ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ – ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ: ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΚΑΙ Η ΟΡΓΙΣΜΕΝΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ

Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν έχει τελειώσει. Μπορεί το πολιτικό σύστημα και μεγάλα τμήματα των ΜΜΕ να επιχείρησαν να το θάψουν, όμως η πραγματικότητα επιμένει να επιστρέφει. Και επιστρέφει κάθε φορά που αποκαλύπτεται το παρασκήνιο, αλλά και όταν πολίτες που έχουν πληγεί από την αλαζονεία της εξουσίας υψώνουν τη φωνή τους.

Αφορμή αυτή τη φορά στάθηκε σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Δημοκτατία, το οποίο περιγράφει το πολιτικό παρασκήνιο γύρω από την ενεργή επανεμφάνιση του Γρηγόρη Δημητριάδη, του ανθρώπου που βρέθηκε στο επίκεντρο του σκανδάλου των υποκλοπών και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το Μέγαρο Μαξίμου όταν το σκάνδαλο ξέσπασε.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, παρά την αποχώρησή του, ο Δημητριάδης εμφανίζεται να συνεχίζει να κινείται με άνεση στο πολιτικό παρασκήνιο της κυβερνητικής παράταξης. Συναντήσεις, εκδηλώσεις, φωτογραφίες με στελέχη της ΝΔ και πρόσωπα που κινούνται γύρω από τον επικοινωνιακό μηχανισμό της κυβέρνησης δημιουργούν την εικόνα ότι τίποτα δεν άλλαξε ουσιαστικά.

Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος που συνδέθηκε με ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα της τελευταίας δεκαετίας εξακολουθεί να βρίσκεται στο περιβάλλον εξουσίας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Και αυτό λέει πολλά.

Η ανάρτηση που λέει τα πράγματα με το όνομά τους

Το γεγονός αυτό προκάλεσε την έντονη αντίδραση της  Μαρίας Καρυστιανού, η οποία σε δημόσια ανάρτησή της σχολίασε την προσπάθεια συγκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών.

Όπως έγραψε, πρόκειται για «ένα μέγα σκάνδαλο που ξεπλύθηκε από τον Άρειο Πάγο», υπονοώντας την αρχειοθέτηση της υπόθεσης από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας.

Η ίδια σημειώνει ότι οι εμπλεκόμενοι στις υποκλοπές αισθάνονται ασφαλείς, επειδή πιστεύουν ότι το διαβρωμένο σύστημα θα τους προστατεύσει. Ότι κανείς δεν θα τολμήσει να τους φέρει πραγματικά αντιμέτωπους με τη δικαιοσύνη.

Και μέχρι στιγμής, τα γεγονότα μοιάζουν να την επιβεβαιώνουν.

Όταν ένα «χαμηλόβαθμο» δικαστήριο κάνει αυτό που δεν τόλμησαν οι άλλοι

Κι όμως, εκεί που όλα έμοιαζαν να έχουν τελειώσει, ήρθε μια δικαστική απόφαση να ταράξει τα νερά.

Το Μονομελές Πλημελειοδικείο Αθήνας  επέβαλε συνολικές ποινές φυλάκισης 126 ετών και 8 μηνών για την υπόθεση των υποκλοπών, με εκτιτέα τα 8 χρόνια.

Η απόφαση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο για τις ποινές, αλλά και γιατί διαβίβασε τα πρακτικά για να διερευνηθούν ποινικές ευθύνες και για άλλες κατηγορίες και πρόσωπα.  

Δηλαδή αυτών που μέχρι σήμερα φαίνεται να προστατεύονταν.

Η ίδια η Καρυστιανού σημείωσε ότι η διαδικασία στο δικαστήριο ήταν διεξοδική και σοβαρή,

με τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα να επιδιώκουν πραγματικά να φτάσουν στην αλήθεια.

Κάτι που, όπως τονίζει, δεν συνέβη στην έρευνα του Αρείου Πάγου

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι οι υποκλοπές — είναι η συγκάλυψη

Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν είναι απλώς μια σκοτεινή ιστορία παρακολουθήσεων. Είναι ένα βαθύ πολιτικό ζήτημα δημοκρατίας.

Γιατί σε μια κανονική δημοκρατία, όταν αποκαλύπτεται ότι παρακολουθούνται πολιτικοί, δημοσιογράφοι και πολίτες, η πολιτική ευθύνη είναι σαρωτική και η δικαστική διερεύνηση φτάνει μέχρι τέλους.

Στην Ελλάδα, αντίθετα, αυτό που είδαμε ήταν ένα τεράστιο σκάνδαλο να επιχειρείται να θαφτεί.

Με παραιτήσεις που παρουσιάστηκαν ως «κάθαρση», με έρευνες που έκλεισαν γρήγορα και με ένα επικοινωνιακό σύστημα που φρόντισε να ξεχαστεί.

Μόνο που η πραγματικότητα επιμένει.

Και όσο πρόσωπα που συνδέθηκαν με την υπόθεση —όπως ο Δημητριάδης— συνεχίζουν να κινούνται άνετα στο πολιτικό παρασκήνιο, τόσο θα μεγαλώνει η οργή της κοινωνίας.

Γιατί το ερώτημα παραμένει αμείλικτο:

Ποιος έδωσε την εντολή για τις υποκλοπές και ποιος θα λογοδοτήσει τελικά