Θα πω πώς καταλαβαίνω εγώ
τη δήλωση που είχε κάνει ο Τσίπρας περί ελέγχου των αρμών της εξουσίας. Πήραμε
τις εκλογές και την κυβέρνηση αλλά δεν μπορούσαμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Δεν
προλάβαμε, δεν καταφέραμε, να βάλουμε τα δικά μας παιδιά σε όλες τις κρίσιμες
θέσεις για να ελέγχουμε τα πάντα. Την επόμενη φορά θα βάλουμε τους δικούς μας Πορτοσάλτε πρώτα (το είπε άλλωστε: "όχι στην κομματοκρατία, όχι στους κομματικούς
εγκάθετους, όχι στις λογικές του παλιού πολιτικού συστήματος, αλλά αφότου [sic]
όμως καταφέρεις να καθαρίσεις το πεδίο από αυτούς που δουλεύουν εναντίον
σου"), και μετά θα βάλουμε κανόνες, τους δικούς μας. Θα τον
Η Μακρόνησος άλλωστε για τους
αντιφρονούντες έγινε.
Στις κοινοβουλευτικές
δημοκρατίες, «αρμοί της εξουσίας», πέραν της Εκτελεστικής, είναι η Νομοθετική,
η Δικαστική, αλλά και τα Μέσα Ενημέρωσης. Που οφείλουν να δρουν ανεξάρτητα από
τον έλεγχο της εκάστοτε κυβέρνησης. Και η Ελλάδα έχει Σύνταγμα που εγγυάται τη
διάκριση των εξουσιών.
Η αντιδημοκρατική όμως νοοτροπία
Τσίπρα και οι «ολοκληρωτικές αντιλήψεις του έφεραν την εντολή απόλυσης
του Νίκου Παναγιωτόπουλου, θυμίζοντας τις πιο σκοτεινές στιγμές ελέγχου
της ενημέρωσης και της ελευθερίας του Τύπου της δεξιάς και της χούντας.
Φανταστείτε να είχε και
την εξουσία θα είχε μεταβληθεί η ενημέρωση όπως της βόρειας Κορέας με αποκλειστικούς
ενημερωτές του λαού τον Καψώχα και την Ακριβοπούλου


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου