Γράφει ο Predator
Αυτή τη φορά δεν θα καταπιαστούμε ευθέως με τις πολυδιάστατες σεξουαλικές διαστροφές και προφανώς δεν θα εξιστορήσουμε τραγελαφικές καταστάσεις. Καλά, αστειεύομαι εν μέρει. Σήμερα θα αναλύσουμε λιγάκι τη σύγχρονη πραγματικότητα η οποία κυριαρχεί με τους δικούς της όρους και τα οικονομικο-κοινωνικά δεδομένα σε ειδικές ομάδες τούτης της ιδιαίτερης χώρας.
… Και ενώ ο κόσμος καίγεται από εδώ και στο εξής και κυριολεκτικά μιας και εκκινεί η περίοδος των πυρκαγιών, σε ορισμένες περιοχές της Αθήνας οι τάσεις είναι εξωπλανητικές. Παράλληλοι και ανάποδοι κόσμοι με έναν τρόπο μαγικό και μια αρρωστημένη αρμονία εν τούτοις συνυπάρχουν, σε αποστάσεις μεταξύ τους ελάχιστων χιλιομέτρων. Δεν είναι και λίγο αν κάτσεις και το καλοσκεφτείς ότι με περπάτημα μισής ωρίτσας μπορείς να βρεθείς κυριολεκτικά σε ένα διαφορετικό σύμπαν από κοινωνιολογικής πλευράς κυρίως.
Κυκλοφορώ με το μετρό από άκρη σε άκρη του λεκανοπεδίου και ακούω τον κοσμάκη να στενάζει ολοένα και περισσότερο. Μια κυρία τις προάλλες εν μέσω εξομολόγησης έβαλε τα κλάματα γιατί θα της έκοβαν το ρεύμα. Στην απέναντι σειρά, ένας κύριος «ξεσπάθωσε» οργισμένος, κουρασμένος, «καμένος», φανερά συναισθηματικά επηρεασμένος από τους λυγμούς της δύστυχης γυναίκας, ενώ δήλωσε στα ίσα ότι είναι πλέον άφραγκος, χωρίς αποταμιεύσεις μετά από σαράντα χρόνια σκληρής δουλειάς.
Kαι γιατί παρακαλώ; Διότι πίστεψε στο όνειρο: να καλοσπουδάσει τα παιδιά του για να προκόψουν και να λάβουν μια καλή pole position σε ένα λαμπρό επαγγελματικό μέλλον. «Αυτά δεν μας έλεγαν οι αλήτες; Να κάνετε θυσίες για να μορφώσετε τα παιδιά σας και να τα σπουδάσετε! Το αποτέλεσμα: η κόρη δουλεύει απλή υπάλληλος σε μια εταιρεία που την έχει μέσα σταθερά τρία μηνιάτικα, ενώ ο γιός έχει πάθει κολούμπρα, από τις αρνήσεις και τις επαγγελματικές απογοητεύσεις, ψυχολογικά έχει πια το παιδί και δουλεύει περιστασιακά για τα έξοδά του, ενώ τον έχω «φορτωθεί» στο σπίτι και ας είναι σαράντα χρονών! Εγγόνια; Ούτε λόγος! Όταν τους το φέρνω με την κυρά απέξω απέξω μας βρίζουν και οι δύο! Ακόμη και η κόρη, δεν θέλει ούτε να ακούει για κουτσούβελα και εδώ που τα λέμε, με το δίκιο της: Χημικός Μηχανικός με μεταπτυχιακά και τρεις γλώσσες ο γιος και Δικηγόρος η θυγατέρα»!
Απόρησα προς στιγμήν, με την αυτοσχέδια και απολύτως αυθόρμητη συνεδρία που στήθηκε μέσα στο μετρό με πρωταγωνιστές ανθρώπους της διπλανής πόρτας, παντελώς αγνώστους μεταξύ τους, υπό τις τσιρίδες του συρμού ο οποίος κατευθυνόταν προς Σύνταγμα.
Υπήρχε ασφαλώς και ο εξυπνάκιας της «παρέας». Άλλωστε πάντα δεν υπάρχει; Ο οποίος διακριτικά αλλά ξεκάθαρα τους χλεύαζε όλους. «Τα τεχνικά επαγγέλματα έχουν πέραση. Έπρεπε να το προβλέψετε», γύρισε και αποκρίθηκε στον κακόμοιρο πατέρα, ενώ προέτρεψε με στόμφο την αναξιοπαθούσα η οποία πήγαινε να πλύνει σκάλες να βρει και απογευματινή εργασία για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις πάγιες υποχρεώσεις της.
Δεν κρατήθηκα, διότι ήταν προκλητικός με έναν ύπουλο συγκεκαλυμμένο συμβουλευτικού χαρακτήρα τάχα μου τρόπο, και τον ρώτησα: «εσείς, κατά πού εργάζεστε κύριε,
αν επιτρέπετε;». Γύρισε με ένα σίγουρο βλέμμα με δόσεις υπεροψίας και μου το ξεφούρνισε: «κλητήρας στο υπουργείο Εσωτερικών είμαι, τριάντα χρόνια».«Έτσι απλά τότε, εξηγείται η απάθειά του στον πόνο και στη δυστυχία των υπολοίπων, καθώς και οι εκ του ασφαλούς συμβουλές αλλά και τα μαθήματα καριέρας και ζωής από το συγκεκριμένο αιώνιο κοπρόσκυλο», μουρμούρισα χαμηλόφωνα.
Το ίδιο απόγευμα, αργά, βρίσκομαι σε πανάκριβο προάστιο των Αθηνών και παρατηρώ έναν άλλο, διαφορετικό κόσμο, ενώ κάθομαι σε γνωστό κατάστημα καφεστίασης με έναν ντόπιο εισοδηματία μεν, φιλοσοφημένο δε. Βλέπω πιτσιρίκια να οδηγούν και να βολτάρουν γύρω γύρω με αυτοκίνητα ολοκαίνουργια των 200 και 300 χιλιάδων ευρώ και θυμάμαι το σκηνικό στο μετρό. «Ρε, Δημήτρη, τι ειν’ αυτά; Και παλαιότερα τα βλέπαμε αλλά όχι σε αυτόν τον βαθμό» ξεστόμισα απευθυνόμενος στον γνωστό μου.
«Αντιδράς, σαν να μη μπορείς να υποθέσεις», μου απάντησε με ένα μειδίαμα και συνέχισε: «γονείς μεγαλοαπατεώνες, μερικοί και σεσημασμένοι. Λες και δεν ξέρεις ότι πρόκειται για λαμόγια που κονομάνε με τις πλάτες των νταβατζήδων που μας κυβερνούν».
«Ρώτα τους… φίλους σου στη ΝΔ να στα εξηγήσουν λεπτομερώς» πρόσθεσε, γελώντας σαρκαστικά.
«Μέχρι τότε φάε στη μάπα τα καλοπαιδάκια που δεν είναι ακόμη είκοσι χρονών να οδηγούν με υφάκι τις Porsche και τις Ferrari, δωράκια των γωνιών-αρπακτικών που λέγαμε για να γουστάρεις!», κατέληξε χτυπώντας με στην πλάτη συμπονετικά, εννοώντας εμμέσως ότι είμαι κι εγώ ένα από τα θύματα που τα ξεζουμίζουν τα κοράκια με κουστούμια για να κάνουν παντιλίκια με υπερ-αυτοκίνητα οι… προκομένοι τους.
antinews.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου