Ήθελα να ήξερα
θα ασχοληθεί κανείς?
Μιλάμε για κατάλυση
θεσμών.
Να σπεύδει
το Πανεπιστήμιο να βγάλει ανακοίνωση για τον τριμάλακα.
Αν η ενέργεια
του πανεπιστημίου ήταν αυτοβούλως μιλάμε για ραγιάδες.
Αν ήταν κατόπιν
ενεργειών τότε μιλάμε για νέα δημοκρατία
Αντιγράφουμε από την σημερινή “Καθημερινή”:
Το ότι ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να προσδώσει στο νέο κόμμα του διαφορετικό χαρακτήρα από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει καταστεί απολύτως σαφές. Ένα κρίσιμο κομμάτι που δουλεύει επισταμένως ο πρώην πρωθυπουργός είναι οι σχέσεις του με την Εκκλησία, που δεν έχουν καμία σχέση με την πρώιμη, άγουρη και ολίγον επιθετική στάση του έναντι της θρησκείας. Στο πλαίσιο αυτό μου λένε ότι οι σχέσεις του με την Αρχιεπισκοπή είναι «καλύτερες από ποτέ». Σε αυτό βοηθάει ο διαχρονικός συνομιλητής του Κωνσταντίνος Τσέπας, συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, με τον οποίο οι σχέσεις έχουν γίνει ακόμη πιο στενές, προσδίδοντας μια πιο συντηρητική εσάνς στο υπό ίδρυση κόμμα.
Οταν ένα νέο κόμμα φροντίζει πρωτίστως να εξομαλύνει τις σχέσεις του με θεσμούς ισχύος, πριν καν διατυπώσει καθαρό πολιτικό στίγμα, τότε το μήνυμα είναι σαφές. Δεν επιδιώκει την παραμικρή ρήξη με το σύστημα, αλλά την αποδοχή.
Γιατί στην ελληνική πολιτική σκηνή, τα διαπιστευτήρια δεν δίνονται ποτέ δωρεάν. Δίνονται πάντα με αντάλλαγμα.
Σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι πρωθυπουργοί των τελευταίων δεκαετιών, αλλά κυρίως οι δύο τελευταίοι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και νωρίτερα ο Αλέξης Τσίπρας, ανάμεσα στις «μεγάλες» υποσχέσεις που έδιναν προεκλογικά ήταν η μείωση όχι μόνο του αριθμού των υπουργών και υφυπουργών, αλλά και των μετακλητών υπαλλήλων.
Αυτά μέχρι να αναλάβουν την εξουσία. Διότι όταν ανέλαβαν την εξουσία το πράγμα πήγε λίγο… διαφορετικά. Για την ακρίβεια πήγε εντελώς αντίθετα: Ο αριθμός των μετακλητών υπαλλήλων (σύμβουλοι, συνεργάτες, επιστημονικοί και απλοί) αυξήθηκε.
Πρόκειται προφανώς για «κομματικούς στρατούς», έμπιστους (λογικό αυτό), αλλά και… «Ωραίους», κατά τη λογική του Μακάριου Λαζαρίδη, που στελεχώνουν τα επιτελεία των υπουργών και άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων, προσφέροντας μεν υπηρεσίες δημόσιας διοίκησης (για τις οποίες προσλαμβάνονται τυπικά), αλλά συχνά… βοηθώντας και στον προεκλογικό αγώνα του υπουργού ή δημάρχου στον οποίο εργάζονται.
Η σημαντική αύξηση των μετακλητών υπαλλήλων τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα καταγράφηκε σε μελέτη του Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΑΕΔ – τ. ΟΕΕ – τ. ΟΕΚ (ΠΑΝΣΥΠΟ), η οποία βασίζεται σε επίσημα στοιχεία. Ειδικότερα, από το 2013 έως το 2025 ο αριθμός τους έχει υπερδιπλασιαστεί, σημειώνοντας άνοδο της τάξης του 102%, σε μια περίοδο κατά την οποία η συνολική απασχόληση στο Δημόσιο παρέμεινε σε γενικές γραμμές σταθερή.
Το 2013 οι μετακλητοί ανέρχονταν σε 1.760 άτομα, ενώ έως τον Οκτώβριο του 2025 έχουν φτάσει τους 3.556.
Αξιοσημείωτη είναι η διαχρονική τάση που καταγράφεται: κάθε κυβερνητική αλλαγή συνοδεύεται από απότομη μείωση του αριθμού τους, η οποία στη συνέχεια αντιστρέφεται με νέα αύξηση.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 2015, όταν ο αριθμός τους υποχώρησε προσωρινά στους 845 – με μέσο ετήσιο όρο 1.409 – πριν ακολουθήσει εκ νέου ανοδική πορεία. Αντίστοιχα φαινόμενα παρατηρήθηκαν και το 2019 καθώς και το 2024.
Η εικόνα αυτή, σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, υποδηλώνει ότι δεν πρόκειται για έναν σταθερό διοικητικό μηχανισμό, αλλά για ένα σύστημα που ουσιαστικά αναδομείται εκ νέου με κάθε πολιτική αλλαγή, ακόμη και όταν στην εξουσία παραμένει το ίδιο κόμμα.
Σε επίπεδο διακυβέρνησης, την περίοδο 2012-2014 (κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ) οι μετακλητοί κυμαίνονταν κατά μέσο όρο γύρω στους 1.800.
Την περίοδο 2015-2019 (ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) αυξήθηκαν στους 2.122, ενώ μετά το 2019, επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας, ξεπέρασαν κατά μέσο όρο τους 3.200, φτάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις έως και τους 3.646.
Η εξέλιξη αυτή καταδεικνύει την ολοένα και εντονότερη αξιοποίηση του συγκεκριμένου θεσμού.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κατανομή των μετακλητών στο διοικητικό σύστημα. Πάνω από τους μισούς (56,7%) απασχολούνται στην τοπική αυτοδιοίκηση, δηλαδή σε δήμους και περιφέρειες, γεγονός που δείχνει ότι η πλειονότητα των πολιτικών διορισμών δεν εντοπίζεται στα υπουργεία. Στη Βουλή συγκεντρώνεται το 23,3%, ενώ στα υπουργεία το ποσοστό περιορίζεται στο 15,9%, γεγονός που αποτυπώνει τη διάχυση του φαινομένου σε όλο το εύρος της δημόσιας διοίκησης.
Μετακλητοί και στους δήμους
Όπως επισημαίνει η ΠΑΝΣΥΠΟ, η ισχυρή παρουσία μετακλητών στους δήμους συνδέεται εν μέρει με το θεσμικό πλαίσιο, καθώς κάθε δήμαρχος διαθέτει συγκεκριμένο αριθμό συνεργατών, ανάλογα με τους αντιδημάρχους. Αν και ο αριθμός αυτός είναι περιορισμένος σε επίπεδο μεμονωμένου δήμου, το άθροισμα καθίσταται ιδιαίτερα υψηλό λόγω του μεγάλου αριθμού δήμων στη χώρα (332 συνολικά).
Σε οικονομικό επίπεδο,
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Κ. Μητσοτάκης, σύμφωνα με τις διαρροές από το Μέγαρο Μαξίμου, σχεδιάζει να ανακοινώσει νέα μέτρα στήριξης, ύψους σχεδόν 500 εκατομμυρίων ευρώ, σήμερα. Την ώρα ακριβώς που στην Βουλή θα εξελίσσεται η διαδικασία για τις άρσεις ασυλίας των 11+2 βουλευτών της ΝΔ αναφορικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ...
Η αγωνία του πρωθυπουργού και η προσπάθεια να επισκιάσει τον θόρυβο γύρω από το σκάνδαλο είναι προφανής. Ταυτόχρονα, όμως, μαρτυρά και το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που η κυβέρνηση καταφεύγει σε αυτή την τακτική, ακόμη και το τελευταίο διάστημα.
Κάτι ανάλογο είχε επιχειρήσει και στις 23 Μαρτίου ο πρωθυπουργός όταν ανακοίνωσε το πρώτο πακέτο στήριξης ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ. Εκείνη τη Δευτέρα, ενώ ο κ Μητσοτάκης έκανε το τηλεοπτικό του «διάγγελμα» για το Fuel Pass, την επιδότηση στο diesel κίνησης και τις παρεμβάσεις στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, ξεκινούσε στη Λάρισα η πολύκροτη δίκη για το έγκλημα των Τεμπών – μια δίκη για την οποία η κυβέρνηση έτρεμε τις πολιτικές επιπτώσεις.
Το Μαξίμου προσπάθησε να «καθαρίσει» και τότε την ατζέντα με θετικές ειδήσεις, ενώ ήταν ακόμα νωπές και οι δηλώσεις-βόμβα Ντίλιαν για τις υποκλοπές, ότι η Intellexa παρέχει το Predator αποκλειστικά σε κυβερνήσεις και αρχές επιβολής του νόμου, διαψεύδοντας ότι οι παρακολουθήσεις ήταν «ιδιωτική υπόθεση», όπως επέμενε το κυβερνητικό αφήγημα.
Αυτή η μεθόδευση -η χρήση της «επικοινωνίας» σε βάρος της ουσίας- έχει πλέον γίνει επαναλαμβανόμενη πρακτική. Η κυβέρνηση, αντιμέτωπη με διαρκή φθορά, επιλέγει να ρίχνει «επικοινωνιακό καπνό» την ώρα που τα σκάνδαλα επιστρέφουν με ένταση. Μια κλασική τακτική προπαγάνδας που λέει πως όταν η ουσία πονάει, η εικόνα πρέπει να καλύψει τα κενά...
Όμως η κόπωση είναι πλέον εμφανής. Η συνεχής επανάληψη του ίδιου σεναρίου δείχνει όχι μόνο ταραχή, αλλά και μια κυβέρνηση που έχει χάσει την πρωτοβουλία και παλεύει απλώς να διατηρήσει την ατζέντα υπό έλεγχο. Άλλωστε και οι επίσημες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι τα όποια κέρδη είχε εμφανίσει η ΝΔ το προηγούμενο διάστημα -χάρη στο λεγόμενο «εφέ πολέμου» από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή- εξανεμίστηκαν μονομιάς μετά τις τελευταίες εξελίξεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις επιθέσεις σε βάρος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Και ενδεχομένως στην πραγματικότητα τα ευρήματα να είναι χειρότερα...
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει φτάσει σε σημείο κορεσμού. Η στρατηγική τ ων επικοινωνιακών σωσιβίων που λειτούργησε στο παρελθόν, πλέον παράγει αντίθετα αποτελέσματα καθώς αντί να κρύβει τα προβλήματα, τα αναδεικνύει ακόμα περισσότερο. Και η απόγνωση που αποτυπώνεται στις διαρροές για νέα μέτρα στήριξης την ίδια μέρα με την άρση ασυλιών,
Του Ανδρέα Καψαμπέλη
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε νέα μέτρα στήριξης, ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ, σήμερα (Το «μικρό καλάθι» των 8 μέτρων του Μητσοτάκη – Επιστρέφει 500 εκ. από το υπερ-πλεόνασμα των 3 δις ευρώ).
Η αγωνία του πρωθυπουργού και η προσπάθεια να επισκιάσει τον θόρυβο γύρω από το σκάνδαλο είναι προφανής. Ταυτόχρονα, όμως, μαρτυρά και το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που η κυβέρνηση καταφεύγει σε αυτή την τακτική, ακόμη και το τελευταίο διάστημα.
Κάτι ανάλογο είχε επιχειρήσει και στις 23 Μαρτίου ο πρωθυπουργός, όταν ανακοίνωσε το πρώτο πακέτο στήριξης ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ. Εκείνη τη Δευτέρα, ενώ ο κ. Μητσοτάκης έκανε το τηλεοπτικό του «διάγγελμα» για το fuel pass, την επιδότηση στο diesel κίνησης και τις παρεμβάσεις στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, ξεκινούσε στη Λάρισα η πολύκροτη δίκη για το έγκλημα των Τεμπών – μια δίκη για την οποία η κυβέρνηση έτρεμε τις πολιτικές επιπτώσεις.
Το Μαξίμου προσπάθησε να «καθαρίσει» και τότε την ατζέντα με θετικές ειδήσεις, ενώ ήταν ακόμα νωπές και οι δηλώσεις-βόμβα Ντίλιαν για τις υποκλοπές ότι η Intellexa παρέχει το Predator αποκλειστικά σε κυβερνήσεις και αρχές επιβολής του νόμου, διαψεύδοντας ότι οι παρακολουθήσεις ήταν «ιδιωτική υπόθεση», όπως επέμενε το κυβερνητικό αφήγημα.
Αυτή η μεθόδευση -η χρήση της «επικοινωνίας» σε βάρος της ουσίας- έχει πλέον γίνει επαναλαμβανόμενη πρακτική. Η κυβέρνηση, αντιμέτωπη με διαρκή φθορά, επιλέγει να ρίχνει «επικοινωνιακό καπνό» την ώρα που τα σκάνδαλα επιστρέφουν με ένταση. Μια κλασική τακτική προπαγάνδας που λέει πως, όταν η ουσία πονάει, η εικόνα πρέπει να καλύψει τα κενά…
Όμως η κόπωση είναι πλέον εμφανής. Η συνεχής επανάληψη του ίδιου σεναρίου δείχνει όχι μόνο ταραχή, αλλά και μια κυβέρνηση που έχει χάσει την πρωτοβουλία και παλεύει απλώς να διατηρήσει την ατζέντα υπό έλεγχο. Άλλωστε και οι επίσημες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι όποια κέρδη είχε εμφανίσει η Ν.Δ. το προηγούμενο διάστημα -χάρη στο λεγόμενο «εφέ πολέμου» από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή- εξανεμίστηκαν μονομιάς μετά τις τελευταίες εξελίξεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις επιθέσεις σε βάρος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Και ενδεχομένως στην πραγματικότητα τα ευρήματα να είναι χειρότερα…
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει φτάσει σε σημείο κορεσμού. Η στρατηγική των επικοινωνιακών σωσιβίων που λειτούργησε στο παρελθόν πλέον παράγει αντίθετα αποτελέσματα, καθώς, αντί να κρύβει τα προβλήματα, τα αναδεικνύει ακόμα περισσότερο. Και η απόγνωση που αποτυπώνεται στην ανακοίνωση νέων μέτρων στήριξης την ίδια μέρα με την άρση ασυλιών είναι ίσως η πιο εύγλωττη ομολογία ότι,
Κύπρος...15 Ιούλη 1974... Αμερικανοκίνητο Νατοϊκό πραξικόπημα... Ατιμώρητοι οι φονιάδες!
Κι ήρθε η 20η Ιούλη 1974... Εισβολή και κατοχή σχεδιασμένη από το ΝΑΤΟ!
52 χρόνια Κατοχής, 52 χρόνια Αντίστασης! Η μαύρη επέτειος της τουρκικής εισβολής και κατοχής με τη στήριξη των ΗΠΑ και σχεδιασμένη από το ΝΑΤΟ!
Ποια «αποκατάσταση της δημοκρατίας», ποιας «δημοκρατίας» κι από ποιόν «εθνάρχη»;
Αρκετά με τον καθωσπρεπισμό των δήθεν "ρεαλιστών", των δεξιών και "αριστερών μεταρρυθμιστών" αβανταδόρων του νεοφιλελευθερισμού, των προστατών από τον κίνδυνο "κλιματικής αλλαγής", για "πράσινη ανάπτυξη" και πράσινα άλογα, για μαζικούς υποχρεωτικούς "εμβολιασμούς" με τα τα πειραματικά σκευάσματα των πολυεθνικών, για αντιμετώπιση του "κινδύνου της κλιματικής αλλαγής", το κοινό Μέτωπο εναντίον του Ρωσικού ιμπεριαλισμού, Τρανσεξουαλισμό ως "ανθρώπινο δικαίωμα"...
15 Ιούλη 1965: να μην ξεχνάμε την αποσταCia, τους αποστάτες και τον εφιάλτη της δημοκρατίας...
Να μην ξεχνάμε την ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ, το χρηματισμό βουλευτών της Ε.Κ., τους Αμερικανούς, το παλάτι και τον αρχιμάγειρα της αποσταCiaς Μητσοτάκη!
Ιούλης 1989... το «Βρώμικο '89»
«Μου είπαν: Είσαι μικρός. Αν κάνεις ένα ακόμα βήμα θα σε αφανίσουν.
Είπα: Αν δεν το κάνω θα είμαι ακόμα πιο μικρός (...)
(...) όσος μού έμεινε χρόνος ανήκει στον αγώνα για λευτεριά και δικαίωση.
Τότε μόνο θα αναπαυθώ ζωντανός ή νεκρός,
όταν λεύτεροι πορευτούμε στον λεύτερο Πενταδάκτυλο.
Εγώ θα ξανανέβω στον Πενταδάκτυλο.
Αν δεν προλάβω να με πάτε σεις. Μου το χρωστάτε!»
Βάσος Λυσσαρίδης
➦ «Θα ξανανέβω στον Πενταδάκτυλο. Αν δεν προλάβω να με πάτε σεις. Μου το χρωστάτε!»
➦ Θα τον πάμε στον Πενταδάκτυλο! Το χρωστάει ο Ελληνισμός, το Έθνος!
Όποιος σήμερα έστρεψε αλλού το πρόσωπό του,
θα κριθεί και θα καταδικαστεί από την Ιστορία
Σαν σήμερα τη μαύρη μέρα της 21ης Απριλίου 1967 με εμβατήρια στο ραδιόφωνο και τανκς στους δρόμους ο λαός μαθαίνει για την επιβολή της φασιστικής δικτατορίας.
Διάχυτη ήταν η πεποίθηση ότι τις επερχόμενες εκλογές θα κέρδιζε η Ένωση Κέντρου και θα επανερχόταν θριαμβευτικά στην εξουσία υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Πολλοί ήλπιζαν ότι θα ετίθετο ένα τέλος στη διετή πολιτική ανωμαλία, που έμεινε στην ελληνική ιστορία ως «Αποστασία» και σηματοδοτήθηκε με την παραίτηση του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου (είχε λάβει το 52,2% στις εκλογές του 1964) στις 15 Ιουλίου 1965, μετά τη σύγκρουσή του με τον βασιλιά,
Κωνσταντίνο. Στα δεξιότερα του πολιτικού φάσματος, ένα τμήμα της ΕΡΕ ζητούσε ένα «λοχία» για να σώσει τη χώρα από τον αναρχοκομμουνισμό. Για τη μετεμφυλιακή Δεξιά της προδικτατορικής περιόδου, κομμουνιστές ήταν εν ευρεία εννοια και οι κεντρώοι και οπωσδήποτε το «κόκκινο πανί» για την δεξιά και τους Αμερικανους, o Ανδρέας Παπανδρέου, που ήταν το ανερχόμενο αστέρι στην πολιτική σκηνή και εκινείτο αριστερότερα από το κόμμα του,
την Ένωση Κέντρου.
Οι απριλιανοί δικτάτορες στηρίχτηκαν από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, όπως και από την αστική τάξη της χώρας, για να φέρουν βάσανα και αίμα σε ελληνικό και κυπριακό λαό. Και το 1973 η δύναμη των λαϊκών αγώνων, η ηρωική και μεγαλειώδης Εξέγερση του Πολυτεχνείου γκρέμισε την αμερικανοστήριχτη χούντα και το φασισμό. Το αίμα των αγωνιστών αναγέννησε την ελπίδα και την προοπτική, το όραμα για μια Ελλάδα λεύτερη, ανεξάρτητη, δημοκρατική.
Η Άμφισσα, Σάλωνα κατά την τουρκοκρατία, ήταν η πρώτη πόλη της Στερεάς Ελλάδας που επαναστάτησε κατά των Τούρκων αμέσως μετά την κήρυξη της Επανάστασης στις 25 Μαρτίου 1821.
Οι επαναστατικές δυνάμεις υπό τον οπλαρχηγό Πανουργιά, πέτυχαν την πρώτη τους σημαντική νίκη, απελευθερώνοντας λίγες μέρες αργότερα το φημισμένο της κάστρο.
Ξακουστοί αγωνιστές της Εθνεγερσίας, όπως ο Σαλώνων Ησαΐας,ο μόνος Δεσπότης που πολέμησε, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ο Πανουργιάς, ο Γιάννης Γκούρας, ο Γιάννης Μακρυγιάννης, ο Δυοβουνιώτης, ο Τράκας, ο Μητρόπουλος κ.α. κατάγονταν από την περιοχή της Άμφισσας, που έχει συνεισφέρει τα μέγιστα στην Επανάσταση του 1821.
Η «άλωση» του κάστρου των Σαλώνων
Η κήρυξη της Επανάστασης βρίσκει τον Πανουργιά, μαζί με τους 60 αρματολούς του, στη Μονή του Προφήτη Ηλία έξω από τα Σάλωνα. Σε συνέλευση που πραγματοποιείται παρουσία των προεστών της περιοχής, αποφασίζεται γενική επίθεση κατά των Τούρκων στην Άμφισσα, ενώ ζητείται ενίσχυση των επαναστατικών δυνάμεων με άνδρες από ολόκληρη την Ρούμελη.
Το ξημέρωμα της 27ης Μαρτίου 1821 βρήκε τον Πανουργιά και τους άνδρες του να πολιορκούν το ισχυρό φρούριο των Σαλώνων, μέσα στο οποίο είχε προλάβει να κλειστεί η τουρκική φρουρά της πόλης, που αποτελούνταν από 600 άτομα.
Οι Τούρκοι αν και ήταν καλά οπλισμένοι είχαν ν’ αντιμετωπίσουν την έλλειψη ποσίμου νερού, μια και οι επαναστάτες είχαν καταφέρει να διακόψουν κάθε παροχή προς το εσωτερικό του κάστρου. Προσπάθεια των πολιορκημένων να κυριεύσουν κοντινή πηγή απέτυχε, σημάνοντας την αρχή του τέλους. Ελλείψη νερού και τροφίμων η τουρκική φρουρά, δέχτηκε τελικά να παραδοθεί ζητώντας να μην υπάρξουν αντίποινα, από τους Επαναστατημένους. Ο Πανουργιάς αποδέχτηκε το αίτημα και λέγεται πως καθιστός έξω από την κεντρική πύλη του κάστρου, παραλάμβανέ τα όπλα που του παρέδιδαν οι Τούρκοι εγκαταλείποντάς το στις 10/4/1821 μετά από 14 ημέρες πολιορκίας. Τα λάφυρα που άφησε πίσω της η τουρκική φρουρά του κάστρου, ήταν σημαντική για την ενίσχυση του αγώνα.
Ξακουστοί αγωνιστές της Εθνεγερσίας, όπως ο Σαλώνων Ησαΐας, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ο Πανουργιάς, ο Γιάννης Γκούρας, ο Γιάννης Μακρυγιάννης, ο Δυοβουνιώτης, ο Τράκας, ο Μητρόπουλος κ.α. κατάγονταν από την περιοχή της Άμφισσας, που έχει συνεισφέρει τα μέγιστα στην Επανάσταση του 1821.
Για την ιστορία, μετά την απελευθέρωση, τα Σάλωνα έγιναν η πρωτεύουσα της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας με την ίδρυση του Αρείου Πάγου των Σαλώνων όπου ψηφίστηκε το Σύνταγμα της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδας. Το 1825 οι Τούρκοι καταλαμβάνουν ξανά τα Σάλωνα, για μερικούς μήνες, ενώ το ίδιο συμβαίνει και το 1826, από τον Κιουταχή. Τη δεύτερη φορά, οι Τούρκοι θα κρατήσουν την πόλη μέχρι το 1829, όταν και θα την παραδώσουν στον Δημήτριο Υψηλάντη. Έχοντας επίσημα ξαναπάρει το όνομα Άμφισσα, η πόλη προοδεύει και τα οθωμανικά κτίρια, μεταξύ των οποίων και έξι τζαμιά, κατεδαφίζονται, όμως ο σεισμός του 1870 γκρεμίζει πολλά παλιά κτίρια στην πόλη.
1821 – 2019
Σημερα η Άμφισσα ,
