ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΝΕΚΡΩΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Το μεγαλύτερο γεγονός της Ιστορίας:  Η Ανάσταση του Χριστού είναι το μεγαλύτερο γεγονός μέσα στην Ιστορία. 

Είναι αυτό που διαφοροποιεί τον Χριστιανισμό από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία.  

Οι άλλες θρησκείες έχουν αρχηγούς θνητούς, ενώ κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Αναστημένος Χριστός.  «Ανάσταση του Χριστού» σημαίνει θέωση και ανάσταση της ανθρώπινης φύσεως και ελπίδα της θέωσης και ανάστασης της δικής μας υποστάσεως.  Αφού βρέθηκε το φάρμακο, υπάρχει ελπίδα ζωής. 

Δια της Αναστάσεως του Χριστού αποκτά άλλο νόημα και η ζωή και ο θάνατος.  Ζωή σημαίνει κοινωνία με τον Θεό. Δεν είναι πλέον θάνατος το τέλος της παρούσας ζωής, αλλά η απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Χριστό.  Ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα δεν είναι θάνατος, αλλά προσωρινός ύπνος.

Η Ανάσταση του Χριστού δικαιώνει τη μοναδικότητα και αποκλειστικότητά Του ως Σωτήρα,

ικανού να ζωοποιήσει αληθινά, να μεταγγίσει την καταλύτρια του θανάτου Ζωή Του στη φθαρτή ζωή μας.  Ένας ο Χριστός, μία η Ανάσταση, μία και η δυνατότητα σωτηρίας-θέωσης.  Γι’ αυτό και προσανατολίζεται στον Χριστό η προσδοκία για την υπέρβαση των αδιεξόδων που συμμίγουν τη ζωή μας.  Στον Χριστό των Αγίων, τον Χριστό της Ιστορίας.

Ο αλλοιωμένος «Χριστός» των αιρέσεων ή ο «σχετικοποιημένος» Χριστός του θρησκειακού συγκρητισμού της νεοεποχικής πανθρησκείας συνιστά απόρριψη του αληθινού Χριστού και της προσφερόμενης από Αυτόν Σωτηρίας. Ο Χριστός των Αγίων μας είναι ο Χριστός και της Ιστορίας και αποκλείει κάθε σύγχυσή Του με οποιαδήποτε λυτρωτικά υποκατάστατα που επινοούνται για την παραπλάνηση των μαζών.  Διότι μόνο έτσι μπορεί η πλάνη να συντηρεί την απάτη, διευκολύνοντας την κυριαρχία αντίχριστων δυνάμεων (μπορεί να έχουν εισχωρήσει ακόμα και στην Εκκλησία) που σκορπίζουν μεν τον θάνατο, αλλά εμφανίζονται ως «άγγελοι φωτός» και «διάκονοι δικαιοσύνης».

Μέσα από την εμπειρία των Αγίων μας συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχουν τραγικότερες υπάρξεις από τους «μη έχοντας ελπίδα» - ελπίδα ανάστασης, βλέποντας τον βιολογικό θάνατο ως καταστροφή και τέλος. Σ’ αυτή την τραγικότητα υποκύπτει δυστυχώς και η επιστήμη, αναζητώντας απεγνωσμένη μεθόδους για παράταση της ζωής και μεταδίδοντας την ψευδαίσθηση υπερνίκησης του φυσικού θανάτου. Εξίσου όμως τραγικοί είναι και όσοι – ακόμη και Χριστιανοί -  παγιδεύονται στα στεγανά χιλιαστικών οραμάτων καθολικής ευημερίας και ενδοκοσμικής εσχατολογίας, χάνοντας το αληθινό νόημα της Ανάστασης και θυσιάζοντας το υπερκόσμιο στο ενδοκομικό και το αιώνιο στο πρόσκαιρο.

Η Ανάσταση του Χριστού ως ανάσταση και του ανθρώπου και σύνολης της κτίσης αποκτά νόημα μόνο στο πλαίσιο της Αγιοπατερικής σωτηριολογίας. Στη συσταύρωση δηλαδή και συνανάσταση με τον Χριστό.  Έτσι βιώνει την Ανάσταση και ο Ελληνισμός στην ιστορική του πορεία. Πιστή στην Ανάσταση του Χριστού η Ορθοδοξία, έχει χαρακτηριστεί «Εκκλησία της Αναστάσεως», διότι οικοδομεί εκεί όλη την ιστορική της παρουσία, εμβολιάζοντας στη συνείδηση των Λαών της την αναστάσιμη ελπίδα, κάτι που φανερώνεται στην πολιτιστική της συνέχεια.  Ανάμεσά τους και ο Ελληνικός Λαός έμαθε να διαλύει στο Φως της Ανάστασης τα σκοτάδια της δουλείας του, όπως στην Τουρκοκρατία, όταν στο «Χριστός Ανέστη» δεν απόσταινε να προσθέτει:  «και  Ελλάς ανέστη!»  Και αυτό για τετρακόσια χρόνια….

Σε αυτό το νοηματικό πλαίσιο κινείται η ελπιδοφόρα εκείνη πρόσκληση:  «Δεύτε λάβετε Φως!».   Είναι η πρόσκληση στο αναστάσιμο άκτιστο Φως, που το δέχονται όσοι έχουν καθαρίσει την καρδιά τους από τις κακίες και τα πάθη.  Χωρίς την «κάθαρση» της καρδιάς, δηλαδή, τη μετάνοια, δεν μπορεί να κοινωνήσει κάποιος το Αναστάσιμο Φως.  Μετάνοια είναι η υπέρβαση της αμαρτίας, της αιτίας κάθε θανάτου μας. Αυτό μας υπενθυμίζει διαρκώς ο περίεργος στα ώτα των αμύητων μοναστηριακός λόγος: «Ε, αν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις»!

Χριστός Ανέστη !!

ΟΙ ΨΥΧΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Του Γιώργου Κ. Στράτου

Καταρχάς να δούμε τα στοιχεία πρόσφατων ερευνών για τα ποσοστά κατάθλιψης και ψυχικών ασθενειών στην Ελλάδα, τα οποία κατατάσσουν τη χώρα μας σε πολύ υψηλές θέσεις.

Η πατρίδα μας καταλαμβάνει τη 2η θέση παγκοσμίως (2024)!

Συγκεκριμένα, το 7,4% του πληθυσμού πάσχει από χρόνια κατάθλιψη ενώ 1 στους 3 Έλληνες ενδέχεται να νοσήσει από αυτή στη διάρκεια της ζωής του, 3 στους 5 Έλληνες αντιμετωπίζουν προβλήματα κατάθλιψης και στρες, περίπου 10%-20% των ατόμων άνω των 65 εμφανίζουν συμπτώματά της, κατά τη Eurostat στην Ελλάδα ψυχικές ασθένειες, άγχος και κατάθλιψη αποτελούν τη δεύτερη αιτία αναπηρίας, ανησυχητική αύξηση των ποσοστών ψυχικών νοσημάτων εμφανίζεται και στους νέους.

Ως αποτέλεσμα έχουμε «πέσει» στα ψυχοφάρμακα κυριολεκτικά!

Η κατανάλωση ψυχοφαρμάκων στην Ελλάδα παρουσιάζει ραγδαία αύξηση, με τα αντικαταθλιπτικά να αυξάνονται κατά 248% μεταξύ 2000-2020, μία από τις υψηλότερες αυξήσεις στην Ευρώπη, και τα αγχολυτικά να πωλούνται σε ποσότητες που ξεπερνούν τα 10.000.000 χάπια μηνιαίως, σύμφωνα με στοιχεία έως το 2024!

Με δεδομένα του ΟΟΣΑ, καταλαμβάνουμε τη 12η θέση μεταξύ 32 κρατών στην κατανάλωση αντικαταθλιπτικών.

Ανησυχητική είναι η αύξηση της συνταγογράφησης τους σε νέους 15-29, ενώ υψηλή δαπάνη καταγράφεται και στους 30-44 ετών.

Αναπόφευκτα είναι τα αποτελέσματα στην εργασία.

Με στοιχεία του 2025: το 44% των εργαζομένων αναφέρει αισθήματα μελαγχολίας από 40% το 2023, το 61% αισθάνεται κουρασμένο στην έναρξη της ημέρας από 53% το 2023, μόλις το 48% δηλώνει ότι μπορεί να διαχειριστεί το στρες, από 52% το 2023, μόνο το 21% πιστεύει ότι ο εργοδότης τους ενδιαφέρεται για την ψυχική τους ευεξία.

Για τα αποτελέσματα στην κοινωνική συμπεριφορά, στις σχέσεις οικογενειακές και προσωπικές, στα σχολεία, στην οδήγηση, στα γήπεδα δεν χρειάζεται κάποια αναφορά επιπλέον του αστυνομικού δελτίου καθημερινά, δυστυχώς… 

Μάρτυρες της θλιβερής αυτής αποτύπωσης γινόμαστε όλοι, παντού και διαρκώς.

Ακούγεται… τρελό (!), αλλά είναι απολύτως ακριβές.

Ζούμε σε μία χώρα καθολικής, σοβαρής ψυχικής διαταραχής.

Τα όρια ανάμεσα στα αίτια και τα αποτελέσματα που συνθέτουν αυτήν την κατάσταση είναι συχνά δυσδιάκριτα.

Εδώ θα θέλαμε να σταθούμε σε κάποια ζεύγη του κακού που θεωρούμε κατεξοχήν υπεύθυνα.

Πρώτο και χειρότερο, η εμμονή μας σε διχαστικά σχήματα εφ’ όλης της ύλης!

Στην πολιτική ζουν ανάμεσά μας συμπολίτες που επιχειρηματολογούν και τοποθετούνται με βάση τον Εμφύλιο αλλά και τον εθνικό διχασμό!

Στον αθλητισμό υπάρχουν νέοι που σκότωσαν ή μπορεί να σκοτώσουν συνομήλικό τους φίλαθλο αντίπαλης ομάδας καταστρέφοντας πολλές ζωές μαζί με τη δική τους!

Στην εκπαίδευση περάσαμε από ένα αναχρονιστικό,

Η ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Πολλές ο βοές στον κόσμο, η ανησυχία, οι μέριμνες και οι σκοτισμοί. Η μέρα που θνήσκει ο Υιός του Θεού απαιτεί ησυχία

Του Παναγιώτη Λιάκου

Η αγωνία του θανάτου, οι αρρώστιες και οι δικαστικές περιπέτειες, τα χρέη, η μοναξιά και τα προσωπικά αδιέξοδα, οι εθισμοί και η αγωνιώδης αναζήτηση πρόσκαιρων «αποδράσεων», οι πόλεμοι, τα σκάνδαλα των αρπακτικών που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν μακροβούτι στο δημόσιο χρήμα, η ανασφάλεια, η εγκληματικότητα, η ακρίβεια στο σούπερ μάρκετ, η ανεργία, οι κακοπληρωμένες δουλειές, τα αγαπημένα πρόσωπα που έφυγαν στο εξωτερικό για το μεροκάματο. Να μια τοξική συνταγή καταστάσεων, που τις μέρες του Θεού τις μετατρέπει σε ανήλιαγα δεσμωτήρια, όπου εγκλωβίζονται η κοινωνία και τα πρόσωπα που την απαρτίζουν.

Η μέρα που ο Χριστός κατεβαίνει στον Άδη έχει τον δικό της χαρακτήρα και τον επιβάλλει. Ακόμα και σε πολλούς που δεν έχουν καμία σχέση με την πίστη. Υπάρχει κάτι στην ατμόσφαιρα, που δεν μπορεί να εξηγηθεί με αυτό που εμείς ορίζουμε ως «λογική». Μια ακίνητη θλίψη, μια σιωπή που διαταράσσεται από τους αναπόφευκτους θορύβους της ανθρώπινης δραστηριότητας. 

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι ημέρα που προσφέρεται για επαφή με τον Θεό. Όποτε την επιδιώκουμε και την κατορθώνουμε, ανακαλύπτουμε λησμονημένα κομμάτια του εαυτού μας, που συνήθως είναι τα αυθεντικότερα, τα καλύτερα.

Τούτη η ημέρα της θλίψης για τον θάνατο του Χριστού και της αδημονίας για την Ανάστασή Του έχει εμπνεύσει πολλούς σπουδαίους Έλληνες δημιουργούς, σε όλες τις εκφάνσεις της τέχνης. Ένα από τα πιο όμορφα και ιδιαίτερα ποιήματα, που φέρνει εντός του πεδίου της νέας θρησκείας των Ελλήνων μέγα μέρος από την παλαιά, είναι το «Τραγούδι του Σταυρού» του Κωστή Παλαμά, που περιλαμβάνεται στη συλλογή «Η ασάλευτη ζωή» (πρωτοκυκλοφόρησε το 1904). Αξίζει να το διαβάσετε. 

Το τραγούδι του Σταυρού

Κι έγειρ’ Εκείνος το άχραντο κεφάλι και ξεψύχησε

στο μαύρο το κορμί μου απάνου·

άστρα γινήκαν τα καρφιά του μαρτυρίου του, άστραψα

κι από τα χιόνια πιο λευκός τα αιώνια του Λιβάνου.

Οι καταφρονεμένοι μ’ αγκαλιάσανε

και σα βουνά και σα Θαβώρ υψώθηκαν εμπρός μου·

οι δυνατοί του κόσμου με κατάτρεξαν,

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΠΡΟΘΥΜΟ ΓΙΟΥΣΟΥΦΑΚΙ ΤΗΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. ΜΙΑ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΛΩΤΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΖΙΑΣ

«Βάσεις των ΗΠΑ μετακομίζουν στην Ελλάδα!». Με αυτόν τον ξεδιάντροπο τίτλο κυκλοφορεί αύριο η Realnews. Δεν πρόκειται για είδηση. Πρόκειται για εξομολόγηση της πιο ταπεινωτικής πολιτικής που έχει δει η χώρα εδώ και δεκαετίες. Ο Τραμπ ψάχνει νέα «σπίτια» για τις αμερικανικές βάσεις του, γιατί κάποιοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ του κλείνουν την πόρτα. Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη τρέχει πρώτη να ανοίξει διάπλατα την ελληνική πόρτα. Η Ελλάδα παρουσιάζεται ως ο πιο ασφαλής, ο πιο πρόθυμος και ο πιο φθηνός προορισμός για να «μετακομίσουν» αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Αυτή είναι η «εθνική στρατηγική» της ΝΔ:
Να μετατρέψει την Ελλάδα σε αμερικανικό αεροπλανοφόρο και προκεχωρημένο φυλάκιο στην Ανατολική Μεσόγειο.Συγκεκριμένα παραδείγματα της υποταγής:

• Η Σούδα έχει γίνει μόνιμη βάση ανεφοδιασμού και επιχειρήσεων των ΗΠΑ, χρησιμοποιούμενη ακόμα και για πολεμικές δραστηριότητες σε τρίτες χώρες.
• Το Στεφανοβίκειο στη Μαγνησία λειτουργεί ως κέντρο εκπαίδευσης και επιχειρήσεων αμερικανικών δυνάμεων.
• Νέες βάσεις και εγκαταστάσεις έχουν προστεθεί σε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα και άλλα σημεία, μετατρέποντας ολόκληρες περιοχές σε ξένα εδάφη.
• Η κυβέρνηση σπεύδει να προσφέρει επιπλέον διευκολύνσεις χωρίς καμία ουσιαστική ανταπόδοση, ενώ χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία ή η Τουρκία βάζουν όρους και όρια.

Την ίδια στιγμή, ο ελληνικός λαός πληρώνει το τίμημα με ακρίβεια, φτωχοποίηση και εθνική υποβάθμιση. Ενώ η Τουρκία παίζει ανεξάρτητο παιχνίδι, απειλεί στο Αιγαίο και αγοράζει ρωσικά και κινεζικά συστήματα, η Αθήνα προσφέρεται ως ο πιο πειθήνιος υπηρέτης. Μια κυβέρνηση που δεν τολμά να πει «όχι» στην Ουάσιγκτον ούτε για τα εθνικά μας συμφέροντα.

Αυτή η εθελόδουλη στάση δεν είναι «ρεαλισμός». Είναι εθνική μειοδοσία με γραβάτα. Δεν ενισχύει τη θέση της Ελλάδας. Την κάνει στόχο σε ενδεχόμενες συγκρούσεις που δεν μας αφορούν (Ιράν, Μέση Ανατολή, Ουκρανία). Μετατρέπει το ελληνικό έδαφος σε μαγνήτη κινδύνων και την κυριαρχία μας σε αναλώσιμο χαρτί.

Τέτοια κυβέρνηση «του κλώτσου και της καρπαζιάς» είχε καιρό να εμφανιστεί. Μια εξουσία που δεν διαπραγματεύεται, δεν υπερασπίζεται, δεν διεκδικεί. Απλώς υποκλίνεται, προσφέρει και χαμογελάει για τις φωτογραφίες με Αμερικανούς πρεσβευτές. 

Το επαναλαμβάνουμε: Οι ξένες βάσεις δεν είναι «εγγύηση ασφάλειας». Είναι αλυσίδες εξάρτησης. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να γίνει ουραγός κανενός ιμπεριαλισμού. Χρειάζεται ανεξάρτητη,

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ

Πηγή: Γιώργος Παπαχρήστου – ΝΕΑ

Μια απίθανη επιχείρηση να παραγραφεί μεγάλος αριθμός αδικημάτων (και μεταξύ αυτών και το έγκλημα της κατασκοπείας εις βάρος μελών της κυβέρνησης και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων) τα οποία διέπραξε η παρακρατική συμμορία που διαχειριζόταν το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator, και παράλληλα να κλείσουν στόματα που γνωρίζουν τους εντολείς της συμμορίας, βρίσκεται σε εξέλιξη. Τα γεγονότα, που αποδεικνύουν ότι η επιχείρηση εξελίσσεται στο παρασκήνιο με πρωτοφανείς δικαστικές μεθοδεύσεις, είναι τα ακόλουθα:

• Στις 20 Μαρτίου, στην Εισαγγελία Πρωτοδικών παραδίδεται η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που καταδικάζει τους Ταλ Ντίλιαν, Γιάννη Λαβράνο, Φέλιξ Μπίτζιο και Σάρα Χάμου σε 126 χρόνια φυλάκιση, και κατά συγχώνευση σε 8 χρόνια φυλάκιση.
• Μαζί με την από 1.920 σελίδες απόφαση του προέδρου του δικαστηρίου Ν. Ασκιανάκη, παραδίδεται στην Εισαγγελία και ένας μεγάλος όγκος των πρακτικών, από τα οποία προκύπτει ότι πρέπει να ασκηθούν διώξεις για παρεμφερή των καταδικασθέντων, αδικήματα, κατά 9 προσώπων οι οποίοι είναι είτε συνεργάτες του Ντίλιαν και του Λαβράνου, είτε έχουν σχέση με την ΕΥΠ.
• Ποιοι ακριβώς είναι αυτοί οι 9 που πρέπει – κατά την απόφαση – να διωχθούν με τις ίδιες κατηγορίες για τις οποίες οι τέσσερις παρακρατικοί συμμορίτες καταδικάστηκαν σε 126 χρόνια φυλακή; Πρόκειται για συνεργάτες τους – κατ’ ουσίαν αχυρανθρώπους στην Intellexa και την Krikel, κι άλλες χαρακτηριστικές φιγούρες, αλλά με καίριο ρόλο στο σκάνδαλο, όπως ο «χασάπης» με την πιστωτική κάρτα με την οποία πληρώνονταν τα μολυσμένα SMS, ο «φίλος» του που «συνεργαζόταν» με την ΕΥΠ κ.λπ.
• Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών κύριος Σωτήρης Μπουγιούκος αντί να ασκήσει αμέσως διώξεις, ως όφειλε, κατά των 9 κατονομαζόμενων από την απόφαση προσώπων, και να ζητήσει ενδεχομένως περαιτέρω έρευνα για το αδίκημα της κατασκοπείας υπέρ τρίτων από τους συμμορίτες Ντίλιαν, Λαβράνο, Μπίτζιο και Χάμου, δεν το πράττει. Το αποφεύγει, και τι επιλέγει να κάνει έπειτα από 18 ημέρες, στις 7 Απριλίου;
• Αποστέλλει τα πρακτικά ΧΩΡΙΣ να του έχει ζητηθεί από κανέναν (δεν υπάρχει πουθενά σχετική εντολή, έγγραφη ή προφορική), στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλα.
• Ποιος είναι ο κ. Τζαβέλλας; Είναι ο εισαγγελέας ο οποίος υπηρετούσε στην ΕΥΠ την περίοδο (2021) που χρησιμοποιήθηκε το Predator για την παρακολούθηση του μισού Υπουργικού Συμβουλίου, του αρχηγού της αντιπολίτευσης, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, δημοσιογράφων, πολιτικών, επιχειρηματιών κ.λπ. Και είναι αυτός, που έχει υπογράψει την παρακολούθηση από την ΕΥΠ του τηλεφώνου του δημοσιογράφου Θ. Κουκάκη, τον οποίο παράλληλα παρακολουθούσε το Predator.
• Και τι κάνει ο κ. Τζαβέλλας αντί να επιστρέψει ΑΜΕΣΩΣ τα πρακτικά στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών και να ελέγξει πειθαρχικά τον προϊστάμενό της, διότι δεν άσκησε τις διώξεις ως όφειλε, αλλά ενήργησε κατά τρόπο μη σύννομο;
• Αποδέχεται τη δικογραφία, την κρατά στο γραφείο του, και καθώς ο Αρειος Πάγος ήδη υπολειτουργεί λόγω των εορτών, εκτιμάται ότι θα την αναθέσει σε αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου με την επιστροφή των δικαστών από τις γιορτές του Πάσχα, ήτοι στις 20 Απριλίου. Εκτιμάται, γιατί δεν είναι καθόλου βέβαιο. Μπορεί να την κρατήσει όσο θέλει, και εν συνεχεία να την αναθέσει…
• Θα την αναθέσει, λοιπόν, κάποια στιγμή, σε αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αλλά με ποια εντολή; Να διενεργήσει επιπλέον έρευνα επί των αναφερομένων στην απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου; Να την εξετάσει και αν δεν προκύπτουν ζητήματα να τη θέσει στο αρχείο – κατ’ αντιστοιχία των όσων έπραξε ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης, προ διετίας; Αγνωστο.
• Οπως άγνωστο είναι και το διάστημα που θα κρατήσει τη δικογραφία ο αντεισαγγελέας στον οποίο θα ανατεθεί, πριν την επιστρέψει στον κ. Μπουγιούκο, διότι ο ίδιος, δεν μπορεί να ασκήσει διώξεις. Μόνο ο επικεφαλής της Εισαγγελίας Πρωτοδικών μπορεί να το πράξει αυτό.
• Στο μεταξύ όμως, και εδώ είναι το τεράστιο πολιτικό δικαστικό ζήτημα, παραγράφονται καθημερινά αδικήματα σε σχέση με τις υποκλοπές, δεδομένου ότι τα μολυσμένα SMS είχαν αρχίσει να αποστέλλονται τον Μάρτιο του 2021 (για παράδειγμα, ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας «χτυπήθηκε» από το Predator στις 24 Μαρτίου 2021. Η υπόθεσή του έχει παραγραφεί πλέον, και δεν έχει πια τη δυνατότητα προσφυγής στη Δικαιοσύνη).
• Με τη μέθοδο αυτή, της παραγραφής,

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ «ΨΟΦΙΑΣ ΓΑΤΑΣ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ»

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Τι είναι η στρατηγική της «ψόφιας γάτας στο τραπέζι»; Πρόκειται για τη μέθοδο πολιτικής χειραγώγησης, κατά την οποία, τη στιγμή που μια συζήτηση γίνεται επικίνδυνη, κάποιος ρίχνει ξαφνικά ένα άλλο, πιο θορυβώδες θέμα, για να τραβήξει αλλού την προσοχή. Δεν χρειάζεται να είναι πιο σημαντικό. Αρκεί να είναι πιο δυνατό, πιο προκλητικό, πιο «πιασάρικο». Η φράση (dead cat strategy) αποδίδεται στον πρώην Βρετανό πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον και χρησιμοποιήθηκε ευρέως και από τον Ντόναλντ Τραμπ: πετάς τη «γάτα» στο τραπέζι και μέσα σε λίγα λεπτά όλοι ασχολούνται με αυτό που μόλις εμφανίστηκε, ξεχνώντας τι συζητούσαν πριν.

Η λογική είναι απλή και ταυτόχρονα κυνική: δεν αντιμετωπίζεις το πρόβλημα, αλλάζεις το θέμα. Δεν απαντάς, μετακινείς τη συζήτηση. Και κυρίως, δεν αφήνεις ποτέ τον δημόσιο διάλογο να «καθίσει» πάνω σε ένα ζήτημα αρκετά ώστε να πιέσει για εξηγήσεις.

Κάπως έτσι μοιάζει να κινείται το τελευταίο διάστημα και η πολιτική επικαιρότητα στην Ελλάδα από πλευράς του Κυριάκου Μητσοτάκη.  Η πρότασή του για το ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού παρουσιάστηκε ως μια σημαντική θεσμική παρέμβαση απέναντι στη διαφθορά. Ήρθε, όμως, σε μια χρονική στιγμή όπου η συζήτηση είχε αρχίσει να γίνεται ιδιαίτερα πιεστική γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις δικογραφίες και την παρουσία υπόδικων βουλευτών.

Αντί η κουβέντα να συνεχίσει πάνω σε αυτά τα συγκεκριμένα ζητήματα, επιχειρήθηκε να μετατοπιστεί σχεδόν ακαριαία από τις ευθύνες και τα πρόσωπα,  σε μια γενική συζήτηση περί θεσμών, αλλαγών και «παθογενειών», που -όπως συμβαίνει συχνά- απλώνεται χωρίς να καταλήγει πουθενά συγκεκριμένα.

Το ίδιο μοτίβο επανελήφθη και χθες. Η εξαγγελία για περιορισμούς στα social media των ανηλίκων επανήλθε ξαφνικά, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο συζητήσεων για ένα θέμα που προκαλεί εύλογες ανησυχίες σε μικρούς και μεγάλους. Τις προηγούμενες ημέρες οι δηλώσεις του πρωθυπουργού ότι «οι κλήσεις της Τροχαίας δεν θα σβήνονται πια» είχαν δημιουργήσει ένα αντίστοιχο σκηνικό με ένα μήνυμα «νόμου και τάξης» για επικοινωνιακή πρωτίστως κατανάλωση.

Παλαιότερα το έκανε και όταν μετά τις μαζικές διαδηλώσεις για τα Τέμπη θυμήθηκε ότι πρέπει να αρθεί η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και να κατοχυρωθεί συνταγματικά η αξιολόγηση…

Αυτές τις παρεμβάσεις θα μπορούσε κανείς να τις θεωρήσει μεμονωμένες. Αν, όμως, τις βάλει στη σειρά,

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΗΤΡΑ ΑΠ’ ΟΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΔΕΞΙΟΙ. (ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟ 1941)

Τέτοιες μέρες (8 και 9 Απρίλη) του 1941, οι παππούδες των σημερινών φασιστών, νεοναζί και λοιπών σφουγγοκωλάριων κάθε ισχυρού, που πουλάνε πατριωτισμό, έστρωναν χαλιά στους Γερμανούς κατακτητές, για να του υποδεχθούν στην χώρα μας μετά την κατάρρευση του μετώπου. 

Την ίδια ώρα οι… “προδότες κομμουνιστές”, σύμφωνα με το καθεστώς της εποχής, όσοι δεν ήταν φυλακισμένοι και εξόριστοι, διακινούσαν τις πρώτες προκηρύξεις ενάντια στους Γερμανούς  κατακτητές.

Παραθέτουμε ένα εξόχως ενδεικτικό χρονικό.

Στις 8 Απρίλη του 1941 (και ενώ οι Γερμανοί ήταν έτοιμοι να  εισέλθουν  στη Θεσσαλονίκη, κάτι που έκαναν το πρωί της επόμενης μέρας), δραπετεύουν από το σανατόριο του Ασβεστοχωρίου, για να  συμμετάσχουν στην αντίσταση, δώδεκα μέλη του Κ.Κ.Ε. που είχαν μεταφερθεί εκεί από την  Ακροναυπλία λόγω φυματίωσης!

Την απόδραση οργάνωσαν τρία ηγετικά στελέχη του Μακεδονικού Γραφείου του επαναστατικού τότε, Κ.Κ.Ε., οι Απόστολος Τζανής, Σίμος Κερασίδης και Μωυσής Πασχαλίδης

Την επόμενη μέρα οι… “πατριώτες” παρέδιδαν και επίσημα την πόλη στις χιτλερικές ορδές.

Η τελετή έγινε στην οδό Μοναστηρίου, με τον δοτό δήμαρχο  Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνο Μερκουρίου (είχε διοριστεί από τη δικτατορία Μεταξά το 1937) να προσφωνεί περιχαρής τον Γερμανό στρατηγό, λέγοντας ότι με τους ναζί κατακτητές στην πόλη «η εν γένει ασφάλεια και η ησυχία αυτής θα είναι εγγυημέναι και ο βίος των πολιτών ομαλός και άνετος».

Καλό είναι, λοιπόν να μην ξεχνάμε την πολιτική μήτρα,

«ΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΕΛΙΑ»!

Μετά τους λεονταρισμούς η αποδοχή της ήττας!
Αναγκάστηκαν να αποδεχτούν το σχέδιο 10 σημείων της Τεχεράνης...

Το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (SNSC) του Ιράν δήλωσε σε ανακοίνωσή του ότι:
«Το Ιράν νίκησε τον εχθρό του στον πόλεμο και ανάγκασε τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποδεχτούν ένα σχέδιο 10 σημείων, με εγγυημένες δεσμεύσεις που περιλαμβάνουν:

1• Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποδέχονται τον ιρανικό έλεγχο του Ορμούζ
2• Αποδέχονται τον εμπλουτισμό ουρανίου από το Ιράν
3• Άρση όλων των πρωτογενών κυρώσεων
4• Άρση όλων των δευτερογενών κυρώσεων
5• Καταβολή αποζημιώσεων
6• Αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων
7• Καμία επιθετικότητα  (ακόμα και εναντίον συμμάχων του Ιράν)
8• Τερματίζει όλα τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας
9• Τερματίζει όλα τα ψηφίσματα του Διοικητικού Συμβουλίου
10• Τερματίζει όλους τους πολέμους σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου αυτού κατά της ηρωικής Ισλαμικής Αντίστασης στον Λίβανο (Χεζμπολάχ)»

Το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (SNSC) του Ιράν πρόσθεσε:
«Ο Πακιστανός Πρωθυπουργός ενημέρωσε το Ιράν ότι παρά όλες τις προφανείς απειλές, η αμερικανική πλευρά έχει αποδεχτεί αυτές τις αρχές (το σχέδιο των 10 σημείων) ως βάση για τις διαπραγματεύσεις και έχει υποταχθεί στη βούληση του Ιρανικού έθνους.
Κατά συνέπεια, αποφασίστηκε στο υψηλότερο επίπεδο ότι το Ιράν θα διεξάγει διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ισλαμαμπάντ για δύο εβδομάδες αποκλειστικά βάσει αυτών των αρχών.
Τονίζεται ότι αυτό δεν σημαίνει το τέλος του πολέμου και ότι το Ιράν θα αποδεχτεί το τέλος του πολέμου μόνο όταν, λαμβάνοντας υπόψη την αποδοχή των ιρανικών αρχών στο σχέδιο των 10 σημείων,

ΞΕΜΠΡΟΣΤΙΑΣΕ ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΤΟ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Ο Βενιζέλος «άδειασε» τον πρωθυπουργό για το… διάγγελμα, επισημαίνοντας εύστοχα ότι δημιουργείται μια «συμπαθής κατηγορία επιλαχόντων ρεπατζήδων»

Του Βασίλη Γαλούπη

Εχει καταντήσει κουραστικό πια ο πρωθυπουργός να μην απαντά ποτέ με σαφήνεια σε κάθε ερώτηση. Ακόμα και στο προχθεσινό «διάγγελμά» του για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αντί να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις, μας ξεφούρνισε μια θολή εισήγηση για ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή για μετά τις εκλογές του 2027. Πάλι η σωτηρία μετατίθεται για κάποτε, πάλι του φταίει το Σύνταγμα.

Οταν προκύπτουν ζητήματα, ο κόσμος περιμένει καθαρές κουβέντες, αλλά ο Μητσοτάκης έχει το χούι να σερβίρει μόνο φλύαρα αφηγήματα και επικοινωνιακές φωτοβολίδες. Στον αντίποδα είναι ο λόγος του Βαγγέλη Βενιζέλου. Προφανώς γιατί στοχεύει στην ουσία, όχι στην αλλαγή ατζέντας. Μετά το διάγγελμα Μητσοτάκη, ο οποίος πρότεινε έναν αλλόκοτο τρόπο για να αναπληρώνονται οι υπουργοποιημένοι βουλευτές, ο Βενιζέλος σχολίασε εύστοχα ότι εδώ δημιουργείται μια «συμπαθής κατηγορία επιλαχόντων ρεπατζήδων».

Χθες με άρθρο παρέμβασή του στα «ΝΕΑ» έκανε ξεκάθαρη την εικόνα και έδωσε στο πιάτο τι έχει στο μυαλό του ο Μητσοτάκης:

1. «Τώρα βρέθηκε η συνταγή για την καταπολέμηση των πελατειακών σχέσεων. Βουλευτές που αναλαμβάνουν υπουργικά καθήκοντα θα αναπληρώνονται από τον επιλαχόντα για όσο χρόνο ασκούν κυβερνητικά καθήκοντα».

2. «Μετά θα επανέρχονται στη Βουλή και ο αναπληρωτής θα επιστρέφει σπίτι του».

3. «Μας είπε ο Κυρ. Μητσοτάκης ότι ο υπουργός που δεν θα είναι προσωρινά βουλευτής, αλλά θα μπορεί να επανέλθει ανά πάσα στιγμή στη Βουλή και κυρίως θα θέλει να επανεκλεγεί βουλευτής, δεν θα έχει λόγο να εξυπηρετεί τους εκλογείς του, να εφάπτεται με αυτούς και να συντηρεί τη σχέση του μαζί τους όσο είναι υπουργός, αλλά θα αφήνει το πεδίο αυτό ελεύθερο στον αναπληρωτή του και αντίπαλό του στις επόμενες εκλογές! Προσβάλλει δηλαδή βάναυσα τη νοημοσύνη των πολιτών».

Πράγματι, το ευφυολόγημα Μητσοτάκη -στο οποίο μέχρι πρότινος ήταν κατηγορηματικά αντίθετος- θα ντοπάρει το ρουσφέτι εις διπλούν. Και από τον βουλευτή που έγινε υπουργός, αλλά δεν πρόκειται να βγάλει απ’ την πρίζα τον ψηφοθηρικό μηχανισμό, και από τον επιλαχόντα. Το περίφημο επιτελικό κράτος αποτελεί την ανώτερη εκδοχή του πελατειακού κράτους, έγραψε ο Βενιζέλος: «Τα δε καλύτερα ρουσφέτια είναι τα πολύ μεγάλα που στην Ελλάδα θέλουν προσωπική και συγκεντρωμένη εξουσία αυτού που αποφασίζει, δηλαδή πρωθυπουργικού επιπέδου».

Ο Μητσοτάκης κυβερνά από το 2019 τη χώρα συνεχίζοντας «τις πρακτικές και τις συνήθειές της όπως αυτές υπήρχαν πριν την κρίση και την εμπειρία των Μνημονίων». Κι ενώ του έπεσε από τον ουρανό η τύχη μεγάλων χρηματικών δυνατοτήτων, αντί να κάνει «πάρα πολλά για την ουσιαστική αποκατάσταση της κανονικότητας και της ανταγωνιστικότητας της χώρας, την άρση αδικιών και τον περιορισμό ανισοτήτων, τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής», έκανε τα ακριβώς αντίθετα: «Σαν να πηγαίνουμε από το 2009 προς τα πίσω και όχι από το 2019 προς τα εμπρός».

Το επικίνδυνο είναι πως,

ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ!!!

Του Όφι Ιοβόλου

Ψυχολογική αξιολόγηση του… παραλίγο Μωυσή που να γνωμοδοτεί αν δύναται να εκτελεί τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα πάραυτα!

Διότι δεν γίνεται να βουλιάζει στον βαλτό της διαφθοράς του μητσοτακισμού και να παριστάνει τον ανήξερο.

Λέγοντας πως αγωνίζεται να πατάξει το «βαθύ κράτος» που χρησιμοποίησε όσο κανείς άλλος για να γατζωθεί στην εξουσία.

Προσποιούμενος τον θεσμικό μεταρρυθμιστή υιοθετώντας πρακτικά μη εφαρμόσιμες λύσεις που απέρριπτε άλλοτε, ψάχνοντας απεγνωσμένα επιχειρήματα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Πασχίζοντας να αλλάξει την ατζέντα με το μπλόκο των πιτσιρικάδων στο διαδίκτυο, λες και είναι αυτό το μέιζον που μας ταλανίζει (καθώς… επιβεβαίωσε την ηγετική του αναγνώριση καλωδιώνοντας τους ενήλικες, μάλλον θέλει να την επαληθεύσει χακάροντας και τους ανήλικους. Ο ψυχίατρος να τσεκάρει κι αυτό).

Κι όλα αυτά έπειτα από 7 χρόνια δυστοπικής διακυβέρνησης.

Κάποιος να του πει ότι έχει τελειώσει!!!

Κι ότι αν δεν αποχωρήσει αξιοπρεπώς θα έχει χειρότερο τέλος από του Τσίπρα.

Φτωχοποίησε τους Έλληνες κι αποδυνάμωσε την κυριαρχία της Ελλάδας, με μοναδικό γνώμονα την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Αγίας Οικογένειας και των ακολούθων της.

Και τώρα που τους έπιασαν με τη γίδα στην πλάτη, έχει το θράσος εργαλειοποιώντας το διαβόητο gaslighting να μας τρολάρει ασύστολα.

Καληνύχτα και καλή τύχη, κύριε Μητσοτάκη…

antinews.

ΕΛΑΤΕ ΓΙΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΙΚΟ ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΙΤΕΑ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ

Oι τρεις επιτάφιοι

 συγκεντρωμένοι 

μπροστά στο λιμάνι της Ιτιάς,

 με χιλιάδες κόσμο 

να τους ακολουθεί

Εδώ στην πόλη αυτή το Πάσχα 

γιορτάζετε όπως παλιά.

Εικόνες έθιμα συνήθειες, δεν τα έχει αλλάξει ο χρόνος .

Όποιος το έχει δει καταλαβαίνει ακριβώς τι εννοούμε. Η πόλη πρωί πρωί είναι σκεπασμένη με καπνούς από το άναμμα των φωτιών.

Οι λάκκοι που ψήνονται τα αρνιά και τα κατσίκια είναι ομαδικοί, αφού κάθε γειτονιά «συνεργάζεται» από την αρχή μέχρι το τέλος  της ημέρας στο ψήσιμο, στην παρέα και στο γλέντι.

Κλείνουν δρόμοι, πεζοδρόμια, αυλές και  όλα ειναι υπό κατάληψη για το έθιμο του ψησίματος που τηρείται  ευλαβικά.

Η τοποθεσία της Ιτέας, ανάμεσα στο γραφικό Γαλαξίδι και τους ιστορικούς Δελφούς, πλεονεκτεί. Ένα τοπίο θαλασσινό, σ’ απόσταση αναπνοής τη διάσημη Αράχοβα, το χιονοδρομικό κέντρο και τους παρθένους οικισμούς του Παρνασσού και της Γκιώνας…

Για να φτάσεις στην Ιτέα πρώτα διασχίζεις τους απέραντους ασημένιους ελαιώνες,
. Παράκτιες πόλεις και λιμάνια κοσμοπολίτικα σε 

υποδέχονται, σε ταξιδεύουν στις ανοιξιάτικες θάλασσες 

του Κορινθιακού.

Ανταμώνεις την αρχαία σοφία των Δελφών κι ύστερα χάνεσαι στην πλούσια λαογραφία του τόπου με τα παραδοσιακά επαγγέλματα, τις τέχνες, τα ρετρό καφενεία.

Τσουγκρίζεις τα ποτήρια στα ταβερνάκια δίπλα στο μόλο, το λιμάνι, τις ακτές, ανηφορίζεις για τις κατάλευκες κορυφές του Παρνασσού κι έπειτα αγγίζεις το κόκκινο του βωξίτη σε μια βόλτα 200 μέτρα κάτω απ' τη γη...

Μια πόλη σύγχρονη, ζωντανή και νεανική δένει το τοπίο και τον ιστορικό πλούτο της ορεινής Φωκίδας με τις θαλασσινές της ομορφιές.

Τις παραλίες, τα μπαράκια, τις ψαροταβέρνες και τα ψαροκάικα… Την πανέμορφη θέα του όρμου, ιδιαίτερα κατά τη δύση.  Πίσω από την πόλη ο απέραντος ελαιώνας ακολουθεί κάθε  εξόρμηση, για να μας χαρίζει την υπέροχη θέα του, τα χρώματά του, σαν ζωντανός πίνακας ζωγραφικής που δεν χορταίνεις όσες φορές κι αν αντικρίσεις…