Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πολλά έχει διαπράξει. Το χειρότερο όλων είναι πως όλο και συχνότερα κάνει απόπειρες επιβολής απόλυτης κυριαρχίας στους θεσμούς, υπονομεύοντας το κράτος δικαίου. Αυτό έχει γίνει αντιληπτό από τους πολίτες, από συλλογικούς φορείς, αλλά και από την ίδια την Ε.Ε.

Χθες έγινε κάτι που ενίσχυσε αυτή την αίσθηση: Ο λόγος για την αποχή ανώτατων δικαστών από τη διαδικασία ακρόασης στη Βουλή για την επιλογή της νέας ηγεσίας του Αρείου Πάγου.

Κλήθηκαν οι υποψήφιοι ώστε να παρουσιαστούν ενώπιον των εκπροσώπων των κομμάτων και δεν προσήλθαν άπαντες στη διαδικασία. Όπως ήδη αναφέρθηκε στα ΜΜΕ, από την ακρόαση των αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου απουσίασαν οι περισσότεροι, κάτι που θεωρείται πρωτοφανές.

Είναι η πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική Ιστορία που η ανησυχία για τη συρρίκνωση των δημοκρατικών εγγυήσεων λαμβάνει τέτοιες διαστάσεις. Από τον ασφυκτικό έλεγχο των ανεξάρτητων Αρχών μέχρι τις μεθοδεύσεις στις κοινοβουλευτικές εξεταστικές επιτροπές και τις διαδικασίες της συνταγματικής αναθεώρησης γίνεται σαφές ότι το καθεστώς Μητσοτάκη δεν επιθυμεί θεσμική ενδυνάμωση της χώρας. Μόνο υπακοή. 

Είναι αυτονόητο ότι η διατήρηση των διακριτών ρόλων των εξουσιών αποτελεί το θεμέλιο κάθε λειτουργικής δημοκρατίας. Τώρα, όμως, η εκτελεστική εξουσία επιδεικνύει μια συστηματική και απεγνωσμένη τάση να ελέγξει, να χειραγωγήσει ή να απονευρώσει κάθε ανεξάρτητο θεσμικό αντίβαρο. Γι’ αυτό το πολίτευμα αντιμετωπίζει βαθύ δομικό πρόβλημα. 

Μέσα σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον, η στάση των ανωτάτων δικαστών δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Η έντονη αναστάτωση και οι αντιδράσεις που εκδηλώνονται στους κόλπους της Δικαιοσύνης αποτελούν ηχηρό καμπανάκι κινδύνου. Οι δικαστικοί λειτουργοί, ως θεματοφύλακες του Συντάγματος, καλούνται να ορθώσουν ανάστημα απέναντι στην κυβερνητική… βουλιμία. Η δημόσια έκφραση της δικής τους ανησυχίας δείχνει ότι το ποτήρι της υπομονής ξεχείλισε και ότι τμήμα της Δικαιοσύνης αρνείται να μετατραπεί σε θεραπαινίδα της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας.

Η προσπάθεια ελέγχου των πάντων από το Μέγαρο Μαξίμου αλλοιώνει το DNA της δημοκρατίας μας. Αν οι ανώτατοι δικαστές κρατήσουν σταθερή και ανυποχώρητη στάση υπεράσπισης της ανεξαρτησίας τους, υπάρχει ελπίδα ανάσχεσης αυτού του αυταρχικού κατήφορου. Αν όχι,

200.000 ΕΥΡΩ! ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΗΣ ΝΔ ΣΤ. ΜΠΙΖΙΟΥ...

Τυρναβίτικα Μασλάτια
Πολιτικός σεισμός στη Λάρισα: Στο μικροσκόπιο η βουλευτής της ΝΔ, Στέλλα Μπίζιου, για εξαγορά ψήφων από τους Βιλανάκηδες όπου φαίνεται να πλήρωσε
200.000 ευρώ για να εξαγοραστούν 10.000 ψήφοι και η προεκλογική της καμπάνια με την ΝΔ άγγιξε τα 700.000 ευρώ.
Μοιάζει με επένδυση και προσδοκώμενη απόδοση.
Γιατί κανείς δεν δίνει τέτοια ποσά αν δεν έχει ήδη υπολογίσει ότι, αν εκλεγεί, θα τα πάρει πίσω πολλαπλάσια. Όσο μας παρουσιάζεται η ΝΔ ως κυβέρνηση Άριστων τόσο θα αναπαράγεται ο ίδιος βούρκος και θα βλέπουμε την ίδια σαπίλα, λεφτά για ψήφους, ψήφοι για εξουσία, εξουσία για περισσότερα λεφτά….
Κρίμα ……
Tolis Matas

ΤΟ ΑΚΙΝΗΤΟ, ΤΟ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ

Τρίγωνο διαφθοράς

Σκάνδαλο πολεοδομιών. Οι συνομιλίες των μελών του κυκλώματος είναι αποκαλυπτικές. Το Documento από την περασμένη Κυριακή εντόπισε το τοπογραφικό διάγραμμα του σκανδάλου που έχει βαφτεί γαλάζιο.

Ερευνώντας κι άλλο, σταθήκαμε σε μια ενδιαφέρουσα διασύνδεση. Ο πρώην γενικός γραμματέας Ασύλου και Μεταναστευτικής Πολιτικής Μάνος Λογοθέτης, που είχε ήδη παραιτηθεί από τον χειμώνα ώστε να είναι υποψήφιος βουλευτής στη Σάμο προφανώς με εγγύηση για την υποψηφιότητά του από τον ίδιο τον πρωθυπουργό που έχει τον τελευταίο λόγο για τα ψηφοδέλτια, εμφανιζόταν στις συνομιλίες του κυκλώματος. Ακριβέστερα, όχι ο ίδιος, αλλά τον επικαλούνταν, π.χ., ο δήμαρχος και η γενική γραμματέας του δήμου Γαλατσίου η οποία προφυλακίστηκε. Η «χάρη» αφορούσε «τακτοποίηση» με αλχημείες σε ένα ακίνητο στο Μαρούσι. Ο ίδιος δηλώνει ότι δεν είναι δικό του αλλά της συζύγου του.

Η σύζυγός του έχει συγγενική σχέση με τον Νικήτα Κακλαμάνη στο γραφείο του οποίου αποσπάστηκε μόλις εκείνος εκλέχτηκε πρόεδρος της Βουλής.

Το ακίνητο διαθέτει μονοκατοικία η οποία πρέπει να κατεδαφιστεί για να σηκωθεί πολυκατοικία. Ενώ έχει εκδοθεί άδεια κατεδάφισης, δεν έχει γίνει καμία εργασία όταν το ΣτΕ αποφάσισε να κόψει το μπόνους δόμησης από τον νέο οικοδομικό κανονισμό (ΝΟΚ) για όσα κτίσματα πρόκειται να ανεγερθούν από εδώ και πέρα – εννοείται ότι αφορά κι εκείνα στα οποία δεν έχει γίνει καμία εργασία.

Οι συζητήσεις με το κύκλωμα έγιναν για τις «αλχημείες» ώστε να μη χαθεί το μπόνους που αντιστοιχεί σε τριψήφιο αριθμό τετραγωνικών, τα οποία έχουν σεβαστή αξία.

Η κατασκευαστική που ανέλαβε το ακίνητο έχει μετόχους τη σύζυγο Λογοθέτη και την αδελφή της. Σύζυγος της αδελφής της και μπατζανάκης του πρώην γενικού γραμματέα είναι εκπρόσωπος της κατασκευαστικής κι αυτός στον οποίο οι αστυνομικές αρχές αποδίδουν δύο δωροδοκίες στην υπόθεση.

Η πρώτη είναι για το εν λόγω ακίνητο στο Μαρούσι και η δεύτερη αφορά «τακτοποίηση» αυθαιρέτου στη Μύκονο.

Στη συνομιλία του μπατζανάκη με μέλος του κυκλώματος εκείνη του λέει ότι έχει ραντεβού στο Μαξίμου.

Όλα μια αλφαδιά…

Ίδια αλφαδιά και στην Κύπρο. Για «κράτος-μαφία» μιλούσε ο ερευνητής Μακάριος Δρουσιώτης στο βιβλίο του και τον επιβεβαίωσε πανηγυρικά το πόρισμα της ανεξάρτητης αρχής κατά της διαφθοράς. Κάτι σάπιο όντως υπήρχε στο «βασίλειο» του τότε προέδρου Νίκου Αναστασιάδη. Ρώσοι ολιγάρχες και εντολή για κουκούλωμα τραπεζικού σκανδάλου είναι μεταξύ των σκοτεινών υποθέσεων που καταγράφονται. Φλέγον ζήτημα τώρα είναι αν η ποινική διερεύνηση θα διεξαχθεί σε συνθήκες πραγματικής ανεξαρτησίας των θεσμών καθώς όλοι φαίνεται να συνδέονται με πρόσωπα που είχαν εμπλακεί στις τόσες υποθέσεις.

Μια αλφαδιά και στη Μέση Ανατολή. Ποιος να το περίμενε ότι οι υπεροπτικές ΗΠΑ του αλαζόνα Τραμπ θα έχαναν τον Κόλπο; Ποιος να το περίμενε ότι Λευκός Οίκος και Τεχεράνη θα μάλωναν το Ισραήλ του Νετανιάχου επειδή πολεμά στον Λίβανο τη Χεζμπολάχ; Ποιος το περίμενε ότι η συμφωνία του Ομπάμα με το Ιράν το 2015 ήταν μια κλάση καλύτερη για τους αμερικανούς από αυτή που υπέγραψε τώρα ο Τραμπ αφού βομβάρδισε, απείλησε και έχασε στρατιώτες, βάσεις και συμμάχους στον Περσικό; Γι’ αυτήν οποία ακύρωσε εκείνη του Ομπάμα ο οποίος δεν είχε προβεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν (κατ’ άλλων είχε κινηθεί).

Επιστρέφοντας στην ελληνική πραγματικότητα, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος επέστρεψε στη φυλακή κατ’ εντολήν… Με εντολή Μαξίμου,

ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΟ ΤΟ ΜΕΣΑΙΟ ΔΑΚΤΥΛΟ!

Γράφει ο mitsos175

12 δις στοιχίζει ο λαγοκέφαλος στην ΕΕ! Ρώτησα λοιπόν την Καλλιόπη πως και δεν τον έκαναν… υπουργό! «Μη λες χαζομάρες», μου απάντησε. «Τόσες είναι μόνο οι απευθείας αναθέσεις!»

Τρώει τα ψάρια που θα τρώγαμε εμείς, κι αφού δε βρίσκει πολλά, εκτός από σκουπίδια με αηδία γεύση, τσιμπάει δακτυλάκια λουόμενων. Να έρθει ο τουρίστας, να τον τσιμπήσει ο λαγοκέφαλος και να μην υπάρχει γιατρός στο νησί! «Ζήσε τον ακρωτηριασμό σου στην Ελλάδα!» Οι ΑΡΔ βέβαια θα πουν για «περιπέτεια».

Ας αφήσουμε ήσυχο το ψάρι, δε φταίει αυτό που ανέβηκαν τόσο οι τιμές. Ούτε οι Ιρανοί, ούτε κανείς, εκτός από τους μαυραγορίτες και την κυβέρνηση, που τους κάνει πλάτες. Πότε θα πέσουν οι τιμές; Όταν θα ανέβει στην εξουσία ένα κόμμα, που κοιτάει τα συμφέροντα των πολλών. Οι ψηφοφόροι πάντως το έλυσαν το θέμα: Δε θα τρώνε! «Θα πεθάνουν από την πείνα;» Μπα! Τόσα σκουπίδια…

Είναι βαριά – βαριά! Η βιομηχανία στην Μπανανία. Θέλουμε επειγόντως 80.000 λευκούς σκλάβους. Προσέξτε, λευκούς! Σκλάβους από Ευρώπη, από ΕΕ, όχι να έρχονται ξένοι, να μας παίρνουν τις αλυσίδες. Να δουλεύουν 14 ώρες όλη μέρα για να μην τους φτάνει ο μισθός να φάνε ένα πιάτο φαί!

Η Καρέτα – Καρέτα τρώει το λαγοκέφαλο; « – Δεν το ξέραμε, όταν καταστρέφαμε τις φωλιές τους, για να βάλουμε ξαπλώστρες κι ομπρέλες». – Τώρα που μάθαμε; « – Θα κάνουμε ακριβώς τα ίδια, γιατί σιγά μην αφήσουμε τα ευρώ για να γεννήσει η χελώνα! Στο κάτω – κάτω εμείς την γκαστρώσαμε;» Πόσο «φιλόζωοι» είναι μερικοί απάνθρωποι; Πόσο;

Στη «βαριά βιομηχανία» δεν θα έπρεπε να έχουμε υποδομές; Λεπτομέρειες! Πελάτες πρέπει να ’χουμε. Τα τουριστάκια τα ζουμπουρλούδικα, που μπορεί να φοβηθούν, αν χάσουν κάποιο δάκτυλο στη θάλασσα. Ειδικά το μεσαίο. Τι θα δείχνουν μετά οι Σιωνιστές στους ιθαγενείς;

Εξοικονομώ κατ’ οίκον: Ρωτάω το Βασίλη.

Ρε συ, γιατί δεν φτιάχνεις το σπίτι; Θα πέσει!

« – Για τον ίδιο λόγο που δεν το φτιάχνεις κι εσύ. Δεν έχουμε ούτε για το ποσόν που μας αναλογεί, άλλωστε αν ήθελαν να βοηθήσουν τους φτωχούς, θα έκαναν αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις».

– Καλά, ο φίλος μας, ο Γρηγόρης, που τα βρήκε; Κάνει ανακαίνιση σχεδόν όλο το σπίτι!

«- Πήρε δάνειο!»

– Και πως θα το πληρώσει;

« – Απλό, δε θα το πληρώσει!»

– Μα, θα του πάρουν το σπίτι!

« – Του το είπα. Ξέρεις τι μου απάντησε; «Ως τότε θα μένω σε ανακαινισμένο, όχι σε ερείπιο!»

Τι να πω; Για το λαγοκέφαλο που λένε κι οι ΑΡΔ. Γιατί, αν πω για τα πραγματικά προβλήματα, θα μου ανέβει πάλι η πίεση…

ΟΙ ΠΙΤΣΙΡΙΚΕΣ, ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΙ… (ΓΡΑΦΕΙ Ο PREDATOR)

Μπαίνουν στο μετρό πρωί πρωί δύο κοριτσάκια, θα’ ταν δε θα’ ταν 18 ετών, φοράνε τα μπανιστερά – μπανιερά τους, συνεπώς εκτίθενται δημοσίως και «καραεμφανώς» τα κάλλη της νιότης τους. 

Στην επόμενη στάση, και, ενώ η σύνθεση των συντριπτικώς πλειοψηφούντων επιβατών του συρμού σε μεταφέρει με τρόπο απότομο σε μια άλλη χώρα, επιβιβάζονται δύο γηγενείς μάλλον ευρισκόμενοι στα «εβδομηνταφεύγα», καραβοτσακισμένοι από την άδικη ζωή. 

Έσπευσαν αυτομάτως να καθίσουν στα αντικριστά καθίσματα από τις δύο νεανίδες.

Η συνέχεια ήταν ψυχιατρικά ενδιαφέρουσα, καθώς οι δύο γεροξεκούτηδες έγδυναν τις κοπελίτσες κυριολεκτικά με τα θαμπά μάτια τους, με μια άρρωστη επιμονή που παρέπεμπε ευθέως σε διαστροφή, ενώ το ύφος τους με τα νέα κοινωνιολογικά δεδομένα θα μπορούσε να αποτελέσει την αιτία ώστε να αρπάξουν και μερικά χρονάκια στο ποινικό σκέλος καθώς οι ξαφνικές και ζωώδεις γκριμάτσες τους κινούνταν στα όρια της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Οι πιτσιρίκες αμφότερες είχαν περιέλθει σε πνευματική καταστολή δεδομένου ότι δεν αντάλλαξαν ούτε κουβέντα βυθισμένες στον εικονικό κόσμο των πανάκριβων κινητών τους τηλεφώνων.

Οι δύο σεξουαλικά πεινασμένοι, στο άκουσμα της προσέγγισης στον επόμενο τερματικό σταθμό εμφανώς δυσαρεστημένοι μιας και όσο «οφθαλμόλουτρο» πρόλαβαν – πρόλαβαν εν τέλει αποχώρισαν από το βαγόνι με άγνωστη και παντελώς αδιάφορη κατεύθυνση. 

Οι πιτσιρίκες, εθισμένες και προφανώς δέσμιες μιας νέας παράλληλης διάστασης την πάτησαν αγρίως αφού δεν πήραν χαμπάρι ότι έπρεπε να κατέβουν στη στάση της «Δάφνης» μιας και ήταν ο επιθυμητός προορισμός βάσει των συνομιλιών τους τη στιγμή που η μία έριχνε ευκόλως και ανενδοίαστα το φταίξιμο στην άλλη με τα γνωστά ρε μακάκα και ρε μακάκα… (Ούτε καν μακάκω, παρά μακάκα και μεταξύ θηλυκών,

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ»!

Το πιο αξιομνημόνευτο χαρακτηριστικό της περιόδου διακυβέρνησης της χώρας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι η ραγδαία μείωση του γηγενούς πληθυσμού. Τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για τη συνεχιζόμενη «ελεύθερη πτώση» των γεννήσεων στη χώρα μας φαντάζουν σαν πιστοποιητικό αφανισμού του Ελληνισμού. Με τις γεννήσεις να υποχωρούν δραματικά κατά ακόμη 4,2% και να περιορίζονται σε μόλις 65.594, η Ελλάδα μας μετατρέπεται με μαθηματική ακρίβεια σε μια απέραντη χώρα γερόντων, όπου οι κούνιες μένουν αδειανές και τα σχολεία κλείνουν το ένα μετά το άλλο.

Αυτή η εθνική τραγωδία, που εξελίσσεται εδώ και δεκαετίες, κορυφώνεται επί Κυριάκου Μητσοτάκη. Η οικογένεια αμφισβητείται ως αξία, όπως και το σύνολο της παράδοσης. Η ακρίβεια, το δυσβάσταχτο κόστος στέγασης, η εργασιακή ανασφάλεια και η πλήρης απουσία ενός σοβαρού κοινωνικού κράτους έχουν μετατρέψει την απόφαση ενός νέου ζευγαριού να κάνει παιδί σε άπιαστο όνειρο ή σε οικονομική αυτοκτονία. Οι πιο παραγωγικές ηλικίες της πατρίδας μας αδυνατούν να δημιουργήσουν οικογένεια, βλέποντας το μέλλον τους να υποθηκεύεται καθημερινά.

Ποια είναι όμως η απάντηση της σημερινής κυβέρνησης απέναντι σε αυτή την υπαρξιακή απειλή για το μέλλον του έθνους; Προπαγάνδα και βόλεμα ημετέρων. Αντί για γενναία οικονομικά κίνητρα, φοροαπαλλαγές, ουσιαστική στήριξη της μητρότητας και στεγαστική προστασία για τους νέους, το μόνο που έχει να επιδείξει το Μαξίμου είναι η ίδρυση ακόμη ενός υπουργείου, αυτού της… Οικογένειας.

Ένα υπουργείο-βιτρίνα, που δεν δημιουργήθηκε για να λύσει το δημογραφικό πρόβλημα, αλλά για να εξυπηρετήσει τις συνήθεις μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Στην πραγματικότητα, το μόνο που κατάφερε αυτή η δομή είναι να βολέψει φίλους, κολλητούς και την υπόλοιπη εκλογική πελατεία του κυβερνώντος κόμματος, μοιράζοντας καρέκλες, κονδύλια και μισθούς.

Την ώρα που η Ελλάδα σβήνει δημογραφικά και χάνει το πιο ζωντανό της κομμάτι, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει να παρακολουθεί τον αφανισμό ως απαθής θεατής, μοιράζοντας κούφιες υποσχέσεις. Φυσικά, πρέπει να σημειωθεί ότι την άποψή του για την οικογένεια και την τεκνοποιία ο Κυριάκος Μητσοτάκης την εξέφρασε ξεκάθαρα θεσμοθετώντας τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων.

Τελικά, η «Ελλάδα 2.0» θα έχει 0 Έλληνες.

ΤΟ ΓΑΡ ΠΟΛΥ ΤΗΣ ΘΛΙΨΕΩΣ ΓΕΝΝΑ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Του Outsider

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική όπου η εξουσία παύει να λειτουργεί ως εργαλείο διακυβέρνησης και μετατρέπεται σε μηχανισμό αυτοσυντήρησης. Τότε η πραγματικότητα παραμορφώνεται, οι προτεραιότητες χάνονται και η αγωνία για το πολιτικό μέλλον υπερισχύει της ανάγκης αντιμετώπισης των πραγματικών προβλημάτων της κοινωνίας. Κάπως έτσι μοιάζει σήμερα η εικόνα που εκπέμπει το Μέγαρο Μαξίμου.

Την ώρα που η ακρίβεια εξακολουθεί να εξαντλεί τα νοικοκυριά, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ασφυκτιούν, οι πολίτες βλέπουν την καθημερινότητά τους να γίνεται ολοένα δυσκολότερη και η εμπιστοσύνη προς το πολιτικό σύστημα δοκιμάζεται, η κυβέρνηση δείχνει να αναλώνει υπερβολική ενέργεια σε εσωκομματικές ανησυχίες και προσωπικές πολιτικές αντιπαραθέσεις. Η δημόσια εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι η αγωνία για τις πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της παράταξης έχει καταστεί σημαντικότερη από την αγωνία για τα προβλήματα των πολιτών.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε οικοδομήσει το προφίλ του ψύχραιμου και μεθοδικού πολιτικού. Ωστόσο, όσο πληθαίνουν τα σημάδια φθοράς, τόσο περισσότερο φαίνεται να κυριαρχεί ο εκνευρισμός. Λέγεται συχνά ότι μιλά άπταιστα γαλλικά. Το τελευταίο διάστημα, όμως, η πολιτική ατμόσφαιρα δίνει την εντύπωση ότι μιλά μόνο… «γαλλικά», καθώς η δυσφορία και η νευρικότητα είναι πλέον εμφανείς σε κάθε επίπεδο της κυβερνητικής λειτουργίας.

Και όταν η κορυφή εκπέμπει ανησυχία, η ανησυχία μεταδίδεται προς τα κάτω. Οι συνεργάτες βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση, οι μηχανισμοί λειτουργούν με όρους πολιτικής επιβίωσης και οι αποφάσεις λαμβάνονται υπό το βάρος του φόβου. Όμως η πολιτική ιστορία έχει αποδείξει αμέτρητες φορές ότι ο πανικός είναι ο χειρότερος σύμβουλος. Ο πανικός οδηγεί σε λάθη, υπερβολές και επιλογές που τελικά επιταχύνουν αυτό ακριβώς που επιχειρούν να αποτρέψουν.

Χαρακτηριστική είναι και η εικόνα που άφησαν πρόσφατες πολιτικές εμφανίσεις του πρωθυπουργού στην περιφέρεια. Ανεξάρτητα από τους ακριβείς αριθμούς ή τις κομματικές ερμηνείες, η ουσία παραμένει η ίδια: η εικόνα ενθουσιασμού που κάποτε συνόδευε τις δημόσιες παρουσίες του δεν είναι πλέον δεδομένη. Και όταν η πολιτική δυναμική αρχίζει να εξασθενεί, καμία επικοινωνιακή διαχείριση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πραγματικότητα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν είναι η φθορά. Όλες οι κυβερνήσεις φθείρονται. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η άρνηση αποδοχής της φθοράς. Είναι η πεποίθηση ότι για κάθε δυσκολία φταίνε οι άλλοι, οι αντίπαλοι, οι διαφωνούντες, οι επικριτές, οι πρώην σύμμαχοι. Είναι η αδυναμία αυτοκριτικής που συχνά συνοδεύει τη μακρά παραμονή στην εξουσία.

Όσο για τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη, πολλές φορές δίνει την εντύπωση ότι εγκλωβίζεται στις ίδιες του τις τοποθετήσεις. Η υπερβολική προσπάθεια υπεράσπισης κάθε κυβερνητικής επιλογής οδηγεί συχνά σε αντιφάσεις που τελικά δυσκολεύουν περισσότερο το κυβερνητικό αφήγημα παρά το ενισχύουν.

Η πολιτική, όμως, έχει έναν αμείλικτο κανόνα. Οι πολίτες παρατηρούν, αξιολογούν και στο τέλος κρίνουν. Κανένας επικοινωνιακός μηχανισμός δεν μπορεί να ακυρώσει αυτή τη διαδικασία. Και όταν μια κυβέρνηση αρχίζει να ασχολείται περισσότερο με τους φόβους της παρά με τις ανάγκες της κοινωνίας, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στους αντιπάλους της αλλά στον ίδιο της τον καθρέφτη.

Γιατί, πράγματι, το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη. Και στην πολιτική, η παραφροσύνη αρχίζει τη στιγμή που η εξουσία χάνει,

ΜΕ ΠΛΑΤΕΣ! Ο «ΠΑΝΤΕΛΟΣ» ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΚΑΛΕΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΕΓΙΝΕ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ...

ΚΕΡΒΕΡΟΣ
Σε αργία ο Μητροπολίτης Πτολεμαΐδος Άνω Αιγύπτου: Κατηγορείται ότι έδειχνε τα γεννητικά του όργανα στα Πετράλωνα. Είναι γνωστός από τα πρώιμα χρόνια της ζωής του για την αδυναμία του να επιδεικνύει τα γεννητικά του όργανα Είχε έλθει στο Γυμνάσιο στην Αθήνα εκδιωχθείς κακήν κακώς από το Κυκλαδονήσι του και κατάφερε να περάσει στο πανεπιστήμιο. Στη διάρκεια των Θεολογικών του σπουδών εκάρη μοναχός όμως συνέχισε να επιδίδεται στην ανώμαλη πράξη του!!! Λέγεται ότι συχνά οι αστυνομικοί στην Ομόνοια τον έδιωχναν από τις σκάλες στο υπόγειο του τότε «Ηλεκτρικού» όπου κάθονταν από κάτω για να κοιτάζει τις γυναίκες που περνούσαν πάνω. Άγνωστο με ποιανού τις πλάτες ο «Παντέλος» έγινε ιεραπόστολος στην Αφρική και με τα χρόνια Μητροπολίτης!!!

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ Ο ΙΟΣ, Ο ΒΑΚΙΛΟΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑ ΤΟΥ

Δεν έχουν την παραμικρή διαφορά με τον Μητσοτάκη.

Γιατί ο Τσίπρας, με το 3ο Μνημόνιο δέσμευσε σε Πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% την χώρα έως το 2022 και με πλεονάσματα της τάξης του 2,2% έως το 2060.

Υποθήκευσε την ελληνική δημόσια περιουσία έως το 2115 δηλαδή για 100 χρόνια και «παραχώρησε»– ξεπούλησε δηλαδή– στους Δανειστές ελληνική δημόσια περιουσία αρχίζοντας από το Σιδηροδρομικό Δίκτυο έως τα Αεροδρόμια.

Ταυτόχρονα – σύμφωνα με μαρτυρία βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ– κόστισε αλλά 86 δις η διαπραγμάτευσή του, δηλαδή του μεγάλου επαναστάτη από τις USA Γιανη – με ένα ν – Βαρουφάκη συν τα δεκάδες – ή και εκατοντάδες – δις για την ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών Τραπεζών.

Περιττό δε να σχολιάσουμε τον τρόπο που δημιουργούνταν τα πρωτογενή πλεονάσματα π.χ. με αύξηση χρεών στους Προμηθευτές του Δημοσίου, μείωση σε τεράστιο βαθμό του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), καθυστέρηση των Παραγωγικών Επενδύσεων αλλά και της έκδοσης νέων συντάξεων για πάνω από τρία χρόνια τουλάχιστον 200.000 νέων συνταξιούχων.

Γιατί ο Τσίπρας φτωχοποίησε ακόμη περισσότερο μεγάλα – ήδη φτωχοποιημένα – στρώματα του ελληνικού λαού και ειδικότερα τα χαμηλότερα και τα μικρομεσαία με τερατώδη μέτρα όπως η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η εισαγωγή πάνω από 25 νέων φόρων, η κατάργηση συντάξεων χηρείας, ευπαθών ομάδων και πολυτέκνων κ.ά.

Ο Τσίπρας  που κατά τα άλλα, κόπτεται για τις «υποτελείς τάξεις»– φτωχοποίησε περισσότερο τους ήδη φτωχούς αλλά και τους μικρομεσαίους που παρόλη την κρίση είχαν κρατήσει, με μεγάλες απώλειες, την περιουσία τους.

Γιατί ο Τσίπρας μετέτρεψε την έννοια του Κοινωνικού Κράτους σε Ελεημοσύνη, μοίρασμα φτώχειας και επιδόματα πείνας των 200 ευρώ. Παρασιτοποίησε και μετέτρεψε σε επαίτη τεράστια στρώματα του ελληνικού λαού, ανήγαγε δε την ψυχολογία του Ζητιάνου και του Συνδρόμου Στοκχόλμης σε Κυρίαρχη Ψυχολογία. Λούμπεν «Αριστερά» ο ίδιος προσπάθησε να λουμπενοποιήσει τεράστια στρώματα της Ελληνικής Κοινωνίας ακολουθώντας την Τακτική «Σε φτωχοποιώ, σου παίρνω 1.000 ευρώ αλλά παραμονή εκλογών σε επιστρέφω 50 και γι’ αυτό πρέπει να με ψηφίσεις και με τα δυο χέρια». Το απαύγασμα της Ηθικής και Ψυχολογικής Εξαθλίωσης και ο Λουμπενισμός κυρίαρχος, το σιωπηρό του σύνθημα.

Ναι — η κυβέρνηση Τσίπρα (2015–2019) ήταν αυτή που νομοθέτησε το πλαίσιο των ηλεκτρονικών κατασχέσεων και των αυτόματων δεσμεύσεων τραπεζικών λογαριασμών, μέσω της ΑΑΔΕ και της πλήρους ψηφιοποίησης των διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης. Αυτό αποτέλεσε τη βάση για ό,τι εφαρμόζεται μέχρι σήμερα, παρότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη το επέκτεινε και το επιτάχυνε, καταργώντας ουσιαστικά το ο Νόμο Κατσέλη (Ν. 3869/2010) που ήταν νόμος της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ υπό τον Γιώργο Παπανδρέου και ρύθμιζε τα χρέη υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων προέβλεπε προστασία της πρώτης κατοικίας και αποτελούσε το πρώτο ολοκληρωμένο πλαίσιο «πτωχευτικού δικαίου» για ιδιώτες στην Ελλάδα.

Γιατί ο Τσίπρας καθιέρωσε τον θεσμό του Μεγάλου Αδελφού που παρακολουθεί τα πάντα, την ΑΑΔΕ που δεν υπάγεται στην ελεγκτική διαδικασία του Ελληνικού Δημοσίου. Κατάσχει συντάξεις, επιδόματα, αμοιβές δηλαδή τα πάντα, τιμωρώντας τους δύστυχους που χρωστούν 500, 1000 ή και παραπάνω ευρώ. Την ώρα που «ρυθμίζει» χρέος 1,2 δις των ΕΛΠΕ του Λάτση – έχοντας τον πονηρό Φαναριώτη Γαβρόγλου μέλος του ΔΣ του Ιδρύματος Λάτση– ή χρέος 450 εκατομμυρίων του Μπόμπολα – εξού και η ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗ τοποθέτηση του ΕΘΝΟΥΣ ή της ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ– ή χρέος 90 εκατομμυρίων του Κοντομηνά – δείτε την συντροφικότητα του καναλιού ALPHA στον ΣΥΡΙΖΑ– αλλά και χάρισμα προστίμου 48 εκατομμυρίων στην ΣΕΚΑΠ που είχε αγοράσει ο Ιβάν Σαββίδης, φανατικός φίλος του Τσίπρα και μέγας επενδυτής Νοτίου Βαλκανικής και περιχώρων.

Γιατί ο Τσίπρας κατέστρεψε κάθε έννοια ύφους και ήθους και όχι μόνο αριστερού αλλά κάθε είδους και τύπου. Προωθωντας άτομα που αποτελούσαν την προσωποποίηση της ψυχικής και ηθικής παρακμής και εξαθλίωσης αλλά και Μαρίες Αντουανέτες που παρίσταναν τις φεμινίστριες με παχυλούς μισθούς του Δημοσίου, κουνούσε συνεχώς το δάκτυλο στον ελληνικό λαό – π.χ. Πυρκαγιά στο Μάτι– ξερνώντας όλα τα απωθημένα του λιγούρη Λούμπεν που είδε πλουσιοπάροχο στρωμένο τραπέζι και έκανε μακροβούτι χωρίς μαχαιροπήρουνα. Διόριζε – και συνεχίζει να διορίζει– συγγενολόγια, ξαδέλφους, συζυγούς, ερωμένες και παλλακίδες, δημιουργώντας μας την απορία εάν ο Λούμπεν έχει πάτο στην ηθική του εξαχρείωση και αποκτήνωση.

Γιατί ο Τσίπρας ταύτισε στην συνείδηση πλατειών στρωμάτων του ελληνικού λαού την Ιστορική Αριστερά με τον Homo Amoralis, τον χαμαιλέοντα παντός καιρού που είναι ο Λούμπεν, τον περιφερόμενο κλόουν και θίασο που δεν σέβεται τίποτα γιατί ο ίδιος είναι ένα τίποτα. Ένα μεγάλο μηδενικό που θέλει να μηδενοποιήσει το κοντέρ δηλαδή να εκμηδενίσει κάθε έννοια Ηθικής, Συνείδησης και Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας. Άλλωστε αυτό που δεν κατάφερε η προπαγάνδα σχεδόν 100 ετών της Δεξιάς το κατάφερε ο ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑ σε τεσσεράμισι χρόνια, δυσφημίζοντας την Αριστερά όσο κανένας άλλος και ταυτίζοντας την με την ηθική εξαχρείωση, τον αμοραλισμό και τον χυδαίο οπορτουνισμό, όχι του ρεφορμιστή εργαζομένου της Σοσιαλδημοκρατίας – που σε τελευταία ανάλυση, ιστορικά, έχει Προλεταριακή Προέλευση – αλλά του επικίνδυνου (κυριολεκτικά) μηδενιστή Λούμπεν.

Γιατί οι εξαιρετικά ωφέλιμες για το σύστημα υπηρεσίες του ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑ έχουν επαρκώς αναγνωριστεί από την Ελίτ– δηλαδή την εγχώρια και διεθνή Αστική Τάξη– τους Δανειστές, τους Αμερικάνους και όλα τα υπόλοιπα «λουλούδια» που ο εκτρωματικός Τσίπρας κάποτε πολεμούσε, τουλάχιστον στα λόγια.

Η Δεξιά όλων των αποχρώσεων – Ακροδεξιά, Λαϊκή Δεξιά, Φιλελεύθερη Κεντροδεξιά– ευγνωμονούν τον Τσίπρα για τον κατεδαφιστικό του ρόλο σε όλο το οικοδόμημα της Ιστορικής Αριστεράς.

Οι ανενημέρωτοι, αγράμματοι και σχεδόν αναλφάβητοι Δεξιοί ευχαρίστως ταυτίζουν την Θεωρία των Marx/Engels και κάθε έννοια Εργατικού Κινήματος, Σοσιαλισμού και Κομμουνισμού με τον ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑ γιατί – πολύ απλά– έτσι τους συμφέρει. Ξεμπερδεύοντας με μια Fake «Αριστερα» a la ΣΥΡΙΖΑ, γνωρίζουν (ή ελπίζουν) πολύ καλά πως ξεμπερδεύουν – ίσως για τα επόμενα χρόνια– και από την Αληθινή Αριστερά του Εργατικού και Λαϊκού Κινήματος και την οποία ευχαρίστως ταυτίζουν με τον απόπατο που λέγεται Τσίπρας-ΣΥΡΙΖΑ. Απλά, με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια και οι επιπτώσεις της ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗΣ παρακμής ήδη φαίνονται έκδηλα.

Η εκλογική στασιμότητα – έως πολύ μικρή πτώση– του ΚΚΕ και η εξαύλωση όλων των υπολοίπων αριστερών σχημάτων στις ευρωεκλογές της 26ης Μάη μάλλον επιβεβαιώνει το ανωτέρω συμπέρασμα, με εξαίρεση βέβαια την «Αριστερά» του George Soros (Βαρουφακης) που, όπως φαίνεται, μετακόμισε από την Μεταμοντέρνα, Λούμπεν Αριστερά του ΤΣΙΠΡΑ, με ένα κομμάτι της προίκας της Αμερικανο/νατοϊκής «Αριστεράς».

Άλλωστε, μην ξεχνάμε πως ο Νάρκισσος Giani, υπέγραψε την πρώτη συμφωνία με τους Δανειστές στις 20 Φλεβάρη του 2015, μόλις 25 μέρες μετρά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας σαν «δίκαιες» το 70% (!) των απαιτήσεων των Δανειστών (Βλ. Δηλώσεις του Βαρουφάκη την εποχή εκείνη).

Γιατί ο Τσίπρας δεν εκμηδένισε απλά κάθε έννοια Επιστήμης και Ολιστικής, Διαλεκτικής Θεωρίας της Επιστήμης αλλά υπονόμευσε κάθε έννοια Επιστημονικού χαρακτήρα με τα «διαμάντια» που σέρβιρε κατά καιρούς (Φαντασιακή Θεώρηση του Έθνους, Θεωρία του Κοινωνικού Φύλου κα). Έτσι ερμηνεύεται η αλλεργία και απέχθεια των ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑΙΩΝ για έννοιες όπως Πατρίδα, Εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας, Ιμπεριαλισμός, αλλά και έννοιες όπως Οικογένεια, Πατέρας ακόμα και Άνδρας και ανδρισμός .

Για όλους τους παραπάνω λόγους, ο Τσίπρας πρέπει να συντριβεί έτι περαιτέρω και ει δυνατόν, να εξαϋλωθεί. Μην σας αγγίζουν οι ψετοδημοσκοπήσεις που βολεύουν τον Μητσοτάκη, δεν ξεπερνα το 5%.

Η Αριστερά θα ξαναγεννηθεί από τις στάχτες της έχοντας σαν «μαγιά» ό,τι καλύτερο υπάρχει στον χώρο της με την απλή προϋπόθεση, να εξαφανιστεί ο ιός, ο βάκιλος του Τσίπρα και σια, που απειλεί με την παρακμιακή του φύση να εξαφανίσει κάθε μορφή αντίστασης θυμίζοντας επιδημία πανώλης του Μεσαίωνα.

Η ερεβώδης χρονική περίοδος του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος της. Όπως έχουμε Προ Χριστού και Μετά Χριστόν στην Ιστορική Επιστήμη, έτσι θα έχουμε και Αριστερά μετά ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑ. Για το καλό του ελληνικού λαού, της χώρας και του νέου εργατικού κινήματος που έρχεται, από νέους ανθρώπους μορφωμένους και πολύγλωσσους αλλά και παλαιότερους αριστερούς που βγήκαν αλώβητοι από το Καθαρτήριο και την Κόλαση του ΤΣΙΠΡΟΣΥΡΙΖΑ.

Γι’ αυτό, όλοι πρέπει να θυμόμαστε, και να μην ξεχνάμε ποτέ, τουλάχιστον έως τις βουλευτικές εκλογές, ΤSIPRAS Delendus Est! (πρέπει να αφανιστεί!)

«Ο ΤΖΑΜΠΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ»… ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΧΡΩΣΤΑΣ 541 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, ΟΠΩΣ Η ΝΔ

«Ο τζάμπας δεν υπάρχει. Όποιος σας υπόσχεται, από κάπου θα σας τα πάρει», είπε περιοδεύοντας στα νότια προάστια ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επιχειρώντας να δώσει ακόμη ένα μάθημα οικονομικού ρεαλισμού. Ως γενική αρχή, δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς. Στην οικονομία πράγματι τίποτα δεν είναι δωρεάν. Κάθε παροχή έχει κόστος. Κάποιος, κάπου, πληρώνει τον λογαριασμό. Το ερώτημα όμως δεν είναι αν υπάρχει ή δεν υπάρχει τζάμπα. Είναι άλλο: για ποιους ακριβώς δεν υπάρχει;

Ο μέσος Έλληνας γνωρίζει πολύ καλά ότι ο τζάμπας δεν υπάρχει. Το μαθαίνει καθημερινά. Στο σούπερ μάρκετ. Στο ενοίκιο. Στον λογαριασμό του ρεύματος. Στα καύσιμα. Στην εφορία. Στις ασφαλιστικές εισφορές. Στις δόσεις που τρέχουν πιο γρήγορα από τον μισθό. Δεν χρειάζεται ο πρωθυπουργός να του το εξηγήσει. Το ζει ήδη.

Εκεί όμως που αρχίζει η πολιτική ειρωνεία -ή μάλλον η πολιτική υποκρισία- είναι όταν αυτό το μάθημα παραδίδεται από τον αρχηγό ενός κόμματος που χρωστά πάνω από μισό δισεκατομμύριο ευρώ. Η ΝΔ, της οποίας ηγείται ο κ. Μητσοτάκης, κουβαλά χρέη που ξεπερνούν τα 541 εκατομμύρια ευρώ, πλησιάζοντας πλέον τα 600 εκατομμύρια. Και εδώ γεννάται το απλό ερώτημα αν ο τζάμπας δεν υπάρχει, τότε πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό το μοντέλο πολιτικής χρηματοδότησης;

Για τον απλό πολίτη ή για μια επιχείρηση τα πράγματα είναι αμείλικτα. Αν χρωστάς, σε πιέζουν. Αν δεν πληρώνεις, έρχονται κατασχέσεις, δεσμεύσεις, πλειστηριασμοί. Μια οποιαδήποτε επιχείρηση με χρέη 541,9 εκατομμυρίων ευρώ θα είχε ήδη καταρρεύσει, πτωχεύσει ή βάλει λουκέτο...

Ένα κόμμα εξουσίας όμως -όπως εν προκειμένω η ΝΔ- όχι μόνο επιβιώνει, αλλά συνεχίζει να κυβερνά, να συμμετέχει κανονικά στις εκλογές και ταυτόχρονα να παραδίδει μαθήματα οικονομικής υπευθυνότητας, σαν να μη συμβαίνει απολύτως τίποτα...

Για τα κόμματα εξουσίας ισχύουν διαφορετικοί κανόνες. Εκεί τα χρέη μετατρέπονται σχεδόν σε λογιστική λεπτομέρεια. Σε μια μόνιμη εκκρεμότητα χωρίς πραγματικές συνέπειες. Σαν να υπάρχει ένα παράλληλο οικονομικό σύμπαν, όπου οι κανόνες της αγοράς ισχύουν για όλους εκτός από εκείνους που νομοθετούν γι’ αυτούς.

Κάπως έτσι, η αυτάρεσκα διδακτική φράση του πρωθυπουργού αποκτά σχεδόν ειρωνική διάσταση. Ο τζάμπας δεν υπάρχει, μας λέει. Προφανώς. Μόνο που στην Ελλάδα του 2026 φαίνεται πως ο τζάμπας δεν υπάρχει για τους πολλούς. Για τους λίγους, απλώς αλλάζει όνομα. Λέγεται διευκόλυνση, ρύθμιση, ανοχή,

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΚΕΡΔΙΣΕ ΟΡΙΣΤΙΚΑ.

Πηγή: Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας

Μόνος, με ένα σακ βουαγιάζ στο χέρι και ένα ταξί να περιμένει, έγινε το ευθυτενές βέλος της αξιοπρέπειας που καρφώθηκε στην καρδιά του ελληνικού κράτους. Το κράτος μπορεί να κατασκευάζει Άουσβιτς, στρατόπεδα συγκέντρωσης, φυλακές, μπορεί να κάνει γενοκτονίες και άλλα παρόμοια. Το «άτομο» όμως δεν το κέρδισε και δεν το διέσπασε ποτέ και πουθενά και ούτε πρόκειται να καθυποτάξει αυτό το ανήμερο θεριό.

Λένε πολλοί ότι πρόκειται για κρατική εκδίκηση. Εύκολη εξήγηση. Αυτό είναι για άλλου είδους κρατικές οντότητες. Για φθόνο πρόκειται, γιατί αυτός είναι που αντιστοιχεί σε ένα μικροαστικό κράτος. Αυτός ο φθόνος είναι που λειτουργεί στον απόκοσμο του λαϊκισμού της δουλοπρέπειας. Η εκδίκηση απαιτεί ενέργεια έξω απο τον δημοσιοϋπαλληλικό δικαστικό κώδικα. Ο φθόνος είναι αυτός που ετεροκαθορίζεται και αποσκοπεί στην λεηλασία του «άλλου», προκειμένου να τον κάνει ίδιο με τα μούτρα του.

Να πούμε εδώ ένα μπράβο στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κ. Τζαβέλλα, και στο ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου που αποφάσισαν, μετά από παροτρύνσεις της Οικογένειας και των ΗΠΑ, με εθνικοσοσιαλιστικό τρόπο, ανεξάρτητα από τον νόμο και το σύνταγμα, με κριτήριο την ιδεολογία του εσωτερικού εχθρού. Αλλά και ένα ακόμη μπράβο στους δικαστές για την επίσης εθνικοσοσιαλιστική εφαρμογή της «Εξαίρεσης».

Το κράτος στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι μόνο του, αλλά έχει τη συναίνεση των λιγοστών σε βάρος, των μισάνθρωπων, των μονίμως υποταγμένων στο υπάρχον. Έχουν τους λόγους τους όσοι ζουν διαμέσου των άλλων.

Στη φυλακή σαν κρατούμενος ο Γιωτόπουλος ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στα Μαθηματικά ενώ ανακηρύχθηκε διδάκτωρ από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού και αυτό όχι για να σωφρονιστεί, αλλά για να αναδυθεί για να ζήσει. Και το πέτυχε πολλαπλασιάζοντας την αποτυχία του κράτους απέναντί του. Χορτασμένος άνθρωπος απέναντι σε ελλειματικές κρατικές δομές και προσωπικότητες που τις διαχειρίζονται. Είναι 82 χρονών. Ε, και; Ο άνθρωπος δεν είναι βιολογικό ον, αλλά κοινωνικοιστορικό και ο Γιωτόπουλος η επιτομη αυτού του συμπεράσματος.

Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος κέρδισε οριστικά. Ανέλαβε την ευθύνη για όλα και για όλους μας. Ας το παραδεχτούμε. Η στρατηγική της σιωπής αποδείχθηκε στην περίπτωσή του εκκωφαντική και τάραξε τα θεσμισμένα. Ξανά, λοιπόν, στη φυλακή ο Γιωτόπουλος ολόκληρος και πιο δυνατός.

Αυτή τη φορά το κράτος κατέρευσε μπροστά του και μπροστά στα μάτια όλων μας. Το «αίσχος» έγινε πιο επαίσχυντο.

Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας

370.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΩΝ 15.000; Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΑ

Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα ξεπερνά ακόμα και την πιο αιχμηρή πολιτική σάτιρα. Και η αποκάλυψη που έφερε στη δημοσιότητα ο δημοσιογράφος της Εφημερίδας των Συντακτών μέσω του λογαριασμού του στο Χ είναι μία από αυτές.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η πλατφόρμα PosoKaneis κόστισε στο ελληνικό δημόσιο περίπου 370.000 ευρώ. Την ίδια στιγμή, η ίδια η εταιρεία που υποστηρίζει τεχνικά την πλατφόρμα δηλώνει ότι θα μπορούσε να κατασκευάσει ακριβώς το ίδιο έργο με μόλις 15.000 ευρώ.

Αν τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται, δεν μιλάμε απλώς για μια ακόμα περίπτωση κρατικής σπατάλης. Μιλάμε για μια πρόκληση απέναντι σε μια κοινωνία που στενάζει από την ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς και τη διαρκή φορολογική αφαίμαξη.

Το πιο εξοργιστικό, όμως, δεν είναι μόνο η πιθανή υπερκοστολόγηση. Είναι η αίσθηση ατιμωρησίας που αποπνέει η υπόθεση. Σαν κάποιοι να πιστεύουν ότι μπορούν να μοιράζουν δημόσιο χρήμα κατά βούληση χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Σαν να θεωρούν δεδομένο ότι η αποκάλυψη ενός ακόμη σκανδάλου δεν θα έχει καμία συνέπεια.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο επικίνδυνο στοιχείο της εποχής μας. Δεν πρόκειται πλέον για «λάθη», για «αστοχίες» ή για «κακή διαχείριση». Πρόκειται για μια πολιτική κουλτούρα που αντιμετωπίζει το δημόσιο ταμείο ως λάφυρο και τους πολίτες ως θεατές που οφείλουν απλώς να πληρώνουν τον λογαριασμό.

Η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι υπουργοί οφείλουν άμεσα να δώσουν απαντήσεις. Ποιος αποφάσισε το κόστος; Με ποια κριτήρια; Ποια ήταν τα παραδοτέα; Υπήρξε διαγωνισμός και ποια ήταν τα συγκριτικά στοιχεία των προσφορών;

Γιατί όταν μια πλατφόρμα που –σύμφωνα με τους ίδιους τους τεχνικούς που την υποστηρίζουν– μπορεί να κατασκευαστεί με 15.000 ευρώ κοστίζει τελικά 370.000, τότε δεν μιλάμε για μια απλή λογιστική διαφορά. Μιλάμε για μια υπόθεση που απαιτεί πλήρη διαφάνεια και δημόσιο έλεγχο.

Και όσο οι απαντήσεις δεν δίνονται, τόσο θα ενισχύεται η πεποίθηση ότι κάποιοι έχουν αποθρασυνθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να προχωρούν σε ολοφάνερες αρπαχτές αδιαφορώντας ακόμα και για το γεγονός ότι θα γίνουν αντιληπτοί την ίδια κιόλας μέρα.

Γιατί όταν η εξουσία πιστεύει ότι δεν λογοδοτεί,