Σε όλο τον δυτικό κόσμο έχει κατοχυρωθεί το δικαίωμα του
λόγου.
Στην Ελλάδα έχει κατοχυρωθεί η υποχρέωση στον
σκασμό. Το υπενθυμίζουν οι ακροδεξιοί σε ό,τι αφορά τους εθνικά ευαίσθητους
μύθους: ο κ. Νίκος Δήμου είχε μια πρόσφατη εμπειρία, όπου η υποχρέωση στον
σκασμό πήγαζε από το «δικαίωμα» των παιδιών στην ανώδυνη Ιστορία. Το ασκούν οι
ακροαριστεροί που μπουκάρουν σε εκδηλώσεις και ζητούν από κάποιους να μην
ομιλούν διότι «δεν δικαιούνται». Από τον μεσαίο χώρο, η
υποχρέωση στον σκασμό απευθύνεται συγκυβερνητικώς μόνο στον κ. Γιώργο
Παπανδρέου.
Το απαίτησε ρητώς η διαχρονικώς αντίπαλή του (ως βουλευτής της
Ν.Δ.) Φωτεινή Πιπιλή, το ζήτησε η, ευνοημένη από τον ίδιο, υπουργός Εύη
Χριστοφιλοπούλου.
Η αλήθεια είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός μιλάει πολύ ή έστω
μιλάει περισσότερο από τον προκάτοχό του Κώστα Καραμανλή.
Ομως, όσα λέει δεν
κρίνονται ως περιεχόμενο· ζυγίζονται σύμφωνα με τις εικαζόμενες προθέσεις του.
Σύμφωνα με μία θεωρία,
