδης προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου να περιορίσει τις εσωκομματικές αναταράξεις και τις φυγόκεντρες δυνάμεις στη «γαλάζια» βάση αποτυπώνεται πλέον με τον πιο πανικόβλητο τρόπο.

Έχοντας αποδεχτεί ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν ταυτόχρονα τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά ως ένα ενιαίο εσωκομματικό μέτωπο, επιχειρούν να τους διαχωρίσουν.

Να κρατήσουν τον πρώτο όσο το δυνατόν πιο κοντά στη Νέα Δημοκρατία, αποτρέποντας το ενδεχόμενο μιας ανοιχτής ρήξης, και ταυτόχρονα να εμφανίσουν τον δεύτερο ως τη μοναδική εστία εσωκομματικής αμφισβήτησης.

Πρόκειται για μια στρατηγική ήττας που προδίδει την έντονη ανησυχία του κυβερνητικού επιτελείου απέναντι στις κοινές εμφανίσεις και τις ολοένα πιο ηχηρές παρεμβάσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών, οι οποίοι εξακολουθούν να κινούνται σε παράλληλη τροχιά ασκώντας τακτική και σφοδρή κριτική κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Δημόσιες τοποθετήσεις

Οι χθεσινές δημόσιες τοποθετήσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη και του γραμματέα της Ν.Δ. Κώστα Κυρανάκη αποκαλύπτουν πλήρως αυτή την απέλπιδα στρατηγική.

Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, απαντώντας στο ερώτημα εάν ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να αναλάβει πρωτοβουλία επαναπροσέγγισης με τον Κώστα Καραμανλή, απάντησε ότι «δεν είναι θέμα πρωτοβουλίας», υποστηρίζοντας ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης «με όλες του τις απαντήσεις, την πολιτική του και τη στάση του έχει δείξει τον σεβασμό και την αναγνώριση στον πρωθυπουργό επί των ημερών του οποίου εξελέγη και ο ίδιος βουλευτής».

«Ο Κώστας Καραμανλής είναι μία από τις πιο εμβληματικές μορφές αυτής της παράταξης, ένας πρώην πρόεδρος και πρωθυπουργός που σεβόμαστε όλοι και τον θέλουμε στην πρώτη γραμμή» επισήμανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, καθιστώντας σαφές το σχέδιο απελπισίας του Μεγάρου Μαξίμου.

Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε σε συνέντευξή του και ο Κώστας Κυρανάκης, ο οποίος έσπευσε να διαχωρίσει πλήρως τον Κώστα Καραμανλή από τον Αντώνη Σαμαρά.

«Είναι στη Νέα Δημοκρατία. Είναι ένας πρωθυπουργός ο οποίος έχει τιμήσει την παράταξη, έχει υπηρετήσει τη χώρα με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, τον αγαπάμε, τον σεβόμαστε, τον στηρίζουμε. Είναι από τους ανθρώπους που έχουν φτιάξει το DNA της παράταξης» ανέφερε χαρακτηριστικά για τον κ. Καραμανλή, για να προχωρήσει ακόμη περισσότερο, εκφράζοντας μέχρι και την αυθαίρετη εκτίμηση ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα στηρίξει και την προεκλογική προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας.

Αντίθετα, όταν η συζήτηση στράφηκε στον Αντώνη Σαμαρά, οι αναφορές περί σεβασμού και ιστορικής προσφοράς αντικαταστάθηκαν από προειδοποιήσεις και συναισθηματικές πιέσεις.

Ο γραμματέας της Ν.Δ. υποστήριξε ότι, εάν ο πρώην πρωθυπουργός προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος, «θα στενοχωρήσει πολύ όλους μας και τον απλό νεοδημοκράτη που έμεινε στη Νέα Δημοκρατία όταν πρωθυπουργός ήταν ο Αντώνης Σαμαράς και τον στήριξε στα πολύ δύσκολα».

Το κυβερνητικό σχέδιο, ωστόσο, προσκρούει στην ίδια την πραγματικότητα. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί συνεχίζουν να εμφανίζονται ως ένα κοινό πολιτικό μέτωπο,

ΈΦΥΓΕ Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΚΑΚΟΥΡΓΟΣ

Πέθανε σήμερα Παρασκευη 26 Ιουνίου

2026, ο Νίκος Παππάς, ευρύτερα γνωστός

με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο

«Κακούργος» ένας ξεχωριστός καλλιτέχνης

που αποτελεί μία από τις πιο αυθεντικές,

ιδιότυπες και εμβληματικές μορφές

του σύγχρονου ρεμπέτικου τραγουδιου.

Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1945 στο Δίστομο Βοιωτίας,17 μήνες μετά την Σφαγή του χωριού του από τους Γερμανούς Ναζί . Υπήρξε ένας εξαιρετικός μπουζουξής και ερμηνευτής, γνωστός για τον ατίθασο αλλά αγαθό χαρακτήρα του, καθώς και για την τεράστια συμβολή του στη διάσωση και διάδοση σπάνιων, ανέκδοτων ρεμπέτικων κομματιών.

Τα Πρώτα Χρόνια και η Μουσική Κληρονομιά

Η Προέλευση του Παρατσουκλιού: Το προσωνύμιο «Κακούργος» δεν είχε καμία σχέση με την προσωπικότητά του. Το κληρονόμησε ως οικογενειακό παρατσούκλι από τον προπάππου του.

Η Ταβέρνα «Η Καστανιά» στο Δίστομο: Ο πατέρας του ήταν ταβερνιάρης, κιθαρίστας και τραγουδιστής δημοτικών τραγουδιών. Στο οικογενειακό τους κατάστημα φιλοξενήθηκαν ιστορικές φυσιογνωμίες του ρεμπέτικου, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης και η Ρόζα Εσκενάζη. Παρόμοια ακούσματα είχε και στο άλλο στέκι στο Δίστομο, τον "Βράχο", στενού συγγενή του.

Το Ξεκίνημα: Μεγαλώνοντας μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Νίκος κληρονόμησε το πηγαίο μουσικό ταλέντο του πατέρα του. Ανέλαβε την ταβέρνα και τη μετέτρεψε σε ένα ζωντανό μουσικό εργαστήρι.

Η Καλλιτεχνική Πορεία και η Προσφορά του

Το Στέκι του Διστόμου: Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η ταβέρνα του έγινε σημείο αναφοράς. Ο ίδιος, παίζοντας μπουζούκι και τραγουδώντας, παρουσίαζε άγνωστα και «θαμμένα» ρεμπέτικα τραγούδια.

Ο Κακούργος με την ευαισθησία του, τον μοναδικό του τρόπο και το τεράστιό του ρεπερτόριο, ανέδειξε και έκανε γνωστά πολλά υπέροχα τραγούδια, όπως το: "Πρωτοβρόχι" του Στρατου Καμενιδη, σε στίχους του Χ. Βασιλειαδης "Τσάντας", το "Ξεφάντωμα" του Τσιτσάνη, "Έκαψα την καλύβα μου" του Μπάμπη Μπακάλη, "Ψαράς θα γίνω στη στεριά" του Καλδάρα, το "Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα" του Γιώργου Μητσάκη και πάρα πολλά άλλα σπάνια, ξεχασμένα, ανέκδοτα τραγούδια, μέχρι και Κωνσταντινοπολίτικης προέλευσης.

Στο μαγαζί του, μαζί του εμφανίστηκαν κατά καιρούς πολλοί σημαντικοί καλλιτέχνες - φίλοι του, όπως ο Θύμιος Στουραΐτης, ο Γιάννης Παπαβασιλείου "Βλάχος", ο Μπάμπης Γκολές, Λέλα Παπαδοπούλου, ο Άλκης Μαύρος, ο Γρηγόρης Βασίλας, ο Δημήτρης Κοντογιάννης, ο Δημήτρης Λίβανος, ο Γιώργος Τζώρτζης, ο Νικος Σαράντης "Αρμάνης", η Φωτουλα, η Λίλυ Ριτσώνη, η Ράνια Γκικοπούλου, το συγκρότημα μπουζουκιών "Δρόμος" κ.α. Τραγουδιστές και μουσικοί της λαϊκής και δημοτικής μουσικής!. Το μαγαζί αυτό συνέβαλε σημαντικά στην δημιουργία ρεμπέτικης μουσικής παράδοσης στο νομό Βοιωτίας και γενικότερα. Το Δίστομο στο Ρεμπέτικο τραγούδι έχει μεγάλη παράδοση, κι αυτό λόγω του Νίκου του Παππά (Κακούργου)

Δισκογραφία, Ηχογραφήσεις & Συνεργασίες

Ο «Κακούργος» διέθετε τεράστια τεχνική και απίθανο μουσικό ένστικτο. Αν και ο ατίθασος χαρακτήρας του τον κρατούσε μακριά από τα μεγάλα φώτα της δημοσιότητας, άφησε έντονο το στίγμα του σε ιστορικές δουλειές:

«Η Εκδίκηση της Γυφτιάς» (1978): Έκανε το ντεμπούτο του στη δισκογραφία σε μια εμβληματική παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου (εταιρεία Lyra). Στον δίσκο αυτό των Νίκου Ξυδάκη και Μανώλη Ρασούλη (όπου αναδείχθηκε ο Νίκος Παπάζογλου), ο «Κακούργος» έπαιξε μπουζούκι και μπαγλαμά.

«Τα Δήθεν» (1979): Συμμετείχε ως μουσικός και στον επόμενο ιστορικό δίσκο των Ξυδάκη - Ρασούλη, προσφέροντας τον αυθεντικό, παραδοσιακό του ήχο.

CD «Συγγενείς και Φίλοι»: Συμμετείχε στην ανασυγκρότηση της Ρεμπέτικης Κομπανίας για την ηχογράφηση 20 ρεμπέτικων τραγουδιών, σε μια έκδοση όπου συμμετείχαν επίσης ο Διονύσης Σαββόπουλος και η Δόμνα Σαμίου.

Ζωντανές Ηχογραφήσεις & Σεγόντα: Ήταν διάσημος για την τρομερή του ικανότητα στα σεγόντα (δεύτερες φωνές). Στο διαδίκτυο και σε συλλεκτικά αρχεία διασώζονται σπάνιες ζωντανές ηχογραφήσεις από το μαγαζί του, «Η Καστανιά» στο Δίστομο, όπως η εκτέλεση του τραγουδιού «Πρωτοβρόχι» (σύνθεση Στράτου Καμενίδη). Δεκάδες εκτελέσεις υπάρχουν στο Γιου τιουμπ με δεκάδες, εκατοντάδες χιλιαδες views !

Facebook·Μπουζούκι Και Μπουζουξήδες +1

Μουσικές Παρέες & Κουρδίσματα (Καραντουζένια)

Ο Νίκος Παππάς λειτούργησε ως «γέφυρα» ανάμεσα στους παλιούς ρεμπέτες και τους νεότερους σπουδαστές της λαϊκής μουσικής.

Δημήτρης Λίβανος: Ο σπουδαίος σολίστ του μπουζουκιού υπήρξε ένας από τους στενότερους συνεργάτες και φίλους του. Μαζί έπαιξαν αμέτρητες νύχτες τόσο στην «Καστανιά» στο Δίστομο όσο και στην Αθηνα.

Τα Κουρδίσματα (Καραντουζένια)

Ως αυθεντικός, αυτοδίδακτος παίχτης της παλιάς σχολής,