Αντίστροφα μετρά το χρονόμετρο για την άσκηση ποινικών διώξεων από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για το σκάνδαλο εκατομμυρίων με τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης», με την υπόθεση να εξελίσσεται σε νέο – βαρύτατο – πονοκέφαλο για το Μέγαρο Μαξίμου.
Πληροφοριοδότης της στήλης μας ενημέρωσε πως τον τελευταίο μήνα πραγματοποιήθηκαν έφοδοι στην «ΤΕΧΑΝ» που εμπορεύεται τα «σπιτάκια ανακύκλωσης», όπως επίσης και στις εγκαταστάσεις της «Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης» που διαχειρίζεται τα σπιτάκια, με τις δύο εταιρίες να βρίσκονται στο μικροσκόπιο των ευρωπαίων εισαγγελέων για κοινοτικά κονδύλια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Η υπόθεση αναμένεται ωστόσο να λάβει μείζονες πολιτικές διαστάσεις, δεδομένου ότι εκτός των τυχόν εμπλεκομένων εταιριών, στη «σέντρα» για νέα διασπάθιση εκατομμυρίων από κοινοτικά κονδύλια αναμένεται να βρεθούν δεκάδες αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης – και όχι μόνο, στη συντριπτική τους πλειοψηφία προερχόμενοι από τη Νέα Δημοκρατία.
Ενδεικτικό ίσως της... στασιμότητας που έχει παρατηρείται γύρω από την υπόθεση μετά την γνωστοποίηση της έρευνας της EPPO, είναι το γεγονός ότι η τελευταία σύμβαση της ΤΕΧΑΝ αναρτήθηκε στις 12/11/2025, και αφορά σύμβαση 2.945.000 ευρώ με αναθέτουσα αρχή το Δήμο Παλαιού Φαλήρου. Έκτοτε, και παρά το γεγονός ότι τα μεγαλύτερα έργα, τα οποία είχαν ως αναθέτουσα αρχή τον ΕΣΔΝΑ, λήγουν τον τρέχοντα μήνα του 2026, δεν υπάρχει καμία σύμβαση με το Δημόσιο. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι μέχρι τότε οι συμβάσεις με Δήμους και αρμόδιους κρατικούς φορείς εκατομμυρίων αναρτώνταν με ρυθμό... πολυβόλου, με το συνολικό ποσό να ξεπερνά τα 170 εκατ. Ευρώ.
Ενδεικτικά πάντως του μεγέθους του προβλήματος για το Μέγαρο Μαξίμου,
Oι κάτοικοι της Ιτιάς συνεχίζουν νανιώθουν ταπεινωμένοι απ’ την διάλυση του δήμου της πόλης τους.
Oι ντόπιοι «αρχιτέκτονες» της διαίρεσης της Φωκίδας, με τον τρόπο που
έγινε (σύμφωνα με δική τους ομολογία), δεν θα πρέπει να είναι περήφανοι
γι αυτή την πράξη τους.
Xωρίς έδρα δήμου για την Ιτέα και τώρα πλέον
φαίνεται καθαρά ότι είχαν δίκιο οι κάτοικοι που αντισταθήκαν στο χωροταξικό και
στην απόφαση να μην γίνει έδρα δήμου η Ιτέα.
H πιο αναπτυσσόμενη πόλη στην Φωκίδα.
Τώρα βλέπουμε την Ιτέα
από πρωταγωνίστρια στον τόπο της να έχει περάσει σε δεύτερη, ίσως και τρίτη
στον ρόλο της.
Οι αποφάσεις ακόμη και για τα πιο απλά θέματα παίρνονται ερήμην
της πόλης και των κατοίκων της.
Κάθε διάθεση για συμμετοχή στα κοινά από ανθρώπους
με διάθεση και γνώση έχει πάψει, (δυστυχώς αυτό ήθελαν για να κάνουν κουμάντο αυτοί).
Η αδιαφορία έχει πλέον γίνει ο κανόνας.
Αν
τελικά ο σκοπός ήταν όπως λέγεται από όλη την κοινωνία, να κοντύνει η
Ιτέα ώστε να φανεί η Άμφισσα ψηλότερη, τα αποτελέσματακαι για τις δυο πόλεις
αλλά και για τις υπόλοιπες είναι κατά κοινη ομολογία δυσμενή.
Μια πόλη που όλοι οι διατελέσαντες στο
παρελθόν βουλευτές, δήμαρχοι, νομάρχες την σεβάστηκαν.
Δελφοί, Δεσφίνα, Γαλαξίδι ήθελαν για έδρα δήμου την Ιτέα.
Και όμως η Ιτέα τσαλαπατήθηκε με τρόπο άγαρμπο και
φασιστικό. Αν ήταν έδρα δήμου δεν θα συζητούσαμε πχ για το αν θα κλείσουν
τα ΕΛΤΑ.
Εκλογές έρχονται και όλοι στην Ιτέα, ευχόμαστε να βρεθεί κάποιος να δεσμευτεί
ότι θα άρει την αδικία σε βάρος της Ιτέας και των υπολοίπων χωριών και πόλεων. Μακάρι…
Βίντεο από τις κινητοποιήσεις των κατοίκων ενάντια
στο σχέδιο να μικρύνουν την Ιτέα
Όταν μάζευαν τα "λάφυρα" από τον δήμο Ιτέας μετά την ψήφιση του "Καλλικράτη".
Ο «καλλιτέχνης» Χάρης Ρώμας, ο γνωστός κολαούζος του συστήματος, βρέθηκε καλεσμένος στην κυβερνητική προπαγανδιστική μηχανή που βαφτίστηκε «Ομάδα Αλήθειας». Και από εκεί αποφάσισε να μας παραδώσει μαθήματα… δημοκρατίας και πολιτικού πολιτισμού. Με ύφος αυθεντίας υποστήριξε ότι «οι αριστεροί θέλουν να σε βρίζουν και εσύ να μη μιλάς».
Περίεργη αντίληψη. Γιατί αυτό που περιγράφει δεν είναι η στάση της Αριστεράς, αλλά η διαχρονική επιδίωξη κάθε εξουσίας που δεν αντέχει την κριτική: να μπορεί να συκοφαντεί, να λασπώνει, να στοχοποιεί και, όταν δεχτεί απάντηση, να διαμαρτύρεται ότι… δέχεται επίθεση.
Είναι η γνωστή δεξιά λογική: «Ελευθερία του λόγου» για τους δικούς μας, φίμωση για όσους ενοχλούν. Να μπορούν τα φιλικά ΜΜΕ και οι μηχανισμοί προπαγάνδας να κατασκευάζουν αφηγήματα, αλλά όποιος αντιδρά να χαρακτηρίζεται «τοξικός», «λαϊκιστής» ή «υβριστής».
Και κάπου εκεί εμφανίστηκε ο Χριστόφορος Ζαραλίκος για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους με μία μόνο φράση, αποδομώντας όλη αυτή την υποκρισία:
«Μπράβο Χάρη!! Έπρεπε όμως να πεις πως και οι δεξιοί θέλουν μόνο αγκαλίτσες!!»
Μερικές φορές ένα σαρκαστικό σχόλιο αρκεί για να ξεγυμνώσει μια ολόκληρη προπαγανδιστική αφήγηση. Γιατί όσοι σήμερα εμφανίζονται ως θύματα της «τοξικότητας», είναι συχνά οι ίδιοι που χειροκροτούν την πολιτική και επικοινωνιακή στοχοποίηση κάθε αντίθετης φωνής.
Τελικά, δεν τους ενοχλεί η ένταση στον δημόσιο διάλογο. Τους ενοχλεί όταν η απάντηση είναι εύστοχη,
Υπάρχουν επέτειοι που δεν αφορούν το παρελθόν. Αφορούν το ποιοι είμαστε σήμερα. Και η μαύρη επέτειος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο είναι μία από αυτές. Γι’ αυτό και η εικόνα που παρουσιάστηκε φέτος στην Αθήνα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Δεν ήταν απλώς ένα υποβαθμισμένο μνημόσυνο. Ήταν μια πολιτική δήλωση. Μια δήλωση διά της απουσίας...
Την ώρα που τελούνταν το ετήσιο μνημόσυνο για τους πεσόντες του 1974, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η υπουργός Πολιτισμού βρίσκονταν στα Ιωάννινα εγκαινιάζοντας αναστηλωμένα οθωμανικά μνημεία. Η κυβέρνηση εκπροσωπήθηκε τυπικά και διεκπεραιωτικά. Κανείς κορυφαίος υπουργός δεν έδωσε το παρών. Ούτε καν μια κυπριακή σημαία δεν υπήρχε έξω από τη Μητρόπολη για να θυμίζει τον λόγο της τελετής...
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ακόμη και όσοι μίλησαν έμοιαζαν να φοβούνται τις λέξεις. Η λέξη «Τουρκία» σχεδόν εξαφανίστηκε. Η «τουρκική εισβολή» μετατράπηκε σε μια γενική και αφηρημένη αναφορά σε παραβιάσεις δικαιωμάτων. Η κατοχή μισού ευρωπαϊκού κράτους παρουσιάστηκε περίπου ως μια ιστορική εκκρεμότητα χωρίς υπεύθυνο...
Δεν πρόκειται για σύμπτωση. Πρόκειται για μια ευρύτερη πολιτική αντίληψη που κερδίζει έδαφος τα τελευταία χρόνια. Μια αντίληψη σύμφωνα με την οποία η εθνική μνήμη θεωρείται ενοχλητική, η ιστορική αλήθεια υπερβολική και η υπενθύμιση των ευθυνών επικίνδυνη για το κλίμα των «ήρεμων νερών». Οι λέξεις επιλέγονται με υπερβολική προσοχή, οι συμβολισμοί αποφεύγονται και οι επέτειοι αντιμετωπίζονται περισσότερο ως διπλωματικό βάρος παρά ως εθνικό χρέος. Σαν να πιστεύουν ορισμένοι ότι η Ιστορία μπορεί να ξαναγραφτεί, αρκεί να σταματήσουμε να τη θυμόμαστε.
Όμως τα ήρεμα νερά δεν χτίζονται πάνω στη λήθη. Δεν οικοδομούνται πάνω στη σιωπή. Και πολύ περισσότερο δεν μπορούν να στηριχθούν στην υποβάθμιση μιας εθνικής τραγωδίας που παραμένει ανοιχτή πληγή πενήντα και πλέον χρόνια μετά.
Η Αποστασία αποτέλεσε προείκασμα της στρατιωτικής δικτατορίας. Η ορμητική εισβολή κοινωνικών δυνάμεων ενός ευρέος φάσματος ξεπέρασε τους περιορισμούς του ιστορικού ορίζοντα, ακόμη και τις πολιτικές και κομματικές δυνάμεις που εκπροσωπούσαν τη μεγάλη αυτή κοινωνική πλειοψηφία. Με τις ταξικές-κοινωνικές διεκδικήσεις του διατύπωσε με απόλυτη σαφήνεια τα ιστορικά αιτήματα για δημοκρατία και δικαιοσύνη, για ελευθερία και αξιοπρέπεια
Η δολοφονία του Γρ. Δαμπράκη τον Μάιο του 1963 αποτέλεσε την είσοδο σε μια νέα πολιτική περίοδο. Η σύμφυση κράτους και παρακράτους, το σκληρό πρόσωπο του μετεμφυλιακού καθεστώτος, ο ρόλος του παλατιού και των παράκεντρων εξουσίας δεν μπορούσαν πλέον να αποκρυβούν. Είχε επέλθει ιστορικά η πολιτική και κοινωνική τους απονομιμοποίηση.
H κρίσιμη περίοδος που ξεκινά με την είσοδο στη δεκαετία του 1960 και καταλήγει στην επιβολή της δικτατορίας το 1967 αποτελεί μια «πύκνωση» της Ιστορίας, που όχι μόνο έκφρασε και συναίρεσε τη μετεμφυλιακή περίοδο αλλά και προκαθόρισε, σε σημαντικό βαθμό, τις εξελίξεις της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου.
Γ! αυτό και η αναφορά στην περίοδο της περίφημης Αποστασίας του 1965 δεν έχει τον χαρακτήρα μιας παρελθοντολογικού τύπου αναδρομής. Γιατί στην πραγματικότητα η περίοδος αυτή αποτελεί ένα αυτόνομο ιστορικό «παράδειγμα», το οποίο έθεσε θεμελιώδη ερωτήματα που αφορούσαν τον τύπο και τις δομές της μετεμφυλιακής δημοκρατίας, τον ιστορικό ρόλο της μαζικής κοινωνικής δράσης, τις ιδεολογικές και πολιτισμικές ορίζουσες της περιόδου.
Ολα αυτά τα χαρακτηριστικά δεν τα «χώνεψε» ο ιστορικός χρόνος, οι δεκαετίες που κύλησαν από τότε. Αντίθετα, το ιστορικό «παράδειγμα» της Αποστασίας του ’65 παραμένει εναργές και αποτελεί πεδίο σύγκρισης και αναστοχασμού για όλες τις κρίσιμες περιπέτειες της δημοκρατίας μέχρι τις ημέρες μας.
Η σύμφυση κράτους – παρακράτους
Η δομή του πολιτικού συστήματος της δεκαετίας του 1960 διαμορφώθηκε μέσα από τρεις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις: του 1956, του 1958 και του 1961. Η ανάδυση και συγκρότηση του δεξιού – συντηρητικού πόλου μέσα από τον σχηματισμό της ΕΡΕ με κυρίαρχη προσωπικότητα τον Κ. Καραμανλή, η πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση των «ηττημένων του Εμφυλίου» μέσα από το κόμμα της ΕΔΑ στις εκλογές του 1958 και η μορφοποίηση ενός ετερογενούς, κεντρώου κόμματος, της Ενωσης Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, αποκρυστάλλωσαν τους κομματικούς φορείς του πολιτικού συστήματος οι οποίοι θα κυριαρχούσαν κατά τη δεκαετία του 1960. Ομως στην πραγματικότητα η δομή και η λειτουργία των μηχανισμών εξουσίας διαμόρφωναν το σχήμα μιας στρεβλής αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Στην ουσία αυτή η στρεβλή κοινοβουλευτική δημοκρατία αποτελούσε το τυπικό προκάλυμμα ενός καθεστώτος έκτακτων εξουσιών, ενός κρότους ανάγκης το οποίο παρέμενε ενεργό στο… ημίφως και αναλάμβανε εμφανείς δράσεις όταν εκτιμούσε ότι κινδύνευε το καθεστώς. Το 1961, η Αποστασία και τα Ιουλιανά του 1965 και η δικτατορία του 1967 αποτελούν χαρακτηριστικό παραδείγματα.
Το καθεστώς αυτό των έκτακτων εξουσιών είχε εγγυήτρια δύναμη τον στρατό και τα σώματα ασφαλείας που τελούσαν υπό τον έλεγχο του παλατιού. Ο πυρήνας αυτός περιβαλλόταν και συλλειτουργούσε αρμονικά με ένα σύνθετο πλέγμα παρακρατικών οργανώσεων και μηχανισμών που εκτείνονταν σχεδόν σε κάθε θεσμό,
Για ακόμα μια φορά η ΕυρωπαϊκήΕπιτροπή δίνει πλήρη κάλυψη σε έργα εγκατάστασης φωτοβολταϊκών σε περιοχή Natura στην Αγία Ευθυμία Φωκίδας, με καταστροφικές συνέπειες για την περιοχή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμπλέοντας με την κυβέρνηση της ΝΔ ουσιαστικά φανερώνει το πώς οι ευρωενωσιακοί κανονισμοί «δίνουν το ελεύθερο» για τέτοιες εγκαταστάσεις, τόσο με τις σχετικές οδηγίες όπως και τον κανονισμό για την λεγόμενη «αποκατάσταση της φύσης».
Η απάντηση της Ευρωπαίας Επιτρόπου στην ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος, είναι εξόχως αποκαλυπτική καθώς αποδεικνύεται ότι δεν αρκεί η βλάβη στην φύση από την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών για να απαγορευτεί αυτή, αλλά πρέπει με βάση τους κανονισμούς της ΕΕ να είναι και «σημαντική». Κι αν όμως τελικά η βλάβη θεωρηθεί «σημαντική», αρκεί και μόνο ότι πλέον κάθε εγκατάσταση ΑΠΕ «υπηρετεί σημαντικό δημόσιο συμφέρον», όρος-λάστιχο για να χωρά με σκοπιμότητα τα πάντα.
Τέλος για στάχτη στα μάτια επιστρατεύεται κι η λεγόμενη «δέουσα εκτίμηση-επιμέλεια» με τον ίδιο τον επιχειρηματικό όμιλο ανάδοχο να διαβεβαιώνει με κατά παραγγελία «μελέτη» ότι ο ίδιος …σέβεται το περιβάλλον.
«Να πώς γίνονται "σκόνη" όλα τα αφηγήματα που καλλιεργούν διάφοροι ευρωλάγνοι της "πράσινης ανάπτυξης" που ισχυρίζονται ότι τάχα οι κανονισμοί της ΕΕ μπορούν να προστατέψουν τη φύση και να βάλουν φρένο στην ανεξέλεγκτη εγκατάσταση ΑΠΕ», τονίζει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, και επισημαίνει:
«Αυτόν τον κανονισμό άλλωστε έχουν υπερψηφίσει στο ευρωκοινοβούλιο οι ευρωβουλευτές της ΝΔ,
Ιούλης 1974... «Αλλαγή ΑμερικανοΝΑΤΟϊκής φρουράς στον τόπο μας»...
52 χρόνια μετά, η αποικία Ελλάδα δεν ήταν ποτέ τόσο υποταγμένη στο άρμα του ιμπεριαλισμού... Ξεπούλημα της Μακεδονίας, αλλαγή αμυντικού δόγματος (ΑΟΖ, 12 μίλια), Κύπρος, Αιγαίο, δολοφονικά-παράνομα εμπάργκο εναντίον της Συρίας, του Ιράν, της ανυπόταχτης Λατινικής Αμερικής, της ιμπεριαλιστικής Ρωσίας... ΚΑΙ... δουλική στράτευση στο πλευρό του Νατοϊκού κοκαϊνομανή των ουκροναζί!
Κύπρος...15 Ιούλη 1974... Αμερικανοκίνητο Νατοϊκό πραξικόπημα... Ατιμώρητοι οι φονιάδες! Κι ήρθε η 20η Ιούλη 1974... Εισβολή και κατοχή σχεδιασμένη από το ΝΑΤΟ!
52 χρόνια Κατοχής, 52 χρόνια Αντίστασης! Η μαύρη επέτειος της τουρκικής εισβολής και κατοχής με τη στήριξη των ΗΠΑ και σχεδιασμένη από το ΝΑΤΟ!
Ποια «αποκατάσταση της δημοκρατίας», ποιας «δημοκρατίας» κι από ποιόν «εθνάρχη»;
Αρκετά με τον καθωσπρεπισμό των δήθεν "ρεαλιστών", των δεξιών και "αριστερών μεταρρυθμιστών" αβανταδόρων του νεοφιλελευθερισμού, των προστατών από τον κίνδυνο "κλιματικής αλλαγής", για "πράσινη ανάπτυξη" και πράσινα άλογα, για μαζικούς υποχρεωτικούς "εμβολιασμούς" με τα τα πειραματικά σκευάσματα των πολυεθνικών, για αντιμετώπιση του "κινδύνου της κλιματικής αλλαγής", το κοινό Μέτωπο εναντίον του Ρωσικού ιμπεριαλισμού, Τρανσεξουαλισμό ως "ανθρώπινο δικαίωμα"...
Τον Ιούλη του 1974 έγινε «Αλλαγή ΑμερικανοΝΑΤΟϊκής φρουράς στον τόπο μας», όπως με σαφήνεια προσδιόρισε ο Ανδρέας Παπανδρέου!
52 χρόνια από την Αλλαγή Φρουράς στην Ελλάδα, η κυρίαρχη ιδεολογία -με την πλήρη κάλυψη και στράτευση του λεγόμενου «εκσυγχρονισμού»- επιχειρεί αδιάκοπα να «αγιοποιήσει» τον άνθρωπο που επέλεξαν οι Αμερικανοί για τη... συνέχιση της κυριαρχίας τους στην Ελλάδα. Μια ιστορική διαστρέβλωση και δυστυχώς με την ανοχή και συμπαράσταση της σημερινής Νατοϊκής "αριστεράς". Έτσι όπως πάνε τα πράγματα σε λίγο τα σχολικά βιβλία θα μιλούν πράγματι για «εθνάρχη» Καραμανλή. Ο εκλεκτός των Αμερικανών το 1974, ο άνθρωπός τους μαζί με τη Φρειδερίκη, ο εφιάλτης της βίας και νοθείας, εμφανίζεται σήμερα ως εθνάρχης… Ας τελειώνουν κι οι ξεπλυμένοι ψευτοπροοδευτικοί με την «άφεση αμαρτιών» στον κύριο εκπρόσωπο των Αμερικανών στην Ελλάδα! Ας διατηρήσουμε το δικαίωμα στη μνήμη!
Ας μην επιτρέψουμε τη διαστρέβλωση της ιστορίας!
15 Ιούλη 1965: να μην ξεχνάμε την αποσταCia, τους αποστάτες και τον εφιάλτη της δημοκρατίας... Να μην ξεχνάμε την ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ, το χρηματισμό βουλευτών της Ε.Κ., τους Αμερικανούς, το παλάτι και τον αρχιμάγειρα της αποσταCiaς Μητσοτάκη!
Ιούλης 1989... το «Βρώμικο '89»
«Μου είπαν: Είσαι μικρός. Αν κάνεις ένα ακόμα βήμα θα σε αφανίσουν. Είπα: Αν δεν το κάνω θα είμαι ακόμα πιο μικρός (...) (...) όσος μού έμεινε χρόνος ανήκει στον αγώνα για λευτεριά και δικαίωση. Τότε μόνο θα αναπαυθώ ζωντανός ή νεκρός, όταν λεύτεροι πορευτούμε στον λεύτερο Πενταδάκτυλο. Εγώ θα ξανανέβω στον Πενταδάκτυλο. Αν δεν προλάβω να με πάτε σεις. Μου το χρωστάτε!» Βάσος Λυσσαρίδης ➦«Θα ξανανέβω στον Πενταδάκτυλο. Αν δεν προλάβω ,
.jpg)
.JPG)
