Σε ένα απύθμενο ρεσιτάλ υποκρισίας, τη στιγμή που βοά ο τόπος με τις λαμογιές των… αρίστων, ο Κυριάκος προσπαθεί να μας πείσει ότι ο αγώνας κατά της διαφθοράς θα δικαιωθεί. Και ξεκινάει μέσα από την ίδια τη Νέα Δημοκρατία.
Κι όμως στην Ελλάδα του μητσοτακισμού το αδιανόητο αυτό θρίλερ το βλέπουμε ζωντανά. Με τον Κυριακό να έχει μπει παθιασμένα στο πετσί του ρόλου.
Μπορεί κάποιοι να πείθονται από τα μητσοτακικά παπατζιλίκια εξαιτίας του βομβαρδισμού διαστρέβλωσης της πραγματικότητας από τα πετσωμένα ΜΜΕ.
Επειδή όμως η Ελλάδα είναι μικρή και τίποτα δεν δύναται να παραμείνει κρυφό υπενθυμίζουμε στον… παραλίγο Μωυσή ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί.
Κατανοούμε ότι είναι ιδιαιτέρως στρυμωγμένος από τα αδιάκοπα σφυροκοπήματα που γκρεμίζουν τα σαθρά θεμέλια της χειρότερης κυβέρνησης της μεταπολιτευτικής περιόδου, ωστόσο ας βρει άλλη τακτική δικαιολόγησης των αδικαιολόγητων και να σταματήσει να προσβάλει τη νοημοσύνη όλων μας.
Διότι το ρουσφέτι και το πελατειακό κράτος που τάχα θα πατάξει υπηρετείται άοκνα από την Αγία Οικογένεια εδώ και 150 χρόνια περίπου.
Όπου από… ξυπόλυτη το 1878, έφτασε σήμερα να κατέχει ασύλληπτη εξουσία. Πόθεν, κύριε Μητσοτάκη;
Μήπως από το ρουσφέτι;
Ο πατέρας σας πάντως εμμέσως αυτό παραδέχτηκε στις περιβόητες συνεντεύξεις που είχε δώσει στον Αλέξη Παπαχελά.
Αντιγράφουμε από τα «Νέα»:
Ρουσφέτια – «Διόριζα όσους ήθελα»
Αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής, ιδιαίτερα τη δεκαετία του ’50 αλλά όχι μόνο, ήταν οι διορισμοί στο Δημόσιο και τα ρουσφέτια. Η οπτική του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη έχει ενδιαφέρον.
«Κάναμε ρουσφέτια, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Όλοι έκαναν ρουσφέτια. Ήταν χαρακτηριστικό της εποχής. Εγώ, ας πούμε, το 1951, έκανα τα περισσότερα ρουσφέτια, διότι εκείνη την εποχή εγώ έγραφα τους νόμους, ο ίδιος. (…) Και δουλεύαμε με αναγκαστικούς νόμους. Και φυσικά διόριζα. Διόριζα όσους ήθελα. Είχα άνεση να διορίσω. Ακόμη και επί κυβερνήσεως Ενώσεως Κέντρου κάναμε διορισμούς. Κάναμε, όμως, επιλογές. Εμείς δεν βάλαμε σκάρτους ανθρώπους, ούτε ακολουθήσαμε μία κομματική πολιτική στη δημόσια διοίκηση. Εμένα τουλάχιστον κανείς ποτέ δεν τόλμησε να μου πει ότι ευνόησα ανίκανους. Εγώ έψαχνα τον καλό υπάλληλο και δεν με ενδιέφερε το φρόνημά του».
Όμως για τους χιλιάδες προσωπικούς του υποστηρικτές λέει: «Αυτό είναι άλλο. Ο πολιτικός που έχει φίλους δεν χρειάζεται να κάνει παρανομία για να κρατήσει τους φίλους του. Πολύ εσφαλμένη αντίληψη. Όπως είναι παρεξηγημένη έννοια και το ρουσφέτι. Γιατί δηλαδή, όταν προστατεύεις κάποιον φτωχό, άνθρωπο που δεν έχει στον ήλιο μοίρα, όταν βοηθάς έναν ταλαίπωρο να βρει το δίκιο του, γιατί κάνεις κακό; Δεν το καταλαβαίνω. (…) Ο βουλευτής, μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς του το χρησιμοποιεί για να προστατεύσει τον πολίτη εναντίον της αυθαιρεσίας και της αδικίας του κράτους. Μπορεί το ρουσφέτι να είναι και άδικη πράξη. Αλλά στο 90% των περιπτώσεων δεν είναι. (…) Με την έννοια της ισότητας είναι απαράδεκτο, δεν υπάρχει αμφιβολία. Αλλά από κοινωνικής πλευράς, ε, δεν κάνεις και τόσο φοβερό κακό επειδή βοηθάς μια οικογένεια που έχει πολύ μεγάλη ανάγκη να βρει κάποιος άνθρωπος δουλειά».
Ο ίδιος ο πατέρας σας σάς ακυρώνει, κύριε Μητσοτάκη.
Έλεος πια με τα ψέματα.
Και κάτι ακόμα.
Το ρουσφέτι δεν σταματάει σε απλές χάρες όπως μας είπατε στο υποτυπώδες διάγγελμά σας κύριε Μητσοτάκη, αλλά κάλλιστα ενδέχεται να αγγίξει και να ξεπεράσει «δουλειές» δισεκατομμυρίων.
Το «ένα εκατομμύριο απευθείας αναθέσεις ύψους 18 δισ. ευρώ στην εξαετία (!) κάτω από αδιαφανείς συνθήκες», όπως αναφέρει στο χθεσινό άρθρο του ο Γιωργος Χαρβαλιάς πώς ονομάζεται, κύριε Μητσοτάκη;
Με το που εκτοξεύτηκαν οι μύδροι από τις Βρυξέλλες σας καλέσαμε να παραιτηθείτε προτού να είναι αργά για τη χώρα ένεκα γεωπολιτικού χάους με έναν επεκτατικό – τραμπούκο γείτονα να την απειλεί.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι δυνάστες της Ελλάδας έχοντας να παζαρέψουν με έναν αδύναμο πρωθυπουργό βουτηγμένο στα σκάνδαλα ενώ γίνεται το μεγάλο παζάρι στον δρόμο για τη νέα τάξη πράγματων, θα τον… γονατίσουν βάζοντάς τον να υπογράψει ό,τι γουστάρουν.
Πληροφορούμαστε ότι ο Ντίλιαν θα επανέλθει μετά το Πάσχα με νέες καταγγελίες για τις υποκλοπές.
Αντιλαμβάνεστε κύριε Μητσοτάκη ότι οι υποκλοπές δεν είναι ούτε ΟΠΕΚΕΠΕ ούτε διασπάθιση ευρωπαϊκών κονδυλίων για να πετάξετε το μπαλάκι αλλού. Ενοχοποιούν κατευθείαν εσάς.
Επομένως για να μη γίνει το μισό Αιγαίο τουρκικό αποχωρήστε αξιοπρεπώς για να αποφύγουν τα χειρότερα και η χώρα και εσείς.
Το πρόβλημα εντούτοις είναι πως σε μια άλλη εξομολόγηση του πατερά σας στον Παπαχέλα αποκαλύφθηκε ο τρόπος που θα ξεπουληθεί το Αιγαίο: «Η υφαλοκρηπίδα θα μοιραστεί ”λογικά”. Εμείς θα πάρουμε το μεγάλο μέρος, οι Τούρκοι θα πάρουν το μικρό. Και… περίπου θα έχουμε συμφωνήσει και θα αφήσουμε το δικαστήριο να τη χαράξει τη γραμμή».
Συνεπώς καταλήγουμε ότι πιθανώς δεν ενδιαφέρεστε ούτε για τη χώρα ούτε για την υστεροφημία σας.
Κι ό,τι κάνετε γίνεται με όχημα το μητσοτακικό know-how με μοναδικό γνώμονα την,
ισχυροποίηση μέχρις εσχάτων της Αγίας Οικογένειας και έτερον ουδέν.Μπλέξαμε σύντροφοι κοψοχέρηδες και να δούμε πώς θα ξεμπλέξουμε.
Αυτοί οι πατριώτες άραγε πότε σκοπεύουν να σώσουν τη χώρα;
Ίσως τελικά να είναι όλα στημένα κι από πριν ξεπουλημένα.
Θα επανέλθουμε!
… Ποσώς μας ενδιαφέρει, θα μας πείτε.
Τουλάχιστον τα γράφουμε.
Από ολότελα…
Antinews
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου