ΤΟ «ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ» ΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟ «ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΟΜΕΡΤΑ»

Όταν διενεργείται μια εξεταστική επιτροπή επί Μητσοτάκη, το αποτέλεσμα είναι πάντα διασφαλισμένο και οι έννοιες «συγκάλυψη», «πλυντήριο», «μπάζωμα» ταιριάζουν γάντι κάθε, μα κάθε φορά.

Στόχος επί Κυριάκου είναι να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια για στελέχη της διακυβέρνησής του ή τον ίδιο σε κανένα σκάνδαλο. Από αυτό των υποκλοπών, μέχρι εκείνο των Τεμπών και τώρα του ΟΠΕΚΕΠΕ η «γνωμάτευση» της κυβερνητικής εξεταστικής είναι «αθώοι όλοι». 

Είναι έτσι δομημένες οι εξεταστικές της φαρσοκωμωδίας που η κυβέρνηση αποφασίζει και διατάζει. Η πλειοψηφία είναι δική της, συνεπώς όποιο σκάνδαλο κι αν βγει σε βάρος του πρωθυπουργού, όπως με τις υποκλοπές, των υπουργών όπως με τα Τέμπη και τώρα των Βορίδη, Αυγενάκη θα καταλήξουν στον κάλαθο των αχρήστων. Θα πρέπει να γίνουν προανακριτικές για να υπάρξει -κι αν υπάρξει και τότε- κάποιο χειροπιαστό αποτέλεσμα.

Ασφαλώς παρόμοιας «ποιότητας» εξεταστικές είχαμε και επί άλλων κυβερνήσεων, όμως καμία τις τελευταίες δεκαετίες δεν «γέννησε» τόσα σκάνδαλα και τέτοιας ισχύος που καθένα από μόνο του θα μπορούσε να γκρεμίσει την κυβέρνηση. Όμως, δίχως στιβαρή αντιπολίτευση με στόχο την εξουσία, δεν θα κουνηθεί ο Μητσοτάκης από την πρωθυπουργική καρέκλα. 

Παρά τα στοιχεία και τις καταγγελίες επικράτησε τελικά και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ το «δικαίωμα της σιωπής», το οποίο επικαλέστηκαν κάποιοι «γαλάζιοι» κομματάρχες. Είναι αυτό «το δικαίωμα στην ομερτά», πρακτικά. Δηλαδή, αυτοί οι «τσέλιγκες» που συμμετείχαν στην κομπίνα δεν θα μιλήσουν επειδή κρατούν αρκετούς στο χέρι. Όχι τουλάχιστον στη Βουλή και δίχως να πιεστούν από τη Δικαιοσύνη. 

Κάθε εξεταστική επιτροπή είναι και μια μαύρη σελίδα. Μια πρακτικά άχρηστη διαδικασία που εκθέτει το κοινοβουλευτικό έργο επειδή πρόκειται για μια παρωδία που, ό,τι στοιχείο κι αν προκύψει, θα το σβήσει με γομολάστιχα η κυβερνητική πλειοψηφία.

Μια κυβερνητική πλειοψηφία που δεν δίστασε να διαλύσει την αξιοπιστία της εξεταστικής για τα Τέμπη, σε ένα δυστύχημα με 57 νεκρούς, και σε μια επιτροπή για τις υποκλοπές, ακόμα και σε υπουργούς, δεν θα πατούσε φρένο για ένα οικονομικό έγκλημα όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Η αντιπολίτευση δικαίως διαμαρτύρεται και καταγγέλλει τις διαδικασίες και το φαιδρό πόρισμα της Νέας Δημοκρατίας. Όμως,

η αντιπολίτευση είναι καλό να αναρωτηθεί για ποιον λόγο ο Μητσοτάκης κάνει ή συγκαλύπτει ή αθωώνει κάθε σκάνδαλο επί διακυβέρνησής του. Ο λόγος είναι πως η αντιπολίτευση είναι ανεπαρκής. Και πρακτικά είναι αυτή η ανεπάρκεια που «επιτρέπει» την ασυδοσία της κυβέρνησης Μητσοτάκη και των στελεχών του. 

Όσο ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του δεν νιώθουν την «απειλή» της απώλειας της εξουσίας και των συνεπειών τόσο θα εξακολουθούν να προχωρούν από σκάνδαλο σε σκάνδαλο κι από «μαϊμού» εξεταστικές επιτροπές σε κατάπτυστα «κουκουλώματα». Ειδικά από τη στιγμή που η Δικαιοσύνη είναι «τηλεκατευθυνόμενη», τυφλή και κουφή. 

Η ατιμωρησία από τη Δικαιοσύνη και το στημένο παιχνίδι με τις εξεταστικές, απουσία σοβαρής αντιπολίτευσης, δίνουν το πράσινο φως στον Μητσοτάκη να πορεύεται διαρκώς προς νέα σκάνδαλα. Έχοντας ο ίδιος το μαχαίρι και το καρπούζι, τον ρόλο του ελεγκτή και του ελεγχόμενου, του δικαστή και του ενόχου.

Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»