Αυτό που θα έπρεπε να ενοχλεί το χώρο της Αριστεράς και Κεντροαριστεράς, που –τάχα- εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ- μετά την παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή, είναι αυτό το «πάθος» που έχει καταλάβει την Κουμουνδούρου με τη λεγόμενη "καραμανλική δεξιά".
Αυτός ο σφιχτός εναγκαλισμός με μια δυναμική συνιστώσα της Νέας Δημοκρατίας, η οποία όμως, εκπροσωπείται κατά κύριο λόγο από συνταξιούχους πολιτικούς με ξεπερασμένες ιδέες.Και το ερώτημα είναι γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ και οι «δορυφόροι» του, αισθάνονται την ανάγκη να συνδέονται άμεσα με την καραμανλική πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας; Είναι η ανάγκη της συμμαχίας ακόμη και με τον «διάβολο», προκειμένου να πέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη;
Αυτό είναι θεμιτό αλλά δεν είναι… αριστερό και καθόλου μα καθόλου προοδευτικό, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να πλασάρεται.
Και γιατί αυτή η διαχρονική προσπάθεια του κ. Τσίπρα και της ομάδας του να μην βάζουν ποτέ στο κάδρο των ευθυνών για την πορεία της χώρας τα τελευταία 20 χρόνια, τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνησή του;
Γιατί για παράδειγμα μένει πάντα στο απυρόβλητο ο πρωθυπουργός που άφησε έλλειμμα άνω του 15% και επί διακυβέρνησής του έγιναν ορισμένα από τα χειρότερα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα της Μεταπολίτευσης; 
Μιλώ για τις φονικές πυρκαγιές και τον «στρατηγό άνεμο», για το σκάνδαλο των υποκλοπών, για τα Δεκεμβριανά του 2008, για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου και των ομολόγων κ.λπ.
Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, ένα αριστερό κόμμα να μην τολμά ή να μη θέλει να ασκήσει κριτική για εκείνη την περίοδο;
Γιατί αυτή η απροκάλυπτη συμμαχία με τον πρώην πρόεδρο της Δημοκρατίας, Πρ. Παυλόπουλο;
Γιατί κάθε φορά που μιλά (μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού) ο Κ. Καραμανλής, να γίνεται μείζον πολιτικό ζήτημα;
Γιατί να γίνεται πρωτοσέλιδο στην «Αυγή» μια αμφιλεγόμενη δήλωση του κ. Παυλόπουλου ή να «σπρώχνουν» με τόση ευαρέσκεια αποτυχημένους, συνταξιούχους καραμανλικούς,