ΤΟ… ΑΡΙΣΤΟ ΧΑΝΤΑΚΩΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Του Αλέξανδρου Τάρκα*

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά τα -ιστορικών διαστάσεων- προσωπικά λάθη του στο πλαίσιο του κατά τ’ άλλα απαραίτητου ελληνοτουρκικού διαλόγου, προβάλλει ότι αλλάζει τακτική. Επαναλαμβάνει, εμφατικά, την προειδοποίηση ότι, όσο η γειτονική χώρα «εξακολουθεί να έχει στο τραπέζι το ζήτημα του casus belli και να αμφισβητεί την κυριαρχία ελληνικών νησιών μέσω της θεωρίας των γκρίζων ζωνών», η Αθήνα δεν θα συναινέσει στην ένταξη της Άγκυρας στο πρόγραμμα SAFE για την ενίσχυση-χρηματοδότηση της αμυντικής βιομηχανίας της. 

Μακάρι ο πρωθυπουργός ξαφνικά να «είδε το φως το αληθινό», αλλά η έντονη επιφυλακτικότητα έναντι των επιλογών και διατυπώσεών του είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Φράσεις του τύπου «να βγει από το τραπέζι» το casus belli (άραγε πώς, πότε και για πόσο;) είναι πολύ υποδεέστερες και έχουν πολύ διαφορετική σημασία από την απαίτηση η Τουρκική Εθνοσυνέλευση να καταργήσει το σχετικό ψήφισμα που είχε ομόφωνα υιοθετήσει τον Ιούνιο του 1995. Επίσης, ενώ όλοι οι Πρόεδροι Δημοκρατίας, οι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί Εξωτερικών υπογράμμιζαν, τα προηγούμενα 30 χρόνια, ότι η Ελλάδα διατηρεί αναφαίρετο το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων της στα 12 ν.μ. σε χρόνο που θα κρίνει κατάλληλο, ο κ. Μητσοτάκης δεν αρθρώνει καν ψίθυρο επί του θέματος. 

Ταυτόχρονα, πάσχει και το δεύτερο σκέλος της δήλωσης του πρωθυπουργού, αφού η τουρκική αμφισβήτηση της κυριαρχίας επί των νησιών δεν γίνεται μόνο μέσω της θεωρίας των γκρίζων ζωνών (1996). Επεκτείνεται, με έωλα επιχειρήματα, στα Δωδεκάνησα και στη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων (1947), όπως και σε σχεδόν όλα τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και στα νησιά (υφαλοκρηπίδα, δικαίωμα άμυνας κ.λπ.) που απορρέουν από τη Συνθήκη της Λωζάννης (1923). Προς τι ο αυτοπεριορισμός από τον κ. Μητσοτάκη που θα δυσχεραίνει το έργο όλων των επόμενων πρωθυπουργών και, ενδεχομένως, η τουρκική πλευρά θα υποστηρίζει ότι τους δεσμεύει κιόλας;

Όμως τα πράγματα είναι ακόμα πιο άσχημα στο διπλωματικό πεδίο της Ε.Ε. Η Άγκυρα δεν αρκείται μόνον στις έμμεσες χρηματοδοτήσεις που θα καταβληθούν έτσι κι αλλιώς, πρώτον, στις ευρωπαϊκές αμυντικές εταιρίες που ήδη ελέγχονται μετοχικά από τουρκικούς ομίλους και, δεύτερον, για τα συστήματα με τουρκική βιομηχανική συμμετοχή ως 35%. Αντίθετα, αν και ήδη σαφώς κερδισμένη,

ΕΔΩ ΠΟΥ ΦΤΑΣΑΜΕ ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ…

Γράφει ο Παύλος Δαγρές

Τα συνεχή καθημερινά ΣΚΑΝΔΑΛΑ τσακίζουν την κυβέρνηση, αποσυνθέτουν τη ΝΔ, εκθέτουν διεθνώς τη χώρα.

Δεν πείθει ούτε η παλλόμενη πολυκερματισμένη ποικιλόχρωμη αντιπολίτευση ότι μπορεί να σχηματίσει εναλλακτική κυβέρνηση που θα δώσει λύσεις στα οξύτατα κοινωνικά και εθνικά θέματα. Ο ελληνικός λαός συνεχώς φτωχοποιείται, οι Τούρκοι απειλούν, τα νησιά του Αιγαίου αφοπλίζονται αφού από τα οπλικά συστήματα που βρίσκονταν εκεί ένα μεγάλο μέρος εστάλη από τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Άμυνας για ενίσχυση της Ουκρανίας.

Μήπως δωρεάν…;

Η Τουρκία γιατί πουλάει τα όπλα που στέλνει στην Ουκρανία και εμείς γιατί τα χαρίζουμε; Αν τα χαρίζουμε. Ή αποδυναμώνουν την άμυνα της χώρας;

Υπενθυμίζουμε ότι 100 χρόνια πριν, το 1925 στις 30 Νοεμβρίου εκτελέστηκαν οι Δρακάτος και Ζαφειρόπουλος οι οποίοι υπηρετούσαν στο Υπουργείο Άμυνας, με την κατηγορία ότι καταχράστηκαν χρήματα που προορίζοντο για την αμυντική θωράκιση της χώρας.

Λέτε κάθε 100 χρόνια, όπως το 1825…;

Υπενθυμίζουμε ότι στην πολυτάραχη περίοδο αρχές δεκαετίας του 1950 ο θρυλικός ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας σχηματίζοντας μετά από εκλογές κυβέρνηση την 27η Οκτωβρίου 1951. Με το κύρος του, τη φιλοπατρία και την εντιμότητα που τον διέκριναν βοήθησε η πληγωμένη από πολέμους, εμφυλίους κλπ. Ελλάδα σταδιακά να αναρρώσει και ο ελληνικός λαός σιγά-σιγά να ορθοποδήσει.

Στην κυβέρνηση ΠΛΑΣΤΗΡΑ συμμετείχε ως υφυπουργός και ο μετέπειτα αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Ευάγγελος Αβέρωφ αποδεικνύοντας έμπρακτα τον θαυμασμό που έτρεφε και την εμπιστοσύνη που είχε στον θρυλικό «ΠΛΑΣΤΗΡΑ» παραμερίζοντας τις όποιες αναστολές ενδέχεται να τον εμπόδιζαν εξ αιτίας του γεγονότος ότι το 1922 επί ΠΛΑΣΤΗΡΑ εκτελέστηκαν στο ΓΟΥΔΙ οι 6(!!!) πρωθυπουργοί και υπουργοί (3 και 3) υπεύθυνοι της Εθνικής Τραγωδίας της Μικράς Ασίας.

Με τους εκτελεσθέντες τον Ευάγγελο Αβέρωφ το μόνο που τον συνέδεε ήταν ότι ανήκαν στο λαϊκό κόμμα και τίποτε άλλο.

Ο ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ κυβέρνησε με σύνεση, δίκαια, με εντιμότητα και όποιες ακρότητες συνέβησαν επί κυβερνήσεώς του συνέβησαν τον Μάρτη του 1952 όταν υπέστη ημιπληγία και πρωθυπουργεύων ήταν ο Σοφοκλής Βενιζέλος, ο εκλεκτός των ανακτόρων.

Τέλος ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1992 όταν πρωθυπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης της τότε Κυβέρνησης ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ, όπως και σήμερα, (ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, υποκλοπές κλπ.) είχε δηλώσει:

«Εδώ που φτάσαμε ένας νέος ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ μας σώζει».

Για ποια χρονολογική περίοδο ΠΛΑΣΤΗΡΑ άραγε να αναφερόταν ο Παπανδρέου,

ΈΝΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΕ ΣΤΙΛ ΜΗΤΣΑΡΑ*

Ούτε να σας περνά από το μυαλό ότι ο Τραμπ αντιπαθεί τον Μητσοτάκη

Του Παναγιώτη Λιάκου

Να ξεκινήσουμε με μια αναγκαία παραδοχή: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι κεφάλαιο για τη χώρα. Όχι κατ’ ανάγκη για την Ελλάδα, αλλά για κάποια άλλη χώρα οπωσδήποτε. Δεν είναι δυνατόν να περνάνε τέτοια μεγέθη από τον πλανήτη και να μη χρησιμεύουν σε κράτη, έθνη, συνασπισμούς χωρών. Τώρα, αν αυτά τα κράτη, έθνη, συνασπισμοί χωρών διάκεινται εχθρικά προς την Ελλάδα, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση, που θα εξεταστεί στο μέλλον. Πάντως, χάριν της Ιστορίας οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ήταν απολύτως χρήσιμη η παρουσία του πίσω από τον πρόεδρο Τραμπ (σε ρόλο Μητσάρα) κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη Σύνοδο Κορυφής για την ειρήνη που πραγματοποιήθηκε στο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου. Και μόνο που θύμισε τον Μητσάρα προκάλεσε ευφορικά και νοσταλγικά αισθήματα στις βασανισμένες από τις αντιξοότητες καρδιές των Ελλήνων. 

Ακόμα ένα παράπλευρο κέρδος από την παρουσία Μητσοτάκη στην εκδήλωση είναι το θέαμα. Καιρό είχαμε να δούμε τόσα τικ, γουρλώματα ματιών και μούτες. Μόνο όποτε βλέπουμε Κυριάκο ή παρακολουθούμε κωμωδία του βωβού κινηματογράφου έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε όλα τούτα. Να, καλή ώρα σαν τη μεγάλη φωτογραφία που κοσμεί το άρθρο. Όσο μιλούσε ο Τραμπ, ο Κυριάκος τέντωνε φρύδια λες και έκανε λίφτινγκ προσώπου χωρίς νυστέρι, μόνο με ασκήσεις!

Επίσης, η στήλη οφείλει να σας επισημάνει ότι είναι εντελώς ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΟ το γεγονός πως ο κ. Τραμπ γύρισε προς την πλευρά του Κυριάκου όταν (στη φωτό Νο 2) απόρησε γιατί στέκονταν όρθιοι πίσω του μερικοί ηγέτες. Συγκεκριμένα, αναρωτήθηκε (περίπου στο 20ό δευτερόλεπτο της ομιλίας του): «Θέλω να συγχαρώ όλους όσοι κάθονται στις πρώτες σειρές και όσους στέκονται πίσω μου. Δεν ξέρω γιατί επέλεξαν να σταθούν όρθιοι, αλλά υπόσχομαι ότι θα είμαι σύντομος, εντάξει;»

2

Και τι σημαντικότερο όλων: Είναι επίσης ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΟ ότι, όταν αναφέρθηκε σε ηγέτες που αντιπαθεί, πάλι γύρισε προς την πλευρά του Μητσοτάκη (φωτό 3): Στο 21ο λεπτό της εισήγησής του ο Ντόναλντ Τραμπ είπε: «Γνωρίζω τόσο πολλούς από εσάς εδώ και πολύ καιρό. Είστε φίλοι μου. Είστε υπέροχοι άνθρωποι. Κάνας δυο δεν μου πολυαρέσουν, αλλά δεν θα σας πω ποιοι. Στην πραγματικότητα, ορισμένοι δεν μου αρέσουν καθόλου. Αλλά δεν θα μάθετε ποτέ ποιοι είναι. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, μπορεί και να μάθετε…»

3

Είναι δυνατόν ο Τραμπ να αντιπαθεί τον πατενταρισμένο δικαιωματιστή Κυριάκο Μητσοτάκη, που έκανε τόσο λυσσώδη αγώνα να βγει ο Μπάιντεν; Κρίμα να πιάνεστε από μια δυο λέξεις του Τραμπ και δυο γυρίσματα του κεφαλιού (σε ομολογουμένως σημαντικά σημεία της ομιλίας του) και να βγάζετε βεβιασμένα συμπεράσματα. 

*Μητσάρας: Αλησμόνητη φυσιογνωμία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στεκόταν δίπλα σε οποιονδήποτε παράγοντα του αγώνα έκανε δηλώσεις μπροστά στις κάμερες. 

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ – ΜΑΚΡΟΝ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥΣ

Του Απόστολου Αποστόλου*

Κάποιοι πολιτικοί μοιάζουν να είναι εξουθενωμένοι υπηρέτες του κενού. Όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Εμανουέλ Μακρόν, πολιτικοί που υπηρέτησαν τα συμφέροντα των μεγάλων κέντρων, που κολύμπησαν στη μεγάλη επιφάνεια των δήθεν ηγετών και αποθάρρυναν οποιαδήποτε διεκδίκηση των πολιτών. Πολιτικοί της παραχαραγμένης πραγματικότητας. Και οι δύο Μητσοτάκης, Μακρόν, ζουν την αγωνία του τέλους τους και οι δύο είναι λίγο πριν την έξοδό τους.  

Πρώτα από όλα βούλιαξαν στην επίπλαστη υπεροπτική τους εικόνα. Μέσα στις υπολογισμένες κινήσεις τους, στο μοναρχικό τους ύφος, στα υποθηκευμένα συμφέροντά τους, φθάρθηκαν με την αύξουσα ταχύτητα του θεάματός τους. Τους πήρε μαζί το θέαμα και τους διέλυσε στην υπερβολή του. Το πολύ ντοπάρισμα του μύθου τους από τα ΜΜΕ, τους κατάπιε.  Παράλληλα οι νέες παγκόσμιες αλλαγές, όπως για παράδειγμα η άνοδος στην εξουσία των  ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ. Η αντοχή της Ρωσίας στη σύγκρουση με την Ουκρανία παρά τις επιβαλλόμενες σκληρές οικονομικές κυρώσεις από την Ευρώπη κάνοντας έτσι την Ευρώπη να βρεθεί χωρίς πυξίδα στη διαχείριση της κρίσης και να απομονωθεί διεθνώς, αυτό συνέβη και με τον πόλεμο Παλαιστίνης – Ισραήλ. Επίσης τα αποϊδεολογικοποιημένα πολιτικά τους προγράμματα και μαζί η απαίτηση που έχουν από τους πολίτες να σκέφτονται μακρο-οικονομικά κάνοντας θυσίες για περαιτέρω φτωχοποίηση, οι οποίες όμως (θυσίες) θα  θεωρηθούν στο μέλλον ως επιτυχίες των δημοσιονομικών μεγεθών μιας δήθεν ανάπτυξης που δεν έρχεται ποτέ. Όλα αυτά γκρέμισαν τους κατασκευασμένους μύθους των Μητσοτάκη – Μακρόν.

Οι διαφορές τους είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης με μπόλικη αυθάδεια έκτισε ένα επιτελικό κράτος με πήλινα πόδια επαναφέροντας παράλληλα τους κομματικούς μηχανισμούς στο μεγάλο φαγοπότι των επιδοτήσεων (ΟΠΕΚΕΠΕ) και λειτούργησε σε κρίσιμες υποθέσεις (ΤΕΜΠΗ) με αδιαφάνεια και με ύποπτη διαχείριση (ενστερνίστηκε πολιτικές πρακτικές της δεκαετίας του 1950 –1960) για την αλήθεια της τραγωδίας που συνέβη. Πέραν τούτου σε θέματα εξωτερικής πολιτικής η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη έδειξε πόσο επιπόλαια είναι και πόσο ανίκανη να διαχειριστεί εθνικές υποθέσεις. Αναφορικά με τον Μακρόν η ανάγκη της οικονομικής του πολιτικής για διεθνείς επενδυτές έπεσε στο κενό, μαζί με τις ατελέσφορες διμερείς συμφωνίες μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας, Αγγλίας, και Ισπανίας, ενώ η δημοσιονομική πολιτική του ήταν αδιέξοδη. Ταυτόχρονα η καθημερινότητα για τον Γάλλο πολίτη έγινε δύσκολη. Έτσι λοιπόν η υποσχόμενη ευημερία του Μακρόν για τον γαλλικό λαό απεδείχθη ότι ήταν επισφαλής και δημαγωγική. Το δε ρητορικό του πρωτείο εκείνο του μεγέθους της ισχυρής Γαλλίας που ανακοίνωνε προεκλογικά ο Μακρόν, το διαδέχτηκε το ρεαλιστικό πρωτείο του μεγέθους της στασιμότητας.    

Με επιδιώξεις χωρίς όραμα δεν εφαρμόζεις πολιτική,

ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΥΔΡΟΜΕΤΡΗΤΩΝ: ΠΟΡΙΣΜΑ – ΚΟΛΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ

Νέα στοιχεία φέρνει σήμερα στο φως της δημοσιότητας το iEidiseis.gr αναφορικά με την προμήθεια των «ψηφιακών υδρομέτρων». Όπως έχει ήδη αποκαλυφθεί, η υπόθεση της προμήθειας ψηφιακών υδρόμετρων από δήμους, ερευνάται ήδη από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για ενδεχόμενη κατασπατάληση κοινοτικών πόρων. Τα ψηφιακά υδρόμετρα χρησιμοποιούνται ώστε να καταγράφεται ηλεκτρονικά η κατανάλωση νερού από τους δημότες, όπως φαίνεται όμως, σε αρκετές περιπτώσεις έχει υπάρξει γιγαντιαία υπερκοστολόγησή τους.

Το iEidiseis.gr αποκαλύπτει έκθεση ελέγχου της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (ΕΑΔ) η οποία δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2024. Το πόρισμα της ΕΑΔ αφορά την προμήθεια ψηφιακών υδρομέτρων από δήμο της Κεντρικής Μακεδονίας, ο οποίος είναι σε γνώση του iEidiseis.gr. Όπως προέκυψε μεταξύ άλλων από τον έλεγχο της ΕΑΔ, τα υδρόμετρα που τελικώς παραλήφθηκαν, ήταν διαφορετικού τύπου από τα προβλεπόμενα, ενώ ακολουθήθηκαν αδιαφανείς πρακτικές και πληρωμές εκτός πλαισίου.

Συγχρηματοδότηση από το Ταμείο Συνοχής

Σύμφωνα με όσα σημειώνονται στο επίμαχο πόρισμα, ο έλεγχος που διενεργήθηκε από την Περιφερειακή Υπηρεσία Θεσσαλονίκης της ΕΑΔ, προέκυψε έπειτα από ανώνυμη καταγγελία. Όπως αναγράφεται και στην έκθεση απολογισμού της ΕΑΔ για το 2024, στόχος ήταν ο έλεγχος «της νομιμότητας α) συμμετοχής του Διευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών της Δημοτικής Επιχείρηση στην Επιτροπή Παραλαβής σύμβασης προμήθειας ψηφιακών υγρομέτρων, προϋπολογισμού 2.270.000 ευρώ και β) πληρωμής του αναδόχου της παραπάνω σύμβασης».

Σύμφωνα με το πόρισμα της ΕΑΔ, το Διοικητικό Συμβούλιο της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) του ερευνώμενου δήμου, ενέκρινε τη δημοπράτηση της προμήθειας με τίτλο «Προμήθεια ψηφιακών υγρομέτρων», στο πλαίσιο του προγράμματος του έργου με τίτλο «Εμβληματικά έργα ύδρευσης ΔΕΥΑ» του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης».

Σημειώνεται πως στην ιστοσελίδα της ΔΕΥΑ του συγκεκριμένου δήμου, αναγράφεται πως η πράξη «Εμβληματικά Έργα Ύδρευσης ΔΕΥΑ» συγχρηματοδοτείται από το Ταμείο Συνοχής, το οποίο είναι ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό μέσο στήριξης μεγάλων έργων υποδομής σε κράτη μέλη της ΕΕ.

Οι τέσσερις προσφορές και η ανάδειξη της αναδόχου

Βάσει όσων σημειώνονται στο πόρισμα της ΕΑΔ, κατά την ημερομηνία διενέργειας του επίμαχου διαγωνισμού, κατατέθηκαν ηλεκτρονικά 4 προσφορές. Έπειτα από την αποσφράγιση των τεχνικών προσφορών από την Επιτροπή Διαγωνισμού, έγιναν αποδεκτές δύο προσφορές.

Η Επιτροπή Διαγωνισμού αποφάσισε την αποσφράγιση των οικονομικών προσφορών των δύο εταιρειών, καθώς οι τεχνικές προσφορές τους «…βρέθηκαν πλήρεις και σύμφωνα με τους όρους διακήρυξης του διαγωνισμού…».

Στις 7 Φεβρουαρίου 2022, η Επιτροπή Διαγωνισμού αποφάσισε την ανάδειξη ενός εκ των δύο φορέων «ως προσωρινού αναδόχου που προκρίθηκε με κριτήριο την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά βάσει βέλτιστης σχέσης ποιότητας – τιμής διότι, πληρούσε όλους τους όρους της διακήρυξης και επιπλέον κάλυπτε όλες τις απαιτούμενες τεχνικές προδιαγραφές όπως προέκυψε από τη βαθμολογία της τεχνικής προσφοράς».

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2022 η Επιτροπή Διαγωνισμού -αφότου έλαβε τα απαραίτητα δικαιολογητικά-, εισηγήθηκε την κατακύρωση της προμήθειας στη συγκεκριμένη εταιρεία. Την ίδια χρονιά, υπογράφηκε η σύμβαση προμήθειας.

Κόστος

Όπως σημειώνεται στην έκθεση ελέγχου της ΕΑΔ, βάσει όσων αναγράφονται στην επίμαχη σύμβαση, το συνολικό κόστος του Σταθμού Ελέγχου Κατανάλωσης (ΣΕΚ) εκτιμήθηκε στα 2.077.762,50 ευρώ. Το κόστος του καθενός ασύρματου αισθητήρα καταγραφής και αποστολής δεδομένων μετρητών καταναλώσεων, ανήλθε στα 164,95 ευρώ. Σημειώνεται, πως η σύμβαση προέβλεπε την προμήθεια και εγκατάσταση συνολικά 10.350 ΣΕΚ.

«Είναι περισσότερο εύχρηστοι»

Στις 27 και 28 Μαρτίου 2023, τα μέλη της Επιτροπής Παραλαβής (ΕΠ) του έργου, μετέβησαν στις εγκαταστάσεις της εταιρείας, για την παραλαβή των ψηφιακών μετρητών τύπου V200P-H και τύπου AMR/AMI ½, «με ενσωματωμένη διάταξη ασύρματης επικοινωνίας και ηλεκτρονικό καταγραφικό οι οποίοι έχουν προσφερθεί…».

Η ΕΠ, σύμφωνα με όσα αναγράφονται στο πρώτο πρακτικό παραλαβής, έκρινε πως έπρεπε «κατ’ άρχήν… να προκριθεί η λύση των ψηφιακών μετρητών» τύπου V200P-H. Κι αυτό διότι κατά την άποψή της «οι ογκομετρικοί μετρητές είναι περισσότερο εύχρηστοι από το προσωπικό της ΔΕΥΑ…».

Επιφυλάξεις και παραλαβή

Σύμφωνα πάντα με το πρώτο πρακτικό παραλαβής, η ΕΠ έθεσε τις επιφυλάξεις της, διατυπώνοντας συγκεκριμένα ερωτήματα που αφορούσαν τεχνικά ζητήματα.

Τελικά όμως, η ΕΠ αποφάσισε «την παραλαβή ψηφιακών μετρητών, από τον ίδιο κατασκευαστικό οίκο, με εξωτερική εναλλάξιμη διάταξη επικοινωνίας και μηχανικό καταγραφικό ώστε να καλύπτονται τα ανωτέρω ερωτήματα. Διευκρινίζουμε ότι η προκρινόμενη εναλλακτική λύση, διαθέτει τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά και δυνατότητες όπως αυτά ζητούνταν στις τεχνικές προδιαγραφές…».

Περαιτέρω διευκρινίσεις

Σύμφωνα όμως με το πόρισμα της ΕΑΔ, τα ψηφιακά υδρόμετρα που επιλέχθηκαν, ήταν διαφορετικά από τα προβλεπόμενα στη σύμβαση. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται, οι ψηφιακοί υδρομετρητές που επιλέχθηκαν, «δεν διέθεταν διάταξη ενσωματωμένη στον μετρητή (ήτοι μη αφαιρούμενο) ασύρματο αισθητήρα καταγραφής και αποστολής δεδομένων/μετρήσεων καταναλωτών, όπως απαιτείτο από τη σύμβαση, αλλά εξωτερική (σ.σ. ήτοι αφαιρούμενη) εναλλάξιμη διάταξη επικοινωνίας και μηχανικό καταγραφικό (ψηφιακούς αναμεταδότες) από τον ίδιο κατασκευαστικό οίκο».

«Άλλα περιγράφηκαν κι άλλα παραλήφθηκαν»

Το πρακτικό παραλαβής εισήχθη προς έγκριση στο ΔΣ της ΔΕΥΑ του δήμου, που συνεδρίασε το 2023. Το Δ.Σ αποφάσισε την αναβολή της συζήτησης, «προκειμένου να δοθούν περαιτέρω διευκρινίσεις…».

Άλλωστε, όπως σημειώνεται στο πόρισμα της ΕΑΔ, ένα μέλος του Δ.Σ. εξέφρασε αντιρρήσεις μεταξύ άλλων για το ότι η παραλαβή της προμήθειας έγινε στην έδρα της εταιρείας, «ενώ τα τεύχη του διαγωνισμού που αποτελούν κανονιστικές διατάξεις αναγράφουν ότι η παραλαβή γίνεται στην έδρα τη ΔΕΥΑ».

Παράλληλα, το ίδιο μέλος ανέφερε ότι «για την επιλογή μηχανικού-ογκομετρικού υδρομέτρου αντί του ψηφιακού υπερήχων, ενώ είναι παραδεκτό ότι τα υδρόμετρα υπερήχων πλεονεκτούν, επειδή δεν έχουν κινητά σημεία, έχουν μεγαλύτερη ακρίβεια και η τιμή τους είναι έως και τρεις φορές ακριβότερη από τα μηχανικά υδρόμετρα».

Εξίσου σημαντικό σύμφωνα με το ίδιο μέλος του ΔΣ της ΔΕΥΑ του δήμου, ήταν ότι «στο ΔΣ εμφανίσθηκαν δύο υδρόμετρα με αυτά τα χαρακτηριστικά, ενώ τα παραληφθέντα είναι με εξωτερική εναλλάξιμη διάταξη επικοινωνίας. Κοντολογίς, άλλα περιγράφηκαν και εμφανίσθηκαν στο ΔΣ και αυτά παραλήφθηκαν».

«Παρέλαβαν υδρόμετρα διαφορετικού είδους»

Τελικά, το ΔΣ της ΔΕΥΑ, ενέκρινε το πρώτο πρακτικό παραλαβής, «μετά τις διορθώσεις που πραγματοποιήθηκαν από την Επιτροπή Παραλαβής…». Όπως όμως σημειώνεται στο πόρισμα της ΕΑΔ, «κατά την εν λόγω συνεδρίαση,

ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΒΕΒΑΙΟΙ: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΦΥΓΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΑΣ ΔΕ ΘΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙ!

Προσπαθούν σήμερα, λυτοί και δεμένοι, να αποποιηθούν των ευθυνών τους και να ξεπλύνουν τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΛΑΘΗ & τις ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ των ιατροδικαστών που εργάστηκαν κατ’ εντολή της αρμόδιας ανακριτικής αρχής και με επικεφαλής τον προϊστάμενο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών, Νίκο Καρακούκη

Τον Μάρτη του 2023 μας διαβεβαίωναν πως όλη η ομάδα των ιατροδικαστών από Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα και Λαμία έδρασε με υποδειγματικό τρόπο, συνεργάστηκαν ασταμάτητα για 17 ώρες και με δηλώσεις τους στα μέσα της εποχής περιέγραφαν αυτά που έζησαν στη Λάρισα.

Σήμερα: προσπαθούν να μας πείσουν πως ενώ μεν πήγαν εκεί (με εντολή του υπουργ. Δικαιοσύνης) εντούτοις έφυγαν άπραγοι, γιατί τους έδιωξε η προϊσταμένη της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Λάρισας…

Όμως από τα έγγραφα που βγαίνουν στο φως όχι μόνο πήγαν εκεί (με βάση το έγγραφο έγκρισης μετακίνησης), όχι μόνο έλαβαν την ημερήσια αποζημίωση (βλ. έγγραφο έγκρισης αποζημίωσης), όχι μόνο διανυκτέρευσαν και στη Λάρισα (βλ. έγγραφο έγκρισης διανυκτέρευσης), αλλά τα ονόματά τους εμφανίζονται και στις ιατροδικαστικές εκθέσεις μαζί φυσικά με αυτά των ιατροδικαστών από τη Λάρισα.

Στο δεύτερο έγγραφο που βλέπετε παρακάτω εμφανίζονται ξανά σε άλλη ιατροδικαστική έκθεση τα ονόματα των ιατροδικαστών από την Αθήνα (Καλογρηας – Κουβαρης) που σε κάθε περίπτωση ενεργούν πάντα κάτω από τις εντολές του προϊσταμένου τους Ν. Καρακούκη μιας και ανήκουν στο δυναμικό της ΙΔΥ Αθηνών.

Όταν οι συγγενείς, και ορθώς, έκαναν τις απαραίτητες ενέργειες για να διερευνηθούν οι ευθύνες τους, η δικογραφία μπήκε στο αρχείο… και “ανασύρθηκε” πριν λίγες μέρες και με αφορμή την απόφαση για εκταφές και περαιτέρω εξετάσεις μετά την απεργία πείνας του ηρωϊκού πατέρα Πάνου Ρούτσι.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΒΕΒΑΙΟΙ: Τίποτα δεν θα ξεφύγει,

ΥΓΡΕΣ ΤΡΑΜΠΙΚΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

Το σημερινό άρθρο της Τζίνας Μοσχολιού στα Νέα, με τίτλο «Υγρές τραμπικές φαντασιώσεις», είναι ένα από τα λίγα κείμενα του αστικού Τύπου που ξεγυμνώνουν —έστω και με δημοσιογραφική ειρωνεία— το αποκρουστικό πρόσωπο της εξουσίας.

Μέσα από τις αναφορές της στη «δημόσια τάξη», στην «ασφάλεια» και στους συμβολισμούς που συνοδεύουν την ακροδεξιά ρητορική της ΝΔ, η Μοσχολιού αποκαλύπτει κάτι πολύ πιο βαθύ: τη συστηματική μετάλλαξη του ελληνικού κράτους σε αυταρχικό καθεστώς με φιλελεύθερο προσωπείο.

Η Μοσχολιού, με τη δηκτική της γραφή, περιγράφει αυτό που όλοι βλέπουμε αλλά πολλοί αρνούνται να πουν: ότι ο Μητσοτάκης και το επιτελικό του κράτος δεν είναι απλώς «δεξιά κυβέρνηση», είναι το ελληνικό παράρτημα του τραμπισμού και του ορμπανισμού. Μιας πολιτικής που τρέφεται από τον φόβο, χτίζει καριέρες πάνω στον εθνικισμό και υπόσχεται «ασφάλεια» την ώρα που αφήνει τους φτωχούς να πεινούν και τους εργαζόμενους να πεθαίνουν στα εργοτάξια.

Κάθε φορά που η εξουσία επικαλείται τη «δημόσια ασφάλεια», αυτό που εννοεί είναι σιγή νεκροταφείου.
Κάθε φορά που μιλά για «σταθερότητα», εννοεί υποταγή.
Και κάθε φορά που υπόσχεται «τάξη», εννοεί τάξη ταξική, εκείνη που υπηρετεί τους λίγους και καταπνίγει τους πολλούς.

Το άρθρο της Μοσχολιού αξίζει να διαβαστεί όχι μόνο γιατί είναι εξαιρετικά γραμμένο, αλλά γιατί ανοίγει ρωγμές μέσα στο τσιμεντωμένο τοπίο της ενημέρωσης.
Δείχνει πως ακόμα και μέσα στα συστημικά ΜΜΕ υπάρχουν φωνές που αρνούνται να προσκυνήσουν,

ΜΙΑ ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟΥ, ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ “ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΝ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΩΣ ΚΑΛΛΙΟΠΕΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ”

Του Γ. Γ.

Πιθανόν το σημερινό εντιτόριαλ της “Καθημερινής” να μην το έχει γράψει, ως συνήθως ο Αλέξης Παπαχελάς, αλλά κάποιος άλλος συντάκτης της εφημερίδας.

Κι αυτό γιατί ο διευθυντής αυτού του εντύπου είναι ένας πολύ έμπειρος δημοσιογράφος και δύσκολα θα υπέπιπτε σε ένα τόσο κραυγαλέο φάουλ γράφοντας: “Κανένας πολιτικός σκοπός δεν μπορεί να δικαιολογήσει την οικειοποίηση ενός εθνικού μνημείου, με μόνιμες εγκαταστάσεις ή γκραφίτι”.

Να χαρακτηρίσει δηλαδή την απεργία πείνας του χαροκαμένου πατέρα Πάνου Ρούτσι, σαν μια ενέργεια που εξυπηρετούσε ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΟΠΟ -αποδίδει δηλαδή στον Ρούτσι πολιτική σκοπιμότητα κάτι που μόνο κάποια ακροδεξιά τρολ του διαδικτύου τόλμησαν να ισχυριστούν- και να φτάσει στην απρέπεια να θεωρήσει γκράφιτι την αναγραφεί των 57 ονομάτων, των θυμάτων του κρατικού εγκλήματος των Τεμπών.

Οταν ακόμα και ο διορισμένος από τον Μητσοτάκη, ΠτΔ, Τασούλας, “έκραξε” τον Κυριάκο, -όπως μας λέει το πρωτοσέλιδο “καρεδάκι” στην “ΕφΣυν”-, για τις προθέσεις του για το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη, και ο Μανώλης Κοττάκης (είχαν προηγηθεί αρκετά σχετικά δημοσιεύματα) περνάει πριονοκορδέλα τον πρωθυπουργό για την συγκεκριμένη στάση του, θα μας φαινόταν περίεργο ο Παπαχελάς να έγραφε ένα τέτοιο προβληματικό κείμενο.

Ας δώσουμε, λοιπόν τον λόγο, στον διευθυντή της “Εστίας” ο οποίος επισημαίνει ότι η απόφαση του Πρωθυπουργού για τον Αγνωστο Στρατιώτη έχει μια βαθιά εσωκομματική πτυχή, γράφοντας:

«Ο κύριος Μητσοτάκης ενοχληθείς από τις δηλώσεις του υπουργού Αμυνας Νίκου Δένδια για το θέμα εκταφής θυμάτων των Τεμπών, δεν διστάζει να αναθέτει στους στρατιώτες να μαζεύουν τα σκουπίδια στον Αγνωστο για να εκδικηθεί πολιτικά τον συνεργάτη του.

Στην αρχή θέλησε να αναθέσει στον Στρατό την φύλαξη και φρούρηση του μνημείου, αλλά η “ημιάμεση Δημοκρατία” του Διαδικτύου και ο φόβος “μήπως χάσουμε τους κεντρώους” τον υποχρέωσε να αλλάξει γνώμη.

Ετσι τώρα, το είπε μπροστά στον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ζητεί από τους στρατιώτες αντί φρουράς να ασκήσουν αρμοδιότητες της Υπηρεσίας Καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων. Που με βάση το άρθρο 102 ρου Συντάγματος είναι “τοπική υπόθεση”. Και, γιατί όχι να καθαρίζουν αν χρειαστεί στο μέλλον, ως Καλλιόπες και ότι άλλο. Αυτή είναι η άποψη του για το Στράτευμα.

Στην πραγματικότητα, με αφορμή το Μνημείο, αλλά όχι με αιτία το Μνημείο, βρίσκεται σε εξέλιξη μια εσωκομματική επίθεση παρασκηνίου κατά του υπουργού Αμυνας. Θα επρόκειτο για φαιδρότητες ,

ΤΑΝΚΣ

Η κυβέρνηση καταναλώνει περισσότερη χούντα απ’ όση μπορούμε να αντέξουμε. Το νεοφιλελεύθερο μοντελάκι χρειάζεται αυταρχισμό: κάν’ το όπως ο Πινοτσέτ στη Χιλή. Το καρτέλ της ακρίβειας και της φτωχοποίησης δεν είναι αρεστό στον κόσμο. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όμως το επιβάλλει με τον ανύπαρκτο πλέον αέρα του 41% κόντρα στη θέληση των πολλών, ακόμη και ψηφοφόρων της ΝΔ, που έχουν απαυδίσει. Η κυβέρνηση χρειάζεται τώρα το νταηλίκι για να περάσει τη διαφθορά και τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όλοι τα έπαιρναν λέει Γεωργιάδης, ο αγαπημένος του Παττακού, ο οποίος κάθε φορά που στριμώχνεται θυμάται τους κομμουνιστοσυμμορίτες και τον εμφύλιο. Ποιον πείθει; Ο άλλος νοσταλγός της χούντας, ο Βορίδης, είναι χωμένος στο σκάνδαλο μέχρι τον λαιμό και με νομικισμούς προσπαθεί να τη βγάλει καθαρή. 

Ανήμερα της απελευθέρωσης της Αθήνας από τους ναζί, 81 χρόνια μετά, ο πρωθυπουργός δεν βρήκε να πει κουβέντα λες και θα δυσαρεστούσε τους φίλους του στη σωστά πλευρά της Ιστορίας. Αντίθετα, έβγαλε όλη τη χούντα που έκρυβε: κατέβασε τον στρατό στο κέντρο της Αθήνας. Επόμενη κίνηση είναι να δούμε και τα τανκς.

Ποιος νοσηρός εγκέφαλος στο Μαξίμου είχε την πονηρή ιδέα να φέρει το Πεντάγωνο στον Άγνωστο Στρατιώτη; Ήθελε να στριμώξει τον Δένδια που συμπαραστάθηκε στον αγώνα του Πάνου Ρούτσι ή δέχτηκε πίεση από ακροκεντρώους και τους γκεμπελίσκους της Ομάδας Αλητείας; Όποιος κι αν ήταν εξέθεσε βαρύτατα τον Μητσοτάκη που το παίζει «φιλελεύθερος» και έβγαλε στο πολιτικό παιχνίδι τον στρατό που είχε κλειστεί με κόπο και διακομματικά μετά τη Μεταπολίτευση (πραξικόπημα πιτζάμας με Καραμανλή το 1975 κ.λπ.). Λες και οι τσολιάδες θα αναλάβουν χωροφύλακες, λες και θα βάλουν συρματοπλέγματα στον Άγνωστο Στρατιώτη. Είναι πολύ επικίνδυνο σε επίπεδοι συμβόλων να αναλάβει ο γεννήτορας πραξικοπημάτων στρατός τον χώρο μπροστά στο κοινοβούλιο που συνεδριάζουν οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του λαού. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης άλλωστε, για να κάνει αντιπολίτευση στα ατοπήματα Καμμένου επί κυβέρνησης ΣυΡιζΑ, είχε δηλώσει ότι ο στρατός πρέπει να μείνει στους στρατώνες και η αστυνομία έχει τον ρόλο της ασφάλειας των πολιτών.

Τις μάζεψε η κυβέρνηση αμέσως τις μέσω facebook ακροδεξιές εξαγγελίες Μητσοτάκη παρόλο που ταυτόχρονα η Ομάδα Αλητείας τις προωθούσε με ενθουσιασμό. Είναι το ίδιο σύστημα που ζητούσε το ανήκουστο, να πληρώσουν μέσω ΑΦΜ οι έλληνες μέλη του Sumud Global Flotilla. Δεν φτάνει που βίωσαν πειρατικό ρεσάλτο στα διεθνή ύδατα, τους αποκάλεσαν «τρομοκράτες» και τους συμπεριφέρθηκαν σαν τρομοκράτες στο Ισραήλ, η κυβέρνηση και ο προπαγανδιστικός στρατός της ήταν απρόθυμοι να στείλουν αεροσκάφος να τους παραλάβει. Στην Κολομβία έστειλαν το προεδρικό αεροσκάφος να πάρει δύο κολομβιανές μέλη του στολίσκου για τη Γάζα.

Δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά στην κυβέρνηση τα ορφανά της χούντας και των δωσίλογων της Κατοχής. Μιλούσαν για «τσαντιροκατάσταση» στο Σύνταγμα αναφερόμενοι στον δίκαιο αγώνα του Π. Ρούτσι και αναφέρονταν σε «ιερό χώρο» για τον Άγνωστο Στρατιώτη. Φυσικά δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο πέρα από το να απαγορεύσουν κάθε διαμαρτυρία. Ο Άγνωστος Στρατιώτης και η ευθύνη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας,

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΆΓΝΩΣΤΟΥ ΦΤΩΧΟΥ, ΚΥΡΙΕ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ…

Του Κώστα Πρώιμου

Έπιασε ο… πόνος τον Κυριάκο για το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και «κυκλοφόρησε» στην πιάτσα ότι θα αναθέσει τη φύλαξή του στον… στρατό.

Προφανώς τους ενόχλησε το σκηνικό με την «πυριτιδαποθήκη» που είχε στηθεί έξω από τον ναό της πολιτικής διαφθοράς. Σκέφτηκαν πάλι, ένα «δημοκρατικό» τέχνασμα μπας και προλάβουν τους επόμενους Ρούτσι.

Δικαίως αναρωτήθηκε και η κ. Καρυστιανού σε πρόσφατη ανάρτησή της αν γνωρίζει ο κύριος Μητσοτάκης τι συμβολίζει το ανωτέρω ανυπέρβλητο ιδεολογικά σημείο στο Σύνταγμα.

 Εξάλλου ποιοι να το διδάξουν στον κάθε Κυριάκο; Αυτοί που έσπρωχναν τον λαό τους ακόμη και στο πρόσφατο παρελθόν σε εμφύλιες διαμάχες; Ή μήπως όσοι καβαλούσαν τα αεροπλάνα μέσα στα μαύρα τα μεσάνυχτα και εγκατέλειπαν τη χώρα χωρίς την παραμικρή τύψη κατά τη διάρκεια κρίσιμων ιστορικών περιόδων,  στρατιωτικών εισβολών ή μεγάλων πολιτικών αδιεξόδων;  Ή  να εικάσουμε ότι  έμαθαν στους Κυριάκους την αξία της υπέρτατης θυσίας για την Πατρίδα όσοι συνεργάστηκαν στενά ακόμη και χωρίς κουκούλες με τους κατακτητές;

 Το αυταρχικό καθεστώς το οποίο εγκαθίδρυσε με γοργούς ρυθμούς η οικογένεια Μητσοτάκη είναι  απασχολημένο με τις δικές του μακάβριες μέρες, δεν το συγκινούν οι ιδεολογικές αναζητήσεις καθώς θα γραφτεί στην Ιστορία (αν φυσικά καταπέσει σύντομα) ως μνημείο των Αγνώστων Φτωχών και θα το αποσαφηνίσουμε ευθύς αμέσως: Δεν χρειάζεται ως απόδειξη περί αυτού καμία έρευνα πλέον. Αρκεί να συνομιλήσουμε με γνωστούς και φίλους μας εκθέτοντας  χωρίς πολιτικές παρωπίδες την καθημερινότητα.

 Η φτωχοποίηση καλά κρατεί και επελαύνει, οι οικογενειακές τραγωδίες πίσω από τις κλειστές πόρτες πολλαπλασιάζονται και δεν αναφερόμαστε στις κραυγαλέες περιπτώσεις οι οποίες καταλήγουν βιαίως αλλά στις αναρίθμητες σιωπηλές, με πολλά παιδιά να μην έχουν τη δυνατότητα να φάνε ούτε μια τυρόπιτα στο σχολείο και  τους γονείς να βρίσκονται σε απόλυτη απόγνωση. Τόσο στον ύπνο τους όσο και στον ξύπνιο τους.

Ναι, όσο και αν ενοχλεί, ο κύριος πρωθυπουργεύων που κόπτεται τάχα μου για τον Άγνωστο Στρατιώτη είναι ο μόνος που δεν δικαιούται να ομιλεί παρά να λουφάζει καθώς ο ίδιος με τους συν αυτώ εγκληματεί συστηματικά εις βάρος του λαού του προκαλώντας με την πρωτοφανή «πολιτική τους μεθοδολογία» πολλά μακάβρια και διόλου ένδοξα μνημεία στη χώρα μας με αμέτρητους άγνωστους απόρους και πένητες.

Εδώ που φτάσαμε, ας καταλάβει ο «κύκλος» του κυρίου Μητσοτάκη ότι κάποτε οι απανταχού άγνωστοι στρατιώτες θυσιάζονταν για τα ιδανικά τους, τις αξίες τους, για να προστατεύσουν τους αγαπημένους ανθρώπους, τις οικογένειές τους.

Σήμερα, ο αναρχοκαπιταλισμός τον οποίο πρεσβεύει με πρωτόγνωρη εμμονή ο νεομητσοτακισμός δύσκολα θα βρει αρκετά κορόιδα προς στρατιωτική κατανάλωση αν οι περιστάσεις που ήδη συνδιαμορφώνονται τελικά το απαιτήσουν. Σχεδόν κανείς δεν θα ντυθεί με αποφασιστικότητα στο χακί ενώ καμία οικογένεια δεν θα στείλει το βλαστάρι της στο μέτωπο,

ΤΙ "ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΙ" ΤΩΡΑ (ΓΙΑ... ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ) Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

Μαγειρέματα σε όλα τα επίπεδα έχουν ξεκινήσει από το Μέγαρο Μαξίμου, στην απέλπιδα προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να διατηρήσει τον έλεγχο, παρά την πολιτική και δημοσκοπική κατάρρευση της κυβέρνησής του. 

Όλα δείχνουν πως ο πρωθυπουργός έχει πλέον αποδεχτεί – έναν και πλέον μήνα μετά την “επανεκκίνηση” της ΔΕΘ – ότι η γαλάζια ανάκαμψη είναι αδύνατη και η στρατηγική του στο εξής είναι να διασωθεί πολιτικά, κρατώντας μια ασφαλή απόσταση από το δεύτερο κόμμα, αν αυτό είναι ακόμη εφικτό και ανάλογα με τις επιδόσεις των υπό δημιουργία νέων κομμάτων που απειλούν να μετατρέψουν τη ΝΔ σε “σάντουιτς”.

Κατά τις πληροφορίες, με βάση τις συζητήσεις που γίνονται στα παρασκήνια, η νέα πορεία του Κυριάκου Μητσοτάκη βασίζεται σε ένα τριπλό σχέδιο: Καταρχάς, στην πλήρη μετάλλαξη της ΝΔ σε ένα καθαρά κεντρώο-μητσοτακικό κόμμα, αποστειρωμένο από δελφίνους, «βαρίδια» ή ιστορικά στελέχη με άλλη κεντροδεξιά αφετηρία. Δεύτερον, στη διάσωση των πολιτικών και προσωπικών του φίλων προκειμένου να μπορούν να παίξουν ρόλο πραιτοριανών στην επόμενη Βουλή. Και τρίτον, στον εξοστρακισμό όλων όσοι δεν υποτάσσονται πλήρως στο πρόσωπό του — όχι μόνο εχθρών, αλλά και απλώς "αυτόνομων". Υπό αυτό το πρίσμα, ο ανασχηματισμός θεωρείται δεδομένος — πριν ή μετά τα Χριστούγεννα — με τις διεργασίες και τις ίντριγκες να έχουν ξεκινήσει εντατικά. Όπως και να ’χει, οι αλλαγές θα εξυπηρετήσουν αποκλειστικά τη νέα προσωπική στρατηγική του κ. Μητσοτάκη.
Την ίδια ώρα, η διαπόμπευση του Μάκη Βορίδη — με σκηνοθεσία από το Μέγαρο Μαξίμου — χρησιμοποιείται για παραδειγματισμό προς διάφορες κατευθύνσεις. Οι σχέσεις μαζί του έχουν μπει σε τροχιά πλήρους ρήξης, με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ να αξιοποιείται περισσότερο ως αφορμή για την ολοκληρωτική του αποκαθήλωση, χωρίς να αποκλείεται και το πιο ακραίο σενάριο για τη θέση του στη ΝΔ. Ενόψει της κατάθεσής του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, η αγωνία πάντως βρίσκεται στο κατακόρυφο, αλλά η περίπτωσή του έχει και ευρύτερα χαρακτηριστικά. Ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης φέρεται να επιχαίρει ότι με δική του εντολή «κρεμάστηκε σε δημόσια θέα στα μανταλάκια» ο πρώην υπουργός,

ΌΤΑΝ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ

       Ιδού τα τάλαντα της προδοσίας της Μακεδονίας

Και ο Μητσοτάκης τα ιδια, η μόνη διαφορά του με τον Τσίπρα ήταν η γραβάτα !
Γιατί υπέγραψε ο Τσίπρας τη συμφωνία που του έφερε ο Κοτζιάς; «Για την προστασία της Αμερικανικής πατρίδας και των συμφερόντων της». Και, επειδή προωθεί τα αμερικανικά συμφέροντα «εντός και εκτός Ελλάδας». Το λέει ξεκάθαρα το Στέητ Ντηπάρτμεντ στην έκθεσή του για την Ελλάδα. Την οποία εξέδωσε τη μέρα της ψηφοφορίας στη Βουλή. Για να ξέρουν οι Έλληνες γιατί ξεπούλησαν τη Μακεδονία οι Εφιάλτες κυβερνήτες τους.

Η έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών είναι ανατριχιαστική σε κυνικότητα. Και κυνική στην ομολογία ότι η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο υπηρετεί την αμερικάνικη πατρίδα και όχι την ελληνική. Αλλά, κυνική και στην ομολογία ότι η ελληνική κυβέρνηση βοηθάει τις ΗΠΑ να σταματήσουν «την κακοήθη επιρροή της Ρωσίας και την οικονομική εισβολή της Κίνας»!

Με δυο λόγια, η έκθεση καταγράφει την πλήρη υποδούλωση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στις ΗΠΑ, σε σημείο που η ελληνική παρουσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση να έρχεται σε δευτερεύουσα μοίρα. Η χώρα, όχι μόνο έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία εξ αιτίας της υποταγής στους δανειστές για τα επόμενα πολλά χρόνια, αλλά έχασε επί ΣΥΡΙΖΑ και την ισότιμη συμμετοχή της στην ΕΕ, από τη στιγμή που έχει μετατραπεί σε κυριολεκτικό προτεκτοράτο των αμερικανικών συμφερόντων. Δηλαδή, σε Πέμπτη φάλαγγα των ΗΠΑ μέσα στην ΕΕ.

Η έκθεση του Στέητ Ντηπάρτμεντ είναι αποκαλυπτική για τον τρόπο που ξεπούλησε τόσο γρήγορα, τόσο πρόθυμα και τόσο στο πόδι τη Μακεδονία η κυβέρνηση. Και ίσως είναι και αποκαλυπτική για το γεγονός ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης, μετά την ψηφοφορία στη Βουλή, σαλπάρουν για άλλα θέματα αντί να ξεσηκώνουν το λαό, λες και δεν διαπράχθηκε μια προδοσία αντίστοιχη με του Ιωαννίδη το '74.

Σταχυολογώ εδώ τα χαρακτηριστικά σημεία της έκθεσης, που αποδεικνύουν τη συναλλαγή και την πλήρη υποταγή της ελληνικής κυβέρνησης στο ξεπούλημα των ελληνικών συμφερόντων για χάρη των ξένων συμφερόντων. Η έκθεση γράφει:

1. «Για την ενθάρρυνση της ενεργούς συμμετοχής της Ελλάδας στην ενίσχυση της περιφερειακής και παγκόσμιας ασφάλειας για την προστασία της Αμερικανικής πατρίδας και των συμφερόντων της»!

2. «Για την Ελλάδα, που είναι ένας αφοσιωμένος εταίρος στην προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων εντός και εκτός Ελλάδας»!

3. Για «την ελληνική κυβέρνηση που στηρίζει την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας και με το υπουργείο Άμυνας πρόσφερε πρόσθετες εγκαταστάσεις, εκτός από τον κόλπο της Σούδας». Έχοντας δώσει το πράσινο φως για να μετατραπεί η χώρα σε Νατοϊκή βάση λιμανιών, αεροσκαφών, ελικοπτέρων και Drones από την Αλεξανδρούπολη μέχρι τα Δωδεκάνησα.

4. «Για την υπαγόρευση από την αμερικανική πρεσβεία (!) στην Ελλάδα, να υποστηρίξει και να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ενσωμάτωση των δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, ώστε να περιορίσει την κακοήθη επιρροή της Ρωσίας και την οικονομική εισβολή της Κίνας»!

5. Για «την αποστολή της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα να προτρέψει (sic) να εφαρμόσει τη συμφωνία για το θέμα της ονοματοδοσίας της Μακεδονίας».

6. Για την εργασία της πρεσβείας «να δημιουργηθεί μια νέα γενιά ηγετών, φίλα προσκείμενη στις ΗΠΑ και τις αξίες που οι τελευταίες πρεσβεύουν».

7. Για «την πρόθεση της Ελλάδας να γίνει περιφερειακό κέντρο για την επιχειρησιακή ικανότητα των ελικοπτέρων του ΝΑΤΟ».

8. Για «τη δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης να επενδύσει στην αναβάθμιση των αεροσκαφών F- 16 και να συνεχίσει να στηρίζει και να φιλοξενεί ασκήσεις του ΝΑΤΟ, έχοντας δαπανήσει πάνω από 2 δις δολ. από το 2015»! (χώρια από τα 2,6 δις που έχουν συμφωνήσει Τσίπρας –Τραμπ να δαπανηθούν στο άμεσο μέλλον.)

9. Για τη δουλειά της αμερικανικής πρεσβείας «να προσεταιριστεί ΜΚΟ και ΜΜΕ (!),

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΧΑΛΟΜΑΓΚΕΣ

Του Γιώργου Κ. Στράτου

Ήταν ζήτημα χρόνου να το δούμε κι αυτό. Με τόσες και τόσους που μπήκαν στην πολιτική, πώς θα «έλειπε ο Μάρτης από τη Σαρακοστή»; Καθώς γεμίσαμε από ντεμέκ, δήθεν πολιτικούς, καιρός ήταν να συμπληρωθεί η παρέα και από γιαλαντζί μάγκες, ήτοι μαχαλόμαγκες. Το λέει η λέξη ακριβώς: οι μάγκες του μαχαλά, της συνοικίας, εκεί που τους παίρνει και με όποιους τους παίρνει, δηλαδή δίχως περαιτέρω αναγνώριση και σεβασμό, όπως οι πραγματικοί μάγκες. Το είδος συναντάται εν ανεπαρκεία σε όλα τα κόμματα και από τα δύο φύλα, δυστυχώς, αφού η χώρα είναι γεμάτη από τζάμπα μαγκιά! Η αναγνώρισή τους είναι πανεύκολη, γιατί ο λαός είναι από παλιά εξοικειωμένος με αυτές τις «μορφές», που, όταν δεν σε βγάζουν εκτός εαυτού με τα λεγόμενά τους, σου προσφέρουν άφθονο γέλιο με τα καμώματά τους! 

Για του λόγου το αληθές, τον τύπο περιγράφει προφητικά το ομώνυμο τραγούδι σε μουσική και στίχους του αείμνηστου Βασίλη Τσιτσάνη από το 1949 που ερμήνευσε μοναδικά η μακαρίτισσα Σωτηρία Μπέλλου. Κάθε στίχος του λες και είναι γραμμένος αυτολεξεί για τη συμπεριφορά τους! Ας τους περιδιαβούμε για να το διαπιστώσετε. 

«Τον ξέρετε, μωρέ παιδιά, της γειτονιάς τον βλάμη, τον λένε μαχαλόμαγκα, μυαλό δεν έχει δράμι»: καταρχάς πληροφορούμαστε τη διανοητική επάρκεια του ανδρός. Στη συνέχεια τον τρόπο ανάδειξής του στο πολιτικό προσκήνιο αλλά και τα «προσόντα» του: «Να τος κι έρχεται με φούρια και με κουστουμιά καινούργια». Αυτοί οι τύποι μάς κατσικώνονται πολύ γρήγορα, ως διάττοντες αστέρες, σε εξαιρετικό περιτύλιγμα. Πολλών η «κουστουμιά» έχει ραφτεί νωρίτερα, σε άλλες δραστηριότητες, και για όσους τους «ντύνουν» χρόνια, ήρθε η ώρα να εξαργυρώσουν τα… ραφτικά! Ακολουθεί το κύριο χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς τους προς όλους και για όλα: «Τον άντρα κάνει τον σκληρό, και τη δουλειά βαριέται, και για του ψύλλου πήδημα, ευθύς παρεξηγιέται». Οι κοκορομαχίες είναι το φόρτε τους! Αρπάζονται με το παραμικρό, προκαλούν με κάθε τρόπο. Θρέφονται από την ένταση, γιατί η υπεύθυνη και σοβαρή αντιμετώπιση των θεμάτων απαιτεί δουλειά και γνώση και αυτά δεν είναι τα δυνατά τους σημεία! Αντιθέτως, όταν πρόκειται για πρώτο τραπέζι πίστα, όλα πληρωμένα και «πρώτη μούρη στο Καβούρι», τότε: «Μαχαλόμαγκας στο κέφι, με λατέρνα και με ντέφι»! Επειδή όμως ανακατεύονται όπου δεν τους σπέρνεις μόνο και μόνο για το θεαθήναι, για λόγους επικοινωνίας, ντε, συχνά βρίσκονται εκτεθειμένοι: «Στις ξένες έγνοιες πάντοτε μεγάλο δείχνει ζήλο, κι όπου καβγάς στον μαχαλά, μαζεύει πρώτος ξύλο»! Και μυαλό δεν βάζουν. 

Μάταια οι σοβαροί δίπλα τους προσπαθούν να τους συγκρατήσουν, αλλά έλα που τα «καμάρια» αυτά, εκτός από το δικό τους μπαϊράκι, διεκδικούν να είναι σημαιοφόροι των κομμάτων τους… Ίσως η επίκληση στο φιλότιμό τους, όσο τους έχει απομείνει, τέλος πάντων (!), είναι πιο αποτελεσματική από κάθε άλλη παραίνεση: «Μαχαλόμαγκα,